Klassement

mijn kunst van de zingende merel 😁

Begin van mijn groente en bloementuintje zoals aanbevolen door mijn psychiater

Doet mee. Denkend aan Yana zie ik twee blauwe ogen Zacht over glooiend Landschap gaan, rijen ondenkbaar Wilde bloemen als vrije geesten Langs de horizon staan Met glanzende ogen In gedachten verzonken Het optimisme Gloeiend door het lijf Tromgeroffel, vogels, Diepe wensen Zonnen en planeten in een groot verband, de lucht hangt er laag en de zon wordt er langzaam in heldere veelkleurige druppels gehuld, en in alle windstreken wordt de stem van het geluk met zijn durende galm Verwacht en gehoord.

Ik slaap heel slecht sinds covid, ik was altijd gewend aan 8 uur lekker knorren, paradijselijk! Met slaapmedicatie ben ik gestopt, wat een zooi is dat, alsof er al niet genoeg rare, nare sensaties door m'n lijf razen. Nu doe ik iedere avond een yoga nidra van de insight timer app, en verdomd, dan val ik uiteindelijk in slaap. Voor een paar uur, maar toch. Internet is een zegen, zomaar een gratis app met duizenden begeleide meditaties, fantástisch. En zoveel info overal van mensen die bezig zijn om te genezen van longcovid, heel inspirerend. Ik lees geen dramatische verhalen meer van mensen die ziek blijven maar put hoop uit verhalen over herstel. Er is een hele beweging gaande over de mindbody aspecten van longcovid, over de rol van emoties, persoonlijkheidskenmerken, hersentraining enzo. Super interessant, ik ben helemaal geïnspireerd en raak er steeds meer van overtuigd dat er niets kapot is aan mijn lijf maar dat er een misinterpretatie gaande is in mijn brein en dat ik dat weer kan bijsturen. Ik word weer beter, let maar op 🥰

Vandaag heb ik een jaar niet gedronken (op 2 glazen wijn en een sipje whisky na) en het is echt fijner dan wel drinken maar niet zo vreselijk veel zoals jij en ik het lange tijd gedaan hebben @bumperjim. Voor ons is geen enkele slok of glas meer normaal, altijd zit er wat lading op: zal ik vanavond wel of toch maar niet, zal ik nog een of niet, drink ik niet te snel, kijk mij eens langzaam drinken en zo weinig ook, tellen, invullen op je app, tevreden zijn, oh nee toch niet zo tevreden zijn... blablabla, dat gaat maar door. Het is echt oneindig rustig om daar vanaf te zijn en ik mis niks. 🍀

Goedemorgen ☀️! Gisteren op mijn tweede stopdag uit eten geweest, geen probleem. Ik voel me goed en ga ervoor! Vandaag hopelijk een productief dagje. Goed geslapen, nu nog een paar bakken koffie en we kunnen er tegen aan. Kom maar op dag 3, ik lust je rauw! Fijne dag mensen!

Wat ik mooi vind: om half zes het slaapkamerraam wijdopen zetten en nog even terug in bed. Terwijl je lekker warm in je holletje ligt stroomt de koele lucht naar binnen. En, daar gaat het om, de vogels beginnen hun concert. Eerst de merel, met zijn wondermooie zang, aan één stuk door, zonder pauze. Daarna de koolmees, de fietspomp. De hoge trillers van zijn neef de pimpelmees. Het zilveren belletje. En, die heb ik pas ontdekt, het lied van de winterkoning. Die maakt echt verrassend veel kabaal voor zo'n klein kereltje. En intussen lopen de katten heen en weer, ook die van de buren, mi casa es su casa. Om kwart over zes is het alweer licht, en ga ik uit bed, om vol goede moed aan de dag te beginnen. Vroeger loerde ik als ik wakker was altijd dwangmatig op mijn telefoon. Die ligt nu ver weg. Er is op sommige vlakken wel sprake van enige vooruitgang.

En jaaa, ik realiseerde me gisteravond dat het de dag was waarop ik 14 jaar geleden stopte met roken... Da's wel wat lekkers voor bij de koffie waard toch? Dagpact: renaldo61 MaryArt Yvonne

Beetje gek om op zijn draadje te doen maar hier is toch waar wordt gecheckt of er nieuws is van Q. Ik mag namens hem doorgeven dat hij voor nu veilig is. Maar minimaal een week even uit de lucht. En C. schreef dat hij graag wil laten weten dat hij blij is dat het forum er voor Q is.

ik sta terug op de wachtlijst voor een korte opname van een week ik heb het hier erg moeilijk mee voor mezelf en ik laat mijn katertje ni graag zo lang alleen maar het kan ni anders drinken niet drinken drinken niet drinken dat is al 2 a 3 maand bezig hopelijk brengt de opname daar verandering in

Ik heb vandaag een puntenslijper gekocht, bij Bruna 400 meter verderop, zelf naartoe gewandeld. De rest van de dag heb ik dat op bed liggen vieren. Stel dat ik nou ook nog zou kunnen slapen... ik ga ervoor. Truste.

Ben vorige week ten huwelijk gevraagd. Was geheel flabergasted. Overviel mij. Gaat te snel voor mijn gevoel, wel vereerd voelde ik mij natuurlijk dat ze dit zo geheim konden houden en op deze manier uitvoerden en voelde mij echt speciaal. Die Hongaren kunnen er wat van. Maar was heel genant voor mijn gevoel want zijn gehele familie was erbij betrokken. Nee is geen optie dan meer en ben stapel verliefd voor de 2e keer in mijn leven. Heb ja gezegd maar wel pas in 2027. Dan heb ik nog tijd voor alles anders gaat het veel te snel. Zoltan snapt dit maar zijn ouders wat minder, zijn moeder had gedacht over een paar maanden. Duidelijk gezegd, moet eerst alles zelf doen en regelen. Ben en blijf een echte regelnicht😃

Goedenavond frummers, Na een paar dagen afwezig te zijn geweest toch aan het eind van deze dag even binnenwippen. En een bakje neerzetten...

Hier ook zo'n dip weer. De eerste ga ik niet nemen. Koffie dus.

1 maart: een feestje voor @bumperjim, @Jaar12026, @Prana, @Senna34, @JamesM, @Artemis, @MissSauvignon, @Asterix, @Bob en @water.

Goedemorgen allemaal, Er gaan hier dingen drastisch veranderen. Nu blijf ik gestopt, dag 2 vandaag. Dagpact: renaldo61 MaryArt Mariposa

Alcohol is op dit moment geen probleem, ik drink niet. Bijna niets kunnen al vijf maanden, bijna permanent op bed, dat vind ik moeilijk. Ik balanceer tussen hoop (longcovid is neuroplastisch, er is niet echt iets kapot in mijn lichaam, ik kan en zal genezen en weer voluit leven en daar doe ik alles voor wat ik kan verzinnen) en wanhoop (zoveel mensen zijn al jaren ziek, ik word ook vast nooit meer beter). En ook: wat heeft het allemaal voor zin, dood ga ik toch, wat een gedoe het leven. Maar ook: Gisteren was ik een uurtje als vanouds zo blij, zingend, dansend, grote smile op mijn gezicht. Die vreugde borrelt gewoon op, dan maakt het me geen bal uit of het zin heeft maar vier ik gewoon het leven.

Hoi hoi, Hier gaat alles goed. Lees veel narigheid bij anderen, al die mensen wens ik veel sterkte, wijsheid en beterschap. Misschien ook wel wat mildheid. Zelf ook vaak aan de andere kant gestaan tot verschrikking aan toe en nu gaat het mij eindelijk eens goed voor de wind. Voelt dan wel wat ongemakkelijk maar het kan naast elkaar bestaan op dit forum gelukkig. Heerlijke week gehad. En net lekker gekookt. Stoofpeertjes voor het eerst echt zelf gemaakt. Lekkere aardappelschotel met veel groente in de slowcooker en kippenvleugeltjes. Wat ben ik blij met die slowcooker. Zo heerlijk trekken alle kruiden in het gerecht en ruikt zo heerlijk. Diabetes goed onder controle, mag mijn medicatie halveren. Ook erg blij mee. En paar kilo gelukkig aangekomen. Gaat mij dus beter, Eng om aan te geven omdat het ook weleens anders is geweest. Fijne avond allemaal als dat wat lukt en gaat, mogelijk is.

Het heeft bij mij jaren geduurd voordat ik in de gaten had dat deze smiley een kadootje voorstelde. Ik zag er altijd twee pullen bier in, de ene half verscholen achter de andere. Ik vond het altijd zo raar dat die smiley hier zoveel werd gebruikt.

Heelijk middagje strand

kostte een kapitaal aan dierenartskosten, maar is nu de liefste en mooiste poezel van de wereld.

He did it!! 🥳🥳🥳

Dat vraag ik mij soms ook af.😊 Toen ik verkeerde medicatie heb gekregen (overgang, die de ha niet erkende) en ik heel bang ben geworden, dacht ik vanzelf dood te gaan door de angst. Ik hield de hele dag mijn man vast. Ben jaren niet buiten geweest, lag op de bank, douchen deed ik ook niet meer. Allemaal hun schuld! Daarom vertrouw ik geen enkele "arts" meer. Nu bij bezwaar UWV weer niet geloofd. Ga in beroep! Advocaat opgezocht en afspraak gemaakt. Ik leef en zorg voor mijn man en hond. De hond heeft ook gezorgd dat ik weer naar buiten durfde/moest. Daar doe ik het voor.

Maar ook daar ben je niet alleen in, Stroumfke. We waren daar allemaal!

Hartstikke droog.😂

Ja, makkelijker ging het niet drinken (ook) voor mij op den duur zeer zeker. Het ging het 'makkelijke' zelfs voorbij en werd vanzelfsprekend. Zowel voor mijzelf als ook voor mensen die mij van zeer dichtbij als 'rasalcoholist' hebben meegemaakt. Maar ook voor mij geldt: m'n verleden hoort bij me, hoe ik het ook wend of keer, en ik denk wel eens terug. En dan komen er ook zo nu en dan wel eens gedachten voorbij van hoe het zou zijn als ik nu een biertje zou nemen of een glas wijn. Gewoon die lichte alcoholische 'versnaperingen' tijdens een (gezellig) etentje of een luie hete zomervakantiedag bijvoorbeeld. Tegelijkertijd kan ik me niet eens meer voorstellen dat ik dat zou doen. De behoefte, de zucht, is er gewoon niet. Gemaakte, dan wel echte gezelligheid associeer ik totaal niet meer met alcoholroes, en dorst is nu gewoon echte dorst, het lichaam dat snakt naar vocht, dus water zou dan al voldoen, maar liever toch wel een sinas of icetea.. Sterke drank, destijds het hoofdbestanddeel van m'n alcoholgebruik, komt echt helemaal nooit meer in m'n hoofd op. En dat zie ik ook eigenlijk niemand in m'n directe omgeving gebruiken. Maar wijn en bier wel. Zonder dat me dat triggert. Maar dus wel soms even me af doet vragen wat bier en wijn met me zouden kunnen doen. Ik vermoed trouwens dat ik van één glas al helemaal op m'n kop zou staan. Ben niks meer gewend, hè? Bob zegt ook nog: Van dag tot dag werkt voor velen goed. Maar het werkt niet bij iedereen op dezelfde manier. Ik wilde er in het begin liever niet elke dag mee bezig zijn dus ging ik eigenlijk meteen al over naar wat langere termijnen. Voor mij werkte dag voor dag dus wel goed. Ik zat hier (bijna) dagelijks op het forum, ging naar meerdere AA- en NA meetings per week, dus ja, ik was er elke dag wel mee bezig. Hoewel dat bezig zijn na verloop van tijd wel wat afzwakte want het 'normale' leven ging ook door en langzaam maar zeker was het normale leven een leven zonder drinken geworden. Theoretisch was ik door het forum en meetings nog wel erg met stoppen en gestopt blijven bezig, maar in de praktijk niet meer. Toch zeg ik ook niet dat ik nooit meer zal drinken omdat ik ook niet weet in wat voor (rot)omstandigheden ik terecht zou kunnen komen. Daarom blijf ik de (semi)belofte "vandaag drink ik niet" koesteren. Ook na al die jaren nog.

ik ga je bewijzen dat ik het kan zei je mij, je hebt nu wederom bewezen dat je het niet kunt, sommige mensen zullen nooit alcoholvrij worden en zuipen zich dood jij behoort definitief in deze categorie, en dit soort uitspraken als hierboven graag niet meer doen want van jou komend zijn ze totaal ongeloofwaardig, en ja dit is negatieve kritiek waar je niet tegen kunt, deal er maar mee.

Vandaag via de huisarts een doorverwijzing geregeld voor bijstand. Waar ik ooit nog vol gêne zat begint dit aardig routine te worden. Alles beter dan met dronken kop de plomp in lopen. Ik hoop dat ze onder het klepje van mijn hersenpan kunnen ontdekken waar het euvel zit. Meteen ook een bloedonderzoek aangevraagd om te kijken wat ik eventueel al heb geruïneerd de afgelopen jaren. Het voelt eigenlijk wel goed meteen het een en ander in gang te hebben gezet. Geen cynische weerstand meer zoals voorheen. Maar ik reken ook niet meteen op wonderen.

Twee zieken in huis momenteel. Een mooie taak voor dit moment. Dus ik breng thee en beschuit naar mijn vrouw en lees beneden mijn jongste zoon sprookjes voor. Het is een oud boek, nog uit mijn jeugd. Dat is goed te merken. Er worden vrolijk hoofden afgehakt en mensen opgehangen. Ik hoef geen nazorg te verlenen, maar mijn zoon vind het wel typisch. ‘Werd dat hoofd er echt afgehakt, papa?’

Mogge. Gefeliciteerd met je koperen bruiloft @Adri03. Een prachtige stopdatum inderdaad. Nog een half jaar dan is het dertien jaar geleden! Ik zit intussen op dag drie. Ook mooi.

Goedemorgen allemaal 😊 hoe gaat het allemaal ? gaan jullie nog iets doen vandaag ? dag 60 zonder alcohol Vandaag naar opnames van miljoenen jacht met me zus gezellig dagje van maken. Dagpact: renaldo61 MaryArt Kaatje

Oeps, ik meen een paar dagen geleden te hebben gelezen dat je schreef dat je binnenkort jarig was.... Maar daar zit ik dus fout mee. Nou ja, ieder geval gefeliciteerd dan met jouw 19 maanden droog staan. En ja... Femke. Het was haar tijd al ik jouw beschrijvingen van die periode goed lees, het was een goede beslissing van jou om haar te laten inslapen. Ik vind het zo jammer dat je dat maar niet wilt inzien. Langer leven was ongetwijfeld 'lijden' voor haar geworden. Probeer in dankbaarheid en liefde aan haar terug te denken renaldo, niet met spijt en schuldgevoelens.

Ik ben maar een eenvoudig boerke, maar ik denk niet dat je cursussen of wat ook erbij moet gaan doen, maar simpelweg dingen eraf moet gaan doen. Ballast afwerpen om je weer vrij te kunnen voelen. Dan moeten die honden maar gewoon met hun eigen baas gaan spelen in het vervolg. Niet bij voorbaat uitsluiten dat een andere baan onmogelijk is vanwege financiële verplichtingen etc. Vaak is veel meer mogelijk dan wij plegen te denken. En anders verkoop je gewoon de boot. Ofzo. Ik roep maar wat van de zijlijn. Maar ik verbaas mij tegenwoordig voortdurend hoe zo ongeveer heel de wereld hun dagen volpropt en burn out raakt, zich permanent voorneemt om 'kalmer aan' te gaan doen, maar vervolgens op exact dezelfde wijze blijft voortjakkeren. Of ze schrijven zich in voor een cursus time management zodat ze in het vervolg ook elke dinsdagavond bezet zijn.

Hoezo heb je dan niks leuks gedaan? Wakker worden naast de vrouw van wie je houdt, een warme kus, je uitrekken na een goede nacht slaap, genieten van de geur, de smaak en de rijkdom van een lekkere kop koffie. De vogels, je eigen erf om op te rommelen, je gezonde lijf, de wind langs je huid... en dan moet de dag nog beginnen. Leef ieder moment met aandacht en een dankbaar hart, verder hoeft er niks te veranderen.

Dan kijk je hier weer eens en zie ik dat Bob mij een bericht heeft gestuurd. Of ik door wil naar de 7, zeker Bob ik ga er voor!

Oh, hou alsjeblieft op over 'covid bestaat niet', ik lijd er zo onder. Ik besta! Ik wil zo graag gezien worden, gekoesterd, begrepen.

Vannacht wakker geworden omdat er iemand m'n kamer in kwam. Het goede nieuws daarvan is dat ik sliep. Het slechte nieuws is dat ik de rest van de nacht in de rec heb zitten roken. Je mag hier niet roken. Laat me dan maar buiten roken. Je mag niet naar buiten. Dan rook ik binnen. Ga naar bed. Daar ligt iemand anders in. Wat? Verpleging in paniek, sigaret aan. Klaar.

Tgaat alweer. Komen een paar leuke weekenden. Dit weekend naar de Vlinder in de ene grote stad. Lekker naar de koreaan zaterdagavond. Twee weken later naar de Holenbeer in de andere grote stad. Misschien we kennismaken met haar schoonouders. En dan weer 2 weken later een weekend multisport met bumperhond middenin de Alpilles (natuurgebied), samen in een tentje. Uitje van het jaar voor ons beiden. https://nl.wikipedia.org/wiki/Alpilles In de tussentijd moet ik maar gewoon door die werkweken heenbaggeren met frisse tegenzin.

@bumperjim omdat Stier, Vlinder en Holenbeer je leuker vinden zonder alcohol in je bloed. Daarom. Droog staan heeft geen nut. Drinken heeft geen nut. Er zijn voor je mensen, dat heeft nut. En nou ga ik kleien. Hiep hoi.

Goedemorgen, kinderen naar school brengen maar zo eerst gezamenlijk ontbijten en daarna door naar werk. Dat heb ik altijd in stand gehouden en sta ik ook vroeger voor op. Dagpact: renaldo61 MaryArt Freekie

Bedankt. En veel verder kom ik niet. Ja, toch wel, jullie zijn mij oprecht dierbaar, stuk voor stuk. Al heb ik nog nooit zoveel gejankt als nu, emotioneel wrak. Het zijn zware dagen hier. Wel logisch, rijden terwijl je aan de handrem trekt gaat moeizaam. Maar het moet, ik moet doorzetten. Dit is de laatste keer dat ik dit kan opbrengen, als ik het nu niet doe, nu niet op kan brengen, dan is het klaar. Ik draai om conclusies heen, al heel lang, misschien al wel mijn hele leven, in elk geval zolang ik volwassen kan denken, maar zeker sinds ik kinderen heb en weet hoe dat voelt. En ik weet het, maar nu voel ik het ook echt. Maar zeggen, of schrijven, dat lukt nog niet. Stappen zetten, één voor één. En lopen voor je gaat rennen. Straks komt c. Ik denk dat ik hardop ga zeggen hoeveel ik van hem houd.

Hi. That's it for today, hi.

Ik moet uiten, zeggen ze. En in die groep met onbekende gezichten en ogen die me aanstaren lukt dat dus mooi niet. Hier dan maar, dan kan ik schrijven zonder praten en zonder fysiek mensen lastig te vallen. Ze staan hier helemaal voor het principe dat delen helen is en dat door het verhaal steeds opnieuw te vertellen, alles draaglijker wordt. Dat is onzin, maar hoe vaak ik dat ook herhaal, ze geloven me niet. Wat hun theorie onderuit haalt, maar ook die ironie zien ze niet. Goed. Je hoeft dit echt niet te lezen, maar ik moet het wel kwijt. Gisteren is die kraan opengezet en ik stik erin als ik het weer weg probeer te duwen. Dus, here goes nothing. Veel te veel TMI, maar als je door leest, is het je eigen keus. Eigen schuld als je daar straks spijt van hebt. Ik heb je gewaarschuwd. Mijn lichamelijke integriteit is geschonden. Ik ben verkracht. Mijn lichaam is gebruikt door iemand die zich af wilde reageren, agressie kwijt moest, macht wilde tonen. En mijn lichaam reageerde zoals het daar altijd op heeft gereageerd; defensief. Het vocht terug, verzette zich uit alle macht tot het ergens knapte en het niet meer deed wat het moest doen. Het hoofd nam over en dat zei "laat het maar gebeuren, laat maar gaan, dan is het zo weer over." En daarna zei het hoofd "zie je wel, zo werkt dat, meer is het niet." En na nog een laatste trap "niet zeuren, je hebt wel erger gehad. En trouwens, wat bezielde je ook om die gast binnen te laten?" Het hoofd sleepte het lichaam naar de douche, spoelde voorzichtig bloed weg, zocht gaasjes en vond jodium. Schone kleren, wilde ogen, alles moest kapot, niet naar me kijken, niet zien wie dat is. Maar in elke spiegel kijkt hij terug. Dezelfde ogen, dezelfde mond. In een reflex sla ik dat gezicht stuk. Meer bloed, meer spiegels. Waarom zoveel spiegels, waarom is hij overal? Het hoofd zakt weg, het lichaam vlucht, naar een veilige plek. De pijn, het janken, het stopt niet. Er was altijd iemand die dat stopte, die zei niet te zeuren, niet aan te stellen als een meid. Accepteren, incasseren, doorlopen. Wat nou gebroken ribben, arm of neus? Beter meewerken, meegaander zijn, liever, dat vooral. Hij houdt immers van je, daarom gebeurt dit. En omdat je altijd zo dwars bent, zo boos kijkt, slaat en schopt en bijt, daarvoor krijg je straf, zo hoort dat. Zo leer je. Kind leert van ouder, daar gaat het om. Straf en liefde. En omdat je een duivelskind bent, is er veel straf nodig. Maar je krijgt immers ook enorm veel liefde? Elke week weer, zo vaak mogelijk, allemaal liefde. Speciale aandacht, hoeft niemand te weten, pure liefde. Maar o wat ben je moeilijk en lastig, harde aanpak nodig. Je vraagt er immers om? En ik kan alleen maar janken en wachten tot het bloeden stopt, tot iemand me vindt hier, onder het bed. Want dit, vannacht, dit was geen liefde, geen opvoeding en straf voor slecht gedrag. En als dit dat niet was, waarom dat toen dan wel? Of andersom? Ben ik zo verkeerd of zo slecht? Vroeg ik er nu om? Nee toch? Of toen niet? Ja toch? Andersom? Beide niet?

Ik ben vandaag om 13u van werk naar huis gegaan, om hier zittend in de tuin verder te werken. Van de week weer een stap verder gekomen in mijn droom verwezenlijken; ik wil heel graag een deel van de winter vanuit een meer zonnige plek werken. Die winter heeft qua donkerte groot effect op me, en ik heb de luxe om daar wat van op te vangen door elders te werken. Van de week weer een stapje verder; ik ga met mijn man vanaf half dec. tot 2jan. naar een Canarisch eiland, we gaan huisje voor 4 pers. zoeken zodat dochters ook vakantie kunnen komen vieren als ze dat dan willen. Dan gaat hij weer naar huis, maar blijf ik op het eiland. Daarvoor ga ik nog op zoek naar een andere plek, wat meer bij een stadje, waar ik vier of vijf weken zal blijven en op afstand mijn werk zal doen. Dan komt er een vriendin, voor een gezamenlijke week vakantie .. en dan kom ik in febr. weer thuis. Overall voelt dit echt heel fijn, ik ben er trots op om deze wens/droom nu ook gewoon concreet te maken. En soms ineens bekruipt me het gevoel; kan ik dat wel alleen? Wat als de auto kapot gaat? Of er een tegenligger in de bocht komt? Idioot!!!

Vorig jaar maart ging ik opeens af en toe weer wat drinken, maar de rem bleek vrij snel toch echt kaduuk. Droog dus maar weer!! Zeker deze maart:-)

Goeiemorgen, Ik heb vanochtend goed nieuws gekregen en mijn dag kan niet meer stuk. Enorm opgelucht. Dan hoef ik van mezelf ook gelijk niet meer te werken. Raar.

Morgen. Zie enorm op tegen vandaag. Er dwars doorheen en alle uitwijkmogelijkheden dicht. Deze sluit ik hier. Dagpact: renaldo61 Quinn

Ik heb zeer goed geslapen. Gisterenavond het advies van mijn psychiater opgevolgd dat ze enkele maanden geleden gegeven heeft en daardoor goed geslapen.

Hier is het na duizend jaar regen nu lekker weer. Meteen even goed sjouwen met bumperhond.