Goedemorgen! Het is donker en het regent. Vannacht liggen woelen en draaien. Nu ligt mijn bed heerlijk...

Zo naar mijn moeder voor zorgtaak, dan naar werk en kapper. Nu douchen, aankleden en een bakkie leut, of twee, of drie ...

Goedemorgen   '   op naar het  werk ..  

Goedemorgen! Wat zijn jullie vroeg zeg. 

Goedemorgen frummers. 
Ik heb heerlijk geslapen. 
Wel weer 'raar' gedroomd, rommelig... 
Het is nog steeds donker en ook hier heeft het geregend. 
Maar het wordt al heel voorzichtig wat lichter. 
Binnen staat een bakje klaar. 
Krantje erbij en even rustig het motortje op gang laten komen... 
         
         

Dat kan ook @Bor. Hoe gaat het met je? 

28 september 20206 jr. bewerkt door niks

Goedemorgen. Vandaag hoor ik of moeder naar huis.mag. Denk het wel.

Tegenover haar ligt een mevrouw van rond de 70 die refusal slikt. Dat hoor ik steeds. Ze is heel passief. Doet wat met me.

Ik vind autorijden nog steeda heel spannend. In het donker 's avonds zeker. Maar ik doe het, want ik kan het. Zo heb ik nu meerdere keren onverwacht moeder kunnen helpen. Vader eerder. Met mijn voorheen normale.patronen had dat niet gekund. 

Dan had ik niet meer mogen en kunnen rijden. Dan was ik nu ook moe geweest, maar had het niet door. Of was nog zieliger?? Dan had ik geen rust of prettig moment voor mezelf ingelast om.bij te tanken. Uit schuldgevoel. Doorgaan. 

Dan was ik niet zo bij mijn behoefte rondom het huis gekomen. Had ik doorgedramd of opgegeven. 

Dan had ik niet opnieuw verbinding met echtgenoot kunnen en durven maken. 

Omdat ik niet drink kon ik langzaam maar zeker stappen zetten. Openen, eerlijk worden naar mezelf en voelen. Helpend gedrag ontwikkelen.

Ontwikkelen is het kernwoord.

Hier ontwaakt een heel dankbaar mens.

28 september 20206 jr. bewerkt door Lika

Goeiemorgen allemaal,

Hier een onrustige nacht achter de rug en bijna niet geslapen.

Ik mis @Marika, al drie weken inmiddels. 
Ik maak me zorgen .... 

@Marika,waar ben je?

@Lika wat een mooie ontwikkeling  lees ik  .

 

Zo het  was donker regen  onderweg  ' vind dat altijd zo vervelend  onderweg  zoals lika schrijft  .    Vooral bij de brienenoord   dat geschuif enz . Maar nuchter  en met nieuwe  bril   zag ik het allemaal goed helder    .

Ok aan de slag  mijn mensjes uit  bed trommelen. 

Goedemorgen. Hier ook (alweer) heel naar gedroomd. He wordt dan ook zo vervelend wakker, bah. 

Oppasdag. Zó eentje naar school brengen en de andere mag mee wandelen in het park richting mijn eigen huis. 

Om half 11 naar de verloskundige. Leek mij beter dan de huisarts, die ik niet ken, die mij niet kent. 

Goeiemorgen iedereen.

Gisterenavond na 12 uur werken als een baksteen in slaap gevallen, maar de nacht was blijkbaar veel te kort.. Ik hoop dat mijn kopje koffie wat zal helpen.

groot gelijk

Hm, dan word ik toch wel heel nieuwsgierig Borremans... 

DAGPACT: 
Yvonne 

DAGPACT: 
Yvonne 
ikkanhet

5 minuten geleden zei ikkanhet:

DAGPACT: 
Yvonne 
ikkanhet

Elton

 

Kom op Knakker, je laat je toch niet kisten door een buitje en wat donkere wolken?? 
Lekker de regenlaarsjes aan stampen in de plassen... dat helpt altijd... 

1 minuut geleden zei knakker:

Ja. Ook wel gezien de ietwat onheilspellende inhoud van haar laatste bericht.

Klopt, dat maakt me nog het meest angstig. 

 

Mooi, dan had ik even een 'slip of the mind' bij het lezen van jouw berichtje... 

Klopt, ik zat gisteren wat heel oude pb's van fb door te bladeren in de hoop een berichtje van een jaar of 7 geleden van iemand die ik zijdelings kende en waar  ik ooit een haakpatroon van had gekregen te vinden... (wat een belachelijke hoop woorden achter elkaar...)
Afijn, tijdens dat scrollen kwam ik berichten tegen van mensen die inmiddels geen account meer hebben daar, en tot mijn verbazing zaten daar ook aardig wat berichtjes tussen van mensen van hier, die mij meenden te herkennen via een andere fb- gebruiker. Stuk voor stuk mensen die hier al lang niet meer posten. 
 

14 minuten geleden zei knakker:

Ik heb wel enige moeite met de vluchtigheid van het bestaan, soms.

Betrapte mezelf er alweer op dat ik met weemoed terug keek naar de mooie zomerdagen. Stel je niet zo aan, denk ik dan.

Ik maakte en onderhield een website voor iemand, jarenlang. We werden vriendinnen, gingen wandelen, kletsten veel over de telefoon en toen opeens niks meer. Nooit meer wat van gehoord, telefoon afgesloten en in haar huis woonde iemand anders. Ik kende niemand van haar familie of andere vrienden. Ik denk dat ze plotseling is overleden maar ik weet niets. Dat is zo iets raars...

Tjonge jonge, wat een troosteloos weer, ik heb helemaal geen zin in de dag. Stampen kan ik ook al niet dus de therapie van Yvonne heb ik ook niks aan. En ik zit hier maar afgezonderd van de wereld en van de winter kan ik vast niet naar het zuiden door die stomme corona.

Hihi, ik moet zelf lachen om zoveel gezeur, ik knap alweer op 

goeiemorgen frummers