Pytje
Forumdeelnemers
-
Geregistreerd
-
Laatst bezocht
-
Bij ons staat een wijnkastje in de keuken. Ik loop er dagelijks langs. Maar dat doet mij niets. Er is altijd overal alcohol, dus de gelegenheid doet zich overal altijd voor. De trigger zit in jouzelf, die moet door de gootsteen, toch?Gisterenavond was ik voor het eerst na het stoppen mega-chagrijnig. Alles irriteerde me op onze wekelijkse kaartavond. Ik kan al niet zo goed tegen mijn verlies, maar gisteren had ik het liefst mijn alcoholvrije biertje over de tegenstander heen gegoten. Bij thuiskomst heb ik eerst een bak pinda's leeg gegraast, waarna er in bed lichte schuldgevoelens ontstonden over mijn gedrag. Vooral naar mijn lief, die het dan moet ontgelden. Het gaat nergens over, maar het zijn normaal de momenten waarop ik - uit het niets - weer een glas pak. Nu niet gedaan hoor. Het chagrijn was er waarschijnlijk al, maar hoefde alleen maar aangewakkerd te worden. En daar is een groep mensen bij mij altijd een goede aanleiding voor. Ik houd daar gewoon niet zo van en zag in dat soort omstandigheden altijd erg uit naar mijn eerste glas wijn. Ik geloof dat ik vanochtend de resetknop wel weer heb gevonden en heb weer een nuchter hoekje in mijn geest leren kennen.Ik gebruik de app Easy Quit Drinking. Die houdt dagen, aantal niet genomen glazen wijn (in mijn geval) en bespaard geld uit. Sinds vanochtend ben ik daarin ook mijn gewicht gaan noteren. Dat laatste omdat ik deze keer geen vervanging in andere dingen die je ook je mond in kunt proppen, wil zoeken. Kiek'n of het werkt....Ik heb toch ook wel het gevoel dat ik iedere avond, waarop ik niet drink en gewoon rustig een boek zit te lezen zonder een glas in mijn hand, een nieuwe groef aan het uitslijten ben. De rust ervaren om gewoon te zitten en niet achteloos bij te schenken is een onwennigheid die steeds meer went.Ik herken het ook wel, @Emmy. Maar ben, net als jij, iemand die regelmatig terugkeert na een lange tijd van afwezigheid. Dan vind ik het al leuk dat sommigen mij nog herkennen. Het geeft toch wat extra steun en af en toe inloggen houdt mij scherper in mijn eigen proces. Succes met jouw proces! Als je dit op wilskracht doet (zoals je schrijft) zal het je meer energie kosten dan dat het uit een innerlijke overtuiging komt. Maar ook ik weet maar al te goed dat die laatste soms ver te zoeken is. Schade beperken is dan al een heel mooi streven, toch?Ik ben er aan toe: januari ga ik geheel droog afronden en gisteren heb ik mij definitief voorgenomen om te gaan voor nog een droge maand: wie doet er mee? Voor mij een patatje zonder oorlog trouwens.@Roffa, welkom hier! Je hebt veel te winnen zo te lezen en bent goed van start gegaan. Als je hier blijft komen, doe je het minder alleen. Echt!Laat ik ook nog maar even een duitje in het zakje doen: ik ben een gewoontemens en ik vind in afnemende mate het eind van de middag moeilijk. Het moment, waarop normaal de fles open ging. Tijdens sociale evenementen hield ik me meestal wel in door bijvoorbeeld de bob te zijn, maar dat compenseerde ik dan in ruime mate bij thuiskomst. Want het dagelijkse quotum moest wel gehaald worden. Wat ik heel erg herken uit de opmerkingen van @Etty en @knakker: ik moet het moment vrezen waarop de man met de hamer langs komt, mij een flinke tik verkoopt en ik in een moment van bewustzijnsvernauwing een glas wijn pak. Ik begin de momenten wel wat beter te kennen en ergens weet ik wel dat er altijd tijd en gelegenheid zit tussen die hamer en het glas. Maar weten en er naar handelen zijn toch nog twee verschillende dingen.Ik ben bang dat ik dan vergeet welke verslaving ik ook weer aan ging pakken🙃Ik ooit: wees extra waakzaam na 3 dagen, 3 weken, 3 maanden en 3 jaar. Weet niet of dat psychologie van de koude grond is, maar die 3 weken lijken wel een beetje te kloppen (vandaar blue monday). 3 jaar heb ik nog nooit gehaald, dus dat weet ik niet hoor😅.
