De ezel & de steen

[Oskar]

12 uur geleden zei Reacher:

Alleen thuis zijn en een paar minuten later drinken. Dan staat er in huis al ergens alcohol? Moet dat niet weg?

Omdat ik zo'n verrekte heimelijke drinker ben haal ik mijn drank altijd in de winkel, ook al lag er thuis genoeg. Zo ook gisteren. Desalniettemin wil ik het spul liever niet meer in huis hebben. 

[Spirit]

1 uur geleden zei Oskar:

Omdat ik zo'n verrekte heimelijke drinker ben haal ik mijn drank altijd in de winkel, ook al lag er thuis genoeg. Zo ook gisteren. Desalniettemin wil ik het spul liever niet meer in huis hebben. 

Beter van niet idd. Wij hebben nooit geen alcohol in huis. Ergens moeten er nog 2 speciale biertjes zweven, eentje met het logo van Rotterdam erop en een trekzakse. Staat dan op het label. Geef het wel weg aan iemand die trekzak speelt. Vond er niets aan toen ik het kreeg. Beetje dom ook van dat mens. Kreeg het van iemand van het koor, die ik in vertrouwen heb genomen, toen mijn vriend die terugval had. Ze weet dat wij niet drinken. Ach, mensen he? Hoe gaat het nu met je? Alweer herpakt? 

[Mormel]

1 uur geleden zei Oskar:

Triest verhaal @MaryArt. Ik hoop niet zo te eindigen. Maar tegelijkertijd besef ik me wel dat met vreemde uitspattingen zoals eergisteren dat ik niks kan uitsluiten. Normaal gesproken drink ik met de gordijnen dicht en de deur op het nachtslot. Maar ook hierin schuif ik op richting roekeloosheid.

 

Eigenlijk weet ik niet of dat laatste een goede verschuiving is. De laatste tien jaar ofzo drink ik ook voornamelijk thuis in een situatie zoals jij beschrijft. Het voordeel eraan is dat ik geen andere mensen stoor (behalve dan op fora) en direct naar bed kan, maar het nadeel is wel dat wanneer ik vroeger naar de kroeg ging ik toch telkens de moeite deed om mij te douchen en propere kleren aan te trekken (goed dat deed ik ook nog wel zolang mijn vrouw hier was) terwijl ik nu vaak geen reden zie om mezelf nog te verzorgen daar ik toch niemand zal zien. Heel die sociale controle valt weg. 

[bumperjim]

Ik moet wel zeggen dat het iets van seks drugs en rock 'n' roll heeft wanneer moeder de vrouw een tijdje weg is. (Toevallig vertrekt de Stier morgen naar Parijs en komt maandag weer terug).

Het is niet alleen de "Lonely" trigger die dan speelt. Sommige vrouwen zoals de Stier zijn een soort vliegwiel voor een wat instabiel geestelijk leven zoals het mijne. Waarmee ik niks wil beweren over Oskar 😜 Waarmee ik ook niet wil zeggen dat direkt de stoppen doorslaan wanneer de Stier even een boodschapje doet, maar een dag of een weekend alleen, dat creëert (als je niet uitkijkt) toch een beetje het poten-op-tafel, borrelnootjes en bier effekt. Als van toen ik nog single was, ruim 30 jaar geleden. Daar loopt nog een oude groef naar de alcohol. Even alles de boel de boel. Gek genoeg heb ik dat niet als ik een weekje voor de zaak op stap ben, dan zit ik over mn oren in het werk ook 's avonds in het hotel.

Oskar ik hoor het wel of het beeld nergens op slaat voor wat betreft jouw situatie of misschien toch wel 😁

gisteren om 16:15 bewerkt door bumperjim

[Oskar]

@bumperjim

Het feit dat het zuipen plaatsvindt als iedereen weg is is denk ik niet zozeer de remmen los maar eerder de ultieme vorm van de rolluiken dicht. Me afsluiten voor alles en iedereen. Genieten doe ik op die momenten in elk geval niet. Wel het ontvluchten van verantwoordelijkheden. Het is het Totale Niets. Een vacuüm dat zich als vanzelf volzuigt met alcohol.

Samen met het gezin geniet ik vaak juist wel. Alleen kan ik dat ook wel, maar dan gaat het niet altijd vanzelf. Ik moet mezelf zachtjes dwingen om actief te blijven. Structuren aanleggen, plannen maken, ook die gravelbike ja. Maar het moet ook niet gaan knellen, want dan word ik weer recalcitrant. Zucht. Ik ben de puber die ik zelf moet opvoeden.

Een cursus salsa of improtheater moet ik overigens niet aan denken. Dan loop ik liever nog een keer dronken die sloot in.

 

11 uur geleden bewerkt door Oskar

[Oskar]

@Mormel

In mijn kroegtijd fungeerden mijn vrienden op het laatst ook als regulering. Dan moest ik mijn drinktempo noodgedwongen wat aanpassen omdat de rest het glas pas halfleeg had. Ik werd mij bewust van mijn probleem op het moment dat ik thuis uit de kroeg  begon te merken dat ik nog niet klaar was. Dan ging ik daar alleen nog even door. De grootste pieken bereikte mijn drankgebruik tijdens mijn vrijgezelle jaren. Het werd minder door werk en huwelijk. Enerzijds omdat ik het leven daarmee ook een stuk aangenamer vind, maar ook omdat ik mij dan netjes moet gedragen voor mijn werk, mijn vrouw, mijn kinderen. Dat zit er ergens nog steeds in. Dat is een vrij treurig inzicht. Ik ben een beetje blijven hangen in de adolescentie.

11 uur geleden bewerkt door Oskar

[Lonster1]

Volgens wil iedereen af en toe terug naar hoe hij was als jongere. Lekkker onbezorgd en onverantwoordelijk. Niet de druk van geld verdienen, spullen kopen, huis, auto, vakanties, gezin, relatie, to do lijst.

Beetje gek doen, los komen. Bij jou schiet dat net te ver door, lijkt het wel. 

[Mormel]

Dat van die drinksnelheid aanpassen als je in de kroeg aan de toog zat, is heel herkenbaar voor mij, tenminste in het begin. De laatste jaren dat ik echt kroegen bezocht waren mijn meeste kennissen ook zware drinkers of ging ik van de ene kroeg naar de volgende (in Leuven geen gebrek aan kroegen) zodat het minder opviel hoeveel ik feitelijk dronk. 
Dat wat je daarvoor schrijft over het thuis drinken komt ook overeen met mijn ervaring. Ik denk dat het samenhangt met even die mogelijkheid te hebben om niet verantwoordelijk te zijn voor alles en niet te hoeven nadenken over zorgen. Merk ook dat het moeilijker is om hieraan niet toe te geven nu vrouw en stiefzoon vertrokken zijn al is mijn drankgebruik nog steeds lager dan enkele jaren geleden.  

[Etty]

4 uur geleden zei Oskar:

Samen met het gezin geniet ik vaak juist wel. Alleen kan ik dat ook wel, maar dan gaat het niet altijd vanzelf. Ik moet mezelf zachtjes dwingen om actief te blijven. Structuren aanleggen, plannen maken, ook die gravelbike ja. Maar het moet ook niet gaan knellen, want dan word ik weer recalcitrant. Zucht. Ik ben de puber die ik zelf moet opvoeden.

 

Ik vind dit heel erg herkenbaar.  Ik bedenk nu dat ik mezelf ook als puber moest opvoeden, dat ik niet echt ben opgevoed. Wel logisch dat de volgende fase niet echt kan aanbreken. 

Hoe was dat bij jou? 

[Oskar]

4 uur geleden zei Etty:

Hoe was dat bij jou?

In mijn pubertijd heb ik mij nooit echt afgezet tegen of ontworsteld aan de ouderlijke macht. Niet zozeer door gebrek aan opvoeding. Maar ik was een goedaardige sul die eigenlijk overal wel begrip voor had. En ik had een dominante opstandige zus boven me die het pad effende. Of het gras voor mijn voeten maaide. Ik was ook meer bezig met conflicten te vermijden of in goede banen te leiden dan er zelf nieuwe te beginnen. Maar ondanks dit alles ook nooit het gevoel gehad dat ik mij moest inhouden.

[Oskar]

Vandaag via de huisarts een doorverwijzing geregeld voor bijstand. Waar ik ooit nog vol gêne zat begint dit aardig routine te worden. Alles beter dan met dronken kop de plomp in lopen. Ik hoop dat ze onder het klepje van mijn hersenpan kunnen ontdekken waar het euvel zit. Meteen ook een bloedonderzoek aangevraagd om te kijken wat ik eventueel al heb geruïneerd de afgelopen jaren.

Het voelt eigenlijk wel goed meteen het een en ander in gang te hebben gezet. Geen cynische weerstand meer zoals voorheen. Maar ik reken ook niet meteen op wonderen.

[Quinn]

Cynische weerstand helpt je eigenlijk niks hè?