Pytje

Dank je @Etty. Ik heb er vertrouwen in

Nu ik me op het jaarpact heb gezet, gebeurt er toch van alles in mij. Ik voel me onzeker. Kan ik dit wel? Is dit de goede stap op dit moment? Het voelt leeg en angstig. Met een laatste stuiptrekking hoop ik zo hard dat het anders kan. Dat ik mijn relatie met alcohol nog kan omtoveren tot een vrijblijvende en vriendschappelijke. Niet dus, dat weet ik ook wel. In het afgelopen jaar heb ik voldoende vaak bewezen dat dat niet kan. Wat ik ook vaststel is dat het een heel vervelende stalker is. Nog steeds heeft hij een centrale plek in mijn leven. Soms wat meer op afstand, soms wat dichterbij, soms gevaarlijk dicht op de huid. Nu ik vakantie heb en de dagen geheel naar eigen inzicht mag invullen, lijkt het bovendien dat ik de structuur van de fles opentrekken aan het eind van de middag nog meer mis. Tenslotte was dat een structuur en daar vaar ik wel bij. Net zo goed als bij de structuur van werken tot ik erbij neerval. Toch ga ik de uitdaging aan; het even laten wat het is. Niet op zoek naar een ander project waar ik me aan vast kan klampen en niet op zoek naar vervangingsrituelen. Nu er maar doorheen....

Fijne vakantie Beter!

Op de één of andere manier lijkt iedereen de laatste dagen moeite te hebben met het alcoholloze bestaan. Je bent daarin (hier in ieder geval) niet alleen, Klaske. Ik vraag me af of het voortdurend mooie weer hier iets mee te maken heeft. Het werkt wat verlammend en zorgt - letterlijk - voor stilstand. Ik krijg dan meer en vaker gedachten aan alcohol. Raar maar waar....

Hendrik, ik heb in het afgelopen jaar mijn paroxetine (=seroxat) afgebouwd. Heb het niet als zo heftig ervaren, maar weet wel dat klachten juist extra kunnen terugkomen bij afbouw. Bij mij was dat angst. Dat gebeurde, maar nam ook weer af toen ik er doorheen was. Heb wel heeeel, heeel langzaam afgebouwd. Succes!!

Het is gelukt. Ik heb mezelf op het jaarpact aangemeld. Het voelt nog een beetje als zwemmen zonder bandjes. Totnutoe heb ik altijd een achterdeurtje open gehouden, maar die is dus bij deze op slot gegaan. Ik heb het ook even nodig omdat alle omstandigheden schreeuwen om alcohol: vakantie en ontspanning. En, gek genoeg, door die ontspanning heel veel gedachten in mijn hoofd, die maar wat graag een beetje verdoofd willen worden. Toch wil ik dat niet meer. Omdat ik vanuit mijn tenen weet dat ik kies voor een alcoholvrij leven en daarin is het bevredigen van een korte-termijn-behoefte alleen maar stilstand c.q. achteruitgang. Het lost niets op, maar verschuift hoogstens een probleem. @Francoise, ik doe dus met je mee!!

Bob, wil je mij op het jaarpact zetten? Mijn eerste droge dag sinds mijn laatste uitglijder was 1 juli jl. Maar als je het per vandaag doet is ook prima hoor (dan tel ik die twee weekjes er in gedachten wel bij op).

Laatst vroeg iemand mij: "waarom zet je jezelf niet op het jaarpact?" Misschien is dat een goed idee voor mij, maar ik kan het nergens vinden. Wie helpt mij even?

Ik heb één ding te danken aan mijn uitglijders: ik weet nu heel goed hoe het voelt de day after. Als je voortdurend drinkt neem je dat ongeveer voor lief; je weet niet beter dan dat het erbij hoort. Maar de dag na mijn uitglijders voelde ik me zo beroerd, dat ik me nu bij trek even inbeeld hoe het dan morgen zal zijn. Dat zorgt er totnutoe voor dat de trek verdwijnt en ik een feestelijk glas fruitwater voor mezelf maak.

@Rosee, mede dankzij jouw stabiele aanwezigheid hier op het forum, ben ik iedere keer na een uitglijder weer opgestaan. Wat nu schuldig?? Een zoen heb je verdiend:

Het wordt soms pas echt lastig als de echte nieuwigheid eraf is, Nietmeer. Alle situaties doorstaan, waar normaal drank aan te pas komt, alle euforie daarover gevoeld. En dan de bewustwording: en dit dus voor de rest van mijn leven. Het drankduveltje gaat van zachtjes tikken op je deur over op een luidere bons. Alle berichten op dit forum zijn helpend, maar soms ook verwarrend (is mijn ervaring tenminste). Kortom: je moet zelf ook een tandje bijzetten om verder te gaan op je adb-pad. Je hebt diploma A, maar nu op naar B, zou ik zeggen

tsjonge, wat maakt dit veel los. Ook bij mij hoor. Er zullen meerdere vormen en gradaties zijn van verslaving, denk ik. Toen ik rookte deed ik dat altijd en overal. Ik stond er zelfs 's nachts wel eens voor op. Op een gegeven moment nam ik deel aan een soort cursus "stoppen met roken" en daar was een deelnemer, die rookte iedere avond 3 sigaretten. Ik vroeg me af wat hij te zoeken had op die cursus. Omdat ik het vergelijk met mijn eigen situatie (als ik toch terug kon tot 3 peuken per dag zou ik ervoor tekenen en zeker geen dure cursus gaan doen om er af te komen). Wat ik niet zag is dat iedereen zijn verslaving op een andere manier beleeft. Zo is het ook met drinken; omdat mijn rem kapot is, verdenk ik iedere alcoholist van dezelfde mankementen. Maar dat hoeft natuurlijk niet zo te zijn. BJ bewijst dat en Yana, jij gaat het experiment aan...nogmaals succes!

Dat vraagt een bovenmatige hoeveelheid zelfkennis; ik zou niet weten wanneer het ene (beetje verdoven) ophoudt en het andere (gewoon voor de aardigheid) begint....

@Yana, ook ik vind het geen probleem als je hier verslag blijft doen. Ik zou het zelfs prettig vinden. Ik heb me er bij @bumperjim over verbaasd dat hij na drie maanden wel "gecontroleerd" kon gaan drinken en ik vraag me oprecht af welke karaktereigenschappen er voor nodig zijn om iets te kunnen, wat ik (meerdere malen bewezen) totaal niet kon, namelijk gelimiteerd drinken. Na mijn eerste drie maanden begon ik ook weer. Eerste glas...wat een feestje. Bij het tweede "eerste glas" werd het al gewoner en toen begon ik uit te kijken naar het derde "eerste glas". En, hoppa, mijn "vriend" was weer binnen, terwijl ik zelf de deur voor hem had opengezet. Meerdere malen gedaan op die manier en nu op het punt dat ik het zat ben om hem iedere keer weer de deur uit te zetten. Maar das meer iets voor mijn eigen draadje. Ik waardeer het enorm dat je er hier zo eerlijk over schrijft, dus nogmaals, blijf dat vooral doen!!

Wat een feestjes vandaag! Yana, drie maanden, gefeliciteerd! Ook ik wil je iets meegeven ter ondersteuning van je plan: na drie maanden kun je volgens mij een hele essentiële keuze maken. Werkelijk afscheid nemen of de alcohol proberen zo goed mogelijk op afstand te houden door af en toe te drinken. Ik heb dat laatste gedaan. Had dat proces misschien nodig om bij het werkelijke afscheid uit te komen. Het heeft me wel bakken met energie gekost, want de relatie tussen mij/jou en alcohol zal nooit onbevangen worden. Wat je ook kiest: heel veel succes in de tweede termijn

Ondanks dat er weer van alles gebeurt waar ik, zachtjes uitgedrukt, niet blij mee ben, blijf ik er nuchter onder. Sterker nog, als ik me gespannen voel, heb ik niet eens gelijk gedachten aan drank. Ik merk dat mijn mindfulness training van de afgelopen tijd daarin wel steunend is. Accepteren dat die gevoelens er zijn en er niets aan hoeven of willen doen, zeker niet gaan drinken. Die ontkoppeling is erg belangrijk voor mij en gaat me, stapje voor stapje, steeds beter af. Ik doe het nog steeds dag voor dag, maar merk dat ik wel steeds meer bedreven raak in het leven van dit alcoholloze bestaan.

Hoi @Beter. Wat knap dat je je hier weer meldt. Het is zoals je schrijft: er is vaak 1 reden om wel te drinken en tegelijkertijd zijn er 100 om het niet te doen. Die ene reden heeft dan te maken met een korte-termijn-oplossing voor onprettige gevoelens die je hebt (craving, verveling, verlangen, boosheid, vreugde, noem maar op). Mij helpt het wel vaak om dat voor mezelf te benoemen. Het laten bestaan van dit korte-termijn-ongemak afzetten tegen de winst op de langere termijn. En dan maar zorgen dat je die langere termijn voor ogen houdt. Eigenlijk lees je die strijd bij iedereen terug. Het wordt steeds gemakkelijker, echt waar!

Fijne vakantie @reboot!

Hoewel dit natuurlijk altijd het proberen waard is, lijkt dit me nogal een theorie van de koude grond, Bumperjim.

Welkom Blanca. Je begeeft je inderdaad op glad ijs. Ik las vandaag: beperkt drinken is een uitvinding van alcoholisten. Iemand die af en toe een drankje doet verzint die omgang met alcohol niet. En iemand die het wel verzint kan het niet. Je bent toch niet voor niks vijf weken in een kliniek geweest? Volgens mij ben je hard op weg om weer terug te willen. Het klinkt misschien, evenals BJ, hard, maar ik geloof er echt in dat er vanaf komen alleen maar lukt als je echt niet drinkt. Sterkte en succes!

Ben heel benieuwd. Houd ons de hoogte, dan komen we even langs om het te proeven.

En Jette, beetje bijgekomen? Moeilijk nu om de alcohol te laten staan?

Top Nietmeer! Wat fijn!

Zo is dat: niet vasthouden of juist zo snel mogelijk ervan af willen. Zijn met wat er is...een heel leven heb je er voor nodig om dit te leren