Klassement

Goeiemorgen Bob, Graag geef ik me op voor het jaarpact. Ik ben gestopt op 1 januari 2026.

Kom ff allemaal op een rijtje staan voor de uitreiking van de 10 dagen medailles! Ze zijn van karton, het mocht niet te veel kosten van de moderators, sorry 🤪

Proficiat met je 16,5 jaar @lady jane.

Een halve maand alweer!! Gefeliciteerd aan alle volhouders tot aan deze mijlpaal, en voor degenen die gezwicht zijn is er nog altijd de troostprijs te winnen: de tweede helft van de Dry Jan die vandaag ingaat. Zet m op!! ✊🏼✊🏼✊🏼

Het forum saai vinden als er geen ruzie gemaakt wordt doet mij altijd denken aan alcoholisten die niet drinkende mensen saai vinden.

vandaag 1 week nuchter ik wist wel dat het mij zou lukken als ik bleef proberen

Nee hoor, het gaat juist goed met onze economie en de meeste mensen hebben het erg goed in Nederland. Als je mensen die het positief bekijken beschuldigt van oogkleppen kun je dat van doemdenkers natuurlijk ook zeggen. Het is maar net hoe je het bekijkt. Er is geen waarheid en er zijn geen duistere machten die ons kapot proberen te maken.

Bedankt Bob! Het lijkt misschien wat overhaast na slechts 2 weken gestopt te zijn, maar gezien hoe ik me nu voel zou het een enorme blunder zijn om na het eind van de Dry Jan weer te gaan drinken. Of op wat voor ander moment dan ook. Na zoveel jaren is het nu helder geworden.

Ik ben m'n hele leven een goede slaper geweest met tijdens de overgang soms een dipje van 1x in de week ofzo. Maar nu, sinds ik met die kutcovid zit kan ik helemaal niet meer slapen, de nachten zijn hel. Ook met slaapmiddelen kom ik niet verder dan een paar uur slaap. Zo lang achter elkaar maar 2 of 3 uur slapen daar zou je al kapot aan gaan als je niet ziek was. Ik heb even totaal geen zin om dit te accepteren, ik ben zó ziek, ik kan niet meer en ik háát het! Godverdommesse klotezooi!!!!! Even hardop vloeken is wel lekker en dan de moed maar weer bij elkaar rapen. Mijn kraslotenactie heeft al iets van 120 loten opgeleverd, nog geen grote prijs maar ik moet nog veel openkrassen. Mensen sturen ook lieve kaarten met de krasloten mee, heel fijn ❤️

Goedemorgen, Tijd om weer even van me af te schrijven. Hier gaat het best goed eigenlijk. Begin steeds meer rust te ervaren. Vanavond een gelegenheid die normaliter doordrenkt zou zijn met alcohol. En waarbij ik dan continue met mezelf aan het onderhandelen zou zijn over fris of bier, hoeft die vermoeiende onderhandeling vanavond niet. Ik ga wel, maar sowieso aan de fris of 0.0. Geeft meer rust. En degene waar ik mee ga weet dit ook, dat maakt het ook makkelijker. Daarnaast nog een inzicht/ingeving die ik wil delen. Eerder zag ik de drank loslaten als een rouwproces. Een beetje als een scheiding waarbij je nog steeds heimelijk verliefd bent op degene van wie je afscheid neemt. Maar ik begin steeds meer in te zien dat het een oude liefde is met wie ik heerlijke tijden heb beleefd. Maar helaas zijn we uit elkaar gegroeid. Zo’n ex heb ik ook. We hebben een prachtige tijd gehad samen, maar zijn niet meer voor elkaar bestemd. Nu kunnen we prima in dezelfde ruimte zijn en samen herinneringen ophalen over die tijd. Toch komt er geen moment dat ik verliefd op haar wordt of dat we elkaar willen bespringen. We weten allebei: het was leuk, maar dit is verleden tijd. We kijken er niet met verlangen of weemoed op terug, maar met dankbaarheid. Ik probeer nu zo op dezelfde manier naar de alcohol te kijken. Met de drank heb ik fantastische avonturen beleefd, mooie mensen leren kennen, hilarische anekdotes die met veel plezier verteld worden. Maar ik weet ook dat we uit elkaar gegroeid zijn. Die relatie kunnen wij nooit meer hebben zonder in de problemen te komen. Dus met dankbaarheid kijk ik terug op wat het me destijds heeft gebracht. Maar die tijd ligt achter me. Dat maakt de “strijd” rustiger. Mocht je tot hier hebben gelezen, sorry voor het lange verhaal ;). En maak er er mooie dag van!

Goedemorgen frummers. Hier zwaait het oude wijf even enthousiast naar jullie vanuit een nog steeds redelijk witte en gladde omgeving, wat nou ontluikende lente??? Maar het geeft niet, ik gun jullie het zonnetje en de opkomende sprietjes van harte. Hier geen zon te bekennen en wat er onder de grond groeit kan zich niet boven de ijslaag die inmiddels op de sneeuw is ontstaan uitwerken, wij wachten dus geduldig af. Inmiddels is de straat weer goed begaanbaar, dus ik kan naar mijn afspraak van vanmorgen toe en daarna een paar boodschappen doen. Vanavond wordt er weer regen en ijzel voorspeld, de schaatsen hoeven dus nog niet in het vet terug. Fijn dat je jouw bril weer hebt @Spirit en dat je er blij mee bent. Maar lees jouw berichten hier van de afgelopen dagen nog eens rustig terug. Gisteren bleek een opsteker voor je te zijn: bril ophalen en hij bevalt ook nog en jou zoon gezellig op visite... de narigheid van de voorafgaande dagen vervaagde blijbaar. En als straks de lente komt.... .... dan woon je daar nog steeds in die puinzooi, want het is de rommel van jouw vriend die er totaal geen zin in heeft het aan te pakken. Zijn uitglijder/uitglijders wat betreft drank zullen echt niet de laatste zijn geweest. Je bent een stadskind, een echt stadskind, opgegroeid in Rotterdam en later verhuisd naar een groot dorp, inmiddels ook een stad te noemen, daar vlakbij, in een poep en een scheet sta je weer in het centrum van Rotterdam als je daar zin in hebt. Je hebt daar een appartement dat je inmiddels hartstikke gezellig had gemaakt... Nu woon je in een dorpje, een dorp met weinig voorzieningen en met weinig 'romantische' dorpsgezichten in een huis wat een erfenis is geworden van liefde, overlijden en verdriet en bende... Het kan vandaag weer even zonnig lijken Spirit, maar dat blijft het niet. Ga voor jezelf bepalen wát je wilt, wat je nodig hebt. Ga grenzen stellen, heel duidelijke, niet alleen wat betreft het drankgebruik van vriendlief, maar ook over het wonen en over het gedrag... Ga jezelf die grenzen opleggen en ga weer stabiliteit opbouwen...

Ik voel ook wat meer dadendrang nu ik niks meer drink. As je regelmatig drinkt dan kan je verder in je leven gewoon gods water over gods akkers laten lopen, want aan het eind vd dag staat er altijd weer een biertje klaar om alles weer recht te breien. Nu heb ik meer de neiging om zaken aan te pakken.

Volle maan vandaag. Sneeuwmaan. Ik lees het spirituele effect op internet: Hij moedigt aan om los te laten wat zwaar of achterhaald voelt, en ruimte te maken voor vernieuwing en zachte nieuwe beginnen. Nou, dat moedig ik ook aan. Ook bij andere maanstanden overigens. In elk geval een uitgelezen moment om met de drank te stoppen, mensen. Of met andere dwangmatigheden. Je hebt bijvoorbeeld mensen die meteen hun telefoon pakken als ze wakker zijn. *logt snel uit*

Allemaal een 10 met een zoen van de juffrouw voor deze droge maand januari! Op naar Feb.

In op grote schaal georganiseerde duistere machten waar alle journalisten van alle gerenommeerde kranten bij betrokken zijn en zowat alle artsen in alle ziekenhuizen enz. dat lijkt me onmogelijk. Het is gewoon een rommeltje in de wereld, chaotisch en onbestuurbaar en er zijn enge mannen met veel macht en sowieso veel teveel mensen. Ik begrijp die cynische boosheid van mensen zoals @Mariposa niet, niemand verplicht jou toch om soja te eten? Andere mensen lijkt dat wel een goed idee. Meer accu's, minder vlees eten... dat is niet bedacht om jou dwars te zitten, het lijkt veel mensen een goed idee om op die manier de aarde te ontzien en dat daar allerlei haken ogen aan blijken te zitten is omdat dingen nou eenmaal niet simpel zijn, dat maakt het nog niet meteen een bewust gestuurd complot. En als jij wel vlees wilt eten en in een benzineauto wilt rijden of cash wilt betalen, dan kan dat toch allemaal? Corona is ook zo'n verhaal. Ik heb zelf in het begin 1 vaccinatie gehad en ben nu sinds 4 maanden na een coronabesmetting verschrikkelijk ziek terwijl ik toch op mijn immuunsysteem vertrouwde. Veel mensen zijn al jaren ziek, nog van voor er überhaupt vaccinaties waren en er zijn in het begin veel mensen aan dood gegaan. Dus ja, ik vind het een kutvirus en ik vind het logisch dat alles op alles werd gezet om een remedie te vinden. Dat die vaccinaties ook allerlei bijwerkingen hebben is zeker, maar waarom zou dat opgezet zijn door 'hun' om 'ons' er onder te krijgen? Mensen doen hun best, mensen proberen veel geld te verdienen, mensen proberen te redden wat er te redden valt, mensen zijn uit op macht, mensen vertrouwen en wantrouwen... het is gewoon een rommeltje met al die mensen. Niks niet groot vooropgezet plan, gewoon een zooitje. Van het idee dat we nooit meer van die vaccinatiebewijzen zouden afkomen, dat dat het begin zou zijn van steeds meer dwang, daar is toch ook niks van gebleken? We worden door 'hun' voorgelogen zeg je, maar waarom dan opeens wel vertrouwen op de mensen die dat beweren? Het is in mijn ogen te ingewikkeld, je kan de wereld niet overzichtelijk opdelen in wij en zij, zo simpel is het niet. Als ik m'n oogkleppen af doe dan zie ik vooral heel veel mensen om me heen die lief zijn voor elkaar, die hun best doen om er iets moois van te maken en ik zie crocussen in het geknipte gazonnetje van de buren en het licht dat zo mooi door de bomen valt. Ik zie een onbekende die me groet en ik zie een schaal vol krasloten en cash geld ☺️ Kunnen we niet gewoon van elkaar houden Mariposa en hand in hand oplopen? Jij en ik. In plaats van zo boos te zijn? In jouw ogen ben ik een schaap maar je snapt toch hopelijk wel dat ik ook gewoon mijn best doe in het leven?

Mogge. Sinds kort maak ik mijn eigen kefir. Met van die blubberige korrels waar levende beestjes inzitten. Daar giet je melk overheen en laat het geheel een dag of twee rotten. Dan zeef je de korrels eruit en drink je de melk op. Dat proces kun je eindeloos herhalen, want de beestjes groeien. Mijn vrouw vindt mij nu een rare viezerik. Eerst de alcohol en nu dit weer.

Toen ik twee jaar geleden in Parijs was met de kinderen, had ik kaartjes en alles, maar er was ‘iets’. Museum dicht. Opvoeding mislukt.

Vandaag vouw ik het honderdste blaadje om! (En die van de afgelopen dagen, die ik gewoon vergeet) Terugkijkend op de afgelopen weken merk ik dat het thuis en combinatie met werk veel rustiger/stabieler en minder zwaar is. Met heel veel kansen die ik zie en kan grijpen! Het wordt niet saaier, maar juist dagelijks veel leuker. Ik slaap goed, ben mentaal en fysiek fit en heel tevreden!

Net terug met zus van bezoek aan tante. Zij heeft ook zware infarcten meegemaakt. 92 nu en nog net zo als vroeger. Oude verhalen gedeeld, soep met broodjes en veel dankbaarheid dat ze er nog is. Haar geheugen is niks aangetast, of goed hersteld. Dat geeft hoop. Ik vertrouw op mn genen en de kracht van mezelf.komt goed

werd je maar eens boos @renaldo61 maar dan niet op anderen maar op het slachtoffertje spelen wat je zelf doet. Boosheid geeft kracht en brengt je in de actie. Niet om te zuipen hoop ik, maar om een paar wezenlijke dingen te gaan veranderen. Want je kunt veel meer dan je misschien denkt nu. En dan heb je ook een andere uitstraling, wie weet gaan mensen je dan interessanter vinden? Maar het woord aandachtshoer? Wij zeiden vroeger; wat je zegt ben je zelf (met je kont door de helft) En Remi schreef altijd; als je een vinger naar anderen wijst, wijzen er 3 naar jezelf. Mocht je nog nuchter zijn, wat ik oprecht hoop, dan blijf maar even boos, en voel wat een kracht je daar uit kunt halen. Positieve bouwstof. Voor nu en de komende jaren. hup renaldo!

@renaldo61 Je vraagt een zorg die de ene volwassene in mijn ogen niet of of nauwelijks op een gezonde manier aan een andere volwassene kan geven, tenzij de ander echt niet in staat is om voor zichzelf te zorgen, zoals een kind. Ik kan me voorstellen dat jij de indruk wekt dat je dit wel kunt, voor jezelf zorgen. Misschien laat je dit al zien. Of wordt er gedacht dat je dit kunt leren van anderen o.a. door je aan te spreken op je eigen verantwoordelijkheid, of je het even zelf te laten uitzoeken. En misschien daarom worden er afspraken verschoven, en tonen mensen hier op het forum hun ongeduld met jou. Omdat er wordt gedacht dat je dat kunt hebben. Is dat onterecht? Zorg en steun claimen, en als je deze niet krijgt dreigen met jezelf iets aan doen, vind ik een heel pijnlijk patroon. Maar het is wel een menselijk en herkenbaar patroon, ook voor mij. Het meest pijnlijke is misschien wel dat mensen juist minder geneigd zijn om steun te geven als je ze chanteert en veel ruimte en aandacht claimt. Omdat het ongelijkwaardig is en niet wederzijds. Ouder-kind. Dat kan niet lang goed gaan. Als het goed is willen hulpverleners ook niet de rol van ouder op zich nemen, dat leren ze meen ik althans. Ze zullen jou blijven uitdagen een volwassen rol aan te nemen zodat je je zo min mogelijk afhankelijk zult voelen en zijn.

Trouwens nu we het daarover hebben, ik heb me gisteren opgegeven voor een stage reddingszwemmen met de hond, eind mei voor haar verjaardag. Ik heb geen idee hoe dat in zn werk gaat maar in het ergste geval wordt het een dagje lekker samen poedelen 🤣 (Nu dat ik nuchter ben, ben ik druk bezig allerlei goodies te plannen! Zelf je slingers ophangen en zo).

Ik haal er heel veel kracht uit als ik zie dat een ander het vervelend vindt dat ik niet drink! Echt, kan ik me bijna op verheugen. Bijna jammer dat ik nauwelijks drinkende mensen om me heen heb. Vooral gelukkig maar!

Ik draai het weleens om in mijn hoofd. Wat als ik door was gegaan met drinken al die tijd. Hoe had ik er dan voor gestaan. Ik dronk niet veel meer die laatste jaren voor ik stopte. Maar iedere dag stond in het teken van ‘vanavond kan ik..’. En de tijd aftellen tot het zover was. En nu ik daar weer aan denk voel ik het weer. De eindeloze discipline, het neerbuigende stemmetje in mijn hoofd. Het controleverlies over wat ik zei en dacht. Meer angst dan noodzakelijk, depressie. Nu ik helemaal niets meer drink maak ik het leven niet zwaarder voor mezelf dan dat het al is. En dat geeft me een goed gevoel over mezelf. Daar komt het eigenlijk op neer.

Goedemorgen, Onze werkkamer staat vol met dozen die partner 'nog moet uitzoeken'. We hebben na de verhuizing weinig bergruimte meer, en deze dozen kwamen uit de nalatenschap van zijn ouders die de afgelopen twee jaar zijn overleden. Hij wil het uiteraard zorgvuldig doen, dat uitzoeken, als hij 'een keer tijd heeft' en ik wil er geen druk op zetten. Maar ik erger me dood aan de benauwende omgeving waar ik dagelijks uren doorbreng. Mijn voorstel om tijdelijk opslag te huren tot hij er aan toe is stuitte eerst op tegenstand, alsof het een dreigement was, maar na een onderzoekje naar de kosten (die zijn te dragen) vindt hij het wel een bevrijdend idee: het is nu helemaal up to him en niet omdat ik het graag zou willen terwijl hij er helemaal geen zin in heeft. Het zal op pure intrinsieke motivatie gaan gebeuren. Of niet, mij maakt het niet uit. Een fijne werkruimte is me wel ongeveer 25 euro per maand waard. We besparen toch al een veelvoud ervan door niet te drinken.

Dagpact: renaldo61 Quinn Omdat ik het beloofd heb.

Dagpact: renaldo61 MaryArt Fonny🌞 Quinn

Hoe krijg je het uit je toetsenbord.

Ik lees het niet als "te ver gaan" maar meer een bewustwording van hoe beeldvorming in kleine dingen zit. Vragen die een vrouwelijke minister krijgt die een man niet zal krijgen, nadruk op uiterlijk bij vrouwen en prestatie bij mannen... Dit is zeker wel van grote invloed geweest op mijnleven, hoe ik als moeder en in mijn gezin functioneerde, hoe taakverdelingen werken enz enz. Wat is er mis met benoemen van dingen. De weerstand zegt ook iets.

Heej, ik val met neus in de boter! ‘je kunt tegenwoordig niets meer zeggen’, Tuurlijk wel! En als jij dat mag dan mogen Etty en Rosee dat ook, toch? En dan BJ weer etc. Ik gruwel echt van die uitdrukking: je mag tegenwoordig niets meer zeggen.

Mijn god zeg dat gezeur over dat je niks meer zou mogen zeggen. Dat vind ik altijd zo makkelijk. Iedereen zegt toch gewoon wat ie wil zeggen? Dus ik ook. Het valt me gewoon op hoe bepaalde dingen verankerd liggen in het taalgebruik. (Jong meisje en oud wijf. )Aan oude vrouwen kleeft vaak een negatieve connotatie. Mag ik dat zeggen? Want kennelijk ben ik nu ineens degene die op tenen trapt, dat mensen zich zo aangevallen voelen? Fijn dat niemand zich hier verder aan stoort hoor!

Nou, ik zal nog eens vaker de lente hier als een mooie jonge vrouw laten wenken zeg. Of zwaaien, whatever. Nu heb ik alweer een discussie uitgelokt over oudere vrouwen die zich miskend voelen 🙃

Gisteren was het even saai in de kroeg toen ik anderen aan de wijn zag, maar als je gewoon bij jezelf blijft en lekker een avondje kletst met de anderen is het heel gezellig, en kan je na afloop doodleuk met de auto naar huis zonder iemand dood te rijden. Het heeft alleen maar voordelen 🤣 Ik heb ze gezegd dat ik in 2026 niet drink 😎

Hé lieve mensen, het ging bijna twee weken best goed met me, beetje rommelen in huis en iedere dag een wandelingetje naar de winkel. Ik kreeg weer helemaal hoop op herstel, maar sinds gisteren ben ik weer ingestort en doodziek. Inmiddels meer dan vier maanden bezig, ik vind covid stom. Moed houden, veerkrachtig blijven en vertrouwen... ik doe m'n best. Oh ja, en acceptatie, die vind ik heel lastig. Ik heb stapels krasloten toegestuurd gekregen, vaak met lieve kaarten erbij, geweldig! Iedere dag krassen we er een paar en van het geld dat het oplevert kopen we weer nieuwe. De grote prijs laat nog even op zich wachten.

En ik maar denken dat jullie alcoholvrij waren maar ondertussen smokkelen met kefir en rijpe bananen?

Goedemorgen allen, Even de frustratie van me afschrijven. Het ging/gaat me erg goed en kost me over het algemeen geen enkele moeite om van de drank af te blijven. Afgelopen weekend zelfs tijdens het Klunen (précarnavalsfeest) vrolijk meegedaan in het gedruis, met mijn 0.0 en cola'tjes. Gisteren viel me echter zwaarder. Ik had een netwerkavond in een nieuwe wijnbar bij mij in de buurt. Mooie zaak, erg goed eten en een heeeeeeeeel ruim assortiment met mooie, over the top wijnen. Heerlijk decadent. Bij het zien van de klimaatkast en de wijnkaart overviel me weer even het gevoel van het kind in de snoepwinkel, gevolgd door het drammende kind dat geen snoepje mocht van zijn moeder. Met een gevoel van jaloezie zag ik mijn tafelgenoten zich tegoed doen aan mooie kristallen glazen met diverse wijnen, waar ik de spa rood voor mijn neus had staan. Ik voelde me de mindere. Ik weet, dat is mijn gevoel, en het is niet zo. Maar toch. Ik maakte voor mijn gevoel op dat moment geen deel uit van de groep. Waar ik voorheen mee was gegaan in het lachen, de jolige gesprekken en "de wereldproblemen met een glas wijn oplossen" ben ik nu naar huis gegaan. Tot zover de frustratie. Nu komt het besef weer terug dat ik sterker ben dan de drank. Zoals ik Douwe Bob afgelopen week hoorde zeggen: "er is maar 1 ding dat ik niet meer kan doen, en dat is een glas wijn drinken bij het eten. Voor de rest heb ik zoveel". En zo is het eigenlijk ook. Neemt niet weg dat ongebreideld klagen af en toe ontzettend lekker is. Fijne dag allemaal

Mogge mensen. Laat ik de dag eens beginnen met een foto. Dit heb ik deze week besteld voor aan de muur. Het plaatje spreekt op een of andere manier erg tot mijn verbeelding.

@renaldo61 niet iedere dronkelap met een rijbewijs en auto kruipt achter het stuur. Je insinueert dat dit wel het geval is maar dat er over gelogen wordt. En je maakt van jezelf dan een soort strijder die dit zelfverzonnen taboe doorbreekt. Het gaat niet om de domme dingen zelf zelf maar om het relativeren, bagatelliseren ervan. Alsof iets minder erg is als je zegt dat iedereen het wel eens gedaan heeft. Dat ontslaat je van je individuele verantwoordelijkheid. Dan wuif je het weg, ook als alcoholist mag je best stilstaan bij de ernst van je gedrag. Wie weet wordt je dan een keer wakker.

Ik heb ook al een mooie stop-steen gevonden om daarmee in de zak rond te lopen dag in dag uit. Ik wou eerst een prachtige armband of zo, maar dat moet ik eerst maar eens verdienen een jaar lang minstens. Niet nu alvast een achievement afvinken zoals Etty dat zegt. Zo'n steen is er gewoon 1 van de vele miljoenen onnozele stenen net als ikzelf.

Ach ik heb het toch maar uitbesteed 🤪 dit gaat over het saaie leven zonder de alcohol, waar je zelf de slingers mag ophangen 😁😉

@Spirit je kunt je vriend begrijpen en toch niet pikken dat hij zulke onverantwoorde risico's neemt. Maar dat begrijpen lost niets op. Grenzen stellen wel. Over dat aanmelden hier, daar was hij zelf niet echt aan toe, lijkt mij. Na 1 x op de 19e en 3 x op de 20ste dec. hebben we niets van hem gehoord. En vervolgens zette jij hem op pacten. Dat vond ik destijds raar, alsof je hem bemoedert ofzo/ Jij kunt een hele goed voorbeeld voor hem zijn, en verder moet hij het zelf doen. Maar wat hier goed voor jou heeft uitgewerkt, na echt heel veel jaren, kan bij hem averechts werken, juist ook omdat jij hier al bent. 2 mensen die partners zijn bij de AA lijkt mij ook niks. Of je dan ooit allerlei beschamende voorvallen oprecht kunt delen? Als hij bijvoorbeeld deze keer oprecht beseft hoe onverantwoord hij geweest is, kan hijzelf hulp zoeken, ergens waar hij zich veilig voelt en durft oprecht zijn.

Dronken achter het stuur? Jammer dat hij zijn rijbewijs niet heeft hoeven inleveren. Geen goed woord voor over.

Ja, top. Laten we dat gaan doen. Nu Mormel even niet zijn eigen draad kan beschrijven. Dat we dan om beurten onze onderlinge ergernissen hier neerzetten.

Dag 94: gisteren 3 maanden muntje opgehaald bij de AA meeting. Ik heb er steun aan, aan deze hele community. Anderen noemen het een sekte 😉 Ik haal er precies uit wat voor mij van toepassing is. Opvallend is dat ik niet eens meer denk aan alcohol. Althans, gros van de tijd maar dat ik dus meer denk aan dingen als: hoe deal ik met alle ongemak? wat kan ik nog wel doen qua festivals (hele weekenden?) welke schade heb ik aangericht? waarom heb ik mezelf zo lang laten meeslepen door dit goedje? Sinds de breuk met mijn ex, kan ik erin berusten. De acceptatie fase is gestart. Man, wat heeft dat lang geduurd. Ik kon eerst niet goed rouwen, want ik dronk! Sinds ik niet meer drink, is er echt ruimte voor rouw. We zijn meer in gesprek dan eerst. We kunnen elkaars verhaal en verdriet aanhoren. Dat werkt dan ook weer helend. Verder een traject EMDR afgesloten. Ook dat gaf de afgelopen weken ruimte om alles toe te laten. Mijn hele lichaam trilde, er kwamen nog meer trauma's naar boven. sliep niet meer. Kortom, het was heftig, maar doordat ik alles toeliet en in contact was met lieve vriendinnen ben ik ook echt gaan helen. En nu, na de 3de sessie is er LUCHT. Geen lading meer op datgene waarvoor ik EMDR had. Langzaamaan heb ik het idee dat ik herstel toelaat. Dat ik mag zakken in alles. Fijne dag

Dan is het misschien wel goed je af te vragen hoe dat komt (maar dat heb je meen ik op je eigen draad al aangegeven toen je die herinnering aanhaalde dat je moeder je niet kwam helpen toen je als vijfjarige met een gebroken enkel bij een beekje lag te krimpen van de pijn), en hoe je met zulke gevoelens om wilt gaan, nu maar vooral ook in de verdere toekomst. Ga er maar vanuit dat iets dergelijks nog wel vaker voorkomt. De gevoelens wegdrinken is geen optie meer, dat heb je je gekukkig gerealiseerd en dat verdient echt een groot compliment. Hier langdurig komen klagen is nog een mogelijkheid, maar je hebt al gemerkt dat mensen op den duur toch wat kriegel gaan reageren als je dat maar blijft doen. Misschien een goed moment om jezelf wat vragen te stellen, zoals: Zijn er nog andere opties? Wat kan ik zelf doen om dat patroon te doorbreken? Wil ik dat patroon eigenlijk wel doorbreken. Of vind ik het stiekem wel fijn om me zielig te blijven voelen? Zo ja, hoe kom dat dan eigenlijk en moet ik daar niet eens vanaf zien te geraken? Dat zijn natuurlijk ook dingen die je dan verder kunt bespreken met je psychiater als je die weer ziet.

Mogge mensen. Nog steeds is alles wit buiten. En er gaat nog veel meer vallen. Het verkeer valt stil, mensen hoeven niet meer naar hun werk. Toch voel ik mij wonderwel op mijn gemak in deze magische wereld. Omdat alles er zo prachtig uitziet. Omdat alles langzamer gaat. Omdat het nu knierpt als je buiten loopt.

Hihi, het lijkt het forum wel

Goeiemorgen iedereen. Mijn belangrijkste verslaving is onder controle, nu al mijn andere nog 😌

De knop lijkt idd om. Ik snap nu dat "eentje af en toe" best "kan", zoals ik jarenlang dacht, maar wat is "kan". Het is niet gratis om zoiets te doen, dat had ik al geconcludeerd een tijd geleden, maar wat ik nu denk is dat elke keer dat ik dat doe, of ZOU doen dus, ook al is het maar heel zelden, een stap TERUG is naar die verslaving, waar ik juist vanaf wil. Toegeven dat het sterker is dan ik, nu eindelijk. 54, ik ben nog piepjong 😜

Ambities in de zin van het streven naar rijkdom, carrière, aanzien of macht heb ik ook zelden gehad. Tijdens mijn studententijd (mijn meest rationele periode) overviel mij de zinledigheid daarvan. Het najagen van wind. En dat inzicht is nooit meer verdwenen. Maar daardoor viel ook een belangrijke drijfveer weg om vooruit te komen. Stagnatie, cynisme en somberheid volgden. Maar er is wel enige morele ambitie voor in de plaats gekomen. Hallo Rutger Bregman. En ik heb de verwondering teruggevonden waardoor ik wel weer aardig schik heb in het leven.