Together we stand, divided we fall. 
 

Dat. Het is nu ook het favoriete nummer van mijn zoon. Soms ben ik bang dat hij teveel op mij lijkt.

Omdat ik de ruggengraat heb van een weekdier heb ik me dus weer uit bed laten slepen naar de afspraak met psych. En wat ik voor hem opschreef, deel ik hier ook maar weer. 

Geen idee of het triggert. Het ging om vrolijkere herinneringen vanmiddag. Tijd voor een sigaret. Of twee.

 

X

24 maart24 mrt bewerkt door Quinn
Verwijderd wegens teveel triggers.

19 minuten geleden zei Quinn:

Omdat ik de ruggengraat heb van een weekdier heb ik me dus weer uit bed laten slepen naar de afspraak met psych. En wat ik voor hem opschreef, deel ik hier ook maar weer. 

Geen idee of het triggert. Het ging om vrolijkere herinneringen vanmiddag. Tijd voor een sigaret. Of twee.

 

En als je nou anders terug probeert te kijken, kun je er een moment uithalen, een belevenis, een dag misschien, waar je gelukkig was of minder ongelukkig?

Vreemde vraag. Als ik terug kijk, was ik niet per definitie ongelukkig. Op mijn hoede, ja. Achterdochtig en gespannen, ja. Elke dag was grijs, in allerlei tinten tussen licht en bijna zwart, nooit helder blauw.

Behalve... 

Ja wacht, dat zou ik bijna vergeten, die ene vakantie. Het was bijna vakantie en zoals altijd zouden we naar ons huis in Frankrijk. Als de school uit was, zouden we meteen gaan rijden. Denk erom dat je om vier uur thuis bent, want we wachten niet. Maar mijn band stond lek en ik zal ook wel getreuzeld hebben onderweg, dus toen ik thuis kwam, liep het al tegen vijven. En serieus, de auto was weg! Geen spoor te bekennen, ze waren weg! Stomverbaasd liep ik om het huis, alle deuren op slot, niemand te zien, nergens. Terwijl ik nog stond te bedenken wat ik moest doen, kwam een buurvrouw aan lopen. Dat ze me even de sleutel kwam brengen, ik wist wel wat ik ermee moest, had pa tegen haar gezegd.

En of ik dat wist! 

Bijna drie weken was ik alleen, echt alleen en het was zo ongelofelijk rustig. Ik kon me redden, zo alleen. Okay, echt koken kon ik toen nog niet, maar melk koken en daar Brinta in scheppen kan iedereen. Shit, wat was het rustig en vredig en wat sliep ik goed in die dagen.

Ja, dat was geluk. Het was de ellende daarna absoluut waard.

Wat een *, maar the joke was on them.

God verhoede dat ik een krachtterm gebruik 🤣

Ik heb het ooit eens met de holenbeer gedaan. Ik wou altijd bijtijds op de hondenclub zijn en zij kwam meestal een fractie te laat uit bed. Dus ik weggereden. Kwam ze precies op tijd met een waanzinnige snelheid en een rode kop aanfietsen. Het is toch wel 10 km peddelen. ZIEDEND was ze. Heeft het hele weekend geen jota aan me gericht. Toen voelde ik me een behoorlijke 🍆

10 maart10 mrt bewerkt door bumperjim

Hoe oud was je toen?

12 minuten geleden zei bumperjim:

God verhoede dat ik een krachtterm gebruik 🤣

O, letten ze daar weer op? Dan heeft de mod het druk hier, al heb ik nog geen strafpunt gezien. Was holenbeer echt kwaad dan? Waarom? Ze was immers te laat?

Die zomer werd ik veertien @Bob

Was een prima verjaardag ook trouwens, nu ik er toch aan terugdenk.

3 minuten geleden zei Quinn:

O, letten ze daar weer op? Dan heeft de mod het druk hier, al heb ik nog geen strafpunt gezien. Was holenbeer echt kwaad dan? Waarom? Ze was immers te laat?

Die zomer werd ik veertien @Bob

Wegrijden is verwerpelijker dan te laat zijn, kennelijk. Ik had het vroeger bij mijn vader niet geflikt maar onze kinderen zijn niet goed getemd 😁

Nou ja, kon niet zeggen dat ik niet gewaarschuwd was. Maar jij doet het dus nooit weer?

37 minuten geleden zei Quinn:

Nou ja, kon niet zeggen dat ik niet gewaarschuwd was. Maar jij doet het dus nooit weer?

 Never. 

Misschien ben je daarom nog steeds zo gek op Brinta? Je onderbewuste heeft die smaak gekoppeld aan eventjes zorgeloze rust...

Quinn, ik heb ontzettend veel bewondering voor jouw kracht 🍀

 

5 uur geleden zei Oskar:

Together we stand, divided we fall. 
 

Dat. Het is nu ook het favoriete nummer van mijn zoon. Soms ben ik bang dat hij teveel op mij lijkt.

Sorry dat ik dit hier plaats Quinn.

@Oskar: voor mij was dit de doorslaggevende reden om nooit aan kinderen te beginnen. De angst dat ze te veel op mij gingen lijken. Nu ik ouder wordt begin ik steeds beter te begrijpen dat dit ook moest zijn wat mijn vader zag en waarom hij vroeger soms zo kwaad was op mij terwijl hij mij tegenwoordig zo goed als mogelijk probeert te helpen. 
In de jaren negentig was het trendy om determinisme af te schrijven, maar ik denk dat er geen ontsnappen is aan bloed. 
(Geweldig nummer trouwens, heb Pink Floyd ook meegekregen met mijn vader.)

16 minuten geleden zei Mormel:

Sorry dat ik dit hier plaats Quinn.

No problem. De oude nature vs nurture discussie aan het voeren? Hoewel ik vooral in mijn zoon veel van mezelf herken, zal hij nooit in dezelfde mate verknipt zijn. Al heb ik hier ook wel eens te horen gekregen dat ik beter geen kinderen had kunnen krijgen, denk ik nog steeds een betere ouder te zijn geweest dan mijn eigen.

Nurture 1 - Nature 0

Klinkt niet onlogisch @Moeps geuren brengen je terug hè. Smaken vast ook. En elk stukje houvast is er toch maar weer eentje.

17 minuten geleden zei Quinn:

No problem. De oude nature vs nurture discussie aan het voeren? Hoewel ik vooral in mijn zoon veel van mezelf herken, zal hij nooit in dezelfde mate verknipt zijn. Al heb ik hier ook wel eens te horen gekregen dat ik beter geen kinderen had kunnen krijgen, denk ik nog steeds een betere ouder te zijn geweest dan mijn eigen.

Nurture 1 - Nature 0

Niet mijn bedoeling om die discussie te voeren. 
Hoop dat jij nu vooral in een omgeving bent waar jij je veilig voelt. 

Mijn hemel Quinn, echt, jouw ouders waren geen ouders... geen woorden voor weer. 
Echt, onbegrijpelijk. 
Ik hoop dat je een beetje kunt slapen straks. 


 

Okay, this was supposed to be a happy memory.

2 uur geleden zei Quinn:

Okay, this was supposed to be a happy memory.

Die interpretatie kan ik begrijpen. Mocht ik op die leeftijd het huis voor mij en mijn broer alleen hebben voor drie weken, het zou waarschijnlijk een fijne tijd geweest zijn (ik kon wel al koken toen). Drie weken zonder ruzie, afspraken of commentaar; lijkt me de hemel op die leeftijd. 

Jij: "Hoewel ik vooral in mijn zoon veel van mezelf herken, zal hij nooit in dezelfde mate verknipt zijn. Al heb ik hier ook wel eens te horen gekregen dat ik beter geen kinderen had kunnen krijgen, denk ik nog steeds een betere ouder te zijn geweest dan mijn eigen". 

Jij, verknipt? Als iedereen beter zou zijn dan zijn ouders, dan zou ik zo gaan geloven dat het met de aarde de goede kant op gaat!!!
We hebben ons zelf niet gemaakt. Wij vroegen er niet om. Door onze geboorte kregen we de genen van onze ouders, en meer niet. Daarmee hebben we gereageerd op de omstandigheden (opvoeding, maatschappij etc) die zich aan ons presenteerden. Deze waren zoals ze waren, en wij waren niemand anders dan onszelf. We kozen nergens voor en we hadden niks te kiezen. De ene wordt zo, de andere zo. Als iedereen zo zou zijn als wij, dan was dat de maatstaf voor “normaal zijn”. Dat anderen anders zijn, was ook niet aan ons. Anderen vinden zichzelf “normaal” alleen omdat wij er zijn, ze hebben dan vergelijkingsmateriaal, een norm. Neem jezelf niet kwalijk hoe je nu bent, dat is echt niet jouw fout. Je kunt wel de nieuwe omstandigheden die je nu worden aangeboden accepteren. Je kunt erover nadenken en er eventueel iets mee doen. Accepteer de gesprekken met de “psych”, sta open, luister. Laat het op je afkomen, doe er iets mee, als je dat goed lijkt, geef het in elk geval een kans. Doe je best man, wou ik maar zeggen met dit hele kletsverhaal.
 

En weer een nieuwe dag. Sterkte Quinn 

Vanochtend liet ik een dienblad vallen. zou je zeggen. So what? zou je zeggen. Na een uur flinke paniek kan ik je vertellen wat er te so what aan is.

 

Triggers, kijkwijzer, etc. Ik trigger mezelf verdorie constant. Een donderend geraas en terug de jaren zeventig in. Okay, nee, lees maar niet. Ik geloof niet dat dit normaal is. En die gedachte zal wel een stapje vooruit zijn.

 

 

X

24 maart24 mrt bewerkt door Quinn
Verwijderd wegens teveel triggers.

Het verleden kunnen we niet herschrijven. We kunnen het alleen vandaag anders doen. Dus, zeg ik tegen jou zoals ik tegen mijn dochter zou zeggen, die me dan met traanoogjes aankijkt en zegt ‘sorry mama, ben je nu boos?’. ‘Nee, ik ben niet boos, ik ben alleen geschrokken, net zoals jij. Het is niet jouw schuld, ongelukken gebeuren nu eenmaal, bij iedereen. Dat is niet erg, zo lang we onze verantwoordelijkheid wel nemen. Zullen we het samen opruimen?’ Zo gezegd zo gedaan en we sluiten af met een dikke knuffel. Is dat norma(a)l(er)? Ik weet het niet. Het is wel anders en het voelt beter en dat telt. Veel sterke voor jou, Quinn, je bent dapper en je doet het. Chapeau voor jou. 🌹

Oh, au...

En dat er dan niemand was om je te helpen 😢. Ik wil zó graag terug in de tijd om je daar weg te halen en te koesteren. Duizend zachte, veilige armen om je heen.

Jezus Q. Die absolute monsters. Je vader, je moeder. Ik hoop dat ze branden in de hel.

Mijn armen ook om je heen. 

Dat zijn geen ouders.... dat zijn onmensen, echt.