hoi

[flavieke]

Op 16-6-2025 om 11:54 zei bumperjim:

Voer voor de psychiater 😁 Ik zou het niet weten, het is allemaal net weer subtiel anders, zie ook manisch depressief en zo. Bedankt iig voor de tip 🧡

bij mij hebben ze begin 20 jaar borderline vastgesteld

ik ben er nu 52

[bumperjim]

Oh ik loop echt verschrikkelijk te schooien maar dopamime vandaag, het is niet fraai. Snoepen, de socials... Misschien nog wat regelmatiger sporten want ik zit mezelf gewoon in de weg, 3 weken na het stoppen. Ik weet vrij zeker dat dit gewoon een fase is dus verder geen paniek 😜

[knakker]

Wel een fase om extra waakzaam te zijn. Het eerste grote enthousiasme over je verworven vrijheid na de verslaving begint weg te ebben, de trots erop ook. Het Nieuwe Leven begint kortom een beetje gewoon te worden. Saai, als je niet uitkijkt. Ik ben inmiddels al tientallen malen met allerlei verslavingen gestopt, en dit was erg vaak een moment dat Oom Bier weer naar binnen glipte. Dus kiek uut, mien jong.

[bumperjim]

Ja dit is het moment dat je niet de grote G's door elkaar moet halen. Hoe ging het ook alweer? Gevoelens, Gedachten, Gebeurtenissen, Gezeik, Geërger, Gedronken, oeps 😁

[Etty]

Een andere fase. Ik lees een nieuwsbrief van Stoic Wisdoms op Substack, misschien vind je dat ook leuk om af en toe in je inbox te krijgen. 

De laatste ging over hoe verandering eigenlijk gaat.   

De tekst gaat over wat er gebeurt als je niet alleen begrijpt dat er iets moet veranderen, maar het ook echt probeert te dóén. Mensen weten vaak precies weten wat er zou moeten veranderen, maar blijven toch vast zitten : de pijn van weten zonder handelen. 

Bij echte verandering komt op een gegeven moment een moment van weerstand. Ondanks goede redenen en motivatie voelt het nieuwe gedrag ineens verkeerd en onnatuurlijk, terwijl het oude vertrouwd en logisch lijkt. Veel mensen zien dit als een teken dat de verandering mislukt is en haken af.

De auteur stelt dat dit ongemak juist het teken ís dat verandering plaatsvindt. Het verkeerde gevoel hoort bij het proces van anders worden. Kennis die niet wordt geleefd, kan alleen worden omgezet in verandering door te handelen, ook als het nog niet goed voelt.

Dat botst met het idee dat verandering vanzelf en authentiek moet aanvoelen. In werkelijkheid is je ‘authentieke zelf’ op dat moment juist het deel dat vasthoudt aan het oude. Nieuw gedrag gaat pas natuurlijk aanvoelen dóór het te doen, niet door te wachten tot het vanzelf goed voelt. Tot zover de tekst. 

Het gewicht van ongeleefde kennis is eigenlijk best zwaar voor mij als ik er zo over nadenk. Bewust belast zijn. Ik merk dat daar best veel zelfafwijzing op kan zitten. Stomkop, je wéét het toch?  Stoppen met drinken kan naast gewoon een verdomd goed besluit ook een fix zijn om dat niet meer te hoeven voelen, die zelfkastijding. 

Erdoorheen dus. 

 

 

 

[Pytje]

Ik ooit: wees extra waakzaam na 3 dagen, 3 weken, 3 maanden en 3 jaar. Weet niet of dat psychologie van de koude grond is, maar die 3 weken lijken wel een beetje te kloppen (vandaar blue monday). 3 jaar heb ik nog nooit gehaald, dus dat weet ik niet hoor😅.