Etty

Goedemorgen,

Goeiemorgen, Ik had me opgegeven voor iets dat buiten mijn gemaksgebied ligt. Als het dan gaat naderen, komen de smoezen om het niet te doen. Het schrap zetten. Dan lijkt het me niet meer leuk, is het alleen nog maar eng. Ben er niet ingestonken, en had een leuke interessante avond. Leerzaam over mezelf ook, hoe ik dit soort dingen doe.

gefeliciteerd @spirit!

voor als ik mezelf al te serieus neem

https://samharris.substack.com/p/two-reasons-to-meditate-ep-493-full?r=4a6556&utm_medium=ios&utm_campaign=audio-player

Twaalf weken geen druppel. Ik ben vervreemd van de behoefte om te verdoven, ook al is de buitenwereld nog net zo niet leuk of leuk. Ik wil er weer aan, dingen doorvoelen in plaats van wegmaken. Mijn oude gewoonte weer oppakken. Misschien is het ook wel een vreemde hobby. Ik voel me met de dag mentaal sterker en autonomer worden. Er komt vast weer een dag waarop gedachten gaan opkomen aan alcohol. Iemand laat me in de steek of heeft me bedrogen, ik raak iets belangrijks kwijt, er stort een illusie in. Of een ander excuus, de zinloosheid van het bestaan of zo, of de ingebeelde dreiging van buitensluiting. Ik zou het nou zo leuk vinden als ik op mijn zestigste eens het roer omgooi en dan niet wéér voor de tigste (echt!) keer ga lopen onderhandelen. Dat gaat niet zonder er moeite in stoppen. joan had het altijd over netjes denken. Als ik het me goed herinner ging dat over volwassen zijn, wat een zekere discipline vraagt. Het voelt als een warm bad als het lukt, maar het kan zo gaan voelen als een keurslijf na verloop van tijd. Waarschijnlijk overdrijf ik het dan in een soort alles of niksheid. Ik begin dit draadje om mezelf te herinneren en linkjes naar interessante dingen, ik vergeet inzichten mbt alcohol/verdoving altijd zo snel of als ik ze opschrijf kan ik ze niet meer terugvinden. In de dagdraden verdwijnen ze sowieso.

Goedemorgen, Vandaag naar de notaris voor een levenstestament, één van die dingen die vervelend zijn om te regelen maar fijn als het is gebeurd. Verder naar de film, Simon, een klassieker. Die wilde ik nog wel eens zien op het grote doek, ben benieuwd of ik 'm nog steeds grappig vind.

Omdat ik helemaal niemand vertrouwde, had ik mijn denkvermogen nodig om mijn pijnlijkste gevoelens toe te laten. Geen therapeut kreeg me zover om me te laten gaan zonder te weten waar ik mee bezig was, in het vertrouwen dat zij of hij me wel zou opvangen. No way. Ik wilde zelf het roer in handen houden, weten waar ik mee bezig was. Alleen zo kon ik het. Ik moest echt doordrongen zijn van de wetenschap dat het ging om oude gevoelens die geen kwaad meer kunnen, en weten waarom het goed voor me was om het toe te laten, wat het me zou op kunnen leveren. Voor mij begon het met educatie. Het hoofd dus. En bij situaties waarin oude pijn werd getriggerd begon ik mezelf af en toe uit te dagen om wat meer te blijven bij het nare gevoel in plaats van het weg te redeneren. Eerst één teen. En zonder therapeut het liefst. Ik denk dat ik nu wel in staat zou zijn om oude pijn toe te laten bij iemand anders, omdat ik ervaar dat ik zelf controle heb, ik weet wat ik doe, word niet meer overspoeld zonder te weten of ik nog boven kom. Het heeft jaren geduurd in mijn geval. Jan Geurtz zei vaak : denken is voor boodschappenlijstjes. Functioneel denken. Vraagstukken. Dat is wat anders dan piekeren of jezelf in de put praten. . Het verschil is best duidelijk als je jezelf leert observeren vind ik. Om mezelf te observeren moest ik wel een drempel over omdat het me helemaal niet beviel, mezelf. Inmiddels ben ik eraan gewend, hier moet ik het mee doen.

Ik heb laatst iemand die ik al mijn hele leven ken verloren. Niet aan de dood, maar aan mijn eigen verwachtingen. Nu is het een ander iemand geworden, van wie ik niet meer die dingen verwacht en tot wie ik me weer moet leren verhouden. Het kost bakken energie om een masker op te houden, daarom is iets doen waarvan je in een flow komt zo lekker, dan laat je dat los, met masker kom je niet in een flow.

Het kenmerkende van opdringerige gedachten in mijn ervaring is dat het voelt alsof je bezig bent de boel te redden, dat je ze MOET denken, dat het nuttig en nodig is. Ik vond de suggestie om te stoppen met denken altijd van ontkenning getuigen, van niet willen graven, spitten, tot een oplossing komen. Nu zie ik dat er heel veel momenten zijn waarop het denken volstrekt nutteloos en saboterend is. Het is ook eigenlijk geen denken, het is angst in uitvoering.

Goeiemorgen, Vandaag ga ik ook de zee zien, zin in! Fijn dat het gelukt is om te gaan @Yana, veel plezier in Normandië!

Goedemorgen,

Ben vrijdag naar een film geweest die ik de moeite waard vind om hier even aan te bevelen: The incomer. Ik vond het een hele fijne hartverwarmende ervaring.

Gefeliciteerd @Adri02!