Klassement

Vandaag vouw ik het honderdste blaadje om! (En die van de afgelopen dagen, die ik gewoon vergeet) Terugkijkend op de afgelopen weken merk ik dat het thuis en combinatie met werk veel rustiger/stabieler en minder zwaar is. Met heel veel kansen die ik zie en kan grijpen! Het wordt niet saaier, maar juist dagelijks veel leuker. Ik slaap goed, ben mentaal en fysiek fit en heel tevreden!

Een andere fase. Ik lees een nieuwsbrief van Stoic Wisdoms op Substack, misschien vind je dat ook leuk om af en toe in je inbox te krijgen. De laatste ging over hoe verandering eigenlijk gaat. De tekst gaat over wat er gebeurt als je niet alleen begrijpt dat er iets moet veranderen, maar het ook echt probeert te dóén. Mensen weten vaak precies weten wat er zou moeten veranderen, maar blijven toch vast zitten : de pijn van weten zonder handelen. Bij echte verandering komt op een gegeven moment een moment van weerstand. Ondanks goede redenen en motivatie voelt het nieuwe gedrag ineens verkeerd en onnatuurlijk, terwijl het oude vertrouwd en logisch lijkt. Veel mensen zien dit als een teken dat de verandering mislukt is en haken af. De auteur stelt dat dit ongemak juist het teken ís dat verandering plaatsvindt. Het verkeerde gevoel hoort bij het proces van anders worden. Kennis die niet wordt geleefd, kan alleen worden omgezet in verandering door te handelen, ook als het nog niet goed voelt. Dat botst met het idee dat verandering vanzelf en authentiek moet aanvoelen. In werkelijkheid is je ‘authentieke zelf’ op dat moment juist het deel dat vasthoudt aan het oude. Nieuw gedrag gaat pas natuurlijk aanvoelen dóór het te doen, niet door te wachten tot het vanzelf goed voelt. Tot zover de tekst. Het gewicht van ongeleefde kennis is eigenlijk best zwaar voor mij als ik er zo over nadenk. Bewust belast zijn. Ik merk dat daar best veel zelfafwijzing op kan zitten. Stomkop, je wéét het toch? Stoppen met drinken kan naast gewoon een verdomd goed besluit ook een fix zijn om dat niet meer te hoeven voelen, die zelfkastijding. Erdoorheen dus.

Mijn zoon is 14 en begint een beetje een eigen muzieksmaak te ontwikkelen. Daarmee ontstaan ook raakvlakken met wat ik mooi vind, of vroeger vaak luisterde. Gesprekken over muziek met je zoon: wat is dat leuk. Ik signaleer bij hem ook een voorliefde voor melancholie. Zoals in onderstaand nummer van de Talking Heads. Een band die ik grijs draaide toen ik zelf 14 was, maar daarna jarenlang nooit meer heb geluisterd. Deze vind ik hypnotiserend mooi:

We kunnen het ook in het Zoeloe doen: uFebhuwari omile

Er zitten meerdere facetten aan, een gevulde koek doet natuurlijk niet hetzelfde als een biertje, je vervangt niet 1 op 1 de ene verslaving door de andere. Het is de suiker denk ik. Nee, ik moet hier natuurlijk snel mee stoppen met dat junk gedrag, een gevulde koek uit de automaat hier kost 1,20 dat is 1 reden en verder vreet ik al suiker genoeg zonder die dingen. Dus vanmiddag ga ik even doorbijten zonder zoet vieruurtje.

Ja dit is het moment dat je niet de grote G's door elkaar moet halen. Hoe ging het ook alweer? Gevoelens, Gedachten, Gebeurtenissen, Gezeik, Geërger, Gedronken, oeps 😁

Applaus voor @Lika met 8 maanden nuchterheid, en voor @Fonny, @Kruidenthee en @Artax .

Compliment voor het bereiken va d 5 maanden @Luz. Ga lekker door zo. Complimenten ook voor @Jannigje en @dhen.

Waarom citeer je dat hier eigenlijk, @jackjanssen?

31 januari, logischerwijs Wie dat gaat doen dat weet ik nu nog niet. Misschien iemand die al staat te trappelen 😁

De Wet van Godwin, toch ?

Dat klinkt me bekend in de oren @Etty. Heb dit ook de laatste tijd. Ik had het eergisteren nog. Best veel gegeten, een flinke bak vla erachteraan en ik voelde me zo wegdutten. Ben toen om 10 uur naar bed gegaan. Veel te vroeg voor mij. Het gevolg; half 3 klaar wakker. Ben eruit gegaan en van 3 tot 8 opgeweest. Gisteren had ik het niet, maar na het eten ook nergens zin meer in. Ach, nog even. Dan gaan de dagen weer lengen en zitten we niet meer in het donker weg te dutten. Even een ommetje maken na het eten is altijd goed. Ik ga mijn ochtendwandeling doen. Kijken wie ik nu weer aan het schrikken kan maken . Ik loop meestal in mijn zwarte pluffytrui met eroverheen een zwart bomhesje. Makkelijk ding, er zitten zoveel zakken in en is winddicht. Ik liep maandagochtend even door het dorp tijdens mijn rondje hond. Er staat een vrouwtje bij de pinautomaat, ik loop gewoon langs, hou m'n hond kort, maar dat verschrikte gezicht van dat vrouwtje vergeet ik nooit meer

Wat geschreven/getikt was kon niet maar @Mormel ging het wel verduidelijken. En dan met meerderen en dan ook nog eens groepjes erbovenop springen, soit zo is de mens dan natuurlijk ook weer, zeker in groepen.. Daar hou ik niet van. Glurend meldend *gedrag. Dat vind ik dan ook weer walgelijk. Maar goed. Ieder zijn ding. Hoop dat de trots en dat ze iets bereikt hebben in hun leven daardoor versterkt gaat worden, want als je het daar van gaat moeten hebben dan is er niet echt veel maar goed. @Mariposaheb destijds wel degelijk iets over die opmerkingen jegens jou gezegd. Idd als enige, de rest tikte toen idd niks of lacherig negerend. En jij ging er voor mijn gevoel wel goed mee om. Denk dat Mormel expres soms provoceert, herken dat wel en zeker met alcohol in het lijf. Vraag mij soms ook wel af of bepaalde forummers hier wel echt een alcohol probleem hebben of hier meer vanuit eenzaamheid zitten en de good guy en girl willen uithangen om complimenten te krijgen zodat hun eigen leven nog wat lijkt te zijn. Erg doorzichtig soms. Psychologisch zeer interessant, dat wel. Maar ook triest, dat is mijn mening. Denk dat Mormel hier op uit was. En de rust van de ban geeft hem hopelijk wat rust in zijn hoofd en dat gun ik hem! En sterkte met de uitvaart van jouw moeder. We zien je hopelijk nog eens verschijnen hier. Hou je goed bijeen!

Daar ben je zeker niet de enige in. Bij mij gaat koffie en suiker al veel beter. Cola koop ik al niet meer. Ook koffie heb ik niet meer gekocht. Maar af en toe een ijsje gaan eten? Daar moet ik nog aan werken. Welke andere verslavingen heb ik nog allemaal niet?

Blokje om 👍🏻

Ik was nog aan het bedenken hoe ik je zou antwoorden @Mariposa maar ik zie dat je wat ongeduldig bent, dus dan maar zo. Jij en Mormel zijn dagelijks de enigen die tegelijk pb-en, dat kan iedereen zien op gebruikers online. Er wordt heel weinig van pb gebruikt gemaakt en ik kijk er meestal even voor ik inlog. Het viel me dus gewoon op. Iedereen kiest zijn eigen frummers uit om wat extra mee te delen. En je reactie bevestigt mijn konklusie. Niks mis mee. Ik ben blij dat men verschillende voorkeuren heeft, zo houden we alles een beetje verdeeld. En dat van mooi mens heb ik meteen verwijderd toen ik later pas zijn walgelijke teksten las. Ik kan best bedenken dat het zijn dronken waarheid is, maar er geen excuus voor kunnen maken dat is echt een tekortkoming in mijn ogen. En ik weet niet of alleen ik hier last van heb, maar als ik frummers op negeren zet, dan werkt die mogelijkheid niet, noch ingelogd, noch uitgelogd. Helaas. Dus ik probeer juist nu wat minder impulsief te reageren. En dat valt nog niet mee.

Tja @Etty dat is een lastige vraag..en ja, ik denk dat ik het wel erg vind om weer een " maatje" los te laten. Terwijl dat maatje vrijwel zeker een doodvonnis is. Maar als dat loslaten net zo makkelijk gaat als het stoppen met drinken dan gaat het me heel erg meevallen. Ik kan het pas zeker weten als ik daadwerkelijk mijn laatste sigaretje heb gerookt. Maar dat was jouw vraag niet. En daarop is het antwoord Ja, ik vind het lastig om nare gevoelens te hebben. Niet alleen wat verslaving betreft maar sowieso.

Goeie morgen allebei, Etty lig je dan te malen of gewoon te wachten. Mij is aangeraden om s'middags een uurtje te rusten, zodat je een gedeelte van de prikkels van sochtens te verwerken. Misschien kan jij dat eens proberen?

Ik ben aan mijn laatste bus shag bezig die ik al een een aantal jaren per trein uit Duitsland haalde. Dat deed ik 2 keer per jaar en het tripje op zich vond ik al leuk en spannend, je bent toch aan het smokkelen natuurlijk.Ik werd dan per auto met mijn rolkoffertje naar een treinstation gebracht hier in de buurt. De shag had ik van tevoren besteld over de WhatsApp want het is een heel klein winkeltje en het had een beperkte voorraad. Dan ging ik per trein naar Arnhem waar ik overstapte op een Duitse trein naar Elten-Emmerich wat net over de grens ligt. Vervolgens liep ik 400 meter naar het winkeltje, haalde mijn bestelling op en ging weer huiswaarts. Het retourtje met de trein kostte net zoveel als één bus shag in Nederland en ik bespaarde op die manier 1500 euro per jaar. Dat was de moeite dus dik waard. Maar nu dus mijn laatste bus en ik ben zeker niet van plan om het in Nederland te kopen. Dus stoppen of weer een dagje Duitsland. Ik weet eerlijk gezegd niet of het me gaat lukken om te stoppen. Ik hoop dat ik het als een grote opluchting ervaar als ik mijn laatste sigaretje maak in mijn apparaatje want ik leef hier allang naar toe in mijn hoofd. We gaan het zien.

Wel een fase om extra waakzaam te zijn. Het eerste grote enthousiasme over je verworven vrijheid na de verslaving begint weg te ebben, de trots erop ook. Het Nieuwe Leven begint kortom een beetje gewoon te worden. Saai, als je niet uitkijkt. Ik ben inmiddels al tientallen malen met allerlei verslavingen gestopt, en dit was erg vaak een moment dat Oom Bier weer naar binnen glipte. Dus kiek uut, mien jong.

Het gaat mij niet zozeer om het pact, maar ik vind dit draadje vooral geinig omdat er naast de kwebbeldraad nu weer een plek is waar iets duurzamer over het onderwerp verslaving wordt geschreven.

ik wil jullie gewoon laten weten hoe een typische dag er voor mij uit ziet in de voormiddag ga ik naar mijn ontmoetingscentrum of als ik een afspraak heb daarna bv naar de winkel in de namiddag en avond ben ik het liefste rustig thuis ik ben hooggevoelig en heb in de namiddag en avond tijd nodig om te ontprikkelen ik kiijk dan wa tv ga op de computer of lees ik in een boek binnenkort gaat daar ook vrijwiligerswerk bijkomen ook in de voormiddag ik ga op bezoek gaan bij mensen die niemand hebben en eenzaam zijn zo ziet mijn dag er uit en daar ben ik tevreden mee

Goed bezig @Rudo!

Plaaggeesten....😄

Ik wou vorige week naar de kapper. Die kon pas om 17:00. Kennelijk waren er eerst veel belangrijkere mensen aan de beurt.

🤍

Er zitten best veel mensen op dit forum die zich op enig moment in het buitenland vestigden. Nu ben ik benieuwd of zij hun drankprobleem (want daarom kwamen ze immers hier op het forum) al in Nederland hadden, of dat ze pas in het buitenland goed aan de drank gingen. In dat laatste geval zou ik zeggen dat emigreren misschien toch niet zo'n goed idee is .

Zo heb ik het toen ook gedaan. Anders word je steeds weer herinnerd aan alcohol. De 1 zegt dit, de ander zegt dat... Zelfde met filosofie onzin. Je kunt zaken van alle kanten bekijken, maar het geeft alleen maar onrust in je hoofd. Ik maak een keuze en dat is het!

Het lijkt geholpen te hebben.

Ik ben net als Moeps al vroeg uit Nederland vertrokken. Ik dronk toen niet elke dag, maar dat was meer omdat ik jong was en vooral dronk als ik uitging. Niet zozeer omdat ik Nederland was. Ik had toen al geen rem, ging hele nachten door. Dat is in Italië erger geworden, omdat het toen dagelijks werd, maar volgens mij zou ik overal verslaafd zijn geworden. En in Engeland, waar ik ook heb gewoond, dronk ik ook veel. En als ik in Nederland tussendoor was ook. Ik heb ook boulimia gehad (in NL) en heb jarenlang aan de cocaine en partydrugs gezeten. Dus ja, ik vind altijd wel iets....waar dan ook.

Ben het voor een groot deel eens met @Smaragdie Door de regels heen lezen. Dan zie je een man die het erg moeilijk heeft, moeder overleden, de zaak regelen (waar hij alleen voor staat), vrouw wil scheiden en zijn eigen sores. Dronken en sommigen gaan dan provoceren. Ik kan er niet wakker van liggen. Niemand is perfect! Flavieke wilde ik helpen omdat ik het gevoel heb dat zij dat niet zo goed zelf kan. Aangeven doe ik niemand, heb daar een gruwelijke hekel aan. Over misbruiken gesproken. Ik denk dat bijna iedere vrouw wel zoiets meemaakt in haar leven. Het ging dan niet over verkrachten, maar aanranding. De laatste keer zelfs bij een zelf gekozen opname van 9 weken om van de pammetjes af te komen. Op een moment dat je heel zwak staat, door medewerkers. Ik ben nu altijd op mijn qui-vive.