Klassement

Goeiemorgen allemaal, Gistermiddag belde een oude drinkmaat van mij. Hij heeft sinds anderhalf jaar een poolse vriendin die een tijd naar haar land moest vanwege zakelijke beslommeringen. Hij nam dus zijn kans waar en vroeg of ie even langs mocht komen. Ik vond dat wel gezellig dus hij kwam langs. Ik zei nog dat hij gerust een biertje mee mocht nemen maar dat ik niks dronk. "Ook niet voor één keertje?" vroeg hij. Nee zei ik, want van één keertje komen twee keertjes en voor je het weet is het hek weer van de dam. Zijn bedoeling was dat we lekker gingen drinken en dan wat eten zouden bestellen. Dat gebeurde voorheen regelmatig en dat was best gezellig zolang we niet dronken waren. Maar dat feest ging dus niet door. Hij had wel bier gedronken maar had niks mee, omdat hij dat niet wilde voor mij. Hij nam net als ik een lekker bakkie koffie en is een uurtje gebleven. Ik vond het ontzettend lief van hem dat hij rekening met me hield. Zo kan het dus ook!

Goeiemorgen Bob, Graag geef ik me op voor het jaarpact. Ik ben gestopt op 1 januari 2026.

Kom ff allemaal op een rijtje staan voor de uitreiking van de 10 dagen medailles! Ze zijn van karton, het mocht niet te veel kosten van de moderators, sorry 🤪

Een halve maand alweer!! Gefeliciteerd aan alle volhouders tot aan deze mijlpaal, en voor degenen die gezwicht zijn is er nog altijd de troostprijs te winnen: de tweede helft van de Dry Jan die vandaag ingaat. Zet m op!! ✊🏼✊🏼✊🏼

Het forum saai vinden als er geen ruzie gemaakt wordt doet mij altijd denken aan alcoholisten die niet drinkende mensen saai vinden.

Zelf heb ik het idee dat stoppen met drinken bij de meeste mensen pas redelijk eenvoudig lukt na hun vijftigste. Ik was zelf 55 toen het me na vele tientallen vergeefse voornemens opeens wel lukte de fles te laten staan. Dat is nu ruim 12 jaar geleden. Het heeft er vast iets mee te maken dat je je er rond die leeftijd bij neerlegt dat je leven definitief mislukt is, of dat grootse doelen voorgoed onhaalbaar zullen zijn, maar ook dat het je steeds minder kan schelen wat anderen van je vinden of denken. Of gewoon omdat de hormonen je rond die leeftijd de gezapigheid in sturen. Hier op het forum zie ik deze hypothese vaak bevestigd: de jonkies glijden machteloos terug in drankgebruik, de 50-en-nog-wat'ers lukt het ten langen leste om de drank af te zweren, vaak uiteindelijk best moeiteloos.

Bokszak pijn gedaan, zelfs nog een fotolijst opgehangen en wat schoonmaak werkzaamheden in huis gedaan. Uiteindelijk hebben we de date nu zaterdag gepland, 3 dagen later. Als ik het zo teruglees, klinkt het eigenlijk nog beter dan dat je het zelf beleefd haha En nuchter Ik ruik een overwinning

Bedankt Bob! Het lijkt misschien wat overhaast na slechts 2 weken gestopt te zijn, maar gezien hoe ik me nu voel zou het een enorme blunder zijn om na het eind van de Dry Jan weer te gaan drinken. Of op wat voor ander moment dan ook. Na zoveel jaren is het nu helder geworden.

Ik ben m'n hele leven een goede slaper geweest met tijdens de overgang soms een dipje van 1x in de week ofzo. Maar nu, sinds ik met die kutcovid zit kan ik helemaal niet meer slapen, de nachten zijn hel. Ook met slaapmiddelen kom ik niet verder dan een paar uur slaap. Zo lang achter elkaar maar 2 of 3 uur slapen daar zou je al kapot aan gaan als je niet ziek was. Ik heb even totaal geen zin om dit te accepteren, ik ben zó ziek, ik kan niet meer en ik háát het! Godverdommesse klotezooi!!!!! Even hardop vloeken is wel lekker en dan de moed maar weer bij elkaar rapen. Mijn kraslotenactie heeft al iets van 120 loten opgeleverd, nog geen grote prijs maar ik moet nog veel openkrassen. Mensen sturen ook lieve kaarten met de krasloten mee, heel fijn ❤️

Goedemorgen, Tijd om weer even van me af te schrijven. Hier gaat het best goed eigenlijk. Begin steeds meer rust te ervaren. Vanavond een gelegenheid die normaliter doordrenkt zou zijn met alcohol. En waarbij ik dan continue met mezelf aan het onderhandelen zou zijn over fris of bier, hoeft die vermoeiende onderhandeling vanavond niet. Ik ga wel, maar sowieso aan de fris of 0.0. Geeft meer rust. En degene waar ik mee ga weet dit ook, dat maakt het ook makkelijker. Daarnaast nog een inzicht/ingeving die ik wil delen. Eerder zag ik de drank loslaten als een rouwproces. Een beetje als een scheiding waarbij je nog steeds heimelijk verliefd bent op degene van wie je afscheid neemt. Maar ik begin steeds meer in te zien dat het een oude liefde is met wie ik heerlijke tijden heb beleefd. Maar helaas zijn we uit elkaar gegroeid. Zo’n ex heb ik ook. We hebben een prachtige tijd gehad samen, maar zijn niet meer voor elkaar bestemd. Nu kunnen we prima in dezelfde ruimte zijn en samen herinneringen ophalen over die tijd. Toch komt er geen moment dat ik verliefd op haar wordt of dat we elkaar willen bespringen. We weten allebei: het was leuk, maar dit is verleden tijd. We kijken er niet met verlangen of weemoed op terug, maar met dankbaarheid. Ik probeer nu zo op dezelfde manier naar de alcohol te kijken. Met de drank heb ik fantastische avonturen beleefd, mooie mensen leren kennen, hilarische anekdotes die met veel plezier verteld worden. Maar ik weet ook dat we uit elkaar gegroeid zijn. Die relatie kunnen wij nooit meer hebben zonder in de problemen te komen. Dus met dankbaarheid kijk ik terug op wat het me destijds heeft gebracht. Maar die tijd ligt achter me. Dat maakt de “strijd” rustiger. Mocht je tot hier hebben gelezen, sorry voor het lange verhaal ;). En maak er er mooie dag van!

Wat geweldig @knakker! Ik ben gisteren even buiten geweest om een paar sneeuwballen te gooien, daar werd ik ook heel blij van. Nu lig ik weer voor pampus op m'n bedje maar de pret van gisteren heb ik in de pocket.

Deze kalender hangt op de deur van mijn werkkamer, op 16-10 heb ik het eerste bloemblaadje uitgevouwen. De eerste weken heb ik dat heel bewust dagelijks gedaan, inmiddels gaat er weleens een aantal dagen overheen en moet ik het even met terugwerkende kracht doen. Nu net vast blaadje 31 van de maand december! Ik ben opgelucht, trots, rustig .. ik ga écht fris dit jaar uit! En fris het nieuwe jaar in.

Vandaag vouw ik het honderdste blaadje om! (En die van de afgelopen dagen, die ik gewoon vergeet) Terugkijkend op de afgelopen weken merk ik dat het thuis en combinatie met werk veel rustiger/stabieler en minder zwaar is. Met heel veel kansen die ik zie en kan grijpen! Het wordt niet saaier, maar juist dagelijks veel leuker. Ik slaap goed, ben mentaal en fysiek fit en heel tevreden!

Net terug met zus van bezoek aan tante. Zij heeft ook zware infarcten meegemaakt. 92 nu en nog net zo als vroeger. Oude verhalen gedeeld, soep met broodjes en veel dankbaarheid dat ze er nog is. Haar geheugen is niks aangetast, of goed hersteld. Dat geeft hoop. Ik vertrouw op mn genen en de kracht van mezelf.komt goed

werd je maar eens boos @renaldo61 maar dan niet op anderen maar op het slachtoffertje spelen wat je zelf doet. Boosheid geeft kracht en brengt je in de actie. Niet om te zuipen hoop ik, maar om een paar wezenlijke dingen te gaan veranderen. Want je kunt veel meer dan je misschien denkt nu. En dan heb je ook een andere uitstraling, wie weet gaan mensen je dan interessanter vinden? Maar het woord aandachtshoer? Wij zeiden vroeger; wat je zegt ben je zelf (met je kont door de helft) En Remi schreef altijd; als je een vinger naar anderen wijst, wijzen er 3 naar jezelf. Mocht je nog nuchter zijn, wat ik oprecht hoop, dan blijf maar even boos, en voel wat een kracht je daar uit kunt halen. Positieve bouwstof. Voor nu en de komende jaren. hup renaldo!

@renaldo61 Je vraagt een zorg die de ene volwassene in mijn ogen niet of of nauwelijks op een gezonde manier aan een andere volwassene kan geven, tenzij de ander echt niet in staat is om voor zichzelf te zorgen, zoals een kind. Ik kan me voorstellen dat jij de indruk wekt dat je dit wel kunt, voor jezelf zorgen. Misschien laat je dit al zien. Of wordt er gedacht dat je dit kunt leren van anderen o.a. door je aan te spreken op je eigen verantwoordelijkheid, of je het even zelf te laten uitzoeken. En misschien daarom worden er afspraken verschoven, en tonen mensen hier op het forum hun ongeduld met jou. Omdat er wordt gedacht dat je dat kunt hebben. Is dat onterecht? Zorg en steun claimen, en als je deze niet krijgt dreigen met jezelf iets aan doen, vind ik een heel pijnlijk patroon. Maar het is wel een menselijk en herkenbaar patroon, ook voor mij. Het meest pijnlijke is misschien wel dat mensen juist minder geneigd zijn om steun te geven als je ze chanteert en veel ruimte en aandacht claimt. Omdat het ongelijkwaardig is en niet wederzijds. Ouder-kind. Dat kan niet lang goed gaan. Als het goed is willen hulpverleners ook niet de rol van ouder op zich nemen, dat leren ze meen ik althans. Ze zullen jou blijven uitdagen een volwassen rol aan te nemen zodat je je zo min mogelijk afhankelijk zult voelen en zijn.

Trouwens nu we het daarover hebben, ik heb me gisteren opgegeven voor een stage reddingszwemmen met de hond, eind mei voor haar verjaardag. Ik heb geen idee hoe dat in zn werk gaat maar in het ergste geval wordt het een dagje lekker samen poedelen 🤣 (Nu dat ik nuchter ben, ben ik druk bezig allerlei goodies te plannen! Zelf je slingers ophangen en zo).

Ik haal er heel veel kracht uit als ik zie dat een ander het vervelend vindt dat ik niet drink! Echt, kan ik me bijna op verheugen. Bijna jammer dat ik nauwelijks drinkende mensen om me heen heb. Vooral gelukkig maar!

Straks naar de hondenclub! Het is -3 🥶 Er is goed geslapen en niet gedronken.

Qua handwerken heb ik vanalles geprobeerd, wel steeds met zelfde thema Nu zit in mijn hoofd; gebarentaal leren, misschien toch weer met anderen muziek maken. Ik ga in ieder geval eens bij een harmonie kijken weer (wat me tegenhoudt is het evt mee moeten lopen op straat). Qua gebarentaal is het in de regio lastig vinden. Edit; ik vind gezelschapsspelen leuk ook. Doe dit nu wat vaker 's avonds via boardgamearena. Online, niet met échte mensen aan tafel, maar komt een beetje in de richting.

Vijf jaar dus.

@kers je bent de alcohol op deze manier wel aan het verheerlijken, klopt dat wel? Ik betwijfel of je van drank opeens vrolijker zou worden. Ik heb oud & nieuw ook al jaren geleden afgezworen. Niks niet wachten tot je eindelijk naar bed mag. En ook geen alcohol. Vriendelijk uitnodigingen afgeslagen, mensen lijken het dan sneu te vinden dat je alleen thuis zit. Terwijl het voor mij een opluchting is. Lang genoeg netjes opgezeten en door de vuurwerk-oorlog weer naar huis.

Goeie morgen kanjers. Ik wil graag iedereen een gezond 2026 wensen. Blijf sterk, ik beloof dat ik het doe, jullie ook?

de winkels zijn dicht vandaag 4 dagen nuchter joehoe wie had da gedacht...ik niet is motiverend om verder te doen ik hoop dat ik vrijdag iets hoor van de kliniek ivm mijn opname

Ik ben wat klein uitgevallen deze keer. De afgelopen 10 maanden heb ik drie glazen wijn en twee sipjes whisky gehad. Helemaal blij met de rust die niet drinken geeft dus ik ga ook voor een droge januari erbij.

Het is volbracht. Het jaar zit erop. In elk geval qua werk. Ik ben zo opgelucht. Meestal overvalt een vakantie mij als een plotseling genoegen. O, nu alweer? Dit keer telde ik de dagen. Acht dagen vrij! Eind van deze week gaan we naar België, de slagvelden van de Eerste Wereldoorlog bezoeken. Ja, ik weet de gezelligheid wel weer meteen op te zoeken. Mijn zoon had het met geschiedenis op school en vond dat ook erg boeiend. Maar vandaag niks. Gewoon weer pompiedom.

Gisteravond na negenen thuisgekomen. De bumperhond was helemaal blij en begon meteen haar (nog volle) voerbak leeg te eten. De petsitter had me al geappt dat ze niks at. Puur van de stress 😢 Dus er gebeurt echt wat in die kop, het is niet gewoon business as usual, zolang ik maar eten krijg en even buiten mag plassen draait de wereld gewoon door. Nee, ze zitten echt in de rats in die situatie. Net als dat je je kind 3 dagen alleen thuis laat. Overigens begint het al als ze me een koffer ziet inpakken want ze heeft alles in de gaten. Ik hou er helemaaaaal niet van om haar zo achter te laten en had al min of meer gezworen het niet meer te doen, nu stelde een nicht voor om kerst volgend jaar bij hun in Bretagne te vieren dus dat wordt de gelegenheid om hond lekker mee te nemen. Ook daardoor raakt ze van slag maar tis wel gezelliger.

Dronken achter het stuur? Jammer dat hij zijn rijbewijs niet heeft hoeven inleveren. Geen goed woord voor over.

Ja, top. Laten we dat gaan doen. Nu Mormel even niet zijn eigen draad kan beschrijven. Dat we dan om beurten onze onderlinge ergernissen hier neerzetten.

Dag 94: gisteren 3 maanden muntje opgehaald bij de AA meeting. Ik heb er steun aan, aan deze hele community. Anderen noemen het een sekte 😉 Ik haal er precies uit wat voor mij van toepassing is. Opvallend is dat ik niet eens meer denk aan alcohol. Althans, gros van de tijd maar dat ik dus meer denk aan dingen als: hoe deal ik met alle ongemak? wat kan ik nog wel doen qua festivals (hele weekenden?) welke schade heb ik aangericht? waarom heb ik mezelf zo lang laten meeslepen door dit goedje? Sinds de breuk met mijn ex, kan ik erin berusten. De acceptatie fase is gestart. Man, wat heeft dat lang geduurd. Ik kon eerst niet goed rouwen, want ik dronk! Sinds ik niet meer drink, is er echt ruimte voor rouw. We zijn meer in gesprek dan eerst. We kunnen elkaars verhaal en verdriet aanhoren. Dat werkt dan ook weer helend. Verder een traject EMDR afgesloten. Ook dat gaf de afgelopen weken ruimte om alles toe te laten. Mijn hele lichaam trilde, er kwamen nog meer trauma's naar boven. sliep niet meer. Kortom, het was heftig, maar doordat ik alles toeliet en in contact was met lieve vriendinnen ben ik ook echt gaan helen. En nu, na de 3de sessie is er LUCHT. Geen lading meer op datgene waarvoor ik EMDR had. Langzaamaan heb ik het idee dat ik herstel toelaat. Dat ik mag zakken in alles. Fijne dag

Dan is het misschien wel goed je af te vragen hoe dat komt (maar dat heb je meen ik op je eigen draad al aangegeven toen je die herinnering aanhaalde dat je moeder je niet kwam helpen toen je als vijfjarige met een gebroken enkel bij een beekje lag te krimpen van de pijn), en hoe je met zulke gevoelens om wilt gaan, nu maar vooral ook in de verdere toekomst. Ga er maar vanuit dat iets dergelijks nog wel vaker voorkomt. De gevoelens wegdrinken is geen optie meer, dat heb je je gekukkig gerealiseerd en dat verdient echt een groot compliment. Hier langdurig komen klagen is nog een mogelijkheid, maar je hebt al gemerkt dat mensen op den duur toch wat kriegel gaan reageren als je dat maar blijft doen. Misschien een goed moment om jezelf wat vragen te stellen, zoals: Zijn er nog andere opties? Wat kan ik zelf doen om dat patroon te doorbreken? Wil ik dat patroon eigenlijk wel doorbreken. Of vind ik het stiekem wel fijn om me zielig te blijven voelen? Zo ja, hoe kom dat dan eigenlijk en moet ik daar niet eens vanaf zien te geraken? Dat zijn natuurlijk ook dingen die je dan verder kunt bespreken met je psychiater als je die weer ziet.

Ik wil elke dag bijlezen en dat lukt niet en dan moet ik soms dagen achtereen nalezen. Maakt niet uit want het helpt mij nuchter bewust zijn te blijven en dat is voor mij heel belangrijk. Maar soms wel raar en dat je misschien denkt wat ik bedoel. Loop dan achter, letterlijk. Werkend en niet drinkend kom ik echt tijd te kort, kan er niks aan doen. Gaat vanzelf. Dat is het mooie aan mijn lange ellendige strijd geweest. Gewoon niet drinken/verzuipen/verstoppen/camoufleren. Diabetes onder controle. Gebit gaat super goed. Werk heerlijk maar ga het missen hier in Nederland.............................................................En echt ja in Nederland komen wij als hulpverleners echt wel tijd te kort hoor en zitten daar echt wel mee vaak thuis nadien. Denk daarom ook de grote uitval in de zorg door burn out. Wij vinden dit ook niet fijn!! Snap dat de jeugd niet meer voor de zorg kiest, logisch. Prachtige huizen en grond gezien in Hongarije gezien in het echt. Ook een bod gedaan. Heb straks mijn eigen fruitbomen en giga moestuin. en genoeg plek voor mijn katten en paardjes op eigen grond. Droom die uitkomt. @MaryArt Nostalgie hoe het ooit was hier in de tijd van mijn voorouders en nu nog steeds daar is. De ruimte grond/plek voor al mijn beestjes. Hou van tuinieren en blijf het wel eng vinden maar ik wil nog echt iets met mijn leven doen en dat is de tijd voordat ik 53 ga worden. Ga ervoor en zo een zin eraan. Fijne avond alvast allen.

Ook ik ga als een malle! Enige wens is dat ik de slaap 's avonds wat eerder vat, maar daar staat tegenover dat ik nu niet wakker word na de eerste alcoholroes om daarna een tijd wakker te liggen.

Goedemorgen, Het schijnt de somberste dag van het jaar te zijn, de derde zondag in januari. De overburen hebben er lijkt het zo in ieder geval last van. Tegen half zeven veel geschreeuw, er werden ruiten ingeslagen door een huisgenoot die zo te zien de deur is uitgezet of uitgelopen. Hij bleef buiten zinnen en gillen en schreeuwen op straat. Nu is het weer stil, de politie heeft het opgelost. Het komt vaker voor heb ik begrepen van de buren, onder invloed van van alles. De laatste keer waren wij met vakantie. Het tafereel brengt me terug naar het gezin waar ik in op ben gegroeid, wij waren dat huis in de straat waar de politie geregeld langs moest komen omdat het hommeles was. Voor mij was het als kind heel gewoon, maar het heeft natuurlijk allerlei belemmerende sporen achtergelaten die je niet zo maar even van je af kan schudden. Ik voel me dankbaar dat dit niet meer mijn leven is, dat het leven voor mij heel anders voelt nu. Dat ik compassie kan voelen voor deze mensen en tegelijkertijd ook mijn eigen hartkloppingen kan observeren. Dat ik er niets mee hoef, met niks. Ik ga vandaag lekker naar het strand met een vriendin. Enorme zin in!

Goedemorgen frummers, Ik betrapte me er gisteren op dat ik met enige heimwee terugkeek naar de tijd van voor mijn pensioen: Ik ging naar mijn werk, deed het huishouden en alles wat ermee te maken had, ging op zijn tijd even bij de kinderen langs en dat was het wel. In het weekend bijkomen, lezen en een spelletje. Nu zijn mijn weken vol met beloofde 'leuke dingen doen', afspraken voor Kees bij de arts/ziekenhuis, eigen ziekenhuisbezoekje, vrijwilligerswerk, met regelmaat oppassen en noem maar op. Inmiddels zijn de weinige taken die Kees voor zijn rekening nam ook bij mij beland... Van de 7 dagen van de week in mijn agenda staan er zeker 4 omcirkeld omdat ik dan 'ergens naartoe' moet. Vandaag nog een rustig dagje (gewoon even het huishouden doen) en dan de komende week 6 van de 7 dagen op pad. Dat moet anders. De week daarna heb ik zelfs onverwacht vrij van vrijwilligerswerk, staat geen enkele dag omcirkeld en dat hou ik ook zo. En dan hoop ik dat na de bizarre december- en januarimaanden februari rustig zal verlopen. Daarna zie ik wel weer. Zo, dat was mijn zaterdagklaagzang. Nu hoogste tijd voor een bakje.

@renaldo61 ik ben blij dat het je toch weer gelukt is om zondebokken te vinden voor je eigen problemen 👍🏻👍🏻👍🏻 zo kan je ze nog jarenlang koesteren. Als je altijd met alles en iedereen in de clinch ligt, zou het probleem dan niet bij jou liggen ipv bij de rest van de wereld? Als ik suggereer dat je ophoudt door te zagen en iets anders te gaan doen, dan is dat met de beste bedoelingen want het is op die manier dat ikzelf met dat soort dingen omga. Hier eindeloos zelfmedelijden hebben levert niet het resultaat dat je zocht: mensen krijgen er snel genoeg van om iemand steeds mentaal op sleeptouw te moeten nemen. Hulpverleners misschien ook wel. In de roeiboot des levens ook zelf meeroeien graag, ook al is het niet heel driftig. Het zou overigens goed zijn om eens boos te worden. Dat is een emotie waar je meer mee bereikt dan met zelfmedelijden. En dan niet op ons natuurlijk maar op de persoon die de afspraak heeft afgezegd. Boos of onterecht boos, dat zie je vervolgens vanzelf, maar alles is beter dan hier te zitten janken.

Nog steeds doperwten @knakker 🤣 Maar het helpt wel! Ik verander langzamerhand weer van monster naar mens. Vandaag kan ik weer ff op mijn fietsje stappen want ik hoeft niet elk uur meer te koelen.

Het is een poosje stil geweest, maar wat valt er te melden als het gewoon goed gaat. Voel me steeds meer mezelf en krijg mijn gevoel weer een beetje terug. Het afgevlakte wordt steeds minder. Had tijdens de 2 weekse kerstvakantie wel een paar moeilijke momenten. Echter niet aan toegegeven en dat maakt nu dat het iedere dag iets makkelijker lijkt te worden. Afgelopen week een heftige gebeurtenis (werkgerelateerd) meegemaakt en ook dit brengt me niet van mijn stuk. Dat was eerder wel anders. Het gaat goed zoals het nu gaat... we kruipen langzaam richting de 3 maanden 😅

Goeiemorgen allemaal, Gisteren is mijn ooglidcorrectie gedaan! Het viel me alles mee maar het blijft toch altijd spannend in de aanloop er naar toe. Ik was al een week lang aan het hamsteren geslagen want je kunt de eerste 3 dagen niet veel omdat je elk uur 10 minuten moet koelen. Dat gaat op heel ludieke wijze. Twee boterhamzakjes gevuld met doperwten in de vriezer en die stop je ergens in want het mag niet direct op de huid ivm bevriezings verschijnselen. Ik doe ze in sportsokjes en daarover een haarband zodat ze op hun plek blijven liggen. Dit 3 dagen lang en dan hoeft het nog maar 3 x per dag. Over een week mogen de hechtingen eruit en dan is het leed geleden. Daarna duurt het nog even voor je weer aantoonbaar bent en je moet het heel rustig aan doen. De sportschool zit er voorlopig even niet in ivm met druk op je ogen en daardoor blauwe plekken. Nou dat hebben we ook weer gehad, weer een ervaring rijker. Er is 2.3 cm. van elk ooglid afgesneden en dat was volgens de chirurg best veel. Ik leefde al een tijd met halve rolluiken voor mijn ogen.

Een dubbele delta. Zie plaatje voor uitleg. En op de andere arm een citaat: ”memento mori / memento vivere

Zo is dat. Een prima grondhouding. Je moet het ook niet te groot maken. Bij mijn eerste stoppoging voelde het voor mij als liefdesverdriet, compleet met weemoedig door de velden dwalen. Wat een aansteller.

Waarschijnlijk duurt het zo lang omdat waar je bang voor bent nog niet voorbij is, en als alcohol de manier voor jou is om met angst om te gaan, dan zal het blijven trekken tot je afspraak voorbij is? Ik vind het heel herkenbaar: als zus en zo voorbij is, dan kan ik stoppen. Dan kan ik het wel. Wat mij vaak kan helpen is deze gedachtengang: eigenlijk is er altijd wel iets waar ik tegenop zie of me zorgen over maak. Dat houdt nooit op. Soms lijkt het leven even zorgeloos, maar dat is altijd maar kort. Er is altijd wel wat, maar ik wil wel doorgaan met mijn leven en het leven niet steeds on hold zetten als er iets is, met bijbehorende verdoving en nasleep. Ik wil de dingen blijven doen die voor mij belangrijk, fijn, nuttig en nodig zijn, die dingen bepalen hoe mijn dagelijkse leven eruit ziet. Dan kan ik als ik even uit mijn evenwicht ben geraakt terugvallen op een fijn leven dat ik zelf heb vormgegeven en niet heb laten invullen door mijn behoefte aan verdoving met tussendoor een schijnleven. Het werkt vooral goed als ik al een tijd ben gestopt en in een acceptatiemodus zit: dat ik mag voelen wat ik voel, dat mijn hoofd er niet mee aan de haal gaat. Als ik alcohol weer toelaat in mijn leven, keer ik weer langzaam terug in een staat van de mij welbekende lichte depressie en angst, onopvallend genoeg om te denken dat het prima met me gaat. Tot ik dat weer zie.

Mijn hartelijke felicitaties voor onze drie jarigen: @Senna34 met 2 jaar, @Artemis met 5 jaar en @MissSauvignon met 6 jaar in nuchtere staat. Groot respect. Laten jullie weten of je door blijft gaan? Ook altijd fijn iets over je ervaringen te vernemen. Ook mijn petje af voor @Marij1984, @Asterix en @water.

Goedemorgen toppers wat heeft dit jaar me veel gebracht.

(De tijd) (tussen haakjes, want ik zit niet in de slee)( we hebben net, een paar dagen geleden, de drie hobbit films weer eens bekeken.. komend jaar wil ik ook voor de zoveelste keer de hobbit en 'in de ban van de ring' weer eens gaan lezen. Doe ik elke vijf jaar wel een keer, al vanaf mijn ca. 20e..)

‘Dat zal ze leren’ was schijtlollig bedoeld. Zoon is 14. Naar zee is hier favoriet. Tijdens wandelingen voer ik met hem de beste gesprekken. Moeilijke gesprekken moeten overigens vooral kort zijn. Daarna vis eten. Ofzo.

Ik heb het daar ook moeilijk mee. De meest altruistische reden om lekker aan de zuip te gaan 🤣

Goedemorgen, ik plak er nog een derde en vierde kerstdag aan vast. Zou naar een klus gaan maar heb afgezegd vanavond komt er een vriendin op de boot eten. morgen ga ik weer met andere vriendinnen de hort op,zo het er nu naar uitziet. het leven is zo slecht nog niet 😊

Goeiemorgen allemaal, Ik ben het eens met Bolletje. Een dagje rustig aan doen en voor de liefhebbers onder ons kunnen we hier vlakbij een duik nemen in het ijswater 🥶 en daarna daarvan bijkomen 🤪

Mogge mensen. Het gevoel van eenzaamheid wordt niet veroorzaakt door te weinig mensen om je heen, maar door het gebrek aan contact met hen die je omringen. In de volstrekte eenzaamheid en stilte van de natuur voel ik mij doorgaans juist gelukkig. Als ik met veel mensen om me heen gezellig zit te kwaken overvalt mij vaak hoe ontoereikend eigenlijk elk contact is en hoe fundamenteel onze eenzaamheid. Uuteindelijk is iederien allenig.