JamesM

Dank je wel LadyJane voor het compliment. En voor de tip. Dat is precies wat we nu proberen, enerzijds om er samen en voor de kids goed uit te komen. Anderzijds om de kosten van de mediator uit te sparen. Hoe zich dat gaat ontwikkelen weet natuurlijk niemand, voor nu lijken we dit samen te kunnen regelen.

dank je wel Yvonne, maar nuchter nog altijd veel beter te doorstaan dan in gebruik.

Dank je wel Bob, mooi verwoord. Dat is precies de rijkdom die herstel geeft.

Het is alweer een tijd geleden dat ik wat heb gepost. Het laatste halfjaar is het duidelijk geworden dat mijn vrouw en ik niet meer samen gelukkig zijn en kunnen worden. Oa een verschil in inzicht over mijn traumatherapie, herstel, en burn-out. Zij ervaart dit al drie jaar lang als 'egoisme' en dat ik mij verwijderd heb van het gezin en van haar. Ik zie dat juist heel anders, ik ben persoonlijk enorm gegroeid. Ik heb heel hard gewerkt om in mijn herstel ook in verbinding te komen met het gezin, ben emotioneel enorm gegroeid en de kids geven ook aan dat ze dat heel prettig vinden. Tijdens mijn therapieën heb ik ook echt veel tijd besteed aan mijn communicatie met mijn vrouw. Geen woede aanvallen meer, geen verwijten, geen slachtoffergedrag maar de zaken bij mijzelf houden, op een volwassen manier bespreken en grenzen zien en aangeven. Het doet pijn dat zij dit heel anders ervaart, en ook dat ik me hierin niet herkend en erkend voel (al jaren niet). Ondanks relatietherapie hebben we geconcludeerd dat scheiden de enige optie is. Ik woon al enige tijd alleen. We hebben samen een verdeling voor de kids gemaakt de komende weken en de vakantie opgedeeld. Gisteren hebben we het de kids verteld. Hartverscheurend was dat. Ik kan niet omschrijven hoe moeilijk het is om je kids zo'n pijn te doen. Gelukkig kunnen mijn (nu nog) vrouw en ik hier rustig en liefdevol met de kids over praten. We kunnen goed uitleggen dat papa en mama elkaar niet meer gelukkig maken, en dat het niet aan de kids ligt, dat we altijd de beste papa en mama voor ze willen en zullen zijn. De komende tijd gaat heel pittig worden. We hebben nu een verdeling gemaakt van onze financiën, deze al uit elkaar getrokken. De komende weken nadenken over een ouderschapsplan en hoe we verder omgaan met woning(en) en financieel gaan afronden. Zoveel mogelijk zelf in goed overleg proberen te doen voordat we naar een mediator gaan. We gaan zien hoe dat gaat lukken. Zelf voel ik me er eigenlijk opvallend kalm onder. Ik weet dat ik er alles aan gedaan heb wat op dat moment binnen mijn mogelijkheden lag. Het is heel verdrietig. Maar ik heb er vertrouwen in dat het uiteindelijk allemaal weer op zijn pootjes terecht komt. Ik moet zeggen dat het 12 stappenprogramma me daarbij ook goed ondersteund. Ik heb eigenlijk geen echte momenten van zucht gehad. Natuurlijk wel zin om even aan de realiteit te ontsnappen, maar dat heeft iedereen in zo'n situatie denk ik dan. Daar moet ik doorheen. En nuchter voelt dat veel fijner dat als ik zou gebruiken. Daarnaast wil ik een goed voorbeeld voor mijn kids blijven, en sterk blijven voor hen en mijzelf. Maar klote en verdrietig blijft het wel, iets opgeven waar je al bijna 15 jaar aan hebt gebouwd samen. Want uiteraard waren er ook heel veel mooie momenten, moeilijke momenten, humor, liefde en samen het leven ontdekken. Die momenten zijn niet weg en mag ik blijven koesteren. En daar blijf ik haar dankbaar voor. En nu met de kids en mijzelf een nieuw hoofdstuk in mijn en ons leven opbouwen. Waarin ook ongetwijfeld weer nieuwe mooie herinneringen worden opgebouwd.

Sterkte @garfield076 Helaas maak ik nu hetzelfde door. Ondanks dat het best verleidelijk is om mijn hoofd even te kunnen uitzetten, vind ik het zelf heel prettig om het allemaal puur te kunnen doorstaan. Zonder koppijn, slachtoffer gedrag, angsten en onzekerheden die er ongetwijfeld bij om de hoek komen kijken als ik weer zou gebruiken. Je komt hier goed uit, dat weet ik zeker. Veel kracht en liefde toegewenst.

Het is weer zover Bob! En klopt, ik drink liever limonade tegenwoordig om mijn dorst te lessen.

Hieperdepiep 🥳!! Mooie mijlpaal Bob, op naar de volgende 10 jaar!

Geen Bob en James plaatje! Beetje teleurgesteld nu

Thanx!

oh wow, het blijft me elke keer weer verrassen.

Gezellig hoor!

Alaska (via Tirol) here we come Renaldo61 MaryArt Bob Marij (met gitaar en beginners-lesboek) Jane Moeps Fonny🎄 Spirit (met accordeon) LoukePetouke (met zangstem?) Prana Bol. Freekie (blërt vals maar nuchter mee, dit maal 100% bewust) Emmy JamesM

Van harte gefeliciteerd Maarten! Leuk om weer een keer van je te horen. Op naar de volgende drie jaar!

Dat herken ik ook heel goed, je begint volgens mij de zg Wall fase in te gaan. Ik weet nog goed dat ik op een buurt bbq stond en dacht wat doe ik hier in godsnaam. Ik ben ook eerder weggegaan en mijn vrouw heeft nog met enkele buren tot laat gezeten en kwam aangeschoten thuis. Toen dacht ik ook even wat doe ik mijzelf aan. Maar het is rouw, en geconfronteerd worden met gevoelens die je daarvoor ook had maar... wegdronk. Nu moet je er doorheen, jezelf leren kennen en afscheid nemen van die vriend die geen vriend was. Gun jezelf de tijd, wees mild voor jezelf en bekijk het dag voor dag. Het komt heus goed en wat LadyJane zegt: van deze periode leer je het meeste.

Ik had al psychologische hulp vanwege burn-out. Vanaf toen met de ellende van vroeger bezig gegaan via schematherapie (een jaar lang, net afgerond) en nu traumatherapie. En natuurlijk het stappenprogramma. Dat laatste heeft mij ook enorm geholpen. Destijds heb ik besloten om, vanwege de therapie die ik al volgde, geen klinische opname te doen maar een ambulant online traject van drie maanden te volgen. Dat heeft mij als eerste zet zeker geholpen. Het gaat namelijk om het herkennen van je triggers en hoe je daarmee om kunt gaan. Als ik jou was zou ik dus beide doen.