kruidenthee67

Proficiat Hub!

@Etty Compassie En durven 'overgeven'.

Nee, de drank laten staan is geen strijd meer...maar echt van mezelf houden...

Mooi Pytje, dat inzicht. Voor mij zijn nog steeds best een aantal zaken in het leven onderhandelbaar, en slaat twijfel regelmatig toe nadat ik beslissingen neem. Behalve over het wel of niet drinken. Dat is voor mij een kei-hard besluit. Geen twijfel over mogelijk. Vanaf dat moment durfde ik het jaarpact aan. Als een bevestiging, versteviging van dat besluit. Het dag voor dag idee zie ik ook zo...niet om elke dag opnieuw de beslissing te nemen, maar de herinnering aan het besluit, en dat betekent dat ik ook vandaag niet drink. Keep up the good work

Mooi @knakker die neem ik mee! Een uitdaging

Je omschrijft het mooi Pytje. Het is enerzijds een proces met bepaalde wetmatigheden en het is een persoonlijk proces. Voor mij duurde de periode tot het definitieve besluit zo'n drie jaar. Waarbij ik wel in mijn achterhoofd wist ik 'moet er definitief mee stoppen, ben verslaafd'. De bekende bodem kwam en ik kon dat besluit nemen. Hoe die bodem eruit ziet is voor iedereen anders. Tot die tijd bleef 'de strijd' ...onderhandeling. Als ik er zo over schrijf...wat was het soms moedeloos...maar blijkbaar wel nodig. Voor mij had het te maken met overgave, durven toegeven aan mezelf dat ik wel degelijk een probleem heb. Erkenning. Maar ook de noodzaak voelen...wetende als ik zo doorga maak ik mezelf en mijn omgeving kapot. Mijn drinken was dan wel niet meer dagelijks, maar als ik dronk meer, sneller en sterker...destructief. Brrr... Ik begrijp wat BJ bedoelt met gewoontes, maar ik denk dat het een stap verder gaat...tenminste voor mij. Het herkennen van niet werkende copingsstrategieen. Dat accepteren en op zoek gaan naar andere manieren om met moeilijke zaken om te gaan. Wat mij ook veel inzicht gaf was toen ik hoorde over 'de pickleline' . Op een gegeven moment ga je met je drinken een lijn over. Een komkommer kan een augurk worden, een augurk kan geen komkommer meer worden. De verslaving gaat niet meer weg. Maar ik heb wel een keuze en mogelijkheden om er mee om te gaan. Toen ik dat kon accepteren kwam er rust. Ik vraag me niet meer af of ik nog wel eens zal, wil gaan drinken. Ik 'weet' dat het voor mij geen optie is. Ik ben een augurk....wel een zoet/zure, met meer zoet dan zuur Keep up the good work Pytje

Dank je Bob, ga gewoon door!

We volgen allemaal ons eigen pad in het ADB proces. Inmiddels herken en zie ik wetmatigheden en patronen in dit proces...doorzie ze ook. Bij mezelf en de ander .En ja, dat stemt soms moedeloos...ik heb een tijd gehad dat ik het wilde schreeuwen...zie je dan niet wat je aan het doen bent? Nee, dat zie je dus niet als je er midden in zit. Wil je ook niet zien. Als het deurtje nog op een kier staat. Als je je nog niet hebt kunnen overgeven aan het feit verslaafd te zijn. Een keer komt dat moment. Of niet. Ik kan het voor een ander niet ' oplossen'. Gras gaat niet harder groeien door er aan te trekken. Het spiegelen, durven benoemen van de patronen die een ander laat zien vind ik dapper en helpend in het proces tot bewustwording. Confronterend vond ik het zelf destijds..en niet altijd ' leuk' maar wel helpend. Ervaringen en wijsheden van wat langer gestopten inspirerend en motiverend. Maar ook de verhalen van terugval en toch nog proberen...zijn ook helpend. Ervaringen delen met ervaringsdeskundigen...en daarvan 'leren' Elke dag weer, de eerste niet.

Och lieve Jannigje, niet bedenken, maar zeggen hoe je je voelt...dat mag toch gewoon?

Hoi Bridget, Welkom en een goeie stap zet je. Stoppen met drinken moet je zelf doen, maar je hoeft het niet alleen te doen. Het forum kan een goeie ondersteuning zijn. Succes!

De combi verslavingszorg en AA (en mijn maatje niet te vergeten) was mijn redding. Waar ben je bang voor en wat heb je te verliezen?

Ja, snap ik...ik vond het vooral confronterend. Want altijd gedacht dat het ' wel mee viel'. Ook als wist ik inmiddels dondersgoed dat dat niet was...ontkenning ja. Maar uiteindelijk was het ook een enorme opluchting, mensen die mij begrepen...en waar ik na een tijd meeluisteren ook echt alles op tafel kon leggen.

@Descartes33 Ben je al eens naar een meeting geweest?

Hoi Descartes, Ergens lees ik, volgens mij op de dagdraad, iets in de trant van dat je eigenlijk nog niet echt erkent dat je een probleem hebt. Misschien interpreteer ik dat verkeerd. En ik lees over drama en veel redeneringen waarom en zo...ik lees goeie adviezen van anderen, bemoediging. Herkenning...ook van mijn kant. Met name ook het kunnen stoppen voor een paar weken en dan weer de terugval, steeds destructiever. De angst en moedeloosheid, en vooral zelfafwijzing. Achteraf zie ik het als een soort van grens opzoeken...de bodem. Het ging de goede kant op toen ik daadwerkelijk kon erkennen dat ik een probleem had (heb) met alcohol, verslaafd. Mijn ogen gingen open door een grens die mijn partner aangaf. En misschien nog wel belangrijker, mijn bezoeken aan de AA. Confronterend, maar ook helpend. Toen kon ik me 'overgeven'. Het forum was mijn eerste stap...in RL de groep een belangrijke volgende. En de dagen werden weken, de weken maanden, de maanden jaren.... Ook ik heb veel gedaan aan ' persoonljke ontwikkeling', therapie, hulp in allerlei vormen. Maar het is pas echt betekenisvol geworden toen ik langer nuchter kon zijn. Voor mij bleek de verslaving aanpakken, heel simpel, niet meer drinken echt de belangrijkste stap te zijn. Sommige issues verdwenen, anderen werden juist helder...ik ook helder en daardoor in staat dingen aan te pakken...no more drama Ja, het blijft af en toe struggelen ' met het leven ' . En vooral met mezelf...maar nuchter is dat toch van een andere orde...niet perse makkelijker...maar wel constructief. Ik wens je, dat je de moed vindt, in jezelf, om er echt voor te gaan. Je moet het zelluf doen, maar niet alleen.... Wens je kalmte, moed en wijsheid

Als je ergens open kunt zijn, je niet hoeft te schamen...jezelf zijn met alle shit van het moment dan is t onder lotgenoten.

Goeiemorgen En van harte alle jarigen!

Wow.....van harte Rudy..

Welkom terug en succes. Dag voor dag...volhouden.

Goeiemorgen

Blij met julie schrijfsels.

Welkom Rianne, ik heb niks toe te voegen aan de motiverende woorden hierboven....wens je succes, het is het echt waard om te stoppen.

Welkom! Bijzonder en knap dat jullie dat zo samen aanpakken! Twee maanden dat is al een mooie mijlpaal. Goed dat je je voorbereidt...op wat je nog te wachten staat...kan staan..want je weet het natuurlijk niet. Maar een goede voorbereiding is het halve werk. Succes.

Van mij ook een welkom, om je voornemen nog wat kracht mee te geven! Succes, ga ervoor.

Goeiemorgen

Goeiemorgen, Och Lika... Schakelen...overgangen...KMW.