Vind het wel interessant om bij zo'n dingen stil te staan. Ik heb geen kinderen, nooit gewild. Mij maakt het niets uit, dat overleven als groep, als soort. Ik was er liever helemaal niet geweest, en dat ik er toch ben, ligt niet aan mij. Ik heb geen zin om "bij te dragen", ergens "bij horen". Ik ben het resultaat van 2 "specimen" van een dom soort wezens dat probeert te overleven door in grote groepen leiders te volgen. Ik ben geen Emeritus hoogleraar of zo, maar ik ben ervan overtuigd dat dat uiteindelijk fout loopt. Wetenschappers die verklaren waarom dit zo is, veranderen daar ook niks aan. Groepen, maatschappijen, godsdiensten, die mensen lezen geen moeilijke boeken, ze volgen leiders die hun chips en bier geven.