Klassement

Voor het eerst sinds dat ze ik geloof twaalf was, zei ze papa tegen me. Het was een vreemde, mooie, spannende, fijne, rare, enge dag.

Vandaag een gesprek met mijn begeleidster van Hestia. De haat naar Hestia vanwege de alchohol controles is volledig weg. Ik kijk echt uit naar het gesprek. Gisteren had ik groepstherapie waar ik ook veel aan heb. Ook op een receptie geweest van een personeellid van de kliniek waar ik ook naar uit keek. Ik had best een drukke namiddag.

Deur maar weer dicht voor vandaag. Dag voor dag. Laat ik er maar niet uur voor uur van maken vandaag. Dagpact: MaryArt renaldo61 Fonny🌞 stroumfke Kaatje 🌺 Mariposa Mormel Quinn. Beloofd.

Doet mee. Denkend aan Yana zie ik twee blauwe ogen Zacht over glooiend Landschap gaan, rijen ondenkbaar Wilde bloemen als vrije geesten Langs de horizon staan Met glanzende ogen In gedachten verzonken Het optimisme Gloeiend door het lijf Tromgeroffel, vogels, Diepe wensen Zonnen en planeten in een groot verband, de lucht hangt er laag en de zon wordt er langzaam in heldere veelkleurige druppels gehuld, en in alle windstreken wordt de stem van het geluk met zijn durende galm Verwacht en gehoord.

Afgelopen weekend was fantastisch. Uitdagend en veel te druk natuurlijk, dat zeker. Maar hell, wat was het prachtig om c te zien genieten en stralen omdat we zoveel heel gewone dingen aan het doen waren. Na een tijdje vergat hij zelfs om me steeds te vragen of het nog ging. Het was soms moeilijk. Nee, dat lieg ik. Het was voor een groot deel van de tijd behoorlijk moeilijk. Maar niemand zei dat het gemakkelijk hoeft te zijn. En dan komt na de high ook de domper. Wat heftigheid van mij, een schofterig bericht mijn kant op en daar gaat de moeizaam verworven stabiliteit. Down the drain. Hoewel de beschuldigingen nergens op slaan, raken ze me diep, precies zoals de schrijver wilde. Kom me niet aan met excuses dat het niet persoonlijk bedoeld was, dat is gelul. Maar daar gaat het niet om. Waar het om gaat, is wat dit alles de afgelopen dagen met mij deed. Egoïstisch, ja, mijn proces, mijn draad, mijn. Maandagochtend las ik de shit pas, want ik ging mooi niet het weekend verpesten. M'n reactie schreef ik nog kalm genoeg. En toch kwam langzaam het kookpunt dichterbij, net als de paniek. Zoals ik eerder schreef, alles waar ik zo hard voor werk, knalde in mijn gezicht uit elkaar. Ook soort van letterlijk. Ik heb mijn hand stukgeslagen tegen een muur en een stoel uit zijn lijden getrapt. Uren liggen janken omdat ik niet anders kon. Op het punt gestaan de deur uit te lopen en de eerste kroeg in die ik kon vinden, omdat alles uit m'n handen was getrapt. Alle vooruitgang in het herstellen van acuut trauma, maar ook dat kleine beetje vooruitgang in de rest. Het hele niet mijn schuld. Niet mijn schuld. NIET MIJN. SCHULD. Het zal me wat. Dit is mijn traject. Ik zal herstellen en ik ga herstellen. Ik wil niet drinken en ik zal niet drinken. Wie niet voor me is, is tegen me. En wie tegen me is, heb ik niet nodig. Die afleiding kan me gestolen worden.

Even een positief bericht. In mijn tuin heb ik drie kleine grasvelden. Bij twee daarvan mocht ik mijn ding doen maar het grasveld grenzend aan ons huis wou mijn vrouw altijd een strak gazon houden. Ik heb dit vorig jaar ook zo behouden, maar daar inmiddels duidelijk is dat mijn vrouw niet terugkeert, laat ik het gras zijn ding doen. Heel blij daarstraks toen ik dus op die grasveldje al de volgende planten zag: paarse dove netel, paardenbloem, heermoes en vergeet me nietjes. Zo simpel en daar wordt ik blij van.

Goeie morgen, Nieuwe dag, nieuw check-in kaartje. Vandaag is het ‘trouw aan jezelf’ en die komt bij mij binnen als ‘gronden’, ‘stabieler’, ‘de weg van het midden’. Want ik zie het hier ook echt gebeuren, de onmatigheid, alles of niks. Veel moeite om hier te ‘zijn’. Maar als ik er ben, ben ik meteen all over the place. Ik stond erbij en ik keek ernaar. Confronterend wel. En voor wie zich er aan zou ergeren, je bent niet alleen, ik vind dit zelf ook echt rete-irritant. Ik voel dan ook de neiging om helemaal terug in mijn hol te kruipen maar dat doe ik nu dus bewust niet. Trouw aan mezelf aflevering 1. Fijne dag gewenst aan iedereen en sterkte voor al die het nodig heeft ❤️

Poeh hee wat lekker gemountainbiked met bumperhond en mn oude spierenfiets van 20 jaar oud. Niks e-bike vandaag. Geen harnas om, veel te zwaar zonder electromotor, gewoon uit je doppen kijken werkt ook. Bumperhond wou absoluut een bepaald paadje in dat ik nooit neem, ontdekken we daar een schitterend stukje dalen en weer klimmen dat niet op de kaart staat, met 3 keer een beekje oversteken 🥳 Bumperhond kan je best laten navigeren, altijd leuke verrassingen.

Gisteren heb ik alle drank door de gootsteen gegoten. Er stond een vol krat bier, stuk voor stuk leeggegooid, maar ook de (volle) dure flessen whisky van mijn man, stuk voor stuk door de gootsteen gespoeld. Als het er niet is kan ik het ook niet opdrinken, misschien zonde maar dat is dan maar jammer. Ik ben belangrijker dan die dure flessen. Het is genoeg geweest. Ik heb me opgegeven voor het jaarpact, ook ik kan dit. Bijna 23 jaar geleden ben ik gestopt met roken, ook na herhaalde pogingen en ineens weet je dat het gaat lukken. Dat dus.

Wat ik mooi vind: om half zes het slaapkamerraam wijdopen zetten en nog even terug in bed. Terwijl je lekker warm in je holletje ligt stroomt de koele lucht naar binnen. En, daar gaat het om, de vogels beginnen hun concert. Eerst de merel, met zijn wondermooie zang, aan één stuk door, zonder pauze. Daarna de koolmees, de fietspomp. De hoge trillers van zijn neef de pimpelmees. Het zilveren belletje. En, die heb ik pas ontdekt, het lied van de winterkoning. Die maakt echt verrassend veel kabaal voor zo'n klein kereltje. En intussen lopen de katten heen en weer, ook die van de buren, mi casa es su casa. Om kwart over zes is het alweer licht, en ga ik uit bed, om vol goede moed aan de dag te beginnen. Vroeger loerde ik als ik wakker was altijd dwangmatig op mijn telefoon. Die ligt nu ver weg. Er is op sommige vlakken wel sprake van enige vooruitgang.

En jaaa, ik realiseerde me gisteravond dat het de dag was waarop ik 14 jaar geleden stopte met roken... Da's wel wat lekkers voor bij de koffie waard toch? Dagpact: renaldo61 MaryArt Yvonne

Overigens kan ik iedereen afraden om een fiets te kopen van een alcoholist, want als ik ermee thuiskwam en het ding zat vol met modder dan moest ik altijd eerst aan het bier. En daarna kwam van het schoonmaken helemaal niks meer natuurlijk. Topsport 🫠

Ik leef mee met het leed dat is aangedaan. Maar ik bedoelde eerder al te zeggen laat je mensenliefde geen kruistocht worden. Niet te vergelijken met opmerkingen van Ronaldo, jaren geleden. Wanhopige verliefdheden die zover ik mij herinner niet in de verste in sex werden omgezet. Jaren niks over gelezen hier, en opeens wordt het weer opgerakeld. Maar goed laat het dan maar jullie aanleiding zijn hem, die ook zowel problemen als goede bedoelingen heeft, weer eens de volle laag te geven. Ik vind het een kruistocht, verblind door eigen goede bedoelingen. Weet je, ik ben er ook klaar mee. Met het forum ook wel even nu. En nee, ik heb geen druppel gedronken.

Nacht nog. Hoewel ik nu even niet kan slapen voel ik me al een tijd erg goed. De strijd tegen de verslaving lijkt in een beslissende fase. Waken voor overmoed en te vroeg juichen, maar ik pluk vast de vruchten. Vandaag de intake bij een verslavingsinstelling. De kurk kan ik nu makkelijk in de fles laten, maar ik hoop wel hulp te vinden tegen die vreemde buien waarin ik ineens alle winst weer verkwansel.

Bedankt. Ik ben er wel blij mee understatement maar ik zou mezelf niet zijn als ik nu toch wat begin te piekeren over de afsluitende test. We don't go there. Alsnog, het voelt alsof ik net een bergtop heb bereikt en nu pas weer om me heen kan kijken. Dus dat ga ik ook maar doen, om me heen kijken.

Goeiemorgen allemaal, De laatste weken heel druk met mijn kasten geweest. Ik wilde ze voor de Pasen af hebben. Ze staan nu naast mijn voortuintje opgesteld. Er staat een deel van mijn geschilderde potjes in met een klein plantje. Het is een leuke vrolijke boel vind ik. Ik hoop dat ik ze verkoop want dan kan ik doorschilderen. Dus ik ben lekker bezig en nu alles staat kan ik ff bijkomen. 😋

Dus, ik lag vannacht in bed, voor het eerst eigenlijk weer, gewoon. Want c wou het zo graag. En al hield ik het niet vol, het was mooi, echt. Hoe mooi? Je ligt naast me te slapen. Ik hoor je ademhaling, heel zacht, langzaam. Ik probeer stil te blijven liggen, wil je niet wakker maken met mijn gedraai. Tegelijk zou ik het fijn vinden als je wakker zou worden. Want ik mis je. Het is zo lawaaiig en druk in mijn hoofd. Omdat de gordijnen nog open zijn, kan ik stukjes van je zien bij het buitenlicht. Je hoofd op het kussen, de vorm van je lijf. Zoveel prettiger om naar te kijken dan de binnenkant van mijn hoofd. Ik aai door je haren, ze zijn zacht en je vindt ze wat te lang. Zachtjes streel ik je nek. Je mompelt wat en draait je om, naar me toe. Voorzichtig wurm ik mijn arm onder je hoofd, zodat je tegen me aan komt liggen. Comfortabel. Voor mij althans en, aangezien je niet wakker wordt, voor jou vast ook. Met mijn vrije hand streel ik je gezicht en zie het in gedachten voor me. Je rechte neus en je wenkbrauwen. Het beetje baardgroei dat je er over een paar uur weer af gaat halen. Je nestelt je wat prettiger tegen me aan, je hoofd op mijn borst, nog altijd slapend en zo vol vertrouwen. Wat zou ik je graag wakker maken nu. Met je zoenen en vrijen zodat je zou merken hoe verschrikkelijk veel ik van je houd. Maar voor nu laat ik je slapen.

Well, het was niet echt een geslaagde therapie dag vandaag. Of week eigenlijk. Maandag dwars, maandagmiddag opkomende migraine, dinsdag daarmee plat en tussendoor geforceerd om hier op te ruimen en vandaag als een vogeltje dat tegen een raam is gevlogen. Dus wat dat betreft verloren dagen. En hoe het verder moet, weet ik ook niet. Zal wel neerkomen op hier, dus op locatie, beter te moeten doen. Maar ik kan niet praten, niet hardop, niet over dat, als er mensen fysiek zijn. Dus ja. Geen idee. Wat ik vanmiddag zei, dat is natuurlijk achterlijk. Terug naar hoe het was en dan binnen zes weken na thuiskomst weer op de bodem van de fles. Goed plan Q. Hetzelfde doen en dan een ander resultaat verwachten. Ik had mezelf slimmer gedacht. En dat ben ik ook. Dus, hoe dat weet ik nog niet, maar ik ga met kloteproces verder. Zo.

Behalve muziek trouwens. Wij vinden elkaar nu in Pink Floyd en de Red Hot Chili Peppers 🙂

ik sta terug op de wachtlijst voor een korte opname van een week ik heb het hier erg moeilijk mee voor mezelf en ik laat mijn katertje ni graag zo lang alleen maar het kan ni anders drinken niet drinken drinken niet drinken dat is al 2 a 3 maand bezig hopelijk brengt de opname daar verandering in

Goedemorgen allemaal, Geloof de natuur hier heeft een boost gekregen van de regenbui afgelopen nacht. Twee leuke struiken in mijn tuin staan ineens in bloei! Mooi begin van de dag

Goedemorgen, tijdje weggeweest... Dus ik waai weer eens langs. Ik voel me 'bijna' schuldig omdat ik al 3 week geen kiloknaller gewicht heb doorgegeven, op dat draadje. Buiten groeit en bloeit het, dat zie ik ook in de spiegel.. Ik heb eindelijk het sporten weer een heeeeel klein beetje opgepakt, afgelopen 2 week was ik ziek met heel weinig energie. Nu is het echt kiezen waar ik mijn energie aanbesteed Lang leve de andere bewuste mindset. Ik heb het nodig

MOOIE HERINNERINGEN BOUWEN Vanavond bij mijn moeder langs geweest. Ik heb mij dan voor genomen oh zo lekker slecht vreten mee te nemen. Daar is ze verzot op (ik ook overigens). We hadden besloten broodje doner (kalfs). Ja nou zal je net zien in dat god vergeten en verlaten Haarlem Schalkwijk alle doner tenten dicht. Dus ik van tent naar tent rijden. Niks noppes nada, ik mijn ma bellen nou het wordt niks zullen we dan maar Lams doen. Nou ja als het dan zo moet. Uiteindelijk werd het shoarma, ik kreeg nog mee door de telefoon ja maar geen sambal hoor. Ja ma zei ik nog. Ach who cares. Maar dan ben ik het weer even kwijt...... Kom ik terug met shoarma. Komt dan toch het gesprek op het eindelijke einde euthanasie. ik sta er niet achter maar begijp het wel. Tja dan komt ze met ik rook teveel. Tja ma zeg ik nog wat maakt dat nou nog uit. Ja maar normaal rook ik maar 12 sigaretten per dag en nu 17. Ik zeg nog die tumor zit er toch wel. Ja zei ze die tumor interesseert mij helemaal niks maar die verrotte ontsteking waar ik nu echt ondragelijke pijnen aan heb wel. Ze heeft oxycodon geslikt maar dat werkt ook niet. Ja dat is ook weer zo. Vandaar toch maar euthanasie heeft ze ook gesprek over gehad met 2 artsen en die begrepen het ook. Ik begrijp het wel maar sta er toch ook weer niet achter. Ja ze heeft longkanker maar tumor is nog niet uitgzaaid maar de pijn aan een ontsteking trekt ze niet meer. Heel dubbel allemaal dit. EDIT We hebben echt de meest vreselijke lol gehad om bepaalde mensen. Ik ben dan wat zwartgallig hier maar wees blij dat zij hier geen account heeft hier want ik ben een pussycat vergeleken bij haar. Dus wees blij dat mama Sanity hier niet kan posten!!!! Weet nog goed dat nadat haar zoveelste fiets gestolen was ze, mij een band liet zien met zeker 100 fietssleuteltjes. Ik vroeg nog aan haar, wat ga je doen. Nou zei ze ik ga een fiets stelen, ik zei nog dat meen je niet. Nou dat meende ze wel degelijk. Ze nam de bus en kwam met een uurtje terug met een fiets. Ik dacht dat ik dood ging.....

En ik heb het er volgens mij nooit over gehad maar ik heb in mijn leven ook verschillende diagnoses gehad van ADHD tot Borderline. Het zal allemaal wel maar ik heb schijt aan die labels. Ik laat me verdomme niks aanlullen door de psychiaters, de breiderstichting, de Jellinekkliniek en de maatschappelijke werkers. Ik heb al die trajecten maar heel kort gedaan want ik ben god zij dank stront eigenwijs. Ik heb een soort kracht in mezelf gevonden en sinds ik niet meer zuip is dat aldoor groter geworden. En mijn leven is verre van perfect. Ik ben altijd alleen omdat ik niet goed met mensen om kan gaan. Dus doe ik dat eigelijk nooit. Een kort praatje op de sportschool of met de buren is mooi genoeg. En ik zie mijn zussen een paar keer in de maand. Ook daar is geen sterke band mee maar wel begrip en vaak herkenning en dezelfde normen en waarden. Ik maak mezelf wijs dat ik vrij gelukkig ben en dat helpt enorm.

Goedemorgen, Het is zo fijn als het me lukt om geen ongevraagd advies te geven op de verkeerde momenten, dat zijn de mooiste stille prestaties als ouder vind ik.

Gisteren in de kelder met holenbeer die even een paar dagen hier is. Ze gaan verhuizen en hebben meubels nodig. Daarvan staan er hier genoeg. Holenbeer overlegt telefonisch met haar vriend, maar hij is een beetje een pietlut dus, nee, dat is niet echt wat hij zocht en dat ook niet. Dus uiteindelijk nemen ze niks over en gaan ze alles kopen (niet dat ze geld hebben of zo 😁). Het is zo grappig om ze zo te zien overleggen. Ik lever geen kritiek, toen ik 23 was was ik mentaal ook nog maar 12 als jonge man. Holenbeer laat hem de eer, want kasten en tafels interesseren haar nauwelijks, als het gaat om een belangrijk onderwerp dan weet ik dat ze hoe dan ook haar zin krijgt. Een stalen vuist in een fluwelen handschoen zoals men hier zegt. Als zij vroeger persé iets wou (of niet wou) dan is het ons nooit gelukt haar over te halen. Kansloos 😁 Kinderen loslaten, het blijft lastig maar eigenlijk gaat het vanzelf.

Hallo allemaal wil me aanmelden voor de jaar pact start datum 10 januari 😊 alvast bedankt

Bedankt. Alles lijkt in orde te zijn. Over een paar week laatste test, maar dat is min of meer een formaliteit. Dus. Godsamme zeg.

Ik vind het treurig hoe iemand met overduidelijk immense problemen hier voortdurend behandeld wordt. "wil je eigenlijk wel vooruit", ik vind het nogal een insinuatie. Als je hier kanker hebt dan word je respectvol behandeld maar als er op psychisch gebied problemen zijn dan is er nul komma nul empathie. Deze problemen zijn te groot om op te lossen met een paar regeltjes geschreven op de plee. Mindful wandelen helpt niet tegen borderline. Een Hello Kitty pleister helpt niet tegen slokdarmkanker. Een trap onder je gat kan iemand als Sanity misschien helpen (en dan nog 😜) maar niet stroumfke. Mensen met borderline zijn hardstikke kwetsbaar, je hebt er geen idee van. Een groot deel ervan stapt voortijdig uit het leven.

Zalig Pasen iedereen

Goeie morgen iedereen. Ben een vloertje van gras aan het leggen. Haal het net, geen grassprietje over. En de winkel krijgt die matjes niet meer binnen. Wat een geluk hé? Quinn flink genieten met je dochter jongen. Iedereen een heel fijn Pasen gewenst en een gelukkig nieuwjaar, hebben we dat ook alvast gehad.

Zo, ik ga naar huis. Net met de mail m'n huiswerk ingeleverd, dus nu heel snel maken dat ik weg kom. Beste goedwillende hardwerkende P, Allereerst, sorry. Sorry dat ik zo slecht ben ik in het onder woorden brengen wat er in mijn hoofd rondspookt. Dat ik dichtklap als je een vraag stelt. Dat ik zo ongeveer niets heb gedeeld in al deze tijd. Wel iets, dat is waar, maar niet heel veel meer dan Google je kan vertellen. Maar intussen heb ik wel degelijk hard gewerkt. Al die vragen die je hebt gesteld, ballonnen die je op liet, ze werkten heus wel door in m'n hoofd. Dus ik ben gaan schrijven. 's Nachts meestal, want slapen wil toch niet zo goed zoals je weet. Nou, dat was een aanloop. Goed, op de drempel van dit mooie lange weekend lever ik bij deze mijn huiswerk van de afgelopen weken in. Alsjeblieft. Zie maar wanneer je het wilt lezen, als je het maar niet doet waar ik bij ben. Je weet wel, net als toen ik je schreef over mijn acuut trauma incident. Dus, zie bijlage. Later. Q.

Nou weet ik dat velen hier uit principe of wegens hun geloof tegen verandering zijn, maar is het een idee om voor het dagpact op een eigen draad te maken in plaats van hier steeds tussendoor. (Ik lijk Roberto wel). Dan volstaat het gewoon je eigen naam er neer te schrijven, zonder elke dag het gestuntel met kopiëren, namen vergeten, witregels en toestanden. Lekker overzichtelijk. En vooral ook omdat ik merk dat het effect van een duidelijk pact best groot kan zijn. Misschien handig om met like of sad smiley op dit bericht te reageren, als een soort van poll?

Ik kan nog steeds gefrustreerd zijn omdat er een aantal dingen die ik zo graag wilde en waar ik zo dichtbij zat niet door zijn gegaan. Heb mezelf nachtenlang op lopen vreten en het op een zuipen gezet, het leven en mezelf vervloekt. Maar besefte ineens: misschien moet ik eens kijken naar wat ik wel heb en leren dankbaar te zijn? Moet ik dat leren. Dus dat probeer ik nu. Ik probeer nog wel de dingen te verwezenlijken die ik graag wil, maar tegelijk te beseffen wat ik allemaal voor moois heb in mijn leven. Voor mijn part een vogel in mijn tuin. @Yanaheeft me geïnspireerd

😐 Beste @moderator, er zijn al veel woorden aan jullie geschreven de laatste dagen. Ik het het volgende: we zijn hier met volwassen mensen onder elkaar op het forum. We redden onszelf wel. Jullie bedoelingen zijn ongetwijfeld goed, maar jullie zitten niet zo bovenop en middenin het forum als wij, de leden. Laat ons maar schrijven. We reguleren met elkaar onszelf wel.

Het is wel lekker veilig en makkelijk om te zeggen dat we vanaf onze geboorte alleen maar zitten te wachten tot we dood gaan, dan hoef je verder niks. Je kunt er ook voor kiezen om in de tussentijd lief te hebben, te helpen, je te verwonderen, je te laten raken, te leven, het goede na te streven, schoonheid te ervaren en moedig te zijn.

Vanmiddag werken, start van een reeks van acht dagen. Leuk, dat personeelstekort. Een mij zeer dierbare bewoner ligt op sterven. Toch zijn dat tegelijkertijd de momenten dat mijn werk mij dierbaar is. Er zijn. Nooit een seconde spijt gehad van de keuze van baan te veranderen, vier jaar geleden alweer.

Voor Bolletje en iedereen die het nodig heeft vandaag

Mogge! Aan t ontbijt in veel te duur (voor wat het is) Amsterdams hotel. Niemand van het hotelpersoneel is Nederlands. Vervreemding ten top. Dan strompelt er iemand binnen met zn jas aan, beetje verdwaasd. "What is your room number?" vraagt de aziatische ontbijtmevrouw toch nog. Geen idee wat je me vraagt. Helemaal verdwaasd, eigenlijk. En dan zegt ze: "Can I offer you some coffee?" Voor dit kleine stukje menselijkheid krijgt die de gouden plak van vandaag 🥇

Ik hoop toch dat je haar wél zult vertellen dat je dagen hiervoor hebt gedronken? Dan maar problemen, maar blijf alsjeblieft eerlijk over die dingen naar je psych...

Goedemorgen frummers. Zo, dat was een verkeerd begin van de dag: even snel hier binnenwippen dacht ik..... geen internet weer. Afijn, een halfuurtje kloten en ik kon de deur weer openkrijgen. Snel een bakje neerzetten hier en dan de auto in.... Maak er een mooie dag van luitjes, bedenk: hij kom nooooit weer...

Ik had een fietsmiddag naar de Reeuwijkse Plassen, heerlijk. Maar eer ik bij mn doel (restaurant) was een heerlijk bankje aan het water om wat te lezen. Komt binnen 5 min. een oud(nog ouder) echtpaar, hij 92 en zij denk ik 10 jaar jonger. Dus 1 1/2 uur verder en al zijn soorten kankers besproken, zij zei weinig, tot ik zei dat ik eind dec. een hersen infarct had, bleek zij er ook een, eind nov. te hebben gehad. Was hij even buiten spel gezet haha en konden wij onze kwaaltjes en pillen vergelijken. Ik heb dat restaurant nooit gehaald. Maar wel een inkijkje in hoe het ooit kan gaan worden achter de rollator. Zij tweetjes komen daar elke dag halt houden halverwege hun wandeling. Maar het waren me toch een opgewekte mensen en ze genoten volop van de schapen, hazen en natuur daar. En ik was weer dik tevreden zonder jas op de fiets en ook genietend van de natuur en het weer, en de mensen deze keer.

Het heeft bij mij jaren geduurd voordat ik in de gaten had dat deze smiley een kadootje voorstelde. Ik zag er altijd twee pullen bier in, de ene half verscholen achter de andere. Ik vond het altijd zo raar dat die smiley hier zoveel werd gebruikt.

Heelijk middagje strand

He did it!! 🥳🥳🥳

Ooit kom ik daar ook. Daarom ben ik hier.

Dankjewel, ik vat het positief op. Ik weet inderdaad wat je bedoelt. Dat is inderdaad een tijd terug. En ook een vreselijke periode geweest. Op een gegeven moment kwam ik, net als verschillende anderen ook mijn account niet meer in, en heb ik een nieuwe aangemaakt. Nu ben ik 2 jaar droog. In die tijd ging het op, en af. Echt niet goed in ieder geval. Ik zie het leven nu heel anders, ik ben anders geworden zelfs. Ik heb het gevoel dat ik weer echt leef. Gelukkig ben ik nog jong en gezond. Het was een rommelige start, en de woorden van een ander, ach bepaalde mensen heb je overal, en altijd wel. Ik heb het uiteindelijk zelf gedaan. En natuurlijk met veel lezen, hier. Heel veel. Er valt nog vast veel meer te leren in het leven, maar op zicht ben ik heel tevreden. Het forum heeft mij nooit aangezet om te drinken. Maar ik heb wel eens van die what the ** momenten gehad ja.

Gewoon een tekst van een Delftsblauwtegeltje wat ik voorbij zag komen in een serie die ik aan het kijken was. En me deed schaterlachen. Heb je problemen? Drink dan oploskoffie.

Dat vraag ik mij soms ook af.😊 Toen ik verkeerde medicatie heb gekregen (overgang, die de ha niet erkende) en ik heel bang ben geworden, dacht ik vanzelf dood te gaan door de angst. Ik hield de hele dag mijn man vast. Ben jaren niet buiten geweest, lag op de bank, douchen deed ik ook niet meer. Allemaal hun schuld! Daarom vertrouw ik geen enkele "arts" meer. Nu bij bezwaar UWV weer niet geloofd. Ga in beroep! Advocaat opgezocht en afspraak gemaakt. Ik leef en zorg voor mijn man en hond. De hond heeft ook gezorgd dat ik weer naar buiten durfde/moest. Daar doe ik het voor.