Sanity

Vader overleden afgelopen december. Had niks meer met die man. Moeder afgelopen mei (dat hakte er echt in). Goh gaat toch best hard maar ja hoort bij leven

En sprak net poes en hij vindt dat we dat nog maar even moeten blijven doen. Het beest houdt mij overeind, natuurlijk weet ik ook wel dat dit complete onzin is. Hij denkt overigens van niet. Je zou denken dat hij gezopen heeft i.p.v. mij.......

Weet nog goed dat ik na veel omzwervingen bij psycholoog, psychiater etc. en EMDR bij iets eindigde. GGZ en verslaafdenzorg, nou ja I rest my case, wat een kneuzen.

Maar ja been there, seen that, done that etc. En zoek gewoon rust.....

Ben echt rock bottom nu. Enige redding die ik nog heb is dat ik het zelf weet. Voor wat het waard is. Typ het hier maar zodat ik het ooit terug kan lezen, of ook niet. M.b.t. werk gaat het best wel weer beetje oke.

Oh oeps zit ik hier toch totaal bezopen te posten. ja sorry ik voel mij echt K... Sorry my bad.

Die 'verjaadag' hakte er zo in.....

@MarjolijnHelaas lukt mij dat niet. ik zou het graag willen. Helaas lukt mij dat dus niet. Eergister was de eerste verjaardag van mijn overleden moeder. Het is allemaal nog zo vers. Begin april kreeg ze te horen dat ze longkanker had en toen ging het heel snel. Binnen 6 weken was het game over! Ja ik weet het, altijd een excuus. Ben mij al dagen klem aan het zuipen. Niet echt heel verstandig.

Hij is nu trouwens ook weer op pad. Maar dat wist ik omdat hij als zwerfkat uit het asiel komt en van het buitenleven houdt. Krijg ook regelmatig een uitgekauwde muis als cadeau alsof ik niks te vreten zou hebben.... Echt goor, soms leven ze nog.....

@Marjolijn ja heb echt tranen met tuiten gehuild om dat beest omdat ik dacht dat ie er geweest was. Het hele verhaal is ook nog langer omdat hij al eerder een week vermist was. Toen hij toen de eerste keer terugkwam heb ik 'm een gps tracker om zijn nek gedaan. Zodoende wist ik toen waar hij was, Politie vertelde mij dat die achterlijke wijven dat allemaal wisten en kreeg ook de gps tracker terug ze hadden ook mijn oproepen op facebook gezien. Maar deden niks. Wat ik echt vreemd vind, is dat de politie binnen 4 uur op pad gaat om de kat van Sanity op te sporen denk dat ze toch echt wel wat belangrijkers te doen hebben. Tenzij dit niet de eerste keer is/was.....

Epiloog, natuurlijk was ik woest en heb met mijn bezopen kop ze helemaal de $#$$#@## gescholden en bedreigd. Ja echt heel verstandig en volwassen ook..... Uiteindelijk asielkat maar een jaar binnen gehouden. Was natuurlijk niet leuk voor het poezenbeest dus paar maanden geleden maar weer de gok genomen. Hij is nu nog steeds regelmatig een nachtje op pad maar komt toch elke keer weer terug. YEAH toch nog iemand die van mij houdt. haha ik vraag mij af wat die agente tegen die debiele wijven gezegd heeft.

Iets leuks (is echt gebeurd): Zoals wellicht bekend woon ik op een camping samen met mijn asielkat (nee niet uit Syrie). Hij was en is heel blij hier. Groot was mijn verdriet toen hij vorig jaar op een gegeven moment 2 weken vermist was. Ik heb allerlei advertenties gezet, facebook en flyers etc. Kreeg een telefoontje n.a.v een flyer en toen werden dingen echt heel bizar. Buurvrouw naast de camping attendeerde mij op het feit dat ze 'm gezien had. Bij haar vreemde buren.... De volgende dag vroeg ik aan één van die ietwat vreemde buren of ze mijn kat gezien hadden. Ze zat in een stoel en antwoordde niet. Ik in al mijn onschuld dacht nog "oke wellicht ben je een beetje doof". Dus vroeg het toen wat harder maar nog steeds netjes. Malle mens stond toen op en liep weg zonder wat te zeggen. Eigenlijk wist ik niet goed wat hier van te denken. Uiteindelijk maar de politie gebeld en het hele verhaal verteld. Dat was 's middags om 16:00 uur. Nog geen 4 uur later werd ik gebeld door een alleraardigste politie agente "ik kom jouw kat brengen". Die hadden ze dus opgehaald op dat adres.

@Smaragdie how selfish from me. Jij hebt een nogal wat zwaardere strijd te gaan. Hoop (mag je zoiets zeggen) oprecht dat jij dus wel gaat winnen (ook zo'n stomme opmerking) van die ziekte. Ik denk aan jou!!!!

@Smaragdie @Mormel yep, het is nu me myself and I. Ach dat was ik toch al gewend. Ga mij voorlopig nog niet bezighouden met erfenissen etc. Voel mij geestelijk gewoon nog niet daartoe in staat. Eergisteren wel de eerste zogenaamde 'zware dag' gehad. Ze zou dan 87 geworden zijn. Onnodig te zegen dat ik totaal naar de $#$@#$ gegaan ben met even zoveel drank. Niet dat dat nu wat oplost maar ik wist gewoon even niets beters te verzinnen. Jaja net zoals de titel 'nog 1 weekendje etc.' & blabla en nog veel meer van dat oeverloze gezwets en excuses.

Ach er is zoveel gebeurd dat ik het liefst mijn ogen zou sluiten en daar vrede mee zou hebben. Maar sentimentele zak als ik ben, blijf ik nog maar even ronddolen hier om mijn kat te vreten te geven!