@doorbijter ik ga je eerst iets anders vertellen wat ik niet heb vermeldt toen ik mij aan jullie heb voorgesteld. Ik heb dit niet verteld omdat ik het gevoel had dat mijn verhaal zo al reden genoeg had om er van te kunnen schrikken en ben ik dus maar gewoon op een bepaald punt in mijn behoorlijk lange reis begonnen met vertellen. In werkelijkheid ben ik al een heeel poosje daarvoor in de problemen gekomen door de benzo’s. Ik ga je dit vertellen omdat het misschien toch wel belangrijk is om aan te tonen dat artsen waar dan ook ter wereld niet goed weten wat ze doen en het dus heel belangrijk is dat je zelf zo goed mogelijk op de hoogte bent om zo misschien veel leed en tijd te besparen. Mijn verhaal is begonnen in het buitenland, zo’n beetje aan de andere kant van de wereld. Ik had daar gewoon mijn medicatie bij me (Oxazepam) van de dokter hier in Nederland, ook nam ik het in zoals ik dat hier altijd deed. Echter voelde ik mij vanaf het begin van de vakantie al niet helemaal lekker en kreeg ik last van allerlei hele rare verschijnselen die ik nog nooit gevoeld had. Op een gegeven moment ging het echt niet meer en ben toen in een ziekenhuis beland. Volgens de buitenlandse arts had ik een stress reactie. Ik had hem uiteraard mijn medicatie laten zien en dit moest ik gewoon door blijven slikken maar kreeg er 1 mg Clonazepam bij voor de nacht. Dit ging een week redelijk, maar toen kwamen al die verschijnselen die ik nog nooit gevoeld had ineens tien keer zo hard terug. Ik wist niet wat mij overkwam en het ging helemaal verkeerd. Ik ben toen voor daar naar één van de betere ziekenhuizen gebracht in een hele andere plaats. Toen ik daar op de eerste hulp lag te shaken kreeg ik weer te horen dat ik een ernstig acute stress reactie had en dat ik opgenomen moest worden. De artsen in het ziekenhuis haalde mij direct van de Oxazepam af en vervingen het voor dit. Ik heb hier het verslag van de opname liggen dus schrijf het precies over: IV fluids B1-6-12 , Folic acid 1 tab, Alprazolam 1mg , Diazepam 5mg, Lorazepam 2mg 2x, Midazolam 5mg IV, Bupropion 150mg, Abilify 10mg. Ik heb daar gewoon twee weken in het ziekenhuis gelegen omdat ik zware ontwenning had van een benzodiazepine. Nu komt het, ik mocht van het ziekenhuis alleen onder begeleiding van een arts plus verpleger naar huis. Ik ben dus opgehaald door eurocross in het ziekenhuis om vervolgens plat in de business class met twee, een arts plus verpleegkundige terug te vliegen naar Nederland. Toen ik terug was in Nederland werd ik gewoon weer vrolijk terug gezet op Oxazepam en Begon het hele circus weer opnieuw met alle verschijnselen. Nou vanaf toen ben ik ongeveer gaan schrijven hier bij wie is wie. Ik hoop niet dat je ervan schrikt, maar ik wil alleen laten zien wat deze medicijnen met een mens kunnen doen en hoe erg het is met artsen die totaal niet weten wat ze doen.
Toen ik na heel veel omwegen uiteindelijk Erik Paling zou gaan ontmoeten voelde ik mij zo verschrikkelijk slecht, ik was zooo ziek. Dus ik weet precies hoe een mens zich kan voelen in deze ellende en had ik dus naast al mijn hoop ook hele hoge verwachtingen hiervan. Omdat je je zo verschrikkelijk slecht voelt door de benzo’s maak je alles ook heel anders mee als een ander en had ik eigenlijk tijdens onze eerste ontmoeting zoiets van oké.. Eigenlijk een hele normale man die in z’n kamertje allerlei mensen ontmoet. Hij vroeg toen ook nog aan me ( waarschijnlijk omdat hij het aan me kon zien ). Had je er misschien meer van verwacht? Ik had er eigenlijk geen antwoord op omdat ik me zo slecht voelde en alleen maar snakte naar beter voelen. Toen ik mij daarna ook echt wel weer wat beter ging voelen langzaam aan en het contact een beetje op gang was gekomen, en ik ook weer een klein beetje op aarde geland was ging ik inzien hoeveel waarde die man wel niet voor mij had en nu nog steeds. Wat ik wil zeggen is: verwacht in eerste instantie niet dat je naar iemand toe gaat met een toverstok die jouw in een dag beter maakt. Deze mensen bestaan helaas niet. Ga er naartoe met jouw verhaal, schrijf alles desnoods goed op. Ga er open in en waar jullie ook op uit gaan komen zul je ook even de tijd moeten geven.
Je vraag over de klachten die ik nu nog heb en in hoevere dit mij in het dagelijks leven belemmert. Dit verschilt per dag, maar ik denk dat het misschien beter is om te kijken wat wel weer goed gaat, en dat is gewoon zoveel beter als dat het voor mij lange tijd geweest is. Je kan hierbij aan van alles denken in het dagelijks leven. Het is allemaal te doen zo, maar er zitten ook mindere dagen tussen helaas.
Ik hoop dat je er iets aan hebt en dat jouw zoveel mogelijk ellende bespaart kan blijven.
Rustige avond allemaal.