Klassement

Op weg naar de psycholoog. Per boot. Want dat is leuk.

Goed gezegd @Reacher

Hi, somber en piekerend is terug. Wat mij betreft kennen jullie me beter dan de meeste mensen, dus ja, heel persoonlijk. DAGPACT: Mormel Yvonne kaatje🌺 Quinn 🧡

@Lika @Quinn, @lady jane en @Yvonne. Ik lees altijd alles. Jullie reacties doen me echt goed.

Goedemorgen, Ik kan steeds zo'n eenzaam rotgevoel hebben, en ga dan in de oplossingensfeer ronddwalen om dat weg te drukken. En dan heb ik het druk met afspraken en het gevoel van geen tijd voor mezelf. Vanochtend had ik een eureka moment. Ik ben de laatste tijd mijn pleasegedrag aan het omkeren, en trek me minder aan van wat een denkbeeldige ander mogelijk zou kunnen vinden. Ik kom dichter bij mezelf, maar dat voelt natuurlijk (in mijn leventje) alsof ik verder afraak van de ander. Het is eng. Het is geen eenzaamheid maar de angst voor eenzaamheid, een soort afkick van pleasen. Mijn lege agenda (behalve werk en oppas) voelt opeens als ruimte, als ontdekken, in plaats van als een gat dat snel moet worden opgevuld.

DAGPACT: Mormel Goedemorgen allen. Gisteren een hele fijne avond gehad en daarna ook geen zin om te drinken. Misschien wat vroeg om over het avondeten te hebben, maar toch. Hier vandaag een champignon risotto met snijbiet en de overschot van de mosselen. Hoop dat iedereen een goed begin van de week heeft.

Een forum kan nooit teveel berichten van een @lady jane hebben. Dat is een oud Chinees gezegde. Echt.

Van de week n smoothie gemaakt, maar ik ben duidelijk geen smoothie-mens en zeker niet met dit weer, zo'n koud gedoe. Dus er van alles ingemikt, volkorenbroodmeel, havermout, n eitje, bakpoeder, chiazaad, banaan en appel. En nu eet ik gebakken pap lijkt het wel. Het is heerlijk, luchtig en veel haha.

Dag acht en het gaat vrij goed. Focus ligt op drie zaken elke dag: - nuchter blijven - ochtendwandeling - verse maaltijd En dat lukt vrij aardig. Daarnaast probeer ik dagelijks enkele uren nuttig bezig te zijn (huishouden/tuin) en ook meditatie in het ritme te krijgen, maar als dat een dag niet lukt, dan is het zo (ondanks mijn schuldgevoel en het gevoel lui te zijn). Heb in de regio een zorgboerderij gevonden waar mensen met mentale problemen als vrijwilliger kunnen werken en ga dit aan mijn psychiater voorleggen de volgende keer dat ik hem zie, omdat dit mij een laagdrempelige activiteit lijkt met toch een zekere mate van sociaal contact zonder dat er alcohol bij aan de pas komt. Normaal zou ik al lang gemaild of gebeld hebben met die zorgboerderij maar prent me elke dag in om kleine stapjes te nemen en te blijven werken aan de fundering; iets te vaak in die vicieuze cirkel gezeten.

Lieve Yana. Ik vind het zo erg voor jou. Ik kan me dat zo goed voorstellen wat je meemaakt nu. Ik wil iets opbeurends zeggen, en dat lukt me niet. Ik heb nooit geleerd er voor iemand te zijn, om lief en aardig te zijn, zoals jij. Ja, die standaard zinnen, die krijg op wel op papier. Maar dan heb je het wel gehad wat mijn "sociale vaardigheden" betreft. En meer krijg ik weer eens niet de strot uit. Ik leef met je mee, maar ja, heb je wat aan.

@Etty toen ik minder ging pleasen merkte ik dat mensen mij aardiger vonden en vanzelf meer naar me toe trokken. Omdat je meer jezelf wordt en dat aantrekkelijk is, neem ik aan. Dat pleasen heeft ook iets onwaarachtigs, dat mensen aanvoelen. Hier dezelfde plannen als Lika. Sportschool, wandelen met vriendin die overspannen is.

De beste vakantie ooit 🥳 ze zijn nu 11 en 13, we zijn toen we weg waren, aan het goud zoeken in Zwitserland geweest, dat was echt heeeel avontuurlijk! Allemaal zelf geregeld en opgezet Nu snel slapen, missen mag idd maar mezelf vanwege moeilijke gevoelens een misstap laten zetten, waarbij we allemaal weten waar dat eindigt niet..

Ik schrijf het maar op mijn eigen draadje. Gisteren ben ik geestelijk in elkaar gedonderd. Zat er al een tijdje aan te komen. Kreeg een enorme huilbui op de kermis gisteren. Ineens werd het me teveel. Vriend blijft gewoon doorzuipen. Het is uitzichtloos en hopeloos geworden hier voor mij. Mijn zus is er nu. Net ruzie met hem gehad. Ik mag niet meer met mijn zoon omgaan en kleindochter. Hij noemt mijn kleinkind een kankerkind in zijn woede. Ik hou niet van dat soort woorden. Ik mag ook niet op vakantie. Hij maakt zich zogenaamd zorgen om mij. Als iets zorgelijk is, is het wel zijn drankgebruik en zijn woedeaanvallen. Mijn kleindochter is door omstandigheden geen makkelijk meisje, maar heeft ook last van haar autistische zusje. Daarom zouden wij op vakantie gaan met ons drie. Schoondochter blijft thuis en zorgt voor mijn oudste kleindochter. Ze zit op een dagopvang van 9 tot 5 uur. Een in de 14 dagen heeft ze logeerweekend. De vakantie valt ook in het logeerweekend, zodat mijn schoondochter ook een weekend rust heeft. Mijn vriend lijkt wel een tiran. Ik hou niet meer van hem en wil weg. Woonruimte zoeken dus. Zal niet meevallen, maar moet. Dat hij ooit stopt heb ik al opgegeven. Hij leeft buiten. Dag en nacht. Ik begin steeds meer te snappen dat zijn eigen kinderen hem niet meer willen zien. De kinderen zijn hem toen afgepakt omdat hij altijd dronken was als hij de kinderen had. Zijn ex heeft nog, die haat hem. Zijn andere vrouw is overleden. Die moest hij verzorgen met z'n dronken kop. Bah, ik zit er nu geestelijk helemaal doorheen. Ben blij dat mijn zoon me helpt en dat ik zo goed op kan schieten met mijn schoondochter. Hij wil dat kapot maken. Hij zuipt zich maar dood. Ik moet doorpakken nu. Dit is geen leven meer voor mij.

Heerlijk zo’n momentje @Lika

Leuke dingen Erg gelachen in de AH. Ik ging ijs -Lars daar ben je weer❤️ -kopen. Stond er een man tegenover de vitrine gewoon te kijken naar alles wat er was. Zo sta ik ook vaak bij de ijsvitrine, omdat ik niet kan kiezen. Ik ben maar naast hem gaan staan. Toen moesten we allebei lachen om onszelf en om elkaar. We hebben uiteindelijk een keuze kunnen maken….

Mooi @Stuiter, goed op weg naar 2 jaar. Gaat alles nog naar wens wat het nuchtere leven betreft? We hebben al een tijd niets meer van je gehoord.

Nachtpact Reacher. Leuke dingen Bijna iedereen op mijn werk is met vakantie en dus heb ik ook vakantie. Vakantie by proxy 😎

Dankjewel @lady jane, een knuffel vind ik fijn .

Ik zette een like omdat de planning constructief is. Dat blijft ik vinden.

Net thuis van The Odyssey jammer dat ik weinig ken van alle mythes en goden dat had wel veel toegevoegd denk ik, maar het spektakel was er niet minder om en het liefdesverhaal prima te volgen.

Het is heerlijk buiten @Lika, dus het was niet verkeerd om lekker in de wind te fietsen. Het overkomt me wel wat teveel de laatste tijd, dat is dan weer minder.

Ik heb een acuut fysiek probleem, fysio geappt, ik kan om 18..00 uur terecht. Ik kan in het gebouw, maar niet met de lift. Ik bel de fysio. Jannigje, ik zei MORGEN! Zucht . Het positieve is dat ik de deur uit ben gegaan.

Het is ook niet heel raar natuurlijk dat ik zo fel reageerde, gezien februari. Liever de eerste mep uitdelen dan, nou ja, dat.

Ja, herken ik. Sinds een jaar of twee kan het me opeens aanvliegen. Straks is alles voorbij en straks is al bijna!! Dacht dat het aan mij lag. Ik heb altijd last van veel drama. @Ettyik denk dat ik veel geluk heb met deze sportschool. Ik hou er eigenlijk helemaal niet van, maar heb me opgegeven voor een proefles. En daarna gelijk ingeschreven. Geen weg terug. Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik na elke les heel tevreden ben.

Idd morgen nieuwe poging 💪🏻

Ik wilde hier zo graag een positief antwoord op geven @spirit, want altijd maar zeggen dat ik nog steeds somber ben vind ik zelf zo deprimerend, ook al is het waar. Ik ben al geruime tijd bezig met een esketamine behandeling , onder medische begeleiding. Deze behandeling is voor mensen met chronische depressies die niet goed genoeg reageren op andere behandelingen. Helaas behoor ik tot die groep. Voordat ik in aanmerking kwam moest ik een intake gesprek hebben met een psychiater in het AMC. Dat bleek eigenlijk heel akelig, het is mijn verhaal en dat ken ik natuurlijk, maar om alles zo achter elkaar te vertellen aan iemand die dan moet beoordelen of ik “erg” genoeg lijd vond ik naar. Het gekke was ook nog dat ik dacht dat hij het vast nog wel mee vond vallen. Wonderlijk weer om te ervaren dat mijn realiteit en die van de buitenwereld niet overeenkomen. Hij vond het namelijk helemaal niet meevallen. Afijn, vorig jaar gestart, weken gebeurde er niets. Behalve dan dat ik legaal onder begeleiding esketamine-ervaringen had die ik onmogelijk kan beschrijven. Eindelijk begon ik effect te merken. Dingen die ikanders niet zou doen of durven lagen opeens binnen mijn bereik. De alpe d’Hues werd een veel lagere berg met een minder hellingspercentage. Ik kon weer meer ademhalen en hoefde minder te zwoegen. Al die vragen die mij altijd bestormden, al die onzekerheden, al het zelfveroordelen, en ook de angsten werden minder. Mijn god, wat een zegen! Ik zag een beetje perspectief: leven ipv overleven? Ik? Ja ik !!! Eindelijk!!! Maar toen werd het mei en er trad een verandering op! O nee, ajb niet!!!Niet weer terug naar de diepte, naar het duister. Het gevoel om op een helling te zitten die schuin naar beneden loopt, waar ik me langzaam naar beneden voelde glijden, waar geen houvast was, wat ikniet tegen kon houden. Dus wachtte ik in de hoop dat het tijdelijk was en ik toch positief kon berichten. Maar dat is (nog) niet zo. Op de dag draad ging het over hoe belangrijk wij hier voor elkaar zijn en hoe goed wij (sommigen) hier kennen. En inderdaad, jullie weten meer van mij dan menigeen in mijn omgeving. Ik werd verdrietig door het lezen van jullie berichten: ik doe zo weinig meer, door allerlei oorzaken valt van alles wat belangrijk voor me is weg. Mensen die sterven, vrijwilligerswerk dat wegvalt, gedonder in de tuinclub, een treiter buurvrouw, Dan ga je toch wat anders doen joh! Tuurlijk , ja hoor zeg ik dan maar. Maar dat gaat nu dus weer niet. Voorzichtig weer leven is weer overleven geworden. En dat beangstigt mij zo!!!! Dus ik ben ouder geworden, misschien zelfs wijzer. Maar verder ? Ik ben blij dat ik hier weer bij jullie ben! Want ik drink niet en dat wil ik graag zo houden, maar het verlangen om te verdoven, om te verdwijnen is groot. Maar ja, nu eet ik weet teveel en ongezond. Gelukkig is er dan de kilokiller om te proberen de schade binnen de perken te houden. Morgen weer naar het AMC! Ik hoop toch nog op verbetering.

Sorry voor zij die een like lieten. Morgen opnieuw.

Over zaterdag en drift. Het was zaterdagavond. Een feestje met een belachelijk thema en een bont gezelschap. De gebruikelijke kliek en wat mensen die aan kwamen waaien, meegesleept door half bekenden, niks raars aan. De sfeer was goed, werd wat minder bij de eerste drank die er toch kwam. Druk met c, die zich ook prima vermaakte met vrienden en prettig afgeleid door Reach. Op een bank en met m'n benen op tafel voelde ik me prima. Er was iemand die erg graag m'n aandacht wilde, maar negatieve aandacht is ook aandacht, dus ik vond negeren beter. Ook omdat mijn interesse echt ver onder nul zat. Als in, nee dank je, ik hoef je oprecht niet. Een kerel aan de andere kant zat al een tijdje in m'n irritatie zone, dat heb je soms. Te luidruchtig, te grof, gewoon vervelend. Tot ie tegen mij begon, met een paar goed uitgezochte opmerkingen. Ik had niet eens gemerkt dat ik was gaan staan tot ik met gebalde vuisten in zijn persoonlijke ruimte stond. Ik wist niet dat ik ging slaan, tot ik de eerste keer uithaalde. En een tweede. En, van wat ik later hoorde, ook een derde en vierde tot c en een vriend me in bedwang hadden. Ik kwam weer een beetje bij m'n positieven toen ik merkte dat een derde vriend tegen die ander zei "eruit en er nooit meer in" wat ik op dat moment hilarisch vond, want, nou ja, slechte grap. Maar goed, drift dus. Doorslaande woede en buitenproportioneel geweld. En hoewel de hele bende als één mens achter me stond en me gelijk gaf, weet ik heel goed dat dit geen normale, gezonde reactie was. Dus dat. Probleem met woede beheersing, niet voor het eerst ook. En recht of niet, het moet anders, want dit gaat nog eens grandioos verkeerd.

Als je een medepleaser hebt getroffen kan het lang goed gaan, al is de daadkracht vaak ver te zoeken: 'welke film zullen we doen? zeg jij het maar, nee zeg jij het maar'😀

Goedemorgen @Yanabeterschap weer 🍀 @spirit hoe is het nu de afgelopen dagen gegaan, beetje afleiding met je zus? @Smaragdie hoe is het afgelopen week gegaan en hoe voel je je nu? Leuke dingen: Een last minute geboekt naar Spanje volgende week. Even tien dagen dagen eruit Voor de rest ook allemaal fijne dag gewenst

Jij zou me op straat niet herkennen maar je kent me beter dan mijn buurvrouw waar ik al 25 jaar naast woon en bij wie ik regelmatig over de vloer kom.

Dank zij jou (en Gerrit) ben ik 10 jaar nuchter gebleven. Ik vond het leven toen echt mooi, drank miste ik totaal niet meer. Ik kan dat nooit goedmaken. "ik zou je iets van lichtheid willen sturen". Dat deed je door dit berichtje. Ik hoop dat je er tegen kunt door een ouwe zak te worden geknuffeld. Bij deze!! 🤎🤎

Ja. Toch heb ik eigenlijk wel degelijk het gevoel jullie - op een bepaalde manier - persoonlijk te kennen. Of is het daarvoor noodzakelijk dat je iemand ziet en hoort?

en ik begin maar met zwemmen vandaag. Lees hier alweer zoveel wat mijn stemming beinvloedt, en blijf het frappant vinden dat ik bij mensen die ik niet persoonlijk ken, zoveel kan voelen. Zowel positief als negatief. Alsof ik er echt iets mee moet, hier in mezelf.(ook deels pleasen?) Maar intussen lijdt het ook af van de lijst die ik heb te doen. Dus in gedachten neem ik jullie wel mee en tijdens het zwemmen spoel ik er wat van me af en switch naar to do vandaag.

in ad.nl staat een stuk over verslaving, een nieuwe ggz afdeling die hulp biedt via de werkgevers. lezen en die baas er op wijzen? Je hebt hier zo lang kleine beetjes drama geschreven, en nooit echt je eigen aandeel hierin onder de loupe genomen spirit. Ik heb een heel dubbel gevoel bij jou. Aan de ene kant voel ik me betrokken en aan de andere kant snap ik niet dat je in al deze jaren hier niet meer zelfreflectie hebt ontwikkeld. Het lijkt wel of jij het drama aantrekt. Je was er al voor mij op adb, hebt best veel keren een andere nickname aangenomen, de oude opgedoekt met al die verhalen over buren, wijnman, en weet ik welke nog meer. Ik ben blij met mijn vergeetachtigheid in dezen. Maar weet wel dat je nog steeds verslavingsgedrag vertoont. Het ligt altijd aan de ander en jij bent en blijft slachtoffer. Nu ook weer. Je klaagt en klaagt, maar echt handelen ho maar. Hier voer je ons steeds met kleine beetjes, maar jijzelf weet natuurlijk al heel lang dat deze relatie geen kans van slagen heeft. En toch trek je bij hem in, speelt mooi weer vaak, en houdt de situatie mede in stand. Ik ben geneigd daar over te oordelen merk ik, maar ik heb ook met je te doen. Het gaat nu niet om iemands schuld, maar om meerdere levens die hier heel erg onder lijden. Stop met afleiding zoeken en zorg dat dit stopt. Ga echt voor jezelf hulp zoeken.

Ha @Yvonne, ik snap het hoor. Maar de plannen komen niet verder dan in ons hoofd. Misschien scheelt dat? Ha @lady jane! @Mormelwat een lekker plan voor het eten!! Bijzonder. Aankleden hier en naar de sportschool. Het kan ook zonder zin:-) Daarna naar vriendin met wie het niet goed gaat. Toedels!!

@Etty: als je het moeilijk krijgt om deze weg op te gaan, bedenkt dan maar eens aan hoeveel keer pleasegedrag een soort van wederkerigheid bracht. Bedankt voor de koffie @Yvonne.

Ik kan me best indenken dat het veranderen van jouw houding beangstigend werkt @Etty. Geef het tijd, het genieten komt vast nog wel. Wat ellendig @bumperjim, het maakt zo machteloos als het niet goed gaat met je kind. En nee, je kunt 'hem' niet ter verantwoording roepen.. je kunt er zijn voor jouw dochter, en als zij het op prijs stelt raad geven..

Ik ben bij de opendeurdag geweest in mijn uppie en heb mijn grenzen goed in de gaten kunnen houden. Wel naar de wc´s gekeken maar niks aangedaan. Wel effe on low profile geholpen met de tombola, een soort van memorie spel, lege envelopje zoeken en de briefjes daar weer in doen. Maar toen het een soort van gewoonte werd en er een soort van verwachting op kwam liggen, die Spud doet dat nu. Ben ik er ook wel weer mee gestopt en vond ik het ook wel mijn moment om weer naar huis te gaan. Ik heb hele leuke dingen weer gehoord en gezien en gevoeld. En het was weer een leuke les in mijn grenzen te bewaken. Ik heb het nog steeds niet concreet wat ik daar eigenlijk echt wil gaan doen? Dat vlinderen bevalt me wel, kijken en voelen waar ik kan helpen en ook zeggen nu doe ik het niet meer. Ik heb daar mijn hart soort van verloren en ook een beetje achtergelaten toen ik daar werknemer was. Ik vind het leuk om bekende kattenkopjes van vroeger nog te zien, al weet ik van iedereen niet meer de namen. En nieuwe katten te ontmoeten. En die status van vaste medewerker of vaste vrijwilliger hoef ik eigenlijk ook niet meer. Dat is iets egocentrisch ofzo, ik weet niet? Natuurlijk vind ik het met een rondleiding wel irritant dat mensen op hun telefoon zitten of door de uitleg praten. Maar ik voel me niet geroepen om daar wat van te zeggen. Als ze dan een dier willen aaien waarvan ik weet dat die dat niet leuk vind, ja daar zeg ik wel iets van. En ik houd ook het vliegengordijn de mensen open en zorg ervoor dat een spontane kat niet even meeloopt naar het gedeelte van de rondleiding waar een kat niet hoort. Dat vind ik allemaal heerlijk, maar als mensen met vragen over dieren komen bij mij stuur ik ze graag door. Ik denk dat ik die verantwoordelijkheid gewoon niet meer wil nemen. Omdat dat mij eigenlijk het meeste pijn gedaan heeft toen ik merkte dat ik ontslag moest nemen. Omdat het me boven mijn hoofd steeg. Het was de mooiste job die ik ooit gedaan heb, zwerfkatten vangen staat voor mij nog steeds op nummer 1, maar proeven van soort van uitbater zijn van een dierenopvang op de momenten dat de uitbaters even op vakantie waren. Het was zwaar, maar gaf me ook wel een kick. Ik bedoel ik heb heel veel beroep mogen doen op wat ik niet wist dat ik in me had, tot dat ik voor dat probleem kwam te staan. Ik heb mezelf eigenlijk ook verbaasd toen. Maar het raakt ooit eens op, of je word met je neus op de feiten gedrukt dat je je eigen verantwoordelijkheden ook nog hebt. Zoals je katten, of je moeder of vrienden. Qua dieren helpen heb ik gewoon geen grens, dus eigenlijk zou ik beter geen eigen huisdieren meer houden, geen familie meer hebben, (deze is bijna uitgestorven) en geen vrienden meer hebben. Er zijn er ook wat weggevallen, maar ik kan er niks aan doen, er komen soms zulke leuke en interessante mensen op mijn pad, dat ik ze gewoon aanspreek. Maar die zien mij sneller voor vriendin aan dan ik zegt de gek. Ik zie dat meer als kennissen ofzo. Want echte vrienden heb je maar weinig. En als ik me aan iemand hecht vind ik het maar lastig om los te laten. Dus kennis vind ik dan wat makkelijker. Al wijs ik deze ook niet snel af. Wat ik van mijn vrijwilligerswerk leer is, dat ik helemaal niet in iets de beste meer wil zijn. Of te horen krijgen dat ik daar de beste in ben. Ik kan best veel, maar nog steeds ben ik op zoek naar wat kan ik goed voor mezelf? En voel ik me prettig bij? En heb ik de bevestiging van een ander daar niet bij nodig? Ooit was mijn onderschrift, je blijft leren totdat al je vingers even lang zijn, ik denk dat dat nog steeds van toepassing is op mij. Ik ga er nog steeds vanuit dat ik ergens bij mijn geboorte een verkeerde afslag genomen heb en hier niet hoor. Maar in mijn wachttijd op de juiste bus, ga ik misschien wel zeggen, het is hier ook zo ontzettend boeiend dus ik wacht wel weer op de volgende bus. Tsja ik weet niet, ik ben in ieder geval niet meer zo levensmoe als dat ik was. Ik wil nog steeds een spuitje krijgen als ik niet meer kan functioneren zoals ik wil. Maar voor nu is het leven hier toch wel een grote speeltuin. En ik geloof ook niet zo meer in dat het echt zo is dat ik een verkeerde afslag genomen heb en dat er een andere wereld is. Ik ben volgens mij gewoon een ADHD/Hsper zonder echt doel. Behalve mensen met elkaar verbinden, en rare dingen die me overkomen, vanwege het niet onverwachte. Ik denk dat ik teveel dingen gewoon heel leuk en interessant vind en mijn spanningsboog gewoon nul is, ik zoveel wil doen en uiteindelijk niks doe. Groeten Spud en geen sorry voor de lange tekst weer.

Ik heb het holenbeer ingefluisterd dat zij het hem moet influisteren. Inbulken, bedoel ik eigenlijk. Ik zat vroeger ook in zijn situatie. Te lang geprobeerd beide kanten te begrijpen zonder echt te kiezen. Dat lijkt de meest redelijke benadering maar het is veel te slappe hap. Toen zijn we geemigreerd, probleem opgelost 💪🏻

Top lieve man. Wat mooi je zo te lezen...

Nou wil ik hier toch ook eens delen hoe gelukkig en blij ik ben mensen. Bij deze.

Schuift @lady jane een bordje Brinta toe.

Met spanningsbuikpijn opgestaan en een chips kater. Mijn zus is gelukkig weer wat beter. Ze was ziek geworden. Niet zo gek want de kermis was vrij heavy. Is ze ook nog in een enge attractie geweest die over de kop ging. Ik ben alleen in het spookhuis geweest en het reuzenrad. Zodra ik hier de straat binnenkomt krijg ik al een soort van brok in mijn maag. Ik weet wat ik aantref. Wat ik gisteren heb meegemaakt was zo onredelijk. Mijn zus zat er ook bij. Mijn vakantie gaat door. Hij kan hoog of laag springen maar ik ga gewoon. Nog 10 dagen. In een dronken bui zou hij meegaan. Daarna zag hij er weer vanaf. We hebben hem erbij geboekt, maar de boeking kan niet meer ongedaan worden. Nu zitten we dus met extra kosten. Er moest er kamer bijgeboekt worden. Nu ga ik alleen. Hij moet dus betalen. Ellendig allemaal. Maar ik zie erna uit! Even weg hier. Nadenken hoe verder. Nog niet bijgelezen. @lady jane, lief dat je de zorgen even wegzwemt. Wij beginnen rustig. Misschien gaan we fietsen. Het is hier mooi.