Mormel

DAGPACT: kaatje🌺 Fonny🌞 Mormel

Exact dat. In het jeugdhuis vroeger werd het succes van de fuiven ook gemeten aan het aantal vaten dat ze getapt hadden.

Weet dat dit makkelijker gezegd dan gedaan is, maar misschien eerst focussen op jezelf en je zus volledig afschrijven. Die haatgevoelens tegen een bloedverwant herken ik (tegenover mijn moeder dan) en voor mij ging het een heel stuk makkelijker toen ik haar volledig bande uit mijn leven. Natuurlijk zit jij nu ook met heel het gedoe van het nalatenschap te regelen en zal het moeilijk zijn om je zus compleet te mijden. Dat er geen bodem van die put bestaat voor een verslaafde, die gedachte kan ik wel begrijpen. Dit stuit waarschijnlijk op defensieve houding, maar al eens overwogen om met een psycholoog te praten?

Blijven schrijven, zeker als er niemand is in je omgeving waarmee je eens kunt kaatsen. Kan me voorstellen dat je poes soms ook even een pauze nodig heeft van je verhalen.

Daarstraks buiten in de hangmat gelegen en wat wolken zitten staren. Het is als 's nachts kijken naar de sterren, zeer relativerend voor je eigen problemen.

Werkt het? Is een vraag die we als verslaafden ons soms vaker moeten stellen.

Normaal volg ik niets van sport, maar voor het WK maak ik een uitzondering. Wat een mooie wedstrijd tussen Brazilië en Marokko.

Na je vorige bericht is het mooi om te zien hoe je dat "egocentrisme" ook in de praktijk brengt. Geniet van de rust en tot in de toekomst.

De dag is bijna voorbij en vervolgens morgen met frisse moed. Misschien kan het je helpen om de gedachte te verschuiven van "niet meer mogen" naar "niet meer moeten".

Niemand dat dit weet, het werd hem geadviseerd maar dacht niet dat hij er zelf interesse voor had.

Schoenen poetsen was ooit nobel maar niemand doet het nog.

Ik twijfel nog. Heb tortellini in de koelkast steken, dus eventjes een kaassaus maken en ik heb gegeten, anders word het brood met kaas. Moet eigenlijk dringend terug wat aandacht besteden aan voedsel.

Ik vind het spijtig dat ik deze eigenschap weer verloren lijk te hebben. Toen ik zoveel jaren geleden terugkeerde naar de bakkerij waar ik eerder gewerkt had, was ik enkele jaren stevig bezig geweest met mijn zelfbeeld, ook andere werkgevers gehad en steeds complimenten gekregen. Het gevolg was dat ik binnen enkele maanden van onder aan de ladder terug in een sturende functie zat en dat ik tijdens het eerste jaar aldaar twee personeelsleden liet ontslaan (eerste omdat hij profiteerde van de zaak, tweede omdat hij zelf eigenlijk wou stoppen maar dit niet durfde aankaarten), waarbij mijn functie uitbreide en ik meer verantwoordelijkheid kreeg. Ergens heb ik het soms nog lastig omdat ik toen die keuze maakte, maar achteraf gezien heb ik toen wel stevige financiële zetten kunnen maken en heeft de zaak er ook profijt van gehad. Wat ik wil zeggen is dat dit soort egoïsme niet in mijn aard ligt en mijn normale gedrag vertrekt van hard werken, anderen helpen en je zult vanzelf beloond worden, maar eigenlijk moet ik ondertussen besluiten dat niemand anders voor jou zal zorgen. Ik denk dat je dit laatste wel zult herkennen.

DAGPACT: Yvonne kaatje 🌺 MaryArt Freekie 🏍️ Quinn Reacher Mormel