kruidenthee67

Queen....wat een film....

Wat is helpend? Ik lees de verschillende soorten reacties op terugvallen en frummers die worstelen. En dan vraag ik me vraag af, wat is helpend? Is dit helpend? Zou dit voor mij helpend zijn. Ik weet het antwoord niet. ik weet één ding. De bodem bereiken, de knop om, het besluit. Ik weet nog precies dat moment, waar ik was. Zie me staan. En voel wat er gebeurde. Dát was voor mij nodig om echt te stoppen. Me overgeven, daar ging het om. De verantwoording nemen kwam later. Toen pas kon ik ook zien hoe het gaat in het proces bij anderen. En dan wil ik ook soms roepen, schreeuwen, schrijven, helpen. Alle hulp voordat de knop omging...heeft niet geholpen. Dat klinkt raar als ik het lees. Maar daarmee kon ik het nog steeds buiten mezelf houden. Iets in de trant van, anderen gaan het voor mij oplossen. Maar wat is dan helpend, als je daar nog niet bent, bij dat moment? Ik weet het niet...voor mij denk ik de onvoorwaardelijke, oordeelloze support, van mijn man en van mijn maatje. Dat heeft me denk ik de ruimte gegeven, die ik nodig had. En vertrouwen. Dat ik het ook kan. En dat ik het uiteindelijk ook gewoon zelf moet doen. Er nooit een reden is om te drinken. Ik ben geen slachtoffer. Ja, ik geef me over, maar dat is geen passief, maar juist actief proces. Moeilijk, pijnlijk, vooral confronterend, soms verdrietig. Kalmte, moed en wijsheid gewenst.

Overgave❤

Goeiemorgen

Ha Rupsje, goed om van je te horen. En dat je goed gaat. En je nieuwe verslaving is gewicht verliezen haha! Tja, die onmatigheid he? Ik begrijp dat het niet drinken je goed afgaat. Dat is prioriteit nummer één toch? En zoals een echte rups betaamt, volgt dan de transformatie...de slanke vlinder Keep up the good work!

Goeiemorgen

Proficiat Kate...wow wat een mooie tijd....!

Net gekeken. Wel een oke programma.

Welkom Evva, Sja, tips hoe je moet beginnen? Als je wilt stoppen met drinken, de eerste niet nemen. Hier op dit forum kun veel verhalen lezen van hoe anderen dat hebben aangepakt. Wellicht dat de ervaringen van anderen een steun voor je zijn. Succes!

De omstandigheden roepen emoties en gedachtes op...dat is denk ik wat triggert..want daar wil je vanaf, niet voelen, niet denken. Dat 'weten'...is voor mij helpend. En dat ik weet dat drinken niks oplost behalve mijn hersens. 'Zijn' met wat je denkt en voelt...sja...je bent niet je gedachten en emoties...dat soort dingen. Dat klinkt allemaal zo simpel...in situaties van stress en angst lijkt het onmogelijk. MF, wandelen, ademhalingsoefeningen, afleiding, contact met anderen...accepteren dat de gedachten en emoties komen...en ook weer gaan? Ik weet het niet, wat voor jou helpt, wens je in ieder geval sterkte!

Goeiemorgen

En dan is dit zo n moment dat je denkt: blij dat ik niet meer drink! Dat je kunt dealen met wat er op je pad komt. Het gepruttel weer wat naar de achtergrond kan verdwijnen, omdat je goed zorgt voor jezelf en je kind. Je weet wat en waarom je doet. Helder en aanwezig. Dat is wat jij biedt. Sterkte.

Goeiemorgen

Proficiat!

Jeuh...ja....en het gaat goed op de adb weg. Etty, goed bezig!

Goeiemorgen

Ik zou willen dat ik wat voor je kon doen...ik lees je

Van ❤te MG!

Goeiemorgen

Helder en zon...heerlijk... Bij mij is het ook helder en zon...heerlijk haha! Ik verbaas me soms over hoe dat gaat, bij 'de mens'...dat gewissel tussen moods en stemmingen....en ik heb nog steeds niet het balansknopje gevonden, of de aan- uitknop die stress en piekeren veroorzaakt...maar het lijkt erop dat ik daar wel wat beter mee kan dealen. Wow...zeg ik dat nou zomaar hardop?

Goeiemorgen

Elluf?! Sooooo...da's lang...mooi man!

Ik herken het zó..... Maar vind het soms zo stom om dat dan weer te zeggen....'ik herken wat je beschrijft'....zullen we vriendjes zijn O, dat is ook raar he? Dat ik dat denk... Geniet van dit. Het is fijn. Ja, om in soort van rust je dingen te doen. Ook moeilijke dingen. Beetje terugleunen en tóch doen. Zoiets...

Da's een rare gewaarwording he? Ik vertrouw mezelf op zulke momenten niet...is het waar dat ik dus niet omval...maar dat het gewoon door kan gaan...dat ik het gewoon kan? Da's niet echt, ik hou mezelf voor de gek...die gedachten...hoe kan het dat ik nu geen stress meer voel...dat de aanknop toch is omgedraaid? Angst dus. Dat later de grote knal tegen m n kop komt....nu 'weet' ik inmiddels dat dat niet hoeft, die grote knal. Is dat het oogsten...van het werken aan mezelf...van het nuchter aangaan? Ik denk het...vertrouwen groeit. En we ademen...adem in en uit....nu. Fijn voor je Lika.