het is ook best lastig om de ander te laten,
en toch samen te zijn. Maar goed communiceren helpt wel veel.
Ik hield mijn idee vorige week dus voor me,
maar kreeg net haar vluchtgegevens door en toen begon het bij mij te kriebelen.
Maar ik laat het even zakken hoor, ben als de dood dat mijn hersens weer
raar gaan doen, zo ver weg, en dat ik haar danopzadel met de verantwoordelijkheid naar mij toe.
Maar even dromen dus. En volgend voorjaar samen is ook leuk, dan ben ik weer even langer zonder
enge momenten. En heb dan misschien wat meer vertrouwen opgebouwd.