Klassement

Hallo allemaal! fijn dat er mensen naar me vragen ☺️ het gaat goed ik ben 8 maanden gestopt met roken en bijna 11 maanden alcohol vrij (21-04) zonder uitglijders en of smoezen. ook heb ik sinds tweeënhalve maand een nieuwe relatie met een hele lieve zorgzame vrouw. Ik voel me een gezegend mens sinds het me lukt om echt in herstel te zijn.

Voortgangsgesprek. Ik had het voorbereid. Stoppen met drinken: check. Houden aan voorgeschreven medicatie: check. Inzetten en mezelf tonen bij therapie: check. Houden aan afspraken: check. Werken aan eetpatroon: ik werk eraan. Slaapritme: minimaal, maar ik ben het gewend. Wat denk ik zelf? Ben ik klaar om het zelf te doen? Om de wereld weer aan te kijken? Er lijkt maar één goed antwoord; natuurlijk ben ik dat. Maar het antwoord is dat ik het niet weet. Hier is het een beschermde, relatief veilige omgeving. Buiten staan de verleidingen zomaar voor de deur, als ik ze niet eerst al opzoek. Om nog maar te zwijgen over het gemak waarmee een storm opsteekt, alles wat een trigger kan zijn, zomaar ineens. Maar ik ben geen exotisch dierentuinbeestje dat tegen elke prijs beschermd moet worden en waarvoor uit alle macht de vijanden worden geruimd. Ik ben Quinn en ik ben volwassen. En ja, ik heb een rugzak vol gezeik, problematiek en vage labels. Maar ik heb ook een rugzak vol gereedschap, een telefoon vol hulplijnen en de beste vrienden van de wereld. Zelf doen, maar niet alleen. In de afgelopen maanden (zo kort nog maar?) heb ik meer van mezelf prijs gegeven dan in alle jaren daarvoor. Ook, maar niet alleen, aan mezelf. Jezelf beter leren kennen, betekent ook je valkuilen beter herkennen. Als je mensen dichterbij laat komen, zijn ze er ook om je meteen te helpen. Ben ik er klaar voor? Nu? Nee. Maar wel bijna, ik werk eraan, ik werk ernaartoe. Wacht maar, ik kom eraan.

Ik ga nu dagelijks wandelen met een hondje van de buren. Dat maakt mijn dag veel beter.

Goedemorgen. Volgende week alweer een half jaar alcoholvrij en ben daar best blij mee. Het wordt steeds normaler.

Goedemorgen frummers, Ik heb een gat in de dag geslapen en nóg heel moe. Maar de tien overvolle dagen zitten er op. Oppassen op de kinderen van jongste, de kinderen van oudste te logeren te hebben en weer een dag oppassen... Vrijwilligerswerk.. En dan ook nog het hele spul met moederdag op visite hebben, het is té veel. Ik ben geen 40 meer😂, dat gaan we in het vervolg anders doen... Goed, ik ben er nog, de zon schijnt, er staat een dampende beker thee voor mij, en hond en katten liggen gelukzalig te luieren, het is goed. Vandaag dus een heel rustig dagje niks moet, alles mag

haha.. klinkt als een lekkere pottendag. Moederdag is gewoon een doordeweekse zondag hier. Moeders hebben we niet meer, kinderen nooit gehad, dus gewoon zondag. Nou ja, de enige moeder die we hier in huis hebben is ons hondje dat anderhalf jaar geleden bij ons is komen wonen. Ze is een gepensioneerd fokteefje en heeft in totaal 16 kindertjes (drie nestjes) voortgebracht. Dat heeft geen bosje bloemen, bosje honing of kaartje opgeleverd deze moederdag. Wel heeft ze van ons vanmorgen een extra kauwstaafje gehad. En vooruit, omdat onze reu daar een beetje sneu naar zat te kijken heeft hij er ook een gekregen, ook al heeft hij nooit aan nageslacht gedaan.. Ik heb eigenlijk niets interessants te vertellen. ik lees hier nog (onregelmatig) mee en vandaag had ik gewoon even zin om in te loggen. Bij deze dus. Ik wil nog wel even de serieuze strijders tegen eigen alcoholgebruik succes wensen. Als je het droogstaan maar lang genoeg volhoudt, komt er vanzelf een tijd dat niet-drinken normaal voor je wordt. En dan voer je dus geen strijd meer. Tenminste niet tegen eigen alcoholgebruik. Kun je weer tegen andere dingen gaan strijden. Er is altijd wel wat... 🙂💚

Goedemiddag frummers. Even uitpuffen... en weer eens een bakje neerzetten hier. Ik heb niets bijgelezen de afgelopen dagen, alleen vandaag even doorgekeken... en don't worry, onkruid vergaat niet. Ik had inderdaad de kleinkinderen te logeren. Maandag gekomen, gisteravond zijn ze weer opgehaald. Het was heeeeeel gezellig, maar ja, ben geen 20 meer, dus behoorlijk afgedraakd en aan mijn eindje. Vandaag boven de boel weer in oorspronkelijke staat teruggebracht, de was gedaan en noem maar op. Ook weer een lading boodschappen want ik denk dat morgen de hele bubs wel weer langs zal komen. Goed, ik ben een gezegend mens, dat realiseer ik me dan wel. Een bakje, dan nog even in de tuin aan de slag. Ach @bolletje, wat verdrietig... Ja, 18 jaar is een heel heel mooie leeftijd voor een hondekind, maar pffff, sterkte meis. Hoe gaat het met @Marjolijn, hopelijk toch aan het opknappen nu weer??? @Quinn thuis, fijn. En morgen ga je je zoon zien, best wel weer heel spannend denk ik. Ik hoop dat het een mooi weerzien zal zijn... Ja @Rosee, bizar hè, hoe het ene dier als kind wordt behandeld en en andere totaal geen recht op een mooie leven heeft (om het maar even netjes uit te drukken). Zo, en dan nu de tuin in, eerst even een uurtje nog wat rommelen daar en dan hopelijk nog even genieten van het lekkere weer... Lieve luitjes, ik ben er weer helemaal hoor.

Geluksmomentje van vandaag: het grijze toetje van mijn 14 jarige hond vol hoop en verwachting bij de keukenla waar haar snackjes in liggen te zien in de hoop (en eigenlijk ook wel de zekerheid) dat ze er wat uit zou krijgen. Hartstikke oud, maar nog vol energie...

Misschien denken jullie wel dat ik schromelijk aan het overdrijven ben met de schoonheid van het graanveld. Maar nee, hier is een fotootje uit mijn keukenraam, uiteraard een slap aftreksel van de werkelijkheid maar het geeft een idee...

Zat ik toch gisteravond op de pagina om mijn mooie moment te delen.... word ik gebeld en heb er totaal niet meer aan gedacht daarna. Sorry luitjes. Mijn leuke moment van gisteren was mijn thuiskomst eind van de middag: Kees had de dieren al eten gegeven en vroeg of ik de 'grote rooie' was tegengekomen. Hij had hem geroepen voor het eten, maar hij kwam niet.... ik heb de keukendeur open gedaan en hem geroepen, een halve minuut later kwam hij al kletsend aan huppelen...

Het leuke van vanvond: het klaarleggen van de mountainbike spullen voor morgenavond 🤣 leuk hè, je kan er zo bijna een week blij van worden, van 1 uitje Yoga met de Stier was ook leuk vanavond, blijft een vrouwending maar het is ONS vrouwending 😁

De ochtendzon die het graanveld oplicht terwijl de wind het laat golven en dat ik daar door m'n keukenraam naar kan kijken. Een boek waarvan ik pas 25 bladzijden heb gelezen en die me al tot tranen geroerd heeft. Lekker gepoept (ik bedoel het Nederlandse poepen). Heerlijk gepoept (nu het Vlaamse). De geur van gemaaid gras. Een fazantenhaan op twee meter van mijn badkamerraam die bijna licht geeft in de middagzon. De stilte. Dat ik weer kan genieten en niet alléén maar ziek ben. Een klusje op de computer dat wel heel soepel liep en geld oplevert. De pimpelmeesjes die af en aan vliegen om hun jongen te voeren. M'n lief die alweer fantastisch gekookt heeft. Het geluid van de winterkoning. En altijd de merel ❤️. Het internet dat eindeloze inspiratie geeft, deze keer met een somatic tracking meditatie voor vermoeidheid die me wonderbaarlijk goed hielp. Nog een keer het korenveld maar nu in de avondzon, zó wonderschoon. De volle maan aan een nog blauwe hemel. Een zacht en warm bed om in te slapen.

Iets leuks van vandaag: mijn beste vriend heeft een portie gezond verstand in mijn hoofd weten te krijgen. En dat die daar de moeite voor wilde nemen, dat is mijn leukste van de dag.

🥳🥳🥳🥳🥳🥳🥳🥳🥳🥳 100 dagen alcohol vrij blij en trots zo goed gevoel op naar de volgende periode met een trots gevoel

Afgelopen weekend was fantastisch. Uitdagend en veel te druk natuurlijk, dat zeker. Maar hell, wat was het prachtig om c te zien genieten en stralen omdat we zoveel heel gewone dingen aan het doen waren. Na een tijdje vergat hij zelfs om me steeds te vragen of het nog ging. Het was soms moeilijk. Nee, dat lieg ik. Het was voor een groot deel van de tijd behoorlijk moeilijk. Maar niemand zei dat het gemakkelijk hoeft te zijn. En dan komt na de high ook de domper. Wat heftigheid van mij, een schofterig bericht mijn kant op en daar gaat de moeizaam verworven stabiliteit. Down the drain. Hoewel de beschuldigingen nergens op slaan, raken ze me diep, precies zoals de schrijver wilde. Kom me niet aan met excuses dat het niet persoonlijk bedoeld was, dat is gelul. Maar daar gaat het niet om. Waar het om gaat, is wat dit alles de afgelopen dagen met mij deed. Egoïstisch, ja, mijn proces, mijn draad, mijn. Maandagochtend las ik de shit pas, want ik ging mooi niet het weekend verpesten. M'n reactie schreef ik nog kalm genoeg. En toch kwam langzaam het kookpunt dichterbij, net als de paniek. Zoals ik eerder schreef, alles waar ik zo hard voor werk, knalde in mijn gezicht uit elkaar. Ook soort van letterlijk. Ik heb mijn hand stukgeslagen tegen een muur en een stoel uit zijn lijden getrapt. Uren liggen janken omdat ik niet anders kon. Op het punt gestaan de deur uit te lopen en de eerste kroeg in die ik kon vinden, omdat alles uit m'n handen was getrapt. Alle vooruitgang in het herstellen van acuut trauma, maar ook dat kleine beetje vooruitgang in de rest. Het hele niet mijn schuld. Niet mijn schuld. NIET MIJN. SCHULD. Het zal me wat. Dit is mijn traject. Ik zal herstellen en ik ga herstellen. Ik wil niet drinken en ik zal niet drinken. Wie niet voor me is, is tegen me. En wie tegen me is, heb ik niet nodig. Die afleiding kan me gestolen worden.

Het gonst in m'n hoofd. Soms meer, soms minder, maar stil is het nooit. Er gaan hele perioden voorbij dat ik heel goed weet hoe alles werkt, waarom ik bepaalde keuzes maak, beslissingen neem. Volwassen, doordacht, zelfs met lange termijn ideeën erachter. Maar soms verschuift er iets, wordt het geroezemoes luider, weet ik niet goed meer waarom iets gebeurt en of dat goed is, of ik dat wel wil. Dinsdag deed ik iets, iets wat ik wilde, echt zelf wilde en op dat moment voelde dat goed. Maar toen werd het verwarrend, want als ik dit wilde, wat was dan het verschil met toen ik dat niet wilde? Toen wel, nu niet? Hetzelfde? Anders? En ik hoorde het in mijn hoofd. Zie je wel, je wilt het zelf. Zelf. Eigen schuld. Je zegt het toch, je wilde het zelf. En alles begon in elkaar over te lopen. Nu, toen, willen, niet willen, wens, schuld, angst, zwart. Alles is hetzelfde, alles is nu. Dit ken ik, dit bouwt op en stapelt tot het instort en ik onder het puin lig. Iemand praat tegen me, zegt dat het goed is, dat ik goed ben, dat ik de pillen door moet slikken. Geen idee waarom ik daar naar luister, maar ik slik. Iemand blijft tegen me praten, gewone dingen, over de dag, over waar ik was, wat ik deed, waar ik nu ben. Het helpt. Het wordt stiller. Het stapelt niet verder. Het wankelt, maar stort niet in. Laagje voor laagje wordt naast me neer gelegd. Opzij geschoven, als het niet waar is. Het klaart langzaam op, helderder. Niet okay, nee, maar wel beterder. Toen is toen. Nu is nu. Toen was nee. Nu is ja.

Dodenherdenking, bevrijdingsdag, ik heb daar nogal gemengde gevoelens over. Stilstaan bij 80 jaar geleden met mooie woorden en prachtige muziek, terwijl er gewoon weer een genocide aan de gang is in Gaza, Libanon en binnenkort Iran. Om maar te zwijgen van de minder fotogenieke oorlogen, Zuid-Soedan en zo, waar het allemaal van de grote hoop gaat maar net niet sexy genoeg om in het nieuws te komen. Maar misschien is het juist kmw om te focusen op je kikkerlandje en je niet te laten gekmaken door wat er elders gebeurt. Ik weet het allemaal niet meer 🫤 Moet naar mn werk geloof ik.

Ik durf niet, zei hij, en deed het toch. MEIPACT: MaryArt kaatje 🌺 Reacher Jane Maja Quinn

Leuke dingen vandaag: voelt niet helemaal eerlijk, want ik was vandaag in Venetië dat ik voor het eerst zag en lig nu in een eerste klas trein-slaap wagon. Best heel leuk!! Maar ook: niet gevallen vandaag. Slappe lach met dochter na een uurtje chagrijnig rondlopen. Ik gaf haar tips voor nóg beter chagrijn:-)

Overweeg je nu thee te trekken van de composthoop?

Geen druppel gisteren! Lekker genoten op het erf van een boerderij, zonnetje, veel beesten, frietjes en 4 fricandellen speciaal (meer niet, had niet veel honger) en bediening die goud waard is. Die mevrouw kwam de tafel afvegen. “Ik maak even de tafel schoon. Niet dat het helpt, want de rotzooi (van de bomen) valt er zo toch weer op. O jee, wat heb ik met die doek (nogal smoezelig) gedaan. Is volgens mij die waar ik de wc’s mee schoon maak”. En dat doodserieus, ik weet niet of iedereen daar tegen kan, maar daar heeft ze gewoon sch..t aan. Geen muziek, rust en een hoop vliegen. Hoort er bij, je zit zo te genieten daar dat je ze nog gaat leuk vinden ook. Straks weer naar huis. Ik mis nu mijn katten wel, ik ouwe seniele zak.

Ook maar even hier plaatsen: Hi allemaal, Ik kwam een mailtje van Bob tegen in mijn spambox. Toch een keer weer een berichtje plaatsen dan 😊 Zomaar vorig jaar mijn 15 jarig jubileum voorbij laten gaan. Ik heb er wel aan gedacht maar het kwam er steeds maar niet van om hier te schrijven. Ik ben bezig met andere dingen en het is niet meer zo'n item voor me. En eigenlijk is dat jammer om niet te delen. Want het kan wel. In mijn bescheiden optiek is ieder mens perfect toegerust om te leven zonder drank. Je bent al helemaal goed. Alleen denk je soms van niet. Het is fijn om helder te zijn en de rust in jezelf te ontdekken, te kennen. Ook als het er om je heen anders uitziet. Als je denken frantic wordt, weet dan dat je vanuit een andere kant naar de dingen en naar jezelf kunt kijken. Vanuit rust en met zachtheid, mildheid. Al is het maar een klein beetje. Je kunt die keus iedere seconde (opnieuw) maken. Geef jezelf niet op de kop, want dan leg je er alleen maar een extra straffende denklaag overheen en heeft het bange ikje weer een reden om in de drank te vluchten. Dat hoeft niet. Je bent zoveel meer en je bent er al. Nu, in dit moment. Wat er ook gebeurt. Dat is het kado. liefs, Kate 🧡

Goedemorgen Laat hier, want eindelijk een paar uur geslapen. Had om 5 uur nog wat gebruikelijke medicatie ingenomen en terug naar bed en vervolgens werd ik om 10.00 uur wakker. Geweldig. Na een volle week slaapdeprivatie. Kort daarna kwam thuiszorg en zalig gedoucht met nodige hulp. Nu lekker beetje bijkomen met koffie. Dus... de kop is eraf. Dag 12. Zo direct een soepje in elkaar flansen voor bij de lunch.

Mijn vierde week 24/6 gaat vandaag in. Dus het gaat eigenlijk wel goed tot nu toe. Gisteren was 3/4 fles over en ik heb dat netjes door de gootsteen gegooid toen mijn vriend weg was. Komende donderdag komt mijn vriend niet. Dus nu maar eens kijken of het me lukt de komende 2 weken helemaal niet te drinken.

Wat naar dat je niet hebt geslapen @Marjolijnheel veel sterkte vandaag, hopelijk kun je vandaag wat slapen. @bumperjimzonder hond! Wel een geruststellend idee dat ze een beschermer bij zich hebben. Afgelopen tijd aantal moeilijke dingen hier, maar ben extra blij dat ik niet drink. Het is nog steeds moeilijk, maar ik laat mezelf in ieder geval niet meeslepen in allerlei drama. Speelt ook iets met mijn gezondheid. Maar zoals de stoïcijnen zeggen: het is eigenlijk niet de vraag: 'waarom overkomt mij dit?' Maar eerder: 'waarom zou mij dit NIET overkomen'. Vind ik eigenlijk wel wat voor te zeggen.

Overigens kan ik iedereen afraden om een fiets te kopen van een alcoholist, want als ik ermee thuiskwam en het ding zat vol met modder dan moest ik altijd eerst aan het bier. En daarna kwam van het schoonmaken helemaal niks meer natuurlijk. Topsport 🫠

Goeie morgen, het is al wel beslist ondertussen, ook op aanraden van de psy, om tijdens mijn reis het (digitale) contact met het thuisfront te beperken. Ook ChatGPT bevestigt dat what’s app een ramp is voor een getriggerd zenuwstelsel. Het wil dan soms gewoon echt de verkeerde richting uitgaan, misverstanden escaleren en dat doet ons beiden (en onze relatie) echt niet goed. Even ademruimte wel. 1 bericht per dag dus en geen open en continue chat. Dat lijkt me wel goed maar soms moeten er ook gewoon dingen even uit. Dat zal ik mss hier doen (op mijn draadje) of in de notities in mijn foon. Ik moet gewoon vermijden dat ik me door de afstand eenzaam en verlaten voel, dat is niet, maar het gevoel kan wel opkomen. Dat is net de oefening natuurlijk, om daar ok mee te zijn, maar daar ben ik nu een beetje bang voor dus probeer ik ook oplossingen te bedenken. Hier wil/ kan ik mss wel wat ventileren, alleen lijkt het dan alsof ik een stuk anonimiteit opgeef, mezelf te veel blootgeef hier en/ of opschepperig overkom en dat is zeker alvast niet mijn bedoeling. Wat denken jullie? Hartje=voor Sad=tegen Niks=boeit me niks Niet dat ik dan op basis daarvan beslis hoor, maar dan weet ik alvast hoe ergerlijk sommigen het zouden kunnen vinden. Verzoekjes zijn ook welkom. Ik heb alvast wat foto-ideetjes uit Mosland in gedachten voor @Reacher. 😇

Na maanden 0 energie vandaag 23 km gefietst en 5 km gelopen. Mega trots op mezelf. En dat na 9 dagen sober

Top! Ik kreeg door @spirit ook ineens het idee om m’n hoofd leeg te zuigen door met een stofzuiger door het huis te gaan 👌. Andere les van vandaag, niet alleen van @Quinn: alle grappen 3x aankondigen. Krijg ik dan a.u.b. een miljoen hartjes om me te bevestigen dat alles (en ik ook) ok is, dan kan ik dat misschien nog gaan geloven ook vandaag (en altijd).

Proficiat @Marjolijn. Een hele maand clean al. Goed bezig!

@Quinnhier ook storm! @bolletjedikke knuffel voor jou! @Yanaje had het over Geurtz gisteren. Ik kan het nooit herhalen, maar in de kern is het zoals jij beschrijft. Het ergens van wegbewegen, het af willen dekken, vergroot het gevoel. Toelaten en er gewoon ‘mee zijn’ kan de boel oplossen.

Wat vervelend voelt, daar willen we graag vanaf, we duwen het weg en proberen er uit alle macht vandaan te komen. Maar hoe meer je vecht tegen gedachten of emoties hoe sterker ze worden. Hoe harder je ontwijkt en wegloopt, hoe meer ze zich opdringen. Carl Jung zei het al: "What you resist not only persists, but will grow in size". Ik probeer er anders mee om te gaan door even te gaan zitten met de trek, het te omarmen, er naartoe te bewegen en er een meditatiemoment van te maken. Even totaal voelen hoe het voelt, misschien geeft het ook een sensatie in mijn lichaam, waar zit dat, hoe voelt het. Ik praat er ook tegen: "je bent welkom, ik zal niet van je weglopen, wat wil je me vertellen?" Soms zitten er emoties onder de trek die gevoeld willen worden, dan laat ik die even toe. Bij mij loste de trek dan vaak op in het grote niets, maar ook als dat niet gebeurt is accepteren en er met je volledige aandacht naartoe gaan het beste wat je doen kunt. Je doet dit 5 minuten of 20 minuten en dan laat je het los... neem een groot glas water en ga verder met je leven. Niet rond blijven lopen met "oh, oh, wat heb ik een trek, wat is dit vreselijk", nee, je geeft het oprechte aandacht en dan laat je het los. Ik heb nooit echt iets gelezen van Geurts maar het lijkt me dat hij ook zoiets aanraadt?

Succes @Quinn. Spannend kan lastig zijn, maar ook fijn. Gisteren had ik het ook lastig. Zo’n dag dat ik normaal sowieso wijn zou gedronken hebben om nare gevoelens en onrust te dempen. M’n dochter wou chips maar ik ben er speciaal niet omgegaan want dan zou ik ook een fles wijn hebben meegenomen. Meerdere gelegenheden om wijn te bestellen toch weerstaan, ondanks die stemmetjes die hun best deden om me te lokken. In de plaats heb ik nuchter en goed met mijn man kunnen praten over alle (toch vele) dingen die in mijn hoofd rondraasden en waar ik nu wat geruststelling in gevonden heb. Vroeg gaan slapen en gedroomd zoals ik dat precies nog nooit gedaan heb. Ik denk dat gisteren een belangrijke dag geweest is in mijn helingsproces.

Dat lijkt me verkeerd om. Want mocht dit je niet lukken, dan kun je volgens mij juist heel veel steun en hulp en vriendschap hier krijgen. Je hoeft het alleen maar aan te nemen.

De Stier had een hyperactieve dag in de badkamer dus ik heb vanavond gekookt. Linke soep want ik kan helemaal niet goed koken 😁 Rijst uit de rijstkoker, daar kan weinig aan fout (nou ja, 2 dingen: of te veel water erbij, of te weinig). Dan chinese kool met ui roerbakken met wat maggi en een bult gefrituurde knoflook uit een potje. En dan de visfilet die houdbaar was tot vandaag (niet dat wij ons iets van zo'n datum aantrekken zolang hij niet overduidelijk stinkt), in stukjes in een plastic zakje met bloem en aromaatje en dille, goed schudden dat alle stukjes vis helemaal toppie zijn en dan in de pan. Serveren met vissaus en tobasco. "De vis beter aanbakken de volgende keer" zei de Stier ogenblikkelijk want die geeft nooit zomaar 10 punten voor de moeite. OK Stier en de rest? De rest kan ermee door. Yayy! 🤪

Mijn mooie moment vanmorgen met de hele familie lekker buiten ontbijten.en daarbij voor mezelf erbij het troste gevoel dat ik dit weekend niet drinkt.

mijn mooi moment duurde urenlang vandaag. 3 1/2 uur spectakel, indrukwekkende musical met van die aha momentjes uit een ver verleden aan geschiedenislessen. En daarna Delft ingewandeld tot een we een Indiaas restaurantje vonden met tongstrelend eten. Kortom een dag met een gouden randje.

Hmm, ik had eigenlijk een vet leuke dag. Zo.

Nachtpact: Quinn En het leuke van de dag, thuis, bij c. Soort van samen film kijken, al is het niet dezelfde. Weten dat er mensen aan me denken en dat ik mensen heb om aan te denken. Vandaag heeft een gouden randje.

Kuch, kuch. Bij deze zijn we allen tesaam, om de heilige verbintenis te zien tussen de heer @Sanity en juffrouw @Spud. Neemt deze hongerige kater deze loopse zwerfpoes tot kattin? @Sanity: haal die vinger uit de kont, zo laat je een kat niet miauwen. Neemt deze loopse zwerfpoes deze hongerige kater tot kat? Dan gaan we nu over naar het wisselen van halsbandjes. @Sanity, @Spud: kunnen jullie even zorgen dat die katten al niet beginnen neuken op mijn altaar? Dan verbind ik hierbij jullie tot kattenpaar in de heilige geest van bedwelmende dranken. @Sanity: kun je hem nu wel even vasthouden zodat we kunnen overgaan tot het knippen der balletjes? Wees gezegend en voorspoed op jullie weg. @Spud: je kattin ligt bewusteloos in de kelk, raap jij haar even bij elkaar?

En ik had honger vandaag

Dank je, Bob voor je felicitatie 16 april jl. — zet mij vooral nog maar op die lijst. Vijftien jaar geleden begon ik deze draad met één doel: elkaar steunen om minstens één jaar zonder alcohol vol te houden. Wat toen begon als een persoonlijk experiment, groeide uit tot een krachtige gemeenschap van mensen die elkaar dagelijks overeind hielden. Voor velen werd het een keerpunt — ook voor mij. De steun, aanmoediging en verbondenheid hier waren jarenlang mijn dagelijkse brandstof om vol te houden. Nu, 15 jaar later, is de strijd verdwenen. Geen zucht meer, geen verlangen — alleen de winst is gebleven: vrijheid, helderheid en dankbaarheid. Wat ook gebleven is, zijn de trouwe mensen hier. Mensen die begrijpen wat deze weg werkelijk betekent. En bovenal: diepe waardering voor Bob, die deze bijzondere plek al jarenlang met onvermoeibare inzet draaiende houdt. Dus diepe buiging voor Bob — en voor iedereen hier die, soms met vallen en opstaan, blijft vechten voor een alcoholvrij jaar, of een volledig alcoholvrij leven. Want stoppen met alcohol betekent niet dat je iets opgeeft — het betekent dat je je leven terugpakt.

Dagpact met zwarte letters. Heb het maar weer eens, geheel gratis, goed gemaakt. Dagpact: renaldo61 stroumfke Marjolijn hub

'Een uiterst onhandige suggestie', @Bob? Ik vond het een ongelofelijk gemene en kwaadaardige trap naar iemand die al op de grond lag. Onbegrijpelijk dat iemand zoiets zegt tegen iemand die hier met zoveel moeite zijn pijn laat zien. Dat mensen die als kind seksueel misbruikt zijn zich wat ongenuanceerd uitdrukken als het gaat om mensen met pedoseksuele gevoelens, dát kan ik dan weer wel begrijpen.

Het aanbod kwam heel toevallig. Echt blij mee, ik denk ook dat ik een vriend(in) gemaakt heb.

Zo, het weekend staat voor de deur, dan moet de ochtend gezond beginnen.

Goedemorgen allemaal, Geloof de natuur hier heeft een boost gekregen van de regenbui afgelopen nacht. Twee leuke struiken in mijn tuin staan ineens in bloei! Mooi begin van de dag

goed nieuws van de broeders ik sta nu op de 5 de plaats nu rustig afwachten

Goedemorgen, tijdje weggeweest... Dus ik waai weer eens langs. Ik voel me 'bijna' schuldig omdat ik al 3 week geen kiloknaller gewicht heb doorgegeven, op dat draadje. Buiten groeit en bloeit het, dat zie ik ook in de spiegel.. Ik heb eindelijk het sporten weer een heeeeel klein beetje opgepakt, afgelopen 2 week was ik ziek met heel weinig energie. Nu is het echt kiezen waar ik mijn energie aanbesteed Lang leve de andere bewuste mindset. Ik heb het nodig

MOOIE HERINNERINGEN BOUWEN Vanavond bij mijn moeder langs geweest. Ik heb mij dan voor genomen oh zo lekker slecht vreten mee te nemen. Daar is ze verzot op (ik ook overigens). We hadden besloten broodje doner (kalfs). Ja nou zal je net zien in dat god vergeten en verlaten Haarlem Schalkwijk alle doner tenten dicht. Dus ik van tent naar tent rijden. Niks noppes nada, ik mijn ma bellen nou het wordt niks zullen we dan maar Lams doen. Nou ja als het dan zo moet. Uiteindelijk werd het shoarma, ik kreeg nog mee door de telefoon ja maar geen sambal hoor. Ja ma zei ik nog. Ach who cares. Maar dan ben ik het weer even kwijt...... Kom ik terug met shoarma. Komt dan toch het gesprek op het eindelijke einde euthanasie. ik sta er niet achter maar begijp het wel. Tja dan komt ze met ik rook teveel. Tja ma zeg ik nog wat maakt dat nou nog uit. Ja maar normaal rook ik maar 12 sigaretten per dag en nu 17. Ik zeg nog die tumor zit er toch wel. Ja zei ze die tumor interesseert mij helemaal niks maar die verrotte ontsteking waar ik nu echt ondragelijke pijnen aan heb wel. Ze heeft oxycodon geslikt maar dat werkt ook niet. Ja dat is ook weer zo. Vandaar toch maar euthanasie heeft ze ook gesprek over gehad met 2 artsen en die begrepen het ook. Ik begrijp het wel maar sta er toch ook weer niet achter. Ja ze heeft longkanker maar tumor is nog niet uitgzaaid maar de pijn aan een ontsteking trekt ze niet meer. Heel dubbel allemaal dit. EDIT We hebben echt de meest vreselijke lol gehad om bepaalde mensen. Ik ben dan wat zwartgallig hier maar wees blij dat zij hier geen account heeft hier want ik ben een pussycat vergeleken bij haar. Dus wees blij dat mama Sanity hier niet kan posten!!!! Weet nog goed dat nadat haar zoveelste fiets gestolen was ze, mij een band liet zien met zeker 100 fietssleuteltjes. Ik vroeg nog aan haar, wat ga je doen. Nou zei ze ik ga een fiets stelen, ik zei nog dat meen je niet. Nou dat meende ze wel degelijk. Ze nam de bus en kwam met een uurtje terug met een fiets. Ik dacht dat ik dood ging.....