Reacher

[Lika]

Lieve Reacher, ik vind het verschrikkelijk dat je dit hebt moeten meemaken. 
 

[lady jane]

[Reacher]

Waarom ik in therapie ga. De laatste tijd voel ik mijn angst dat de personen in mijn leven gaan verdwijnen. Die angst was er altijd al, maar ik voelde het niet.

Voorheen als iemand plots uit mijn leven verdween, dan was dat zo. Soms een vlaag van verdriet maar dan vooral op zoek naar afleiding en verder.  Ik ben ook niet iemand om voor te blijven. Geen drama, maar een constatering. 

De angst is vergelijkbaar met anticiperende rouw. Zoals wanneer je weet dat iemand waarvan je houdt gaat sterven en je zit in dat proces. Alleen is er niemand stervende. 

Maar er zit dus door die angst een gat in mij dat steeds groter word en dat alleen door mij zelf gevuld kan worden.

Mensen die wel dichtbij kunnen en mogen komen, die kunnen, als ik niet ingrijp, te maken krijgen met dat zwarte gat in mij. Erdoor geraakt worden. Terwijl ik zo gelukkig van hun nabijheid word.

Dus ook om het zwarte gat in check te houden, wil ik leren omgaan met de angst en het verdriet van een jeugd die al ver achter me ligt. 

[Rosee]

❤️

[Bob]

Bouw maar een mooi en stevig frame om het gat heen. KMW.

[Kaatjemama]

❤️

[Quinn]

Je bent zeker wel iemand om voor te blijven, maar soms moeten mensen ondanks dat toch gaan. En als die persoon dan gaat, dan houd je wat je had samen. Een bak herinneringen waar je doorheen kunt rommelen als het minder pijn doet, die blijft.
Een heel slim iemand zei tegen me verdriet is door het houden van. Dus de vraag is dan of de liefde het eventuele verdriet waard is. 
En verder, tja.
💜

[bumperjim]

Reachertje 😘

 

[Yvonne]

Wat een mooie wijze woorden lees ik hier weer in de reacties.
Als wat je liefhebt verdwijnt... dat doet verdriet, vaak veel verdriet, een gat... 
'.. ik ben ook niet iemand om voor te blijven....'  Jij bent zéker wel iemand om voor te blijven, zeker weten Reacher
Leren van jezelf te houden... 💚 

gisteren om 06:33 bewerkt door Yvonne

[Jannigje]

Op 5-6-2026 om 11:13 zei Reacher:

Ik ben ook niet iemand om voor te blijven. Geen drama, maar een constatering. 

Lieve @Reacher, dit voelt zó herkenbaar. Maar als ik die woorden van jou lees dan krijg ik de tranen in mijn ogen. Hoezo, niet voor jóu blijven?! Jawel, wél voor jóu blijven , dat voel ik heel sterk.

Voor mijzelf voel ik dat niet, daar zit een dikke grauwsluier omheen. 
Als het over jouw gaat voel ik 
van alles, dan word ik bijna opstandig, als het over mijzelf gaat snap ik het wel.

Ik heb vandaag duidelijk weer last van de beperking van woorden, weet niet of ik nu duidelijk heb gemaakt wat ik bedoel.

[Jannigje]

Op 6-6-2026 om 08:32 zei Yvonne:

ik ben ook niet iemand om voor te blijven....'  

@Yvonne, nee toch? Jij bent voor mij een baken, een rots die er altijd is. Soms lees ik mee en ken ik bijna niemand meer, maar dan ben jij er wél.

@Reacher en @Yvonne: voor mij zijn jullie allebei op je eigen manier zeker iemand om voor te blijven!! 🌷

[Jannigje]

Deze is nog voor jullie 

3 uur geleden bewerkt door Jannigje

[Reacher]

Dankjewel @Jannigje, alle reacties hier doen we heel goed. 

[Jannigje]

Zojuist zei Reacher:

Dankjewel @Jannigje, alle reacties hier doen we heel goed. 

❤️‍🩹

[lady jane]

1 uur geleden zei Jannigje:

@Yvonne, nee toch?

Jannigje Yvonne schreef die zin tussen tekens, ze haalde Reacher aan.
Maar misschien herkent ze het gevoel wel, net als ik, van ooit?
Toen ik jonger was had ik vaak dat gevoel, en het heeft me 2 huwelijken en
een hoop therapie gekost om van die gevoelens af te komen.
Mijn brein heeft me destijds veel wijsgemaakt, ik denk nu, zodat ik andere pijn niet
hoefde te verwerken. Het leek makkelijker om de oorzaken ervan vooral bij mezelf te zoeken.
 

[lady jane]

1 uur geleden zei Reacher:

Dankjewel @Jannigje, alle reacties hier doen we heel goed. 

me/we, beide kloppen he

[Jannigje]

1 uur geleden zei lady jane:

Jannigje Yvonne schreef die zin tussen tekens, ze haalde Reacher aan.
Maar misschien herkent ze het gevoel wel, net als ik, van ooit?
Toen ik jonger was had ik vaak dat gevoel, en het heeft me 2 huwelijken en
een hoop therapie gekost om van die gevoelens af te komen.
Mijn brein heeft me destijds veel wijsgemaakt, ik denk nu, zodat ik andere pijn niet
hoefde te verwerken. Het leek makkelijker om de oorzaken ervan vooral bij mezelf te zoeken.
 

Ah, dat had ik niet gezien op mijn kleine schermpje.

dankjewel @lady jane