Quinn

Hi. Vandaag komt mijn zoon en als hij er zin in heeft, gaan we zeilen. Slechte nacht, al een paar achter elkaar en wankele dagen. Monsters. Dagpact: Quinn

Nachtpact kaatje🌺 Quinn Leuke dingen: c en Reach. If you don't mind that I'm calling you a ding.

Nachtpact Reacher kaatje🌺 Quinn Leuke dingen? De kat is thuis. Beste vriend doet zelfzorg. Zondag komt mijn zoon. Ik ben het weekend thuis.

Wat fijn nieuws @Fonny ben heel blij voor je 🌷

Ik koos voor leven.

Nee. Maar weerloos voelen is ook knap klote.

Ik ben er, adem in en weer uit. Bedwing dr neiging om weg te lopen, hetzij letterlijk, hetzij in m'n hoofd. Of desnoods, inderdaad, in middelen. Vandaag niet. Er wordt veel overhoop gehaald in me. En hoewel ik weet dat sommigen zeggen dat ik er nu maar eens overheen moet zijn, dat is dus niet zo. Als je die knop hebt, tik hem dan even aan voor me. Met c gaat het op zich goed, afgezien van het zorgen maken dan. Er is veel voetbal op tv, dus hij is bij tijd hysterisch, wat hilarisch is. En verder worden de dagen gevuld met een hoop therapie en een bijzondere, goede en bijzonder goede vriend. Soms komt er een appje van onze dochter en bijna elke dag iets van m'n zoon. Blijft iets om vol verwondering naar te kijken. Elke dag is er weer eentje.

Meer een kwestie van de verantwoordelijkheid ontlopen.

Was een wisselend weekend. Flirterig en feestelijke zaterdag. Zwaarmoedige en toch goede zondag. Ik vind de komende week spannend. Morgen wordt duidelijk of ik dinsdag of woensdag wat naar huis mag. En ik doe het slecht op dat soort onzekerheid.

Nachtpact Reacher kaatje🌺 Quinn

Wat een moment om op jouw opmerking te stuiten @Bob op basis van de interpersoonlijke contacten in mijn jeugd, dus de vorming van mijn karakter en ego, zijn mijn default settings simpel; schuldgevoel. Wat fout gaat, ligt aan mij. En dan kan ik nog zo intelligent zijn (en dat ben ik) en nog zo volwassen (dat zegt mijn paspoort) het irrationele schuldgevoel overheerst eigenlijk altijd. Maar bovenstaande plaatst me wel in het vierkant van bewust onbekwaam, dus een stap vooruit. Ik zal de cognitieve therapie maar niet bij voorbaat afwijzen. Nieuwe stelling? Naar aanleiding van de geachte "Theodore Dalrymple", waar ik gisteren toevallig weer over struikelde, lekker basic: Verslaving is geen ziekte maar een kwestie van slechte moraal.

Placebo of niet, als het helpt, werkt het.

Hi. DAGPACT: Yvonne kaatje🌺 Fonny🌞 Quinn

Hi. Vanaf deze week bouwen we de opname af en is het idee dat ik door de week meer thuis zal zijn. Eerst een nachtje, dan steeds wat meer. En ja, dat is spannend. Alles verandert zo langzaamaan. De therapie wordt anders ingericht en wanneer er plek is, wordt die ambulant. Dat is ook het moment om in te stappen in behandeling van het oude, complexe trauma. De mogelijkheden liggen nog voor me, maar ook daarvoor geldt dat er plek moet zijn. Soms wil ik alles maar gewoon laten vallen. Als misdaad verjaart, waarom trauma dan niet? Aan de andere kant ben ik al bezig met een soort van zelf therapie, gezonder dan zelfmedicatie, dat wel. Schrijven, schrijven, schrijven. Bepaalde zaken onder ogen zien. Accepteren. Jeweetwel. Shit, wat is zuipen gemakkelijk.