Ha dat is ook een denkertje.
Ik vind het lastig om van die avondjes te hebben waarop het gezelschap stroef op gang komt en dan om een uur of tien steeds harder gaat schreeuwen en zichzelf gaat herhalen, met speekseldruppels en zogenaamd lollig. Tegenwoordig begin ik de avond lollig en vol goede moed, broodjenuchter, en knap dan om een uur of tien af - dan heb ik het wel weer gezien, de dronken kudde. Gelukkig zijn ze niet altijd dronken of beschonken, dus blijft er genoeg leuk contact over.
Zelf voel ik mij nu niet meer ongemakkelijk als niet-drinker. Ik ben er eigenlijk trots op dat ik het spul links laat liggen en het écht niet meer wil.
En natuurlijk is er altijd een beetje de angst om erbuiten te vallen. Is dat niet een existentiële angst van ons mensen, roedeldieren? Het is alleen wel jammer als je zelf het gevoel hebt weer écht te gaan leven, vrij van verslaving, terwijl je "kudde" doordrinkt en jou het gevoel geeft dat jij een beetje gênant probleem hebt, terwijl het duidelijk is dat jij juist het probleem niet meer hebt en zij nog wel.
Uiteraard is het niet de "schuld" van alcohol. Ethanol is een chemisch stofje, dat kan geen schuld hebben, dat "is" gewoon. Wat wel kwalijk is, is dat van jongs af aan iedereen in de westerse wereld met de paplepel ingegoten krijgt dat alcohol "gezellig" is, dat je er heel sexy van wordt, of heel stoer, of dat het je laat ontspannen, of dat het feestelijk is, of juist een oppepper na een begrafenis of een ander naar trauma... Dat de hele maatschappij ervan doordrenkt is, terwijl jaarlijks wereldwijd miljoenen mensen sterven aan de gevolgen, en dat alcohol geassocieerd wordt met meer dan 60 ernstige ziekten....