Ik ben temporarily out of order

[Quinn]

Bedankt. En veel verder kom ik niet. Ja, toch wel, jullie zijn mij oprecht dierbaar, stuk voor stuk. Al heb ik nog nooit zoveel gejankt als nu, emotioneel wrak.

Het zijn zware dagen hier. Wel logisch, rijden terwijl je aan de handrem trekt gaat moeizaam. Maar het moet, ik moet doorzetten. Dit is de laatste keer dat ik dit kan opbrengen, als ik het nu niet doe, nu niet op kan brengen, dan is het klaar. Ik draai om conclusies heen, al heel lang, misschien al wel mijn hele leven, in elk geval zolang ik volwassen kan denken, maar zeker sinds ik kinderen heb en weet hoe dat voelt. En ik weet het, maar nu voel ik het ook echt. Maar zeggen, of schrijven, dat lukt nog niet. 

Stappen zetten, één voor één. En lopen voor je gaat rennen.

Straks komt c. Ik denk dat ik hardop ga zeggen hoeveel ik van hem houd.

[stroumfke]

6 uur geleden zei Quinn:

Ik moet uiten, zeggen ze. En in die groep met onbekende gezichten en ogen die me aanstaren lukt dat dus mooi niet. Hier dan maar, dan kan ik schrijven zonder praten en zonder fysiek mensen lastig te vallen. Ze staan hier helemaal voor het principe dat delen helen is en dat door het verhaal steeds opnieuw te vertellen, alles draaglijker wordt. Dat is onzin, maar hoe vaak ik dat ook herhaal, ze geloven me niet. Wat hun theorie onderuit haalt, maar ook die ironie zien ze niet.

Goed. Je hoeft dit echt niet te lezen, maar ik moet het wel kwijt. Gisteren is die kraan opengezet en ik stik erin als ik het weer weg probeer te duwen. Dus, here goes nothing. Veel te veel TMI, maar als je door leest, is het je eigen keus. Eigen schuld als je daar straks spijt van hebt. Ik heb je gewaarschuwd.

 

 

Mijn lichamelijke integriteit is geschonden. Ik ben verkracht. Mijn lichaam is gebruikt door iemand die zich af wilde reageren, agressie kwijt moest, macht wilde tonen. En mijn lichaam reageerde zoals het daar altijd op heeft gereageerd; defensief. Het vocht terug, verzette zich uit alle macht tot het ergens knapte en het niet meer deed wat het moest doen. Het hoofd nam over en dat zei "laat het maar gebeuren, laat maar gaan, dan is het zo weer over." En daarna zei het hoofd "zie je wel, zo werkt dat, meer is het niet." En na nog een laatste trap "niet zeuren, je hebt wel erger gehad. En trouwens, wat bezielde je ook om die gast binnen te laten?" Het hoofd sleepte het lichaam naar de douche, spoelde voorzichtig bloed weg, zocht gaasjes en vond jodium. Schone kleren, wilde ogen, alles moest kapot, niet naar me kijken, niet zien wie dat is. Maar in elke spiegel kijkt hij terug. Dezelfde ogen, dezelfde mond. In een reflex sla ik dat gezicht stuk. Meer bloed, meer spiegels. Waarom zoveel spiegels, waarom is hij overal? Het hoofd zakt weg, het lichaam vlucht, naar een veilige plek. De pijn, het janken, het stopt niet. Er was altijd iemand die dat stopte, die zei niet te zeuren, niet aan te stellen als een meid. Accepteren, incasseren, doorlopen. Wat nou gebroken ribben, arm of neus? Beter meewerken, meegaander zijn, liever, dat vooral. Hij houdt immers van je, daarom gebeurt dit. En omdat je altijd zo dwars bent, zo boos kijkt, slaat en schopt en bijt, daarvoor krijg je straf, zo hoort dat. Zo leer je. Kind leert van ouder, daar gaat het om. Straf en liefde. En omdat je een duivelskind bent, is er veel straf nodig. Maar je krijgt immers ook enorm veel liefde? Elke week weer, zo vaak mogelijk, allemaal liefde. Speciale aandacht, hoeft niemand te weten, pure liefde. Maar o wat ben je moeilijk en lastig, harde aanpak nodig. Je vraagt er immers om? 

En ik kan alleen maar janken en wachten tot het bloeden stopt, tot iemand me vindt hier, onder het bed. Want dit, vannacht, dit was geen liefde, geen opvoeding en straf voor slecht gedrag. En als dit dat niet was, waarom dat toen dan wel? Of andersom? Ben ik zo verkeerd of zo slecht? Vroeg ik er nu om? Nee toch? Of toen niet? Ja toch? Andersom? Beide niet?

jij hebt niks verkeerd gedaan

ik voel met je mee

probeer een beetje tot rust te komen

[Reacher]

Ik heb een dank je bij jouw eerste bericht van vandaag gezet. 

Want dank je voor het delen van je kwetsbaarheid, van je pijn en van je volharding. Voor dat kleine beetje hoop dat je lijkt te zien en wat daardoor in mij weer een stukje groter groeit. 

Dank je wel voor jou. 

 

 

[Reacher]

33 minuten geleden zei Quinn:

Straks komt c. Ik denk dat ik hardop ga zeggen hoeveel ik van hem houd.

🥰

[Yana]

50 minuten geleden zei Quinn:

Straks komt c. Ik denk dat ik hardop ga zeggen hoeveel ik van hem houd.

Dat is mooi man, dat je dat kunt voelen. Zeker zeggen!

[Rosee]

[Rosee]

[Spud]

Wow heftig Quinn! Ik heb niet zoveel vertrouwen in de hulpverlening zoals je waarschijnlijk weet of niet? Ze scheren altijd elk individu over 1 kam en dat vind ik niet zo´n goede manier van werken met kwetsbare mensen. 

Maar ik heb wel vertrouwen in jou! En geef je nog een tip mee, eigenlijk is behandeling en therapie niks anders dan een sollicitatiegesprek. En wat in veel instellingen over het hoofd wordt gezien, is dat jij met je hulpvragen eigenlijk de werkgever bent en zij de dienstverleners. Toen ik dat uiteindelijk door kreeg, vond ik de therapie die bij mij paste en kon ik verder.

Ik gun het jou ook. Dus ja nu voel je je nog te gast en is het wennen aan de manier van werken, maar vergeet niet dankzij jouw komst hebben die mensen werk en blijf jij de baas over jezelf. Heel veel succes! 

 

4 maart bewerkt door Spud
Er stond een leeg citaat onder mijn bericht en die heb ik verwijderd

[karin123]

Allebei niet! Nooit! Vraag jezelf dat nooit meer af.

Ik hoop dat die eerste smeerlap dood is.

Zeg dat maar tegen c.

🍀

 

 

[Spud]

19 minuten geleden zei karin123:

Allebei niet! Nooit! Vraag jezelf dat nooit meer af.

Ik hoop dat die eerste smeerlap dood is.

Zeg dat maar tegen c.

🍀

 

 

Respect voor de betrokkenheid maar wensen dat iemand dood gaat, vind ik ver over de grens. Klinkt nu als een moordzaak die ik later terug ga horen in mijn favoriete podcasts 

[Quinn]

Je weet het, trigger warning.

 

Op vrijdagavond was mijn ma niet thuis, de x

24 maart bewerkt door Quinn
Verwijderd wegens teveel triggers.

[Reacher]

Ik ook. Hij was een monster. 
 

En wat hij jou aandeed was niet jouw schuld. 

[lady jane]

terecht
hij had geen recht op jou, een kind
maar stop alsjeblieft met jezelf te haten

[Quinn]

Het lijkt zo idioot om nu pas echt te zien, te voelen, te weten wat het echt was. Het te zien voor wat het was. En dan niet rationeel, maar ook dieper. 

[lady jane]

lijkt

niet is

[Mariposa]

Geen woorden voor, enkel tranen...

[Yana]

Wat vreselijk afschuwelijk Quinn. Ik wens je zoveel heling toe en dat je van jezelf kunt houden. Het is nooit jouw schuld geweest, ook niet een piepklein beetje. 

[Etty]

Dat het nu dieper gaat klinkt als iets van een doorbraak? Dat hoop ik voor je, en verder veel liefs❤️

[Quinn]

Trigger warning. 

Ik meen het.

 

X

weer een uitweg afgesloten.

24 maart bewerkt door Quinn
Verwijderd wegens teveel triggers.

[Maja]

Alsjeblieft @Quinn. Pijn verdoven met pijn lijkt even iets op te lossen, maar komt na het wegebben tien keer zo hard terug. Wees liever voor jezelf. 
Schrijf alles hier neer waardoor je gegeseld wordt. Hoe rauw ook. Neem geen blad voor de mond. En klem je vast aan wie jou lief zijn. Zonder woorden. 
Automutilatie lost de uitzichtloze pijn niet op. Dat is in ieder geval mijn ervaring. 

[Bob]

Goed dat je je nu ook minder cryptisch gaat uiten over deze herinneringen. Misschien is dit forum er ook wel een goede plek voor. Ik denk dat het zeker kan helpen om die zaken van je af te schrijven.

Wij kunnen wel tegen een stootje, Quinn.

[lady jane]

💗

[bumperjim]

21 minuten geleden zei Bob:

Goed dat je je nu ook minder cryptisch gaat uiten over deze herinneringen.

Mijn dochter deed dit jarenlang, zichzelf beschadigen, niemand wist het. Tegenwoordig praten we erover. En doet ze het niet meer.

Dus ja, uit het maar. 💪🏻💪🏻💪🏻

5 maart bewerkt door bumperjim

[spirit]

Ik sta met stomheid geslagen @Quinn Gooi het er maar uit

 Wij zijn bij je 

 

[Reacher]

Knuffel. Gewoon, omdat jij het bent.