Spring naar bijdragen
Forum Verslavingdebaas

Marguerite

Forumdeelnemers
  • Aantal bijdragen

    68
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

  • Gewonnen dagen

    1

Over Marguerite

  • Rang
    Forummer

Profile Information

  • Geslacht
    Vrouw

Recente profielbezoeken

Het blok recente bezoekers is uitgeschakeld en wordt niet getoond aan andere gebruikers.

  1. Ja heerlijk. En geen slaapproblemen meer.... of nou ja, nauwelijks
  2. Alweer bijna een jaar en nog steeds niet de behoefte om weer te gaan drinken. Ik heb de afgelopen weken wel een paar keer last gehad van de wine witch, die maar in mijn oor bleef fluisteren; "hè toe nou, ééntje maar", en "joh, even lekker verdoven, alleen vanavond, en dan weer back on track".... Ik heb dat geobserveerd en gemerkt dat dat stemmetje erg hardnekkig is. Dat bewijst maar weer wat een verslavend goedje het is. Nog even een opsomming van de kwalen die ik bij de mensen om mij heen zie en die ondanks dat toch blijven doordrinken: - hoge leverwaarden - maagproblemen - hartritmestoornissen - hoge bloeddruk - vermoeidheid En ga zo maar door. Ik zag laatst een foto van mezelf van voor het stoppen en nog eentje erna... wat een verschil...
  3. Oef, ja ik zie het bij mijn kinderen - de aandacht gaat naar de zorgenbroeders..... en dan vooral mijn aandacht. Is ook een soort verslaving. Als het met hem niet zo lekker gaat voel ik me eindeloos rot, en als het beter gaat knap ik ook weer op. Idioot natuurlijk en het toonbeeld van codependency. Ik probeer me te hervormen; heb laatst dapper nee gezegd tegen een financiele hulpvraag, hoe moeilijk ik dat ook vond, maar zag dat het eigenlijk een heel goed effect had (eigen bonen doppen). Overigens merk ik dat het na de overgang veel beter gaat met nee zeggen en voor mezelf zorgen. Zouden onze dames-hormonen een rol spelen in die behoefte om te zorgen?
  4. O ja, en er is nu inderdaad een 'nieuw gewoon' ontstaan. Het enige dat ik in de gaten moet houden nu is mijn suiker-inname. In het begin nam ik iets zoets als ik een craving had, maar ik heb geen zin om nu verslaafd te raken aan suiker. Dus ga ik nu wandelen op het moment dat ik anders mijn eerste wijntje zou nemen. Hondje vindt het ook fijn....
  5. Hoi allemaal, Dank voor jullie reacties. Hartverwarmend! Ik heb het over een andere boeg gegooid en zo is het me gelukt. Ik ben ermee gestopt om te denken dat ik zelf het probleem ben. Want dan ligt de tweede gedachte op de loer: 'ach, zo erg is het allemaal niet, ik werk gewoon elke dag, ik functioneer normaal, iedereen drinkt er wel eens eentje te veel.... ' enz. enz. enz. Tot ik weer tot het besef kwam dat ik me belabberd voel, depri word en weer een avond ontremd heb zitten doen waardoor ik me later de ogen uit mijn kop schaam. Kortom, dat alcohol wel degelijk een probleem voor me is. Ik ben alcohol gaan zien zoals het is. een gevaarlijk en verslavend gif, waar de maatschappij van doordrenkt is. Plezier? drinken. Verdriet? drinken. Ontspannen? drinken. Stress? drinken. Alle marketing is erop gericht ons te laten geloven dat je alcohol nodig hebt om een leuk of minimaal normaal leven te leiden. En dat zijn we met zijn allen gaan geloven. En ondertussen zijn er over de hele wereld ontelbaar veel probleemdrinkers en vallen er een heleboel doden door het gebruik van alcohol. Kortom ik heb er heel hard aan gewerkt om die conditionering bij mezelf te ontmantelen en om te keren. Dat heb ik niet alleen gedaan; ik heb uren en uren gekeken naar youtubes van Craig Beck en van Annie Grace en alles gelezen wat los en vast zit, van 'een verslaafd brein' van Marc Lewis tot This naked mind van Annie Grace, enz. Er is heel veel te vinden. Laatst heb ik mijn huisarts verteld dat ik gestopt ben met drinken. Om bij mijn huisarts te komen moet je eerst een kwartier door de wijngaarden rijden. We waren het erover eens dat dat bizar is - wijn is hier volkomen geaccepteerd uiteraard, maar wie eraan verslaafd raakt wordt gestigmatiseerd. Mijn man is minder gaan drinken. Hij drinkt in principe door de week niet meer. In het begin was hij in het weekend de schade wat aan het inhalen, maar dat doet hij nu niet meer. Enkele van mijn vrienden zijn ook vraagtekens gaan stellen bij hun drinkgewoonten. Maar niet allemaal. Ik bijt mijn tong af om geen jehova's getuige te worden. Ik ga ervan uit dat het voorbeeld dat ik geef, voldoende zal zijn. Wie er meer over wil weten zal het mij wel vragen. Ondertussen zit ik gezellig aan een fruitcocktail of een glaassie water met prik. Nou dat was het dan weer. Ik meld me wel weer af en toe... maar niet te vaak. Ik wil er eigenlijk niet zo erg meer mee bezig zijn.
  6. Bijna 5 maanden later en ik heb nog steeds geen drup alcohol gedronken. Heeeeeel af en toe komt de gedachte bij me op: en als ik er nu eentje zou nemen? Maar de direct daaropvolgende gedachte is dan: waarom zou ik in vredesnaam... - een drankkegel willen - een kater willen - een duffe en onproductieve avond en volgende dag willen - last van mijn maag willen - rode ogen willen met wallen eronder Geen enkele reden te bedenken waarom ik daar zin in zou hebben.
  7. Heel interessant artikel dat een ander perspectief opent. http://www.stewardshipreport.com/why-i-will-never-call-myself-an-alcoholic/?fbclid=IwAR3TdZiGUVUIJxTFsbTJP6ZGqv3Tb-SwhneTq5xgcEZpRIYM93fBhQHRg7s
  8. Ha dat is ook een denkertje. Ik vind het lastig om van die avondjes te hebben waarop het gezelschap stroef op gang komt en dan om een uur of tien steeds harder gaat schreeuwen en zichzelf gaat herhalen, met speekseldruppels en zogenaamd lollig. Tegenwoordig begin ik de avond lollig en vol goede moed, broodjenuchter, en knap dan om een uur of tien af - dan heb ik het wel weer gezien, de dronken kudde. Gelukkig zijn ze niet altijd dronken of beschonken, dus blijft er genoeg leuk contact over. Zelf voel ik mij nu niet meer ongemakkelijk als niet-drinker. Ik ben er eigenlijk trots op dat ik het spul links laat liggen en het écht niet meer wil. En natuurlijk is er altijd een beetje de angst om erbuiten te vallen. Is dat niet een existentiële angst van ons mensen, roedeldieren? Het is alleen wel jammer als je zelf het gevoel hebt weer écht te gaan leven, vrij van verslaving, terwijl je "kudde" doordrinkt en jou het gevoel geeft dat jij een beetje gênant probleem hebt, terwijl het duidelijk is dat jij juist het probleem niet meer hebt en zij nog wel. Uiteraard is het niet de "schuld" van alcohol. Ethanol is een chemisch stofje, dat kan geen schuld hebben, dat "is" gewoon. Wat wel kwalijk is, is dat van jongs af aan iedereen in de westerse wereld met de paplepel ingegoten krijgt dat alcohol "gezellig" is, dat je er heel sexy van wordt, of heel stoer, of dat het je laat ontspannen, of dat het feestelijk is, of juist een oppepper na een begrafenis of een ander naar trauma... Dat de hele maatschappij ervan doordrenkt is, terwijl jaarlijks wereldwijd miljoenen mensen sterven aan de gevolgen, en dat alcohol geassocieerd wordt met meer dan 60 ernstige ziekten....
  9. Dit is een interessant artikel en geeft helemaal weer hoe ik erin sta. https://medium.com/s/story/leaving-the-herd-ab6c02560496?fbclid=IwAR3mMw_PgzaefraVywUukErCAOoVnL_U3GTasbJbcxvUOAtffFwzMg4daJQ
  10. Ik ben al een jaar of 8 in de overgang dus ik weet er veel vanaf, haha. Alcohol verhoogt je oestrogenenniveau, terwijl dat in de overgang juist minder wordt. Misschien dat er daarom zo veel vrouwen in de overgang naar de fles grijpen...
  11. Marguerite

    Voorstellen

    Hoi, ik heb het boek ook pas aangeschaft. Vind dat er veel nuttige informatie in staat, zoals over dopamine en cravings. Ik vind ook de opvatting dat "verslavingsgevoelig" zijn eigenlijk niet van toepassing is, terecht. Ook ben ik het ermee eens dat als je "anderen" alcoholist noemt (de dakloze met zijn blikjes bier op straat), dat dat voor veel mensen reden is om hun eigen drankprobleem niet serieus te nemen (bij mij valt het nog reuze mee....). Kortom deze benadering helpt mij enorm. Ook Craig Beck, (stopdrinkingexpert.com en Alcohol lied to me) heeft dezelfde benadering. Bij hem vind ik het allemaal net iets te macho en een beetje oppervlakkig, maar het uitgangspunt is terecht: het ligt aan de alcohol zelf!
  12. Marguerite

    Alcohol en seks

    Mijn seksbehoefte is na de menopauze behoorlijk afgenomen, maar is er nog wel. Seks zonder drank op is veel intenser vind ik, je bent er veel meer "bij" en de orgasmes zijn ook veel intenser. Met drank op ben ik meer verdoofd, voel ik minder al zijn er minder remmingen het is toch minder fijn vind ik.
  13. Hallo Sly, fijn dat je niet meer drinkt. Ik ben ook weer gestopt, na een terugval dit najaar. Mijn aanpak is nu: alle "voordelen" van alcohol doorprikken. Er zitten namelijk helemaal geen voordelen aan. Alles wat je denkt te winnen met alcohol, ontspanning, slapen, losser worden, gezelligheid, klopt voor geen meter. Je wordt er gestresster van. Je zet je leven op "pauze" in plaats van echt iets met je stress te doen. Je slaap wordt veel minder van kwaliteit. En die gezelligheid? Als je de drinkers om je heen ziet lallen en dom lxllen, is dat gezellig? Laat staan die dronkelap die zichzelf steeds herhaalt en niet meer normaal kan praten...... Succes!
  14. Hallo Cleo ja ik ben er inmiddels wel achter dat ik mijn eigen weg moet zoeken. Wat wel fijn is, is dat de feestdagen niet overgoten waren met alcohol. Er logeerde iemand bij ons die al 2,5 jaar droog staat na een verleden vol drankproblemen. Ik kon het er met die persoon wel over hebben. Mijn man heeft hem ook wat minder geraakt en is zich bewust geworden van het feit dat hij echt moet minderen. Het is echt zo dat als je zelf niet drinkt anderen bewuster worden van hun eigen inname. Soms resulteert dat in het afwenden van het probleem op ons, als niet-drinkers: - jij bent geen alcoholist, stel je niet aan, je overdrijft zo - waarom neem je niet 1 glas? je kunt toch ook matig drinken - hoe kom je de feestdagen door zonder alcohol? en zelfs: - je bederft de stemming als je niet meedoet - drink je nooit? wat zonde!! Dat laatste heb ik zelf gelukkig nog niet meegemaakt. Maar die peer pressure sterkt me juist in mijn overtuiging dat er zo ontzettend veel mensen zijn die zelf een probleem hebben met drank en er ongemakkelijk bij worden als er iemand in de omgeving is die ze met de neus op de feiten drukt. Ik las ergens dat op de wereld elke 10 seconden iemand dood gaat aan de directe of indirecte gevolgen van alcohol. Ook las ik dat 80% van de mensen die alcohol drinken, te veel drinkt. Dat geeft toch wel te denken. In plaats van onszelf naar beneden te halen en het onszelf kwalijk te nemen dat we problemen hebben gekregen met alcohol kunnen we maar beter dit spul ontmaskeren: het is een gevaarlijke, verslavende drug die veel slachtoffers maakt en nog steeds wordt gepresenteerd als iets onschuldigs.
×
×
  • Nieuwe aanmaken...