Klassement

Goeiemorgen Bob, Graag geef ik me op voor het jaarpact. Ik ben gestopt op 1 januari 2026.

Kom ff allemaal op een rijtje staan voor de uitreiking van de 10 dagen medailles! Ze zijn van karton, het mocht niet te veel kosten van de moderators, sorry 🤪

Proficiat met je 16,5 jaar @lady jane.

Een halve maand alweer!! Gefeliciteerd aan alle volhouders tot aan deze mijlpaal, en voor degenen die gezwicht zijn is er nog altijd de troostprijs te winnen: de tweede helft van de Dry Jan die vandaag ingaat. Zet m op!! ✊🏼✊🏼✊🏼

Het forum saai vinden als er geen ruzie gemaakt wordt doet mij altijd denken aan alcoholisten die niet drinkende mensen saai vinden.

vandaag 1 week nuchter ik wist wel dat het mij zou lukken als ik bleef proberen

Nee hoor, het gaat juist goed met onze economie en de meeste mensen hebben het erg goed in Nederland. Als je mensen die het positief bekijken beschuldigt van oogkleppen kun je dat van doemdenkers natuurlijk ook zeggen. Het is maar net hoe je het bekijkt. Er is geen waarheid en er zijn geen duistere machten die ons kapot proberen te maken.

Bedankt Bob! Het lijkt misschien wat overhaast na slechts 2 weken gestopt te zijn, maar gezien hoe ik me nu voel zou het een enorme blunder zijn om na het eind van de Dry Jan weer te gaan drinken. Of op wat voor ander moment dan ook. Na zoveel jaren is het nu helder geworden.

Ik draai het weleens om in mijn hoofd. Wat als ik door was gegaan met drinken al die tijd. Hoe had ik er dan voor gestaan. Ik dronk niet veel meer die laatste jaren voor ik stopte. Maar iedere dag stond in het teken van ‘vanavond kan ik..’. En de tijd aftellen tot het zover was. En nu ik daar weer aan denk voel ik het weer. De eindeloze discipline, het neerbuigende stemmetje in mijn hoofd. Het controleverlies over wat ik zei en dacht. Meer angst dan noodzakelijk, depressie. Nu ik helemaal niets meer drink maak ik het leven niet zwaarder voor mezelf dan dat het al is. En dat geeft me een goed gevoel over mezelf. Daar komt het eigenlijk op neer.

Goedemorgen frummers. Hier zwaait het oude wijf even enthousiast naar jullie vanuit een nog steeds redelijk witte en gladde omgeving, wat nou ontluikende lente??? Maar het geeft niet, ik gun jullie het zonnetje en de opkomende sprietjes van harte. Hier geen zon te bekennen en wat er onder de grond groeit kan zich niet boven de ijslaag die inmiddels op de sneeuw is ontstaan uitwerken, wij wachten dus geduldig af. Inmiddels is de straat weer goed begaanbaar, dus ik kan naar mijn afspraak van vanmorgen toe en daarna een paar boodschappen doen. Vanavond wordt er weer regen en ijzel voorspeld, de schaatsen hoeven dus nog niet in het vet terug. Fijn dat je jouw bril weer hebt @Spirit en dat je er blij mee bent. Maar lees jouw berichten hier van de afgelopen dagen nog eens rustig terug. Gisteren bleek een opsteker voor je te zijn: bril ophalen en hij bevalt ook nog en jou zoon gezellig op visite... de narigheid van de voorafgaande dagen vervaagde blijbaar. En als straks de lente komt.... .... dan woon je daar nog steeds in die puinzooi, want het is de rommel van jouw vriend die er totaal geen zin in heeft het aan te pakken. Zijn uitglijder/uitglijders wat betreft drank zullen echt niet de laatste zijn geweest. Je bent een stadskind, een echt stadskind, opgegroeid in Rotterdam en later verhuisd naar een groot dorp, inmiddels ook een stad te noemen, daar vlakbij, in een poep en een scheet sta je weer in het centrum van Rotterdam als je daar zin in hebt. Je hebt daar een appartement dat je inmiddels hartstikke gezellig had gemaakt... Nu woon je in een dorpje, een dorp met weinig voorzieningen en met weinig 'romantische' dorpsgezichten in een huis wat een erfenis is geworden van liefde, overlijden en verdriet en bende... Het kan vandaag weer even zonnig lijken Spirit, maar dat blijft het niet. Ga voor jezelf bepalen wát je wilt, wat je nodig hebt. Ga grenzen stellen, heel duidelijke, niet alleen wat betreft het drankgebruik van vriendlief, maar ook over het wonen en over het gedrag... Ga jezelf die grenzen opleggen en ga weer stabiliteit opbouwen...

Ik voel ook wat meer dadendrang nu ik niks meer drink. As je regelmatig drinkt dan kan je verder in je leven gewoon gods water over gods akkers laten lopen, want aan het eind vd dag staat er altijd weer een biertje klaar om alles weer recht te breien. Nu heb ik meer de neiging om zaken aan te pakken.

Volle maan vandaag. Sneeuwmaan. Ik lees het spirituele effect op internet: Hij moedigt aan om los te laten wat zwaar of achterhaald voelt, en ruimte te maken voor vernieuwing en zachte nieuwe beginnen. Nou, dat moedig ik ook aan. Ook bij andere maanstanden overigens. In elk geval een uitgelezen moment om met de drank te stoppen, mensen. Of met andere dwangmatigheden. Je hebt bijvoorbeeld mensen die meteen hun telefoon pakken als ze wakker zijn. *logt snel uit*

Allemaal een 10 met een zoen van de juffrouw voor deze droge maand januari! Op naar Feb.

In op grote schaal georganiseerde duistere machten waar alle journalisten van alle gerenommeerde kranten bij betrokken zijn en zowat alle artsen in alle ziekenhuizen enz. dat lijkt me onmogelijk. Het is gewoon een rommeltje in de wereld, chaotisch en onbestuurbaar en er zijn enge mannen met veel macht en sowieso veel teveel mensen. Ik begrijp die cynische boosheid van mensen zoals @Mariposa niet, niemand verplicht jou toch om soja te eten? Andere mensen lijkt dat wel een goed idee. Meer accu's, minder vlees eten... dat is niet bedacht om jou dwars te zitten, het lijkt veel mensen een goed idee om op die manier de aarde te ontzien en dat daar allerlei haken ogen aan blijken te zitten is omdat dingen nou eenmaal niet simpel zijn, dat maakt het nog niet meteen een bewust gestuurd complot. En als jij wel vlees wilt eten en in een benzineauto wilt rijden of cash wilt betalen, dan kan dat toch allemaal? Corona is ook zo'n verhaal. Ik heb zelf in het begin 1 vaccinatie gehad en ben nu sinds 4 maanden na een coronabesmetting verschrikkelijk ziek terwijl ik toch op mijn immuunsysteem vertrouwde. Veel mensen zijn al jaren ziek, nog van voor er überhaupt vaccinaties waren en er zijn in het begin veel mensen aan dood gegaan. Dus ja, ik vind het een kutvirus en ik vind het logisch dat alles op alles werd gezet om een remedie te vinden. Dat die vaccinaties ook allerlei bijwerkingen hebben is zeker, maar waarom zou dat opgezet zijn door 'hun' om 'ons' er onder te krijgen? Mensen doen hun best, mensen proberen veel geld te verdienen, mensen proberen te redden wat er te redden valt, mensen zijn uit op macht, mensen vertrouwen en wantrouwen... het is gewoon een rommeltje met al die mensen. Niks niet groot vooropgezet plan, gewoon een zooitje. Van het idee dat we nooit meer van die vaccinatiebewijzen zouden afkomen, dat dat het begin zou zijn van steeds meer dwang, daar is toch ook niks van gebleken? We worden door 'hun' voorgelogen zeg je, maar waarom dan opeens wel vertrouwen op de mensen die dat beweren? Het is in mijn ogen te ingewikkeld, je kan de wereld niet overzichtelijk opdelen in wij en zij, zo simpel is het niet. Als ik m'n oogkleppen af doe dan zie ik vooral heel veel mensen om me heen die lief zijn voor elkaar, die hun best doen om er iets moois van te maken en ik zie crocussen in het geknipte gazonnetje van de buren en het licht dat zo mooi door de bomen valt. Ik zie een onbekende die me groet en ik zie een schaal vol krasloten en cash geld ☺️ Kunnen we niet gewoon van elkaar houden Mariposa en hand in hand oplopen? Jij en ik. In plaats van zo boos te zijn? In jouw ogen ben ik een schaap maar je snapt toch hopelijk wel dat ik ook gewoon mijn best doe in het leven?

Mogge. Sinds kort maak ik mijn eigen kefir. Met van die blubberige korrels waar levende beestjes inzitten. Daar giet je melk overheen en laat het geheel een dag of twee rotten. Dan zeef je de korrels eruit en drink je de melk op. Dat proces kun je eindeloos herhalen, want de beestjes groeien. Mijn vrouw vindt mij nu een rare viezerik. Eerst de alcohol en nu dit weer.

Toen ik twee jaar geleden in Parijs was met de kinderen, had ik kaartjes en alles, maar er was ‘iets’. Museum dicht. Opvoeding mislukt.

Vandaag vouw ik het honderdste blaadje om! (En die van de afgelopen dagen, die ik gewoon vergeet) Terugkijkend op de afgelopen weken merk ik dat het thuis en combinatie met werk veel rustiger/stabieler en minder zwaar is. Met heel veel kansen die ik zie en kan grijpen! Het wordt niet saaier, maar juist dagelijks veel leuker. Ik slaap goed, ben mentaal en fysiek fit en heel tevreden!

Net terug met zus van bezoek aan tante. Zij heeft ook zware infarcten meegemaakt. 92 nu en nog net zo als vroeger. Oude verhalen gedeeld, soep met broodjes en veel dankbaarheid dat ze er nog is. Haar geheugen is niks aangetast, of goed hersteld. Dat geeft hoop. Ik vertrouw op mn genen en de kracht van mezelf.komt goed

werd je maar eens boos @renaldo61 maar dan niet op anderen maar op het slachtoffertje spelen wat je zelf doet. Boosheid geeft kracht en brengt je in de actie. Niet om te zuipen hoop ik, maar om een paar wezenlijke dingen te gaan veranderen. Want je kunt veel meer dan je misschien denkt nu. En dan heb je ook een andere uitstraling, wie weet gaan mensen je dan interessanter vinden? Maar het woord aandachtshoer? Wij zeiden vroeger; wat je zegt ben je zelf (met je kont door de helft) En Remi schreef altijd; als je een vinger naar anderen wijst, wijzen er 3 naar jezelf. Mocht je nog nuchter zijn, wat ik oprecht hoop, dan blijf maar even boos, en voel wat een kracht je daar uit kunt halen. Positieve bouwstof. Voor nu en de komende jaren. hup renaldo!

@renaldo61 Je vraagt een zorg die de ene volwassene in mijn ogen niet of of nauwelijks op een gezonde manier aan een andere volwassene kan geven, tenzij de ander echt niet in staat is om voor zichzelf te zorgen, zoals een kind. Ik kan me voorstellen dat jij de indruk wekt dat je dit wel kunt, voor jezelf zorgen. Misschien laat je dit al zien. Of wordt er gedacht dat je dit kunt leren van anderen o.a. door je aan te spreken op je eigen verantwoordelijkheid, of je het even zelf te laten uitzoeken. En misschien daarom worden er afspraken verschoven, en tonen mensen hier op het forum hun ongeduld met jou. Omdat er wordt gedacht dat je dat kunt hebben. Is dat onterecht? Zorg en steun claimen, en als je deze niet krijgt dreigen met jezelf iets aan doen, vind ik een heel pijnlijk patroon. Maar het is wel een menselijk en herkenbaar patroon, ook voor mij. Het meest pijnlijke is misschien wel dat mensen juist minder geneigd zijn om steun te geven als je ze chanteert en veel ruimte en aandacht claimt. Omdat het ongelijkwaardig is en niet wederzijds. Ouder-kind. Dat kan niet lang goed gaan. Als het goed is willen hulpverleners ook niet de rol van ouder op zich nemen, dat leren ze meen ik althans. Ze zullen jou blijven uitdagen een volwassen rol aan te nemen zodat je je zo min mogelijk afhankelijk zult voelen en zijn.

Trouwens nu we het daarover hebben, ik heb me gisteren opgegeven voor een stage reddingszwemmen met de hond, eind mei voor haar verjaardag. Ik heb geen idee hoe dat in zn werk gaat maar in het ergste geval wordt het een dagje lekker samen poedelen 🤣 (Nu dat ik nuchter ben, ben ik druk bezig allerlei goodies te plannen! Zelf je slingers ophangen en zo).

Ik heb net een kluwe katten allemaal verschillende kanten op geregisseerd want een aantal mogen elkaar niet. Sommige zijn SP, sommigen zijn meer Groen Links. Hele discussies 😑 Nu ben ik de ijspegel aan het regisseren dus die zit al grommend met zijn eerste afspraak. Ik ben een levensregisseur. Betaalt dat goed?

Ik denk dat als je eenmaal in het geestelijke gezondheidszorgcircuit terecht bent gekomen, je er nog heel moeilijk uitkomt. Ze vinden altijd wel weer wat om over te blijven zagen. Het is een gouden verdienmodel.

Goedemorgen, Onze werkkamer staat vol met dozen die partner 'nog moet uitzoeken'. We hebben na de verhuizing weinig bergruimte meer, en deze dozen kwamen uit de nalatenschap van zijn ouders die de afgelopen twee jaar zijn overleden. Hij wil het uiteraard zorgvuldig doen, dat uitzoeken, als hij 'een keer tijd heeft' en ik wil er geen druk op zetten. Maar ik erger me dood aan de benauwende omgeving waar ik dagelijks uren doorbreng. Mijn voorstel om tijdelijk opslag te huren tot hij er aan toe is stuitte eerst op tegenstand, alsof het een dreigement was, maar na een onderzoekje naar de kosten (die zijn te dragen) vindt hij het wel een bevrijdend idee: het is nu helemaal up to him en niet omdat ik het graag zou willen terwijl hij er helemaal geen zin in heeft. Het zal op pure intrinsieke motivatie gaan gebeuren. Of niet, mij maakt het niet uit. Een fijne werkruimte is me wel ongeveer 25 euro per maand waard. We besparen toch al een veelvoud ervan door niet te drinken.

Dagpact: renaldo61 Quinn Omdat ik het beloofd heb.

Nou, ik zal nog eens vaker de lente hier als een mooie jonge vrouw laten wenken zeg. Of zwaaien, whatever. Nu heb ik alweer een discussie uitgelokt over oudere vrouwen die zich miskend voelen 🙃

Het lijkt mij dat er een flink stuk vertrouwen weg is @Spirit en zoals wij weten gaat dat te paard en komt te voet. En ja, schuld heb jij niet, maar wel invloed. En dan is het logisch dat je ook pispaal bent. Of aanleiding, of welk ander smoesje hij ook maar nodig heeft. Maar ook voor jou zijn er lessen te leren nu. En je eigen proces gaat ook door, jij kent jezelf en weet hoe snel je wisselt in emoties. Je partner kan niet jouw problemen erbij hebben als hij zo worstelt met de drank en zichzelf. En jij bent niet zijn moeder. Hebt hem op dit forum erbij gehaald, maar reageert nu ook vaker/extra op hem af hier. Wil hij hier wel zijn? Zou hij dan niet juist actiever zijn? Misschien is het voor maar ook beter voor hem om hier af te melden. Dan is dit tenminste jouw plek weer? Hij kan echt alleen helen op zijn manier, tijd en tempo. Jij wilt denk ik sneller want daar heb jij ook belang/baat bij. De ander echt helpen is ook wat Bob schrijft, observeren en (los)laten. Maar dat is in een liefdesrelatie nauwelijks/niet te doen. Lees MaryArts voorstel eens een paar keer goed door. En schrijf eens een plan voor jezelf. Wat heb jij nodig. Wat kun je daar zelf voor invloed in uitoefenen. Wat komende week, maand en jaar. Misschien een gesprek met iemand neutraal, om je op weg te helpen? Huisartsondersteuner of zo. Maar doe iets, wees actief, breng orde en structuur aan en laat het niet van je relatie afhangen. Maar ook; je kunt echt alleen je eigen leven leven, niet dat van hem.

Ik wil mezelf geen connaisseur noemen wat thee betreft. Verre van. Ik drink nooit thee, vind het maar slappe hap, helemaal nu ik bijna niets meer proef. Sterke koffie doet me nog een beetje wat. Thee associeer ik eigenlijk meer met lagere school, eind van de middag thuis komen en dan stond moeders achter de strijkplank (drie jonge broertjes dus altijd was- en strijkgoed), en de theepot op het theelichtje, of soms onder de theemuts. En dan thee in een pickwick theeglas met zo'n glazen lepeltje en een verkade biscuitje... lekker soppen in de thee en dan proberen dat zachte biscuitje in je mond te krijgen voordat het in het theeglas viel.. als dát gebeurde, en dat gebeurde nogal eens, dan gruwelde ik altijd bij de laatste slokken thee met biscuitdrab... en darna proberen huiswerk te maken aan de eettafel (huiswerk al op de lagere school) met twee kibbelende broertjes die door de kamer renden en één krijsend broertje in de box. Valt me mee dat ik toch nog naar de HAVO mocht, hoewel ik achteraf gezien beter af was geweest op de MAVO en, ook achteraf gezien, had ik ook best graag naar de LTS gegaan... maar ja. Dat heeft niets meer met theedrinken te maken.

Ik geloof best dat thee lekker vinden is aan te leren. Maar waarom je? Ook hier begint het vaak tussen de oren. Je wordt aangestoken door iemands enthousiasme, raakt nieuwsgierig en creëert daarmee al een positieve voedingsbodem om iets lekker te willen vinden. Met bier, wijn en roken verliep het volgens een eender patroon. Nu ga ik mijn rokerige lapzwans-thee drinken 🙂

Laat ik dan ook eens een keer iets positiefs over Brabant zeggen 🙃 Wij waren vanmiddag in Oudenbosch. Prachtige basiliek daar, wel nogal uit proportie voor zo’n dorp. Verder een museum zoals ik het graag zie: vitrines met mooie spullen, geen interactief gedoe. Ik merk dat mijn kinderen dat eigenlijk ook veel leuker vinden. Anders staan ze blind maar wat knoppen in te drukken. En het was een beetje oubollig en klunzig. Daar hou ik van. Verder een grappige wandeling door het dorp met verstopte kleine poppetjes. Alcoholvrije trappist in café De Jezuïet als afsluiter. Wat een leuke dag was dat zeg 🙂

Gisteren was het even saai in de kroeg toen ik anderen aan de wijn zag, maar als je gewoon bij jezelf blijft en lekker een avondje kletst met de anderen is het heel gezellig, en kan je na afloop doodleuk met de auto naar huis zonder iemand dood te rijden. Het heeft alleen maar voordelen 🤣 Ik heb ze gezegd dat ik in 2026 niet drink 😎

Hé lieve mensen, het ging bijna twee weken best goed met me, beetje rommelen in huis en iedere dag een wandelingetje naar de winkel. Ik kreeg weer helemaal hoop op herstel, maar sinds gisteren ben ik weer ingestort en doodziek. Inmiddels meer dan vier maanden bezig, ik vind covid stom. Moed houden, veerkrachtig blijven en vertrouwen... ik doe m'n best. Oh ja, en acceptatie, die vind ik heel lastig. Ik heb stapels krasloten toegestuurd gekregen, vaak met lieve kaarten erbij, geweldig! Iedere dag krassen we er een paar en van het geld dat het oplevert kopen we weer nieuwe. De grote prijs laat nog even op zich wachten.

En ik maar denken dat jullie alcoholvrij waren maar ondertussen smokkelen met kefir en rijpe bananen?

Goedemorgen allen, Even de frustratie van me afschrijven. Het ging/gaat me erg goed en kost me over het algemeen geen enkele moeite om van de drank af te blijven. Afgelopen weekend zelfs tijdens het Klunen (précarnavalsfeest) vrolijk meegedaan in het gedruis, met mijn 0.0 en cola'tjes. Gisteren viel me echter zwaarder. Ik had een netwerkavond in een nieuwe wijnbar bij mij in de buurt. Mooie zaak, erg goed eten en een heeeeeeeeel ruim assortiment met mooie, over the top wijnen. Heerlijk decadent. Bij het zien van de klimaatkast en de wijnkaart overviel me weer even het gevoel van het kind in de snoepwinkel, gevolgd door het drammende kind dat geen snoepje mocht van zijn moeder. Met een gevoel van jaloezie zag ik mijn tafelgenoten zich tegoed doen aan mooie kristallen glazen met diverse wijnen, waar ik de spa rood voor mijn neus had staan. Ik voelde me de mindere. Ik weet, dat is mijn gevoel, en het is niet zo. Maar toch. Ik maakte voor mijn gevoel op dat moment geen deel uit van de groep. Waar ik voorheen mee was gegaan in het lachen, de jolige gesprekken en "de wereldproblemen met een glas wijn oplossen" ben ik nu naar huis gegaan. Tot zover de frustratie. Nu komt het besef weer terug dat ik sterker ben dan de drank. Zoals ik Douwe Bob afgelopen week hoorde zeggen: "er is maar 1 ding dat ik niet meer kan doen, en dat is een glas wijn drinken bij het eten. Voor de rest heb ik zoveel". En zo is het eigenlijk ook. Neemt niet weg dat ongebreideld klagen af en toe ontzettend lekker is. Fijne dag allemaal

Mogge mensen. Laat ik de dag eens beginnen met een foto. Dit heb ik deze week besteld voor aan de muur. Het plaatje spreekt op een of andere manier erg tot mijn verbeelding.

@renaldo61 niet iedere dronkelap met een rijbewijs en auto kruipt achter het stuur. Je insinueert dat dit wel het geval is maar dat er over gelogen wordt. En je maakt van jezelf dan een soort strijder die dit zelfverzonnen taboe doorbreekt. Het gaat niet om de domme dingen zelf zelf maar om het relativeren, bagatelliseren ervan. Alsof iets minder erg is als je zegt dat iedereen het wel eens gedaan heeft. Dat ontslaat je van je individuele verantwoordelijkheid. Dan wuif je het weg, ook als alcoholist mag je best stilstaan bij de ernst van je gedrag. Wie weet wordt je dan een keer wakker.

Ik heb ook al een mooie stop-steen gevonden om daarmee in de zak rond te lopen dag in dag uit. Ik wou eerst een prachtige armband of zo, maar dat moet ik eerst maar eens verdienen een jaar lang minstens. Niet nu alvast een achievement afvinken zoals Etty dat zegt. Zo'n steen is er gewoon 1 van de vele miljoenen onnozele stenen net als ikzelf.

Ach ik heb het toch maar uitbesteed 🤪 dit gaat over het saaie leven zonder de alcohol, waar je zelf de slingers mag ophangen 😁😉

@Spirit je kunt je vriend begrijpen en toch niet pikken dat hij zulke onverantwoorde risico's neemt. Maar dat begrijpen lost niets op. Grenzen stellen wel. Over dat aanmelden hier, daar was hij zelf niet echt aan toe, lijkt mij. Na 1 x op de 19e en 3 x op de 20ste dec. hebben we niets van hem gehoord. En vervolgens zette jij hem op pacten. Dat vond ik destijds raar, alsof je hem bemoedert ofzo/ Jij kunt een hele goed voorbeeld voor hem zijn, en verder moet hij het zelf doen. Maar wat hier goed voor jou heeft uitgewerkt, na echt heel veel jaren, kan bij hem averechts werken, juist ook omdat jij hier al bent. 2 mensen die partners zijn bij de AA lijkt mij ook niks. Of je dan ooit allerlei beschamende voorvallen oprecht kunt delen? Als hij bijvoorbeeld deze keer oprecht beseft hoe onverantwoord hij geweest is, kan hijzelf hulp zoeken, ergens waar hij zich veilig voelt en durft oprecht zijn.

Dronken achter het stuur? Jammer dat hij zijn rijbewijs niet heeft hoeven inleveren. Geen goed woord voor over.

Ja, top. Laten we dat gaan doen. Nu Mormel even niet zijn eigen draad kan beschrijven. Dat we dan om beurten onze onderlinge ergernissen hier neerzetten.

Dag 94: gisteren 3 maanden muntje opgehaald bij de AA meeting. Ik heb er steun aan, aan deze hele community. Anderen noemen het een sekte 😉 Ik haal er precies uit wat voor mij van toepassing is. Opvallend is dat ik niet eens meer denk aan alcohol. Althans, gros van de tijd maar dat ik dus meer denk aan dingen als: hoe deal ik met alle ongemak? wat kan ik nog wel doen qua festivals (hele weekenden?) welke schade heb ik aangericht? waarom heb ik mezelf zo lang laten meeslepen door dit goedje? Sinds de breuk met mijn ex, kan ik erin berusten. De acceptatie fase is gestart. Man, wat heeft dat lang geduurd. Ik kon eerst niet goed rouwen, want ik dronk! Sinds ik niet meer drink, is er echt ruimte voor rouw. We zijn meer in gesprek dan eerst. We kunnen elkaars verhaal en verdriet aanhoren. Dat werkt dan ook weer helend. Verder een traject EMDR afgesloten. Ook dat gaf de afgelopen weken ruimte om alles toe te laten. Mijn hele lichaam trilde, er kwamen nog meer trauma's naar boven. sliep niet meer. Kortom, het was heftig, maar doordat ik alles toeliet en in contact was met lieve vriendinnen ben ik ook echt gaan helen. En nu, na de 3de sessie is er LUCHT. Geen lading meer op datgene waarvoor ik EMDR had. Langzaamaan heb ik het idee dat ik herstel toelaat. Dat ik mag zakken in alles. Fijne dag

Goedemorgen frummers, Ik betrapte me er gisteren op dat ik met enige heimwee terugkeek naar de tijd van voor mijn pensioen: Ik ging naar mijn werk, deed het huishouden en alles wat ermee te maken had, ging op zijn tijd even bij de kinderen langs en dat was het wel. In het weekend bijkomen, lezen en een spelletje. Nu zijn mijn weken vol met beloofde 'leuke dingen doen', afspraken voor Kees bij de arts/ziekenhuis, eigen ziekenhuisbezoekje, vrijwilligerswerk, met regelmaat oppassen en noem maar op. Inmiddels zijn de weinige taken die Kees voor zijn rekening nam ook bij mij beland... Van de 7 dagen van de week in mijn agenda staan er zeker 4 omcirkeld omdat ik dan 'ergens naartoe' moet. Vandaag nog een rustig dagje (gewoon even het huishouden doen) en dan de komende week 6 van de 7 dagen op pad. Dat moet anders. De week daarna heb ik zelfs onverwacht vrij van vrijwilligerswerk, staat geen enkele dag omcirkeld en dat hou ik ook zo. En dan hoop ik dat na de bizarre december- en januarimaanden februari rustig zal verlopen. Daarna zie ik wel weer. Zo, dat was mijn zaterdagklaagzang. Nu hoogste tijd voor een bakje.

@renaldo61 ik ben blij dat het je toch weer gelukt is om zondebokken te vinden voor je eigen problemen 👍🏻👍🏻👍🏻 zo kan je ze nog jarenlang koesteren. Als je altijd met alles en iedereen in de clinch ligt, zou het probleem dan niet bij jou liggen ipv bij de rest van de wereld? Als ik suggereer dat je ophoudt door te zagen en iets anders te gaan doen, dan is dat met de beste bedoelingen want het is op die manier dat ikzelf met dat soort dingen omga. Hier eindeloos zelfmedelijden hebben levert niet het resultaat dat je zocht: mensen krijgen er snel genoeg van om iemand steeds mentaal op sleeptouw te moeten nemen. Hulpverleners misschien ook wel. In de roeiboot des levens ook zelf meeroeien graag, ook al is het niet heel driftig. Het zou overigens goed zijn om eens boos te worden. Dat is een emotie waar je meer mee bereikt dan met zelfmedelijden. En dan niet op ons natuurlijk maar op de persoon die de afspraak heeft afgezegd. Boos of onterecht boos, dat zie je vervolgens vanzelf, maar alles is beter dan hier te zitten janken.

Nog steeds doperwten @knakker 🤣 Maar het helpt wel! Ik verander langzamerhand weer van monster naar mens. Vandaag kan ik weer ff op mijn fietsje stappen want ik hoeft niet elk uur meer te koelen.

Het is een poosje stil geweest, maar wat valt er te melden als het gewoon goed gaat. Voel me steeds meer mezelf en krijg mijn gevoel weer een beetje terug. Het afgevlakte wordt steeds minder. Had tijdens de 2 weekse kerstvakantie wel een paar moeilijke momenten. Echter niet aan toegegeven en dat maakt nu dat het iedere dag iets makkelijker lijkt te worden. Afgelopen week een heftige gebeurtenis (werkgerelateerd) meegemaakt en ook dit brengt me niet van mijn stuk. Dat was eerder wel anders. Het gaat goed zoals het nu gaat... we kruipen langzaam richting de 3 maanden 😅

Goeiemorgen allemaal, Gisteren is mijn ooglidcorrectie gedaan! Het viel me alles mee maar het blijft toch altijd spannend in de aanloop er naar toe. Ik was al een week lang aan het hamsteren geslagen want je kunt de eerste 3 dagen niet veel omdat je elk uur 10 minuten moet koelen. Dat gaat op heel ludieke wijze. Twee boterhamzakjes gevuld met doperwten in de vriezer en die stop je ergens in want het mag niet direct op de huid ivm bevriezings verschijnselen. Ik doe ze in sportsokjes en daarover een haarband zodat ze op hun plek blijven liggen. Dit 3 dagen lang en dan hoeft het nog maar 3 x per dag. Over een week mogen de hechtingen eruit en dan is het leed geleden. Daarna duurt het nog even voor je weer aantoonbaar bent en je moet het heel rustig aan doen. De sportschool zit er voorlopig even niet in ivm met druk op je ogen en daardoor blauwe plekken. Nou dat hebben we ook weer gehad, weer een ervaring rijker. Er is 2.3 cm. van elk ooglid afgesneden en dat was volgens de chirurg best veel. Ik leefde al een tijd met halve rolluiken voor mijn ogen.

Zo is dat. Een prima grondhouding. Je moet het ook niet te groot maken. Bij mijn eerste stoppoging voelde het voor mij als liefdesverdriet, compleet met weemoedig door de velden dwalen. Wat een aansteller.

Waarschijnlijk duurt het zo lang omdat waar je bang voor bent nog niet voorbij is, en als alcohol de manier voor jou is om met angst om te gaan, dan zal het blijven trekken tot je afspraak voorbij is? Ik vind het heel herkenbaar: als zus en zo voorbij is, dan kan ik stoppen. Dan kan ik het wel. Wat mij vaak kan helpen is deze gedachtengang: eigenlijk is er altijd wel iets waar ik tegenop zie of me zorgen over maak. Dat houdt nooit op. Soms lijkt het leven even zorgeloos, maar dat is altijd maar kort. Er is altijd wel wat, maar ik wil wel doorgaan met mijn leven en het leven niet steeds on hold zetten als er iets is, met bijbehorende verdoving en nasleep. Ik wil de dingen blijven doen die voor mij belangrijk, fijn, nuttig en nodig zijn, die dingen bepalen hoe mijn dagelijkse leven eruit ziet. Dan kan ik als ik even uit mijn evenwicht ben geraakt terugvallen op een fijn leven dat ik zelf heb vormgegeven en niet heb laten invullen door mijn behoefte aan verdoving met tussendoor een schijnleven. Het werkt vooral goed als ik al een tijd ben gestopt en in een acceptatiemodus zit: dat ik mag voelen wat ik voel, dat mijn hoofd er niet mee aan de haal gaat. Als ik alcohol weer toelaat in mijn leven, keer ik weer langzaam terug in een staat van de mij welbekende lichte depressie en angst, onopvallend genoeg om te denken dat het prima met me gaat. Tot ik dat weer zie.

Hihi, het lijkt het forum wel