Klassement

Goedemiddag, Goed gesprek/uitslag gehad met mijn oncoloog vanochtend. De behandelingen slaan goed aan, hoe zwaar ook soms en dan vooral de pijn waarvoor ik oxycotin en oxycodon krijg nu. Kan mij straks wel gaan aanmelden voor het benzoforum/pijnforum denk ik. Maar de pijn is/was soms echt niet uit te houden en neem het niet zomaar in natuurlijk. Maar blijf het wel enge medicatie vinden omdat ik soms de roes van alcohol daarin ook ervaar. Wil wel een afbouwschema als het minder pijnlijk is. Van de alcohol af en dan dit maar goed. Een hele belangrijke operatie in de planning in Amsterdam Amc. Zie ik erg tegenop maar als dat lukt dan zijn er zelfs kansen dat ik volledig kan gaan overleven. Genezen durf ik niet te tikken/denken. Wel heel hoopvol ben ik en zie weer licht aan het einde van deze ellendige tunnel. Wilde toch even een update geven. Lees nog vaak mee maar vaak niet de puf dan meer om te reageren.

Toetjes!! Ik ben geen zoetekauw, maar ik krijg nu wel trek in die goede crème brulee. Ile flotante is mij onbekend, ga ik eens onderzoeken. Het gaat goed en ik voel me goed. Sinds mei gebruik ik medicatie voor ADD en er verschuift langzaam iets in mijn zelfbeeld. Ik zie hoe ik geworsteld heb om aan alle verwachtingen te voldoen. Altijd teleurstellen, falen, mislukken. Alles extra heftig voelen. Daar de schuld van krijgen en geen hulp. En dan alles maar alleen gaan uitzoeken. Ik kijk gewoon uit naar de komende tijd. DAGPACT: Yvonne kaatje🌺 Quinn IJsvogel

Wandelen met de hond. Dit was anderhalf uur geleden. Zuidenwind en zwoele temperatuur, dan krijg je altijd instant drama met de zonsopgang. De kleuren komen op de telefoon nog lang niet zo over als het echt was. Er was nog iemand 🫤 irritant inderdaad maar meestal lukt het om ze te ontlopen 😁

Fietsen en wandelen in mijn woonomgeving maar dan liefst wel in de verlatenheid van de vroege ochtend. Hoe minder mensen hoe beter. (En ja, dit is in Nederland )

Nachtpact Reacher 💜 Toetje: ijsblokjes gemaakt van limonadesiroop Leuks: het leven

Het viel me op toen ik zo ziek was dat ik het liefst schuil bij de mensen die van me houden, bij voorkeur diep weggedoken in hun armen. Ik ben zó dankbaar dat die mensen er waren.

Nachtpact: Quinn 💜 Reacher 🧡 Jane leuk; dochter is vandaag veilig thuis gekomen en heeft 10 hele goede/waardevolle dagen gehad in albanié

(Titel gejat van een podcast. Bedankt Matthijs.) Het idee. Waar vind jij troost als het tegenzit? Hoop, als die dreigt te vervliegen. Motivatie om verder te blijven gaan. Waar kun je kortom even schuilen? Dat kan van alles zijn: een schilderij, muziek, een stukje natuur. Hier komt de mijne: De bedreigde zwaan van Jan Asselijn. Een zwaan die zijn nest beschermt. Daar kijk ik even naar als ik dreig te vergeten waar ik het ook alweer voor deed. Ik ben benieuwd naar jullie schuilplaatsen.

Nachtpact Reacher 💜 Quinn 🧡 kaatje 🌺 leuke dingen koffie gedronken na het sporten met een paar

Nachtpact Reacher 💜 Quinn 🧡 Leuk: leren.

Straks ga ik een zure haring eten. My guilty pleasure. De regel die we thuis hebben afgesproken is dat ik daarna gedurende twee uur geen contact mag hebben met andere gezinsleden. Maar ik ben alleen thuis.

Goeiemorgen, Lekker zeg, al die toetjes. Ik hou van klein, met koffie. Vandaag is de kleine weer hier. Heerlijk mensje is het. Ze gaat vaak op ontdekkingsreis in ons huis, heeft haar favoriete plekjes, laadjes. Kleine schatkisten voor haar.

Toetje: Iets kleins van chocola. En een goede espresso erbij.

Mijne sluit aan op het dagdraadje, de herfstblues. Dat vind ik dus zo mooi aan de Japanse cultuur: de schoonheid kunnen zien van de verschillende seizoenen, van het vergankelijke, van de eenvoud. In woord en beeld. En in het algemeen, het Japanse schrift, die eigenlijk ook een soort van beeldtaal is. Matsuo Bashō (1644–1694) 秋深し 隣は何をする人ぞ Aki fukashi (5) Tonari wa nani o (7) Suru hito zo (5) Autumn deepens what is my neighbor doing, I wonder? AUTUMN IN OIRASE BY KAWASE HASUI

Mijn complimenten voor @erik, @Pete, @Maverick en @MijnGerrit.

@Reacher rustig aan met die cola

I am fancy 😊 and I fancy you

Ik denk dat het wisselend is. Mijn bed en/of het zwembad.

Home sweet home 🥰

.

Zo, tijd om te koken. Pasta caprese met daarnaast varkenshaas in champignon roomsaus. En omdat jullie me compleet overstuur hebben vandaag, gebak van Borgman. En tijdens het koken werk ik alvast een pak vla weg. Tenslotte is het de dag van het dessert.

Hmm nee, ik houd het maar liever bij helemaal niets. Zelfs geen wijn in wild en dat soort dingen. Ik vertrouw mezelf daarin niet. Nu naar huis, de vier vrije dagen in. Of nou ja, vrij, morgen wil het UWV me zien. Gezellig.

Mijn knuffel, slecht 100 jaar oud. Deze lijkt er het meeste op

O, bah, advocaat. Ooit als kind een hapje van genomen, ik dacht dat het vla was. Ik zou ook nooit iets nemen met advocaatsmaak. @IJsvogel, wat fijn dat de medicijnen zo goed aanslaan!

Wat fijn om te lezen @IJsvogel

Ik nam eens een advocaatje bij een oude tante toen ik al een tijd niet gedronken had. Het klinkt zo onschuldig maar er zit serieus alcohol in, het steeg me flink naar m'n hoofd en ik wilde er veel te graag nog een.

De drumgroep is ook een schuilplaats voor mij. Het is een hele inclusieve groep. Toen ik voor de zomer weer contact opnam was het meteen: kom je er weer bij? Ja, natuurlijk 😁 En thuis is een schuilplaats uiteraard. Enfin, zo uiteraard is dat niet, maar bij ons gelukkig wel.

Jaloersmakende landschappen heren. Veluwezoom @Adri02?

Het leven wordt een hoop draaglijker als je er gewoon tevreden mee kan zijn.

slagroomsoesjes

DAGPACT: Yvonne kaatje🌺

Een mijmering/ mooi inzicht die ik er aan over houd en die ik nog graag wil delen: hoe altijd meer en meer niet perse beter is. Voor mezelf heb ik de neiging om tot het gaatje te gaan, er “alles” te willen uithalen, te denken dat je iets mist als je het voor bekeken houdt, dat ik moeilijk kan zeggen: het is/was goed zo. Met een kind gaat dat gemakkelijker, omdat je weet dat er een kantelpunt komt als je te ver gaat of het kind uitput. Dan is het echt niet meer leuk. Voor mezelf zou ik blijven doorgaan. Nu weet ik dat memory spelen met het kadootje van de kinderbox in Burger King op de hotelkamer is wat het is: een fijne tijd met mijn kind, en geen gemiste kans van het Londense (nacht)leven en al wat dat “te bieden” zou hebben.

Op de bank, met de haard aan, katten om mij heen, muziek aan en een boek lezen. Oh ja, en een kop thee of koffie erbij met chocolade.

Dit is misschien wat vreemd als schuiloord, zeker voor een kluizenaar als ik, maar als ik de motivatie vind: fietsen. Daarbij zie ik dan meestal dat de hoeveelheid fietsers is toegenomen, net zoals de wilde bermen, ontharde voortuinen,.. tegenover dertig jaar geleden. Dat maakt me vrolijk en geeft me toch telkens wat hoop dat steeds meer mensen beseffen dat we zorg moeten dragen voor onze planeet, daar we slechts de huurders zijn tot de volgende generaties.

Binnenkort zingen we dit requiem, ik vind het zo wonderschoon. Ik luister en zing het nu vaak, ter voorbereiding. Het helpt me als ik het moeilijk heb.

De zee/het strand; boeken, film, sport

Wat een prachtig schilderij @oskar, en wat een leuke vraag. Film.

Paarden.

Hier. Thuis.

Zo naar gevoel en erg herkenbaar ook hier mijn a zoals jou c super lief en begripvol en dan Heb ik niets gedaan en staat hij na z’n werk te koken en heftigheid boodschappen gedaan omdat ik op ben . Moeilijk maar denk ook dat we zo dankbaar met hun moeten zijn.

Net wat filmpjes gezien van mannen die mensen redden / dad reflexes, dus deze muziek past er goed bij: Hoop dat iedereen een zachte nacht heeft en voor zij die niet kunnen/mogen slapen: weet dat je niet alleen bent al kan de nacht nog zo eenzaam lijken.

Sinds zondag de zoveelste poging aan het ondernemen en voorlopig gaat het goed. Een vriendin zei me onlangs dat ik aardig veranderd ben het afgelopen jaar en ik denk dat ze daar gelijk in heeft. Vorig jaar was niet zo vriendelijk voor mij. Dit jaar startte met redelijk wat druk om terug te gaan werken, een scheiding waarbij ik mijn woning dreigde te verliezen en daarbij het overlijden van mijn moeder; ik heb toen redelijk wat stress hier afgereageerd gelukkig voornamelijk op het muziekdraadje. Ondertussen zijn zowel de scheiding als het overlijden afgehandeld en hamert mijn psychiater er telkens op dat werken nu nog niet aan de orde is, waardoor er bij mij meer ademruimte is ontstaan om aan mezelf te werken. Natuurlijk doe ik niet alles zelf want sinds het begin van de zomer zijn zowel mijn AD als anti-psychotica verhoogd in dosis. Naast het stoppen met drinken probeer ik me deze keer ook meer bloot te stellen aan mensen. Terwijl er normaal weken kunnen passeren waarin ik alleen de drankenhandelaar spreek, heb ik vorige week en deze week toch al kort gesproken met andere personen en volgende week start ik met een zelfhulpgroep ivm alcohol. Hopelijk zorgt dit menselijk contact ervoor dat ik voor het jaareinde terug ergens als vrijwilliger aan de slag kan eventueel als opstap naar betaald werk. Enfin, zoveelste poging dus.

Het is niet altijd feest. Dit nummer heb ik met een brok in mijn keel opgenomen. Mijn vader vond dit zo'n mooi nummer. Deze mogen jullie draaien op mijn crematie. Daar heb ik ook voor gezorgd.

Morgen is het forum offline vanwege een update 👋👋👋