jeetje frummers, ik zit net heel ontroerd naar de gay pride te kijken
en kom dit tegen, de tranen schoten me in de ogen, zo maar.
Ja 10 jaar, ongelofelijk he. Ik ben er al een paar dagen mee bezig.
Gisteren ook op volley verteld zelfs, me kwetsbaar opgesteld bij hen
die van niks wisten. Gewoon omdat ik zo blij ben met deze mijlpaal.
Nu ik Amsterdam zo zie vergeleek ik het met ook een beetje uit de kast komen haha.
Alsof ik met een geheim heb geleefd t.o. sommigen. En anderen wel veel eerder in
vertrouwen kon nemen. Toen om mezelf te sterken, nu uit trots.
Dank jullie wel, voor mij is dit forum mijn virtuele familie geworden.
Zonder dit forum had ik dit lustrum niet gevierd. Geen idee hoe ik er dan aan toe zou zijn.