Klassement

mijn kunst van de zingende merel 😁

Voor het eerst sinds dat ze ik geloof twaalf was, zei ze papa tegen me. Het was een vreemde, mooie, spannende, fijne, rare, enge dag.

Vandaag een gesprek met mijn begeleidster van Hestia. De haat naar Hestia vanwege de alchohol controles is volledig weg. Ik kijk echt uit naar het gesprek. Gisteren had ik groepstherapie waar ik ook veel aan heb. Ook op een receptie geweest van een personeellid van de kliniek waar ik ook naar uit keek. Ik had best een drukke namiddag.

Deur maar weer dicht voor vandaag. Dag voor dag. Laat ik er maar niet uur voor uur van maken vandaag. Dagpact: MaryArt renaldo61 Fonny🌞 stroumfke Kaatje 🌺 Mariposa Mormel Quinn. Beloofd.

Doet mee. Denkend aan Yana zie ik twee blauwe ogen Zacht over glooiend Landschap gaan, rijen ondenkbaar Wilde bloemen als vrije geesten Langs de horizon staan Met glanzende ogen In gedachten verzonken Het optimisme Gloeiend door het lijf Tromgeroffel, vogels, Diepe wensen Zonnen en planeten in een groot verband, de lucht hangt er laag en de zon wordt er langzaam in heldere veelkleurige druppels gehuld, en in alle windstreken wordt de stem van het geluk met zijn durende galm Verwacht en gehoord.

Ik slaap heel slecht sinds covid, ik was altijd gewend aan 8 uur lekker knorren, paradijselijk! Met slaapmedicatie ben ik gestopt, wat een zooi is dat, alsof er al niet genoeg rare, nare sensaties door m'n lijf razen. Nu doe ik iedere avond een yoga nidra van de insight timer app, en verdomd, dan val ik uiteindelijk in slaap. Voor een paar uur, maar toch. Internet is een zegen, zomaar een gratis app met duizenden begeleide meditaties, fantástisch. En zoveel info overal van mensen die bezig zijn om te genezen van longcovid, heel inspirerend. Ik lees geen dramatische verhalen meer van mensen die ziek blijven maar put hoop uit verhalen over herstel. Er is een hele beweging gaande over de mindbody aspecten van longcovid, over de rol van emoties, persoonlijkheidskenmerken, hersentraining enzo. Super interessant, ik ben helemaal geïnspireerd en raak er steeds meer van overtuigd dat er niets kapot is aan mijn lijf maar dat er een misinterpretatie gaande is in mijn brein en dat ik dat weer kan bijsturen. Ik word weer beter, let maar op 🥰

Vandaag heb ik een jaar niet gedronken (op 2 glazen wijn en een sipje whisky na) en het is echt fijner dan wel drinken maar niet zo vreselijk veel zoals jij en ik het lange tijd gedaan hebben @bumperjim. Voor ons is geen enkele slok of glas meer normaal, altijd zit er wat lading op: zal ik vanavond wel of toch maar niet, zal ik nog een of niet, drink ik niet te snel, kijk mij eens langzaam drinken en zo weinig ook, tellen, invullen op je app, tevreden zijn, oh nee toch niet zo tevreden zijn... blablabla, dat gaat maar door. Het is echt oneindig rustig om daar vanaf te zijn en ik mis niks. 🍀

Goeie morgen, Nieuwe dag, nieuw check-in kaartje. Vandaag is het ‘trouw aan jezelf’ en die komt bij mij binnen als ‘gronden’, ‘stabieler’, ‘de weg van het midden’. Want ik zie het hier ook echt gebeuren, de onmatigheid, alles of niks. Veel moeite om hier te ‘zijn’. Maar als ik er ben, ben ik meteen all over the place. Ik stond erbij en ik keek ernaar. Confronterend wel. En voor wie zich er aan zou ergeren, je bent niet alleen, ik vind dit zelf ook echt rete-irritant. Ik voel dan ook de neiging om helemaal terug in mijn hol te kruipen maar dat doe ik nu dus bewust niet. Trouw aan mezelf aflevering 1. Fijne dag gewenst aan iedereen en sterkte voor al die het nodig heeft ❤️

Poeh hee wat lekker gemountainbiked met bumperhond en mn oude spierenfiets van 20 jaar oud. Niks e-bike vandaag. Geen harnas om, veel te zwaar zonder electromotor, gewoon uit je doppen kijken werkt ook. Bumperhond wou absoluut een bepaald paadje in dat ik nooit neem, ontdekken we daar een schitterend stukje dalen en weer klimmen dat niet op de kaart staat, met 3 keer een beekje oversteken 🥳 Bumperhond kan je best laten navigeren, altijd leuke verrassingen.

Gisteren heb ik alle drank door de gootsteen gegoten. Er stond een vol krat bier, stuk voor stuk leeggegooid, maar ook de (volle) dure flessen whisky van mijn man, stuk voor stuk door de gootsteen gespoeld. Als het er niet is kan ik het ook niet opdrinken, misschien zonde maar dat is dan maar jammer. Ik ben belangrijker dan die dure flessen. Het is genoeg geweest. Ik heb me opgegeven voor het jaarpact, ook ik kan dit. Bijna 23 jaar geleden ben ik gestopt met roken, ook na herhaalde pogingen en ineens weet je dat het gaat lukken. Dat dus.

Wat ik mooi vind: om half zes het slaapkamerraam wijdopen zetten en nog even terug in bed. Terwijl je lekker warm in je holletje ligt stroomt de koele lucht naar binnen. En, daar gaat het om, de vogels beginnen hun concert. Eerst de merel, met zijn wondermooie zang, aan één stuk door, zonder pauze. Daarna de koolmees, de fietspomp. De hoge trillers van zijn neef de pimpelmees. Het zilveren belletje. En, die heb ik pas ontdekt, het lied van de winterkoning. Die maakt echt verrassend veel kabaal voor zo'n klein kereltje. En intussen lopen de katten heen en weer, ook die van de buren, mi casa es su casa. Om kwart over zes is het alweer licht, en ga ik uit bed, om vol goede moed aan de dag te beginnen. Vroeger loerde ik als ik wakker was altijd dwangmatig op mijn telefoon. Die ligt nu ver weg. Er is op sommige vlakken wel sprake van enige vooruitgang.

En jaaa, ik realiseerde me gisteravond dat het de dag was waarop ik 14 jaar geleden stopte met roken... Da's wel wat lekkers voor bij de koffie waard toch? Dagpact: renaldo61 MaryArt Yvonne

Dus, ik lag vannacht in bed, voor het eerst eigenlijk weer, gewoon. Want c wou het zo graag. En al hield ik het niet vol, het was mooi, echt. Hoe mooi? Je ligt naast me te slapen. Ik hoor je ademhaling, heel zacht, langzaam. Ik probeer stil te blijven liggen, wil je niet wakker maken met mijn gedraai. Tegelijk zou ik het fijn vinden als je wakker zou worden. Want ik mis je. Het is zo lawaaiig en druk in mijn hoofd. Omdat de gordijnen nog open zijn, kan ik stukjes van je zien bij het buitenlicht. Je hoofd op het kussen, de vorm van je lijf. Zoveel prettiger om naar te kijken dan de binnenkant van mijn hoofd. Ik aai door je haren, ze zijn zacht en je vindt ze wat te lang. Zachtjes streel ik je nek. Je mompelt wat en draait je om, naar me toe. Voorzichtig wurm ik mijn arm onder je hoofd, zodat je tegen me aan komt liggen. Comfortabel. Voor mij althans en, aangezien je niet wakker wordt, voor jou vast ook. Met mijn vrije hand streel ik je gezicht en zie het in gedachten voor me. Je rechte neus en je wenkbrauwen. Het beetje baardgroei dat je er over een paar uur weer af gaat halen. Je nestelt je wat prettiger tegen me aan, je hoofd op mijn borst, nog altijd slapend en zo vol vertrouwen. Wat zou ik je graag wakker maken nu. Met je zoenen en vrijen zodat je zou merken hoe verschrikkelijk veel ik van je houd. Maar voor nu laat ik je slapen.

Well, het was niet echt een geslaagde therapie dag vandaag. Of week eigenlijk. Maandag dwars, maandagmiddag opkomende migraine, dinsdag daarmee plat en tussendoor geforceerd om hier op te ruimen en vandaag als een vogeltje dat tegen een raam is gevlogen. Dus wat dat betreft verloren dagen. En hoe het verder moet, weet ik ook niet. Zal wel neerkomen op hier, dus op locatie, beter te moeten doen. Maar ik kan niet praten, niet hardop, niet over dat, als er mensen fysiek zijn. Dus ja. Geen idee. Wat ik vanmiddag zei, dat is natuurlijk achterlijk. Terug naar hoe het was en dan binnen zes weken na thuiskomst weer op de bodem van de fles. Goed plan Q. Hetzelfde doen en dan een ander resultaat verwachten. Ik had mezelf slimmer gedacht. En dat ben ik ook. Dus, hoe dat weet ik nog niet, maar ik ga met kloteproces verder. Zo.

Behalve muziek trouwens. Wij vinden elkaar nu in Pink Floyd en de Red Hot Chili Peppers 🙂

ik sta terug op de wachtlijst voor een korte opname van een week ik heb het hier erg moeilijk mee voor mezelf en ik laat mijn katertje ni graag zo lang alleen maar het kan ni anders drinken niet drinken drinken niet drinken dat is al 2 a 3 maand bezig hopelijk brengt de opname daar verandering in

Ik heb vandaag een puntenslijper gekocht, bij Bruna 400 meter verderop, zelf naartoe gewandeld. De rest van de dag heb ik dat op bed liggen vieren. Stel dat ik nou ook nog zou kunnen slapen... ik ga ervoor. Truste.

Ben vorige week ten huwelijk gevraagd. Was geheel flabergasted. Overviel mij. Gaat te snel voor mijn gevoel, wel vereerd voelde ik mij natuurlijk dat ze dit zo geheim konden houden en op deze manier uitvoerden en voelde mij echt speciaal. Die Hongaren kunnen er wat van. Maar was heel genant voor mijn gevoel want zijn gehele familie was erbij betrokken. Nee is geen optie dan meer en ben stapel verliefd voor de 2e keer in mijn leven. Heb ja gezegd maar wel pas in 2027. Dan heb ik nog tijd voor alles anders gaat het veel te snel. Zoltan snapt dit maar zijn ouders wat minder, zijn moeder had gedacht over een paar maanden. Duidelijk gezegd, moet eerst alles zelf doen en regelen. Ben en blijf een echte regelnicht😃

Goedenavond frummers, Na een paar dagen afwezig te zijn geweest toch aan het eind van deze dag even binnenwippen. En een bakje neerzetten...

Hier ook zo'n dip weer. De eerste ga ik niet nemen. Koffie dus.

Nou weet ik dat velen hier uit principe of wegens hun geloof tegen verandering zijn, maar is het een idee om voor het dagpact op een eigen draad te maken in plaats van hier steeds tussendoor. (Ik lijk Roberto wel). Dan volstaat het gewoon je eigen naam er neer te schrijven, zonder elke dag het gestuntel met kopiëren, namen vergeten, witregels en toestanden. Lekker overzichtelijk. En vooral ook omdat ik merk dat het effect van een duidelijk pact best groot kan zijn. Misschien handig om met like of sad smiley op dit bericht te reageren, als een soort van poll?

Op mn werk is er een nieuwe template voor de functioneringsgesprekken. Vorig jaar was de eerste vraag: "wat is de reden dat u elke ochtend uit bed komt om naar uw werk te gaan?" Waarop iedereen antwoordde dat je daarvoor gewoon betaald wordt. Dit jaar hebben ze, uit 1 of ander idealistisch/naief idee dat je toch zomaar ergens een sloot passie kan tevoorschijn toveren na 20 of 30 jaar trouwe suffe dienst, de vraag nu gewijzigd in: "wat is de reden, BEHALVE UW SALARIS, ..." En ze rekenen op een serieus antwoord. Mijn assistente zei me dat ze gaat beweren dat ze over haar oren verliefd is ("en ik zeg niet op wie") en dat ze dus elke dag komt om diegene te zien 🤣 Haha wat een klucht.

Ik kan nog steeds gefrustreerd zijn omdat er een aantal dingen die ik zo graag wilde en waar ik zo dichtbij zat niet door zijn gegaan. Heb mezelf nachtenlang op lopen vreten en het op een zuipen gezet, het leven en mezelf vervloekt. Maar besefte ineens: misschien moet ik eens kijken naar wat ik wel heb en leren dankbaar te zijn? Moet ik dat leren. Dus dat probeer ik nu. Ik probeer nog wel de dingen te verwezenlijken die ik graag wil, maar tegelijk te beseffen wat ik allemaal voor moois heb in mijn leven. Voor mijn part een vogel in mijn tuin. @Yanaheeft me geïnspireerd

😐 Beste @moderator, er zijn al veel woorden aan jullie geschreven de laatste dagen. Ik het het volgende: we zijn hier met volwassen mensen onder elkaar op het forum. We redden onszelf wel. Jullie bedoelingen zijn ongetwijfeld goed, maar jullie zitten niet zo bovenop en middenin het forum als wij, de leden. Laat ons maar schrijven. We reguleren met elkaar onszelf wel.

Het is wel lekker veilig en makkelijk om te zeggen dat we vanaf onze geboorte alleen maar zitten te wachten tot we dood gaan, dan hoef je verder niks. Je kunt er ook voor kiezen om in de tussentijd lief te hebben, te helpen, je te verwonderen, je te laten raken, te leven, het goede na te streven, schoonheid te ervaren en moedig te zijn.

Vanmiddag werken, start van een reeks van acht dagen. Leuk, dat personeelstekort. Een mij zeer dierbare bewoner ligt op sterven. Toch zijn dat tegelijkertijd de momenten dat mijn werk mij dierbaar is. Er zijn. Nooit een seconde spijt gehad van de keuze van baan te veranderen, vier jaar geleden alweer.

Voor Bolletje en iedereen die het nodig heeft vandaag

Mogge! Aan t ontbijt in veel te duur (voor wat het is) Amsterdams hotel. Niemand van het hotelpersoneel is Nederlands. Vervreemding ten top. Dan strompelt er iemand binnen met zn jas aan, beetje verdwaasd. "What is your room number?" vraagt de aziatische ontbijtmevrouw toch nog. Geen idee wat je me vraagt. Helemaal verdwaasd, eigenlijk. En dan zegt ze: "Can I offer you some coffee?" Voor dit kleine stukje menselijkheid krijgt die de gouden plak van vandaag 🥇

Ik hoop toch dat je haar wél zult vertellen dat je dagen hiervoor hebt gedronken? Dan maar problemen, maar blijf alsjeblieft eerlijk over die dingen naar je psych...

Goedemorgen frummers. Zo, dat was een verkeerd begin van de dag: even snel hier binnenwippen dacht ik..... geen internet weer. Afijn, een halfuurtje kloten en ik kon de deur weer openkrijgen. Snel een bakje neerzetten hier en dan de auto in.... Maak er een mooie dag van luitjes, bedenk: hij kom nooooit weer...

Ik had een fietsmiddag naar de Reeuwijkse Plassen, heerlijk. Maar eer ik bij mn doel (restaurant) was een heerlijk bankje aan het water om wat te lezen. Komt binnen 5 min. een oud(nog ouder) echtpaar, hij 92 en zij denk ik 10 jaar jonger. Dus 1 1/2 uur verder en al zijn soorten kankers besproken, zij zei weinig, tot ik zei dat ik eind dec. een hersen infarct had, bleek zij er ook een, eind nov. te hebben gehad. Was hij even buiten spel gezet haha en konden wij onze kwaaltjes en pillen vergelijken. Ik heb dat restaurant nooit gehaald. Maar wel een inkijkje in hoe het ooit kan gaan worden achter de rollator. Zij tweetjes komen daar elke dag halt houden halverwege hun wandeling. Maar het waren me toch een opgewekte mensen en ze genoten volop van de schapen, hazen en natuur daar. En ik was weer dik tevreden zonder jas op de fiets en ook genietend van de natuur en het weer, en de mensen deze keer.

Het heeft bij mij jaren geduurd voordat ik in de gaten had dat deze smiley een kadootje voorstelde. Ik zag er altijd twee pullen bier in, de ene half verscholen achter de andere. Ik vond het altijd zo raar dat die smiley hier zoveel werd gebruikt.

Heelijk middagje strand

He did it!! 🥳🥳🥳

Ooit kom ik daar ook. Daarom ben ik hier.

Dankjewel, ik vat het positief op. Ik weet inderdaad wat je bedoelt. Dat is inderdaad een tijd terug. En ook een vreselijke periode geweest. Op een gegeven moment kwam ik, net als verschillende anderen ook mijn account niet meer in, en heb ik een nieuwe aangemaakt. Nu ben ik 2 jaar droog. In die tijd ging het op, en af. Echt niet goed in ieder geval. Ik zie het leven nu heel anders, ik ben anders geworden zelfs. Ik heb het gevoel dat ik weer echt leef. Gelukkig ben ik nog jong en gezond. Het was een rommelige start, en de woorden van een ander, ach bepaalde mensen heb je overal, en altijd wel. Ik heb het uiteindelijk zelf gedaan. En natuurlijk met veel lezen, hier. Heel veel. Er valt nog vast veel meer te leren in het leven, maar op zicht ben ik heel tevreden. Het forum heeft mij nooit aangezet om te drinken. Maar ik heb wel eens van die what the ** momenten gehad ja.

Gewoon een tekst van een Delftsblauwtegeltje wat ik voorbij zag komen in een serie die ik aan het kijken was. En me deed schaterlachen. Heb je problemen? Drink dan oploskoffie.

Dat vraag ik mij soms ook af.😊 Toen ik verkeerde medicatie heb gekregen (overgang, die de ha niet erkende) en ik heel bang ben geworden, dacht ik vanzelf dood te gaan door de angst. Ik hield de hele dag mijn man vast. Ben jaren niet buiten geweest, lag op de bank, douchen deed ik ook niet meer. Allemaal hun schuld! Daarom vertrouw ik geen enkele "arts" meer. Nu bij bezwaar UWV weer niet geloofd. Ga in beroep! Advocaat opgezocht en afspraak gemaakt. Ik leef en zorg voor mijn man en hond. De hond heeft ook gezorgd dat ik weer naar buiten durfde/moest. Daar doe ik het voor.

Ja, makkelijker ging het niet drinken (ook) voor mij op den duur zeer zeker. Het ging het 'makkelijke' zelfs voorbij en werd vanzelfsprekend. Zowel voor mijzelf als ook voor mensen die mij van zeer dichtbij als 'rasalcoholist' hebben meegemaakt. Maar ook voor mij geldt: m'n verleden hoort bij me, hoe ik het ook wend of keer, en ik denk wel eens terug. En dan komen er ook zo nu en dan wel eens gedachten voorbij van hoe het zou zijn als ik nu een biertje zou nemen of een glas wijn. Gewoon die lichte alcoholische 'versnaperingen' tijdens een (gezellig) etentje of een luie hete zomervakantiedag bijvoorbeeld. Tegelijkertijd kan ik me niet eens meer voorstellen dat ik dat zou doen. De behoefte, de zucht, is er gewoon niet. Gemaakte, dan wel echte gezelligheid associeer ik totaal niet meer met alcoholroes, en dorst is nu gewoon echte dorst, het lichaam dat snakt naar vocht, dus water zou dan al voldoen, maar liever toch wel een sinas of icetea.. Sterke drank, destijds het hoofdbestanddeel van m'n alcoholgebruik, komt echt helemaal nooit meer in m'n hoofd op. En dat zie ik ook eigenlijk niemand in m'n directe omgeving gebruiken. Maar wijn en bier wel. Zonder dat me dat triggert. Maar dus wel soms even me af doet vragen wat bier en wijn met me zouden kunnen doen. Ik vermoed trouwens dat ik van één glas al helemaal op m'n kop zou staan. Ben niks meer gewend, hè? Bob zegt ook nog: Van dag tot dag werkt voor velen goed. Maar het werkt niet bij iedereen op dezelfde manier. Ik wilde er in het begin liever niet elke dag mee bezig zijn dus ging ik eigenlijk meteen al over naar wat langere termijnen. Voor mij werkte dag voor dag dus wel goed. Ik zat hier (bijna) dagelijks op het forum, ging naar meerdere AA- en NA meetings per week, dus ja, ik was er elke dag wel mee bezig. Hoewel dat bezig zijn na verloop van tijd wel wat afzwakte want het 'normale' leven ging ook door en langzaam maar zeker was het normale leven een leven zonder drinken geworden. Theoretisch was ik door het forum en meetings nog wel erg met stoppen en gestopt blijven bezig, maar in de praktijk niet meer. Toch zeg ik ook niet dat ik nooit meer zal drinken omdat ik ook niet weet in wat voor (rot)omstandigheden ik terecht zou kunnen komen. Daarom blijf ik de (semi)belofte "vandaag drink ik niet" koesteren. Ook na al die jaren nog.

ik ga je bewijzen dat ik het kan zei je mij, je hebt nu wederom bewezen dat je het niet kunt, sommige mensen zullen nooit alcoholvrij worden en zuipen zich dood jij behoort definitief in deze categorie, en dit soort uitspraken als hierboven graag niet meer doen want van jou komend zijn ze totaal ongeloofwaardig, en ja dit is negatieve kritiek waar je niet tegen kunt, deal er maar mee.

Vandaag via de huisarts een doorverwijzing geregeld voor bijstand. Waar ik ooit nog vol gêne zat begint dit aardig routine te worden. Alles beter dan met dronken kop de plomp in lopen. Ik hoop dat ze onder het klepje van mijn hersenpan kunnen ontdekken waar het euvel zit. Meteen ook een bloedonderzoek aangevraagd om te kijken wat ik eventueel al heb geruïneerd de afgelopen jaren. Het voelt eigenlijk wel goed meteen het een en ander in gang te hebben gezet. Geen cynische weerstand meer zoals voorheen. Maar ik reken ook niet meteen op wonderen.

Twee zieken in huis momenteel. Een mooie taak voor dit moment. Dus ik breng thee en beschuit naar mijn vrouw en lees beneden mijn jongste zoon sprookjes voor. Het is een oud boek, nog uit mijn jeugd. Dat is goed te merken. Er worden vrolijk hoofden afgehakt en mensen opgehangen. Ik hoef geen nazorg te verlenen, maar mijn zoon vind het wel typisch. ‘Werd dat hoofd er echt afgehakt, papa?’

Mogge. Gefeliciteerd met je koperen bruiloft @Adri03. Een prachtige stopdatum inderdaad. Nog een half jaar dan is het dertien jaar geleden! Ik zit intussen op dag drie. Ook mooi.

Goedemorgen allemaal 😊 hoe gaat het allemaal ? gaan jullie nog iets doen vandaag ? dag 60 zonder alcohol Vandaag naar opnames van miljoenen jacht met me zus gezellig dagje van maken. Dagpact: renaldo61 MaryArt Kaatje

Oeps, ik meen een paar dagen geleden te hebben gelezen dat je schreef dat je binnenkort jarig was.... Maar daar zit ik dus fout mee. Nou ja, ieder geval gefeliciteerd dan met jouw 19 maanden droog staan. En ja... Femke. Het was haar tijd al ik jouw beschrijvingen van die periode goed lees, het was een goede beslissing van jou om haar te laten inslapen. Ik vind het zo jammer dat je dat maar niet wilt inzien. Langer leven was ongetwijfeld 'lijden' voor haar geworden. Probeer in dankbaarheid en liefde aan haar terug te denken renaldo, niet met spijt en schuldgevoelens.

Ik ben maar een eenvoudig boerke, maar ik denk niet dat je cursussen of wat ook erbij moet gaan doen, maar simpelweg dingen eraf moet gaan doen. Ballast afwerpen om je weer vrij te kunnen voelen. Dan moeten die honden maar gewoon met hun eigen baas gaan spelen in het vervolg. Niet bij voorbaat uitsluiten dat een andere baan onmogelijk is vanwege financiële verplichtingen etc. Vaak is veel meer mogelijk dan wij plegen te denken. En anders verkoop je gewoon de boot. Ofzo. Ik roep maar wat van de zijlijn. Maar ik verbaas mij tegenwoordig voortdurend hoe zo ongeveer heel de wereld hun dagen volpropt en burn out raakt, zich permanent voorneemt om 'kalmer aan' te gaan doen, maar vervolgens op exact dezelfde wijze blijft voortjakkeren. Of ze schrijven zich in voor een cursus time management zodat ze in het vervolg ook elke dinsdagavond bezet zijn.

Hoezo heb je dan niks leuks gedaan? Wakker worden naast de vrouw van wie je houdt, een warme kus, je uitrekken na een goede nacht slaap, genieten van de geur, de smaak en de rijkdom van een lekkere kop koffie. De vogels, je eigen erf om op te rommelen, je gezonde lijf, de wind langs je huid... en dan moet de dag nog beginnen. Leef ieder moment met aandacht en een dankbaar hart, verder hoeft er niks te veranderen.

Poeh weer een tijd verder. Mini is in november 5 geworden. Inie over 3 weken alweer 4. Morgen mag ze wennen op de basisschool. Ze heeft er helemaal zin in. Alles reilt en zeilt eigenlijk. Mini gaat goed op school. Op mijn werk heb ik het naar mijn zin. S en ik zijn nog steeds verliefd 😆 Nog steeds op de 0 en dat bevalt mij prima. Hoe gaat het met iedereen hier?

Goedemorgen, kinderen naar school brengen maar zo eerst gezamenlijk ontbijten en daarna door naar werk. Dat heb ik altijd in stand gehouden en sta ik ook vroeger voor op. Dagpact: renaldo61 MaryArt Freekie