Lika

Ga zo door!

Whoop whoop: yeah!

Topvrouw! Neem de tijd die nodig is. Wat goed je zo te lezen.

Maar... eenmaal een tijd gestopt zijnd, is wel of niet drinken voor mij ook geen issue meer. Ik drink niet. Zou niet meer weten wat af en toe een drankje toe zou voegen.

Yesssss!

101,5

Hoe is het nu met je?

Zie het als lessen ja. Lukt natuurlijk vaak niet, maar dit soort momenten zijn een kans om te leren. Waarin zit voor jou het alleen voelen? Kan soms in van alles zitten. Misschien kan de huisarts je met je ad helpen? Niet zomaar stoppen hoor. Je kind het niet fijn zien hebben is voor een ouder het zwaarst dat er is. Brengt ook veel over jezelf naar boven waarschijnlijk. En toch ben je maar weer aan het opstaan, je deelt hier en gaat weer verder. Daar is moed voor nodig. Dappere dodo. Slaap lekker en morgen weer een dag. Nieuwe kansen om te leren. (Bijvoorbeeld hoe de cheesecake van een andere bakker smaakt?)

@Senna33 wat een herkenning bij mij! En @Bor wat ontzettend knap dat je kunt stoppen ipv doordenderen. Dat is nog eens goede zelfzorg. Wow!

Goedzo @Bilo. Hulp is prima.

Dagpact  Senn33 Lika Kom ik lekker bij je staan Senna. Ik begrijp het. Het is ook gewoon spannend.

@Clare ik wilde je gisteren nog even een hart onder de riem steken apart, maar ben het vergeten. Hoe is het nu?

Goedemorgen

En je kunt je ook even ziek melden toch? Uit ervaring weet ik dat het werk gewoon doorgaat. Take care. Ik slik vanwege die angst/paniek al zo’n dertig jaar ad. En wat Thee zegt: heb je hulp?

@Bor en @Sobermijn vader kon ook nog goed met mijn hond. Dat bracht iets. Prachtig beeld beschrijf je. @jopie over dat loslaten en vastklampen aan... enzo hè.... Nou daar zat ik dus over te denken. Toen dacht ik dat het weleens mijn angst zou kunnen zijn waar ik zo krampachtig aan vasthoud. Die heeft altijd tot aandacht geleid en tot meeleven wellicht. Het zou zomaar kunnen dat ik dat niet meer (op die manier) nodig heb. Het gaat immers om wat ik vind, wat mijn oordeel is over mijn eigen handelen. En ook als dat niet al te best is, daar dan vergeving voor opbrengen en door.... zoiets, nou ja. Dat. Ongeveer 12 uur gewerkt vandaag. En dat was prima. Niet te vaak doen. Nu slapen. Dag mensen, dag frummers, dag lieverds.

Welkom dappere man.

Goedemorgen, buikpijn-tijd-van-de-maand.... Rustig aan maar

Angst en paniek /stress/depressie zijn mijn ‘middle-name’ geweest. In het volwassen leven kon ik ontspannen door de drank dacht ik. Dat ging verder dan ik wilde en hé, spanning en angst waren nooit echt weg. Nu na 2,5 jaar natuurlijk ook niet. Alleen kan ik ze nu erkennen, gaan herkennen en trachten een manier van omgaan met mezelf te vinden, waarbij ik mezelf geen geweld aan doe , maar ook niet kleiner maak dan nodig. Dat zal wel even duren. Ook ik ben geregeld bang op mijn werk. Als ik me labieler voel meer. Rust nemen is dan essentieel. Lastig. Succes! Vraag hulp. Het is een heel veel voorkomend iets denk ik. Wat ontzettend goed van je dat je begint. Zonder schuld en schaamte kom je om te beginnen al verder dan met!

Dat bedoel ik maar!

Houd vol meis!

Maar ... Bilo, er zit ook een kant aan die manier die gevaarlijk kan zijn voor jezelf. Alsof het je eigen schuld is als je wel een burnout krijgt of als iet niet lukt? Voor mij zit het meer in het midden denk ik. Jezelf de put niet inpraten, maar de toekomst is ook niet geheel en al van goud denk ik.

Kun je een link plaatsen?

succes @Bilo! Als het gemakkelijk was, hadden we het wel eerder gedaan toch?

Ik weet het, maar intussen wil ik weg, ‘uit’, ‘ik kan het niet’, help. En precies dat ga ik nu niet doen, hoop ik. Maar o, wat eng. Er is één ding van mijn bordje nu. Op de oude manier, maar toch. Nu de rest plannen en in porties. En nu zit ik in het bos. Ik hoor vogels en kikkers. Dat ook.

Er flitst een beeld van mezelf naar boven. Binnen in de keuken op tapijttegeld met mijn nieuwe plastic rolschaatsen met vier wielen. Dat ging niet. Buiten zouden ze vies worden, zou ik me onbeholpen voelen. Ik heb natuurlijk nooit leren rolschaatsen....