lady jane Geplaatst 8 uur geleden Rapport Geplaatst 8 uur geleden uit onmacht vaak geen woorden Quinn, maar wat fijn dat je hier deelt gek genoeg verbindt ellende soms meer dan geluk. Gelukkig hebben we Yana hier ook bij. en dit zijn dus niet de juiste woorden weer, maar wel het juiste uit mijn hart.
bumperjim Geplaatst 8 uur geleden Rapport Geplaatst 8 uur geleden 17 uur geleden zei Yvonne: Ja, een peukje roken in de zon.... als ik mijn best doe ruik ik het nu ook weer even Ja het stinkt maar ik kan me er iets bij voorstellen als je het zo schrijft. maar een bak koffie in de zon is ook lekker.
bumperjim Geplaatst 8 uur geleden Rapport Geplaatst 8 uur geleden 38 minuten geleden zei Quinn: Hier straks eerst het opstarten en delen hoe ieders weekend was. Vanmiddag iets vaags over kennismaken. Blijkbaar zat ik niet op te letten, want met wie en waarom weet ik niet. Just wing it 😁
Quinn Geplaatst 2 uur geleden Auteur Rapport Geplaatst 2 uur geleden Nou, dat was een feest. Het was me dus ontgaan dat het ging over kennismaken met jezelf. Mezelf dus. Feest. Je weet het, triggerwarning. Want uiteindelijk tegen iemand die me aankijkt, dat is een stap of tig te ver. Hoe ik me voelde toen mijn benen onder me weg werden geschopt. Overeind probeerde te komen en tegen de tafel werd geduwd. De krak toen die tafel meegaf en bezweek onder het gewicht. Overeind werd gesleurd en weer onderuit getrapt. Niet meer dan een dood gewicht dat uiteindelijk op de vloer bleef liggen. Hoe walgelijk het is als iemand in je nek ligt te hijgen. Hoeveel pijn het doet als iemand je lichaam binnendringt, zelfs al heb je het verzet allang opgegeven. Hoe zeer het doet als diezelfde dan nog gericht trapt in je maag en nog eens in je ballen. Hoe ver weg je echte zelf dan is, hoe je schild overneemt, zorgt voor de afhandeling, zorgt voor degene die zich verstopt. Ik heb die woorden niet. Het enige wat me lukt, is die feiten opsommen, weer en weer. Ze liegen als ze zeggen dat het gemakkelijker wordt, dat wordt het niet. Het is niet dat ik er niets bij voel. Het voelt zo verschrikkelijk veel dat ik het niet los kan laten, niet uit kan laten barsten. Begraaf het. Begraaf het onder maskers. Verberg het onder een schild. Verzuip het onder liters whisky. Verkleur het door zelf gemaakte pijn. Verdoof het onder de wattige laag van pillen. Ik wil het niet voelen. Ik wil niet in stukken uit elkaar vallen. Maar alles is me hier uit handen genomen, alle verdediging is weg. Het kan niet meer anders dan eruit, al heb ik nog steeds de woorden niet.
Aanbevolen berichten
Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen
Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten
Account aanmaken
Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!
Registreer een nieuw accountAanmelden
Ben je al lid? Meld je hier aan.
Nu aanmelden