Klassement

Ik ben veilig geland op Belgische bodem en de nationale spoorwegen geven me meteen een thuisgevoel. Echt niet beter maar wel vertrouwd, en dat is ook heel fijn. Nog even en dan kan ik echt landen thuis, met m’n allerliefsten 🥰. Ik weet niet of jullie me de komende dagen veel zullen lezen want zal wel even moeten afkicken en in mezelf keren. Daar heb ik nu echt veel behoefte aan. Het fijne van weg te gaan is ook terug hard te beseffen wat je thuis hebt. Het evidente wordt opnieuw bijzonder.

Wat een heerlijke dag vandaag. Met de geur van warme machineolie en kolenrook nog in mijn neus ga ik zo tevreden slapen. En dankbaar vooral ook.

Ik ben weer binnen. Nachtpact: Quinn

Na jaren ervaar ik weer de versterkende kracht van het dagpact. Geweldig.

Goedemorgen allemaal! een zonnige groet vanuit cinque terre. Voor de wandelaars/hikers onder ons een aanrader! extra 💕 voor @Fonny, @Sanity , @Musashien @Oskar. Op vakantie moeite (gehad) om niet te vallen voor een glas wijn of limoncino. Maar gelukkig bij mijn besluit adb gebleven. Dagpact: Musashi Bob renaldo61🐕 MaryArt Lika kaatje 🌺 Freekie 🏍️ Maja

Ik kook weer regelmatig. Niet omdat het ‘moet’, maar gewoon omdat ik het wil. Het gaat vanzelf. Wel uit een kookboek ( ik zit nog steeds in mijn Rukmini Iyer periode), maar dat mag de pret niet drukken. Blij mee. Ik vind het weer leuk en het lukt. Heel goed teken.

Hieperdepiep 🥳!! Mooie mijlpaal Bob, op naar de volgende 10 jaar!

Goedemorgen frummes. Het is nog lekker koel, de zon schijnt, er staat een beker thee voor mij op tafel, kom maar op met die zondag.

Proficiat met je vijf maanden, @Jaar12026. En een diepe buiging voor @Senna34, @Artemis, @MissSauvignon, @Asterix en @water.

Van harte gefeliciteerd Bob. Tien jaar is prachtig. En bovendien: wat vliegt de tijd. Dank voor tien jaar nuchtere wijsheden.

Nachtpact: Quinn kaatje 🌺

@Lika en @Etty bedankt voor de tip van Los Domingos veel herkenning en ontroering.

@IJsvogel❤️‍🩹

Sterkte @IJsvogel

DAGPACT: Yvonne Fonny🌞 kaatje 🌺 MaryArt Lika Spirit IJsvogel Helaas met migraine wakker geworden om 7 uur. Pil genomen maar dat hielp niks. Nu begint het te zakken gelukkig. Had leuke dingen op t programma die ik moest afzeggen, moeilijk om er dan nog een goeie dag van te maken. Morgen weer werken... pffff ben even helemaal niet blij.

Ik had even wat afstand nodig. Of eigenlijk, ik voelde afstand en had tijd nodig om die wat te overbruggen. Hi. Soul searching leidt soms tot vernietigende conclusies. Ik zit nu ongeveer drie maanden binnen, iets langer dan drie maanden clean van drank en coke, but who's counting. Hard aan het werk met acuut trauma en veel te veel in m'n hoofd met complex trauma. Alles maalt door, maar ik zet wel stappen. Afgelopen week de uitslag van de laatste test en ook die was goed. Dus dat staartje is ook afgerond. Geen angst meer op dat gebied. Afgelopen weekend weer thuis, zonder restricties, zonder zelf opgelegde ook. En ik kon mezelf er niet van weerhouden om een paar vrouwen die ik best gemist had, op te zoeken. Het gemis was natuurlijk geheel wederzijds en werd naar tevredenheid ingelost. And then it hit me, hard. Waarom, WAAROM doe ik dit nou toch weer? Wat zoek ik, wat ik nergens vinden kan? Genadeloze honger noemde ik het, toen ik het probeerde te bespreken met mijn beste vriend. Het gesprek voortijdig afgekapt, omdat ik er inderdaad triester van werd. Maar mijn hoofd laat zich slecht het zwijgen opleggen. Mijn vrienden kennen me. Dus toen c vandaag ging hardlopen (groot evenement in Stad, iedereen kwam kijken om c te zien rennen), kwamen andere vrienden gezellig mee kijken met me naar start en finish. Beste vriend hield een digitaal lijntje open en wist wat beloftes los te peuteren. Geen drank. Niet m'n huis opzoeken. En dat hielp, zeker. Ik houd me aan beloftes. Maar mijn hoofd niet, dat draait gewoon lekker door. Genadeloze honger van het zwarte gat. De afgrond die steeds.luider fluistert. Honger. Drang. Behoefte. Alles komt steeds op hetzelfde neer. Drank, coke, vrouwen. Ze moeten iets vullen dat nooit gevuld kan worden. Dat zwarte gat dat alleen maar schreeuwt om meer, steeds meer. Dat zwarte gat dat er is, altijd is geweest, dat niemand op kan lossen. Omdat dat de plek is waar, om het in therapeutische termen te houden, waar het innerlijke kind woont. In leegte, in niets, in geweld en agressie, in haat en ongewenst zijn. Ik kan dit niet oplossen met drank, met coke. Dat weet ik, dat snap ik en dat probeer ik ook niet meer. Maar dat sex hier ook voor dient, dat realiseer ik me nu pas. En ook dat is geen oplossing. Weer iets uit m'n handen geslagen, weer een stuk van het ego af, weer een stukje van de wond open om schoon te kunnen maken.

Morning lieve mensen, heel diep en lang geslapen. Heerlijk. Maar ook zo lang en diep dat ik met hoofdpijn wakker werd. leukste moment van gisteren: man en dochter draaiden muziekjes. Ik lag in bed. Deur open en met hun geklets en muziek vaag door mijn oordoppen heen viel ik in slaap. Vandaag even richting moeder. Wasje doen en koken. Gisteren weer voor het eerst buiten gezwommen. Fijn.

Ik was een paar dagen niet online, had logees en het kwam er helemaal niet van hier even binnen te piepen. Nu is de rust wedergekeerd in huize Vonneke en ga ik genieten van een hopelijk heel rustige zondag. Als de verwachtingen uitkomen dan wordt het een dag met een rustig zonnetje, niet té warm. Ik ga ervan genieten. @Fonny, wat ben ik blij te lezen dat de vooruitzichten goed zijn, wat moet je in spanning hebben gezeten...

DAGPACT: Yvonne Fonny🌞 kaatje 🌺 goedenmorgen allemaal hier lekker aan de koffie aleen de de zon schijnt helaas nog niet. Iedereen een fijne zondag en sterkte voor wie het nodig heeft ❤️

Zondag 31 mei 2026 voor ons allemaal

Inmiddels is het al weer 10 jaar geleden dat ik met de alcohol gestopt ben. Al die tijd geen druppel meer gedronken, terwijl ik het voor die tijd jarenlang tot een dagelijkse gewoonte had gemaakt en ook steeds meer naar binnen begon te gieten. Was dat stoppen dan niet lastig? Nou, het viel wel mee eigenlijk, zoals je al aan de titel van dit topic kunt zien. Een gevoel van "nu moet het maar eens afgelopen zijn" in combinatie met een reële dreiging van ernstige en onomkeerbare schade aan mijn lichaam heeft me de knop doen omzetten en ik ben er nog steeds erg blij mee dat ik dat gedaan heb. Met wat nazorg, literatuur en gerichte cursussen opende zich een nieuwe levensfase voor me die me meer levenslust en evenwicht heeft gegeven dan ik voor die tijd gewend was en dat kwam er als een aangename verrassing nog bovenop. Ook dit forum heeft me enorm geholpen en ik blijf het boeiend en leerzaam vinden om al die verhalen en ontwikkelingen te volgen die zich hier voor je openbaren. Het werd me daardoor ook vrij snel duidelijk dat er niet één weg naar nuchterheid bestaat die voor iedereen het beste werkt. Dag voor dag een besluit nemen werkte bij mij niet zo, terwijl het voor anderen een prima manier kan zijn om het behapbaar te maken. Wel of niet een "plan B" achter de hand hebben voor als het toch niet helemaal gaat zoals je bedoeld had, dat is ook iets waarover de meningen hier nogal verschillen. Maar ook over andere levenszaken dan puur alleen het minderen/stoppen van je alcoholgebruik valt hier nog veel te leren, vind ik. Daarom blijf ik nog wel even rondhangen. Het idee dat het langzamerhand misschien toch wel eens een enkele keer zou kunnen kan ik mooi de kop indrukken door op het jaarpact te blijven staan en het zelfs dagelijks bij te houden. Dan kan ik het immers echt niet maken om weer te gaan drinken, vind ik.

Double digits, mooie mijlpaal @Bob!

Lieve Reacher, ik vind het verschrikkelijk dat je dit hebt moeten meemaken.

Je 2e lustrum Bob, gefeliciteerd! en James eet n hapje mee

Goed bezig @JamesM, blijf lekker doorgaan. Zelf hoera! 10 jaar al nuchter en dat ga ik zeker nog een jaar zo blijven doen. Ik denk dat ik morgen met een wat langere terugblik kom, hier of op mijn eigen draad.

Gisteren eindelijk de uitslagen binnen!!! De borstkanker is operabel met daarna 15 bestralingen....Fonny is happy!!! Dank jullie allemaal voor jullie lieve reacties🌞

Bijna weekend, straks naar huis, naar C, Quinn?

Beer voor Reacher. Misschien al eerder gegeven. Beer zegt niet veel. Maar Beer begrijpt alles.

Ik kan slechts Urbanus citeren als het gaat om bontjassen...

Ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen op zo'n verhaal, lieve Reacher. Wat een verschrikkelijke moeder, hoe kun je nou je eigen dochters niet beschermen, koesteren en in je armen nemen. Hoe komt een mens zo gestoord dat je meer om een bontjas geeft. Ik hoop dat er iemand voor je is die je vasthoudt, wiegt en troostende woorden fluistert. In gedachten doe ik dat ook.

🫶🏼

Als het een troost mag wezen, ik weet ook nog helemaal niet hoe ik het voor juni ga aanpakken. Mei/mij was ons doel en daar zijn we bijna. 31 mei 16u ben ik terug thuis en speciaal voor jou en mij maak ik hier een plechtige belofte om tot 24u niet direct aan de zuip te gaan. First things first en daarna zien we verder. Zelf doen maar niet alleen. 🫂

@Fonny, @Kruidenthee en @Artax zijn alweer een maand verder. Kom je nog terug, Artax?

Weer een vreselijke buikpijnaanval. Een domper voor een leuke dag.

Ik wil alleen maar zeggen Stoufke haar moeder net verloren is en ik hoop dat jullie haar ook een beetje steun kunnen geven, omdat ik het in mijn uppie niet red