Marij

Goedemiddag al! Fijne werk-ochtend gehad, nu weer thuis en zo rond 13u vanuit hier aan de slag. Eerst even lekker pauze met boek in de tuin

Goedemorgen, nog even genieten van de fijne temperatuur nu buiten. Ik rij zo met mijn oudste mee naar haar werk, ze heeft sinds vorige week haar rijbewijs en nu dus zo veel mogelijk de kans pakken om te rijden! Mijn werkdag is zonder afspraken, vandaag ga ik me op een moeilijke grote opdracht richten voor een opleiding die ik doe. Het kader staat, nu in kleine stapjes ‘even’ goed gaan invullen. Fijne dag!

Goedemorgen, op naar de koffie/tuin/boek Fijne dag!

Koffertje inpakken en wegwezen uit huis…elders slapen?

Jeetje Spirit! Fijn dat hij even veilig weg is .. kun jij je stappen nemen zonder hem in de buurt. Hoe lang is hij naar detox?

Vandaag precies 3 maanden na die ‘bom’ en het leven is weer totaal anders dan ik me kon voorstellen. Sinds vorige week wonen we weer samen, de afstand en rust hebben heel snel geleid tot weer gesprekken en echt delen van gevoelens. Het voelt goed, we zijn beiden vol overtuiging de weg SAMEN ingeslagen en vanaf nu dus weer in één huis.

Even een kort hallo weer van mij, dag 238 en ook de dag waarop mijn man verhuist naar zijn appartement. Moeilijk, maar tegelijk lijkt het deze stap juist wel een stap richting weer meer verbinding. Het weer past er mooi bij, zon/regen/onweer/zon en vast zo weer onweer. Vanavond slaapt hij hier, gelukkig; dan kunnen we elkaar vasthouden voor hij in ieder geval komende 2 nachten daar zal zijn. Er is een nieuw kussen hier dat op bed blijft, en een kussen voor mij dat mee daar heen gaat; we hebben elkaar nog te veel lief! Maar; rustig aan, koesteren wat er weer groeit en niet te snel en instabiel weer opbouwen. En; nuchter 😊

Nou, die bus en natuurcamping hebben me niet de rust gebracht die ik zo nodig heb. Het was prachtig, maar het voelde heel erg alsof ik me daar terugtrok om mijn man ruimte te geven. Daar ben ik na 2 nachten mee gestopt. Helaas bleek accu leeg toen ik na alles inpakken wilde vertrekken. En ja hoor, ook blijk ik me dan prima te redden en heeft de anwb me weer op pad geholpen. Bah bah, wat een stressvolle lessen. Gisteren hebben we even kunnen praten, tijdens een uitje/picknick waarbij ik hem mee vroeg. Hij heeft zich afgelopen week gerealiseerd dat hij niet eenzijdig zomaar kan beslissen over een huwelijk waar we beiden in zitten. Ik ben er in ieder geval ‘dankbaar’ voor dat mijn stem en blik op de situatie wel wordt gerespecteerd. Hij is nogsteeds op zoek naar andere woonruimte, maar omdat we sámen in een relatiecrisis zitten .. niet omdat hij ons verlaten heeft. Gistermiddag was fijn, ontspannend. En nu zit ik achter in de tuin, met een boek en limonade, veel fijner vrij te zijn dan in mijn uppie ver van huis in een bos.

Fijn om een reaktie te lezen, dank je wel. De persoon lijkt fijn, maar ik heb aangegeven dat ik nu in zijn acute crisis echt niet een besluit ga nemen over starten van dit traject. Eerst rust, zijn eigen woonplek en na zijn eerste gesprek met een psycholoog hopelijk een wat minder emotioneel besluit. inmiddels ben ik twee dagen verder, met de camperbus op pad en dus echt los van thuis .. en merk ik dat ik niet meer accepteer dat ik zo respectloos wordt genegeerd in een mega ingrijpende beslissing over mijn eigen leven. Ik wil zelf het traject in, juridisch los van hem komen. Ik hoop dat hij mentaal goede steun gaat vinden maar ik ga niet wachten op mogelijk ooit misschien spijt bij hem. Ik ben meer waard.

Goedemorgen, mijn boek ligt klaar voor in de zon

Nou, mijn leven is compleet overhoop gegooid. Ik wil er niet te veel bij stiltaan, om maar te blijven staan. Maar ik wil ook heel graag delen dat ik dit allemaal nuchter aankan! Mijn man heeft 3,5 week geleden laten weten weg te willen uit de relatie. Hij is zichzelf kwijtgeraakt, wil niet meer. Heel veel duidelijker krijg ik het niet, hij worstelt blijkbaar al een paar jaar met zichzelf en heeft dat niet kunnen uiten totdat hij dus nu al een conclusie/oplossing heeft bedacht. Die ook mijn leven raakt. En dat van onze puberdochters. Ik kan nu gelukkig zeggen dat de ergste paniek wegblijft, ik vertrouw op het doorkomen van de golven verdriet per dag en steeds meer mensen om me heen durf ik te benaderen en vertrouwen. Ik sta nog, ik blijf staan en ik moet er serieus niet aan denken dat ik het mezelf nóg moeilijker zou maken door te gaan verdoven met wijn. Voor nu; zit ik midden in een gigantische storm. Erger dan nu kan het denk ik even niet meer worden, ‘we’ zijn nu voornemens om vooral zorgvuldig de te nemen stappen te onderzoeken en zetten. Ik maak me heel veel zorgen om zijn mentale gezondheid, hij lijkt compleet overspannen en vanuit een niet gezonde situatie nu een hele grote beslissing te nemen. Maar ik moet me op mezelf en gezin richten, anders ga ik dit niet trekken. Ik moet vertrouwen op de hulp die hij godzijdank na mijn uiting van zorgen wel heeft gezocht. Morgen een kennismakingsgesprek met een mediator, om te kijken of zij daar waar we nu staan zou kunnen begeleiden. Mijn wens; vertragen/tot rust komen/aparte woonplek .. en pas bij rust gaan besluiten (SAMEN) wat we met de relatie gaan doen.

6 maanden .. dit klinkt serieus en goed! ♥️

Goedemorgen allemaal

Goedemorgen! fijne dag allemaal. Ik ga vanmiddag vanalles leren bij een rondleiding bij een prehistorische vuursteenmijn 🤔

Goedemorgen! Lekker met boek in een zonnige tuin