Kohtje

@Yana, er speelt wel meer mee. Ik heb nu al ruim 30 jaar lang last van een aantal aanvallen van neuralgische amyotrofie wat uiteindelijk geleid heeft tot zo'n 30% verlies aan spiermassa en beknellingen, beschadigingen en ontstekingen in en aan m'n zenuwstelsel. Het plotselinge verlies van smaak en geur is hier niet helemaal mee te verklaren, maar vermoeidheid en somberheid wel. Sinds een kleine tien jaar slik ik al zware pijnstillers en daarvan is het de bedoeling dat ik die dit jaar ga afbouwen omdat ik meer last heb van afkickverschijnselen als ik een keer zo'n pilletje te laat inneem dan dat ik last heb van de pijnen in handen, armen, schouders en benen. Het (vrij plotselinge) slechte slapen kan daar wel een gevolg van zijn. Je had het over LDN en ik zie dat dat ook kan helpen tijdens het afbouwen van opioïden, dus wie weet. Ik moet hier nog verder contact over opnemen met m'n huisarts. Bedankt in elk geval voor deze 'tip'. En ik voeg aan de lijst van beterschapswensen voor jou die van mij ook nog maar weer eens toe.

Goedemorgen. Ik slaap wakend (hoor 's nacht bijna elk half uur de klok van onze Lebuïnestoren slaan, die overigens sinds de wintertijd is ingegaan van slag is) en ik waak slapend, m.a.w. ik leef een beetje zombie-achtig. Je zou kunnen stellen dat ik dit slapend typ. Ik slaap (sliep) graag maar ik word ook graag fris wakker. Dus niet fijn, nu. @Yana, ze hebben van alles onderzocht bij me maar niet kunnen vaststellen of er sprake is van long-covid, mede omdat ik geen idee heb of ik 'gewone' covid heb gehad. Maar sinds april/mei 2024 slaap ik dus slecht en ben ik zo'n beetje m'n hele reuk- en smaakvermogen kwijt. Alles ruikt en smaakt naar verbrand plastic/rubber en/of zwavel (rotte eieren). En ik heb heel veel last van 'opgejaagdheid' en zware vermoeidheid. In die tijd (2024) haalden we het huis van m'n moeder leeg die toen net was overleden. Ik weet dat ik toen niet lekker was en flinke koorts had, maar geen van de andere familieleden die meehielpen met leeghalen heeft melding gemaakt van covid of 'gewone' griep. Ik weet het dus niet, maar in jouw verschrikkelijke verhaal zie ik beangstigend veel overeenkomsten. Nu, bijna twee jaar verder, heb ik, zou je kunnen zeggen, er mee leren leven, maar echt leuk is het niet. Hier is de sneeuw ook hard aan het verdwijnen, maar de voorspellingen zeggen dat er in de loop van de dag en nacht weer sneeuw bijkomt. De honden vinden het allemaal reuzespannend. Alles ruikt natuurlijk anders en nieuw. De oudste is af en toe ook de weg wel kwijt, normaal poept ie alleen op gras, zelfs als ie hoge nood heeft houdt ie het op tot het eerste gras (zo'n 500 meter van ons huis) maar nu gaat ie gewoon zitten waar het hem uitkomt, gisteren zomaar bij het kroegje hier op de hoek, pal voor de deur 😁. Uiteraard ruim ik het meteen op. Voordeel van die sneeuw is dat je ook in het donker goed kunt zien waar die drollen liggen...

Nou @Spud, dat moet je niet zeggen. Dit bericht past zomaar in z'n geheel op m'n beeldscherm. Dus scrollen hoeft niet... 🙂

én dry January. Wordt er toch wat nuchterder naar de wereld gekeken dan in andere maanden.

En @Musashi, je kunt er voor je eigen gemoedsrust toch altijd nog een paar dagen februari aan vastplakken? De dagen zelf hebben geen flauw benul bij welke maand ze horen. In principe kun je gewoon elke willekeurige dag beginnen met een alcoholloos leven. Maar mensen vinden het nou eenmaal makkelijk om alles af te kaderen. Toevallig bestaat er een kalender waarop we de maanden hebben gekaderd omdat het makkelijk is om gezamenlijk afspraken te maken, maar in jouw leven met jouw eigen persoonlijke afspraken ben jij degene die de kaders plaatst. Toch? Ik zou zeggen: gewoon doen. En dan zou ik ook zeggen: succes.

Haha.... beetje lui aan het worden? O nee, grieperig. Maar gefeliciteerd met je tot nu toe succesvolle dry January. En sorry dat ik je die vraag stelde, ik vermoedde deze betekenis wel, maar jouw humor kan me ook goed op het verkeerde been zetten. Vandaar dus toch maar even vragen.

Goedemorgen bumperjim (en alle anderen natuurlijk). Maarrruuhhhh... bedoel je nou met dat rode kruisje voor 'niet gedronken' dat het niet-drinken niet gelukt is? Omdat je grieperig bent, of zo? Of is dat 'niet gedronken' de verklaring voor dat rode kruisje, dat in dat geval staat voor 'gedronken'? In beide gevallen in elk geval beterschap. Ik ben trouwens in vergelijking met m'n vrouw ook eerder 'ziek'. Met vergelijkbare symptomen lig ik eerder voor pampus. Mannengriep wordt dat dan gekscherend genoemd. Maar gelukkig wordt er steeds meer bekend over hoe verschillend mannen en vrouwen ook medisch in elkaar steken. Dus voel ik me tegenwoordig minder 'schuldig'. (feit is wel dat ik bij een relatief simpel verkoudheidje ook meteen al tegen de 39 graden koorts heb en zij misschien een half graadje hoger zit. Dus dát bewijs had ik wel altijd, maar ik voel(de) me toch vaak wel een aansteller...)

Goedemorgen allemaal en voor allen hier alsnog de wens dat het komende jaar nog nét iets beter uit mag pakken dan je van tevoren hebt kunnen dromen. Tja, die sneeuw.. beetje gemengde gevoelens. Positief: het mooie plaatje en nostalgische gevoelens. Negatief: de gladheid en het vooruitzicht op ijsbanen die overgaan in gigantische blubber/pekel troep. Wel grappig is de verscheidenheid aan sneeuwpoppen en popjes die ik langs de hondenroute tegenkom. Alleen de gezichtjes van die poppen zijn -voor zover al aanwezig- vaak wat armetierig. Ik herinner me dat we (m'n zusje en ik) vroeger steenkooltjes gebruikten om ogen en mond weer te geven en een winterwortel als neus. Ook werd een bezem in de zijkant gestoken en een das om de 'nek' gedrapeerd. We keken vanuit ons flatje uit op de stoep waar die sneeuwpop stond, vlak naast een bushalte. De hele dag bleef die pop intact, alleen aan de onderkant werd ie steeds geler...😊. 's Avonds werden wel uit voorzorg de bezem, das en wortel naar binnen gehaald en de volgende dag, als de omstandigheden nog veelbelovend waren, weer teruggeplaatst. Nu zie ik bij elke hondenronde dat veel poppen al weer vernield zijn, hoewel er ook bijna elke keer weer een enkele nieuwe bij is gekomen. EHBO cursus, ooit proberen te doen tijdens het jaartje pedagogische academie dat ik gevolgd heb.(was een keuzevak) De lerares die dat gaf wist echter zo levendig allerlei verwondingen uit te beelden dat ik tijdens 3 lessen 3 keer van m'n stokje ben gegaan. In overleg ben ik toen overgestapt van keuzevak EHBO naar keuzevak gitaarles. Overigens zat het me daar ook niet mee want na een maand is de gitaarleraar op de een of andere manier met de noorderzon vertrokken..🤨. Gevolg is dat ik al sinds 1983 een gitaar heb maar er nog steeds geen noot op kan spelen... @Yana, goed te lezen dat je in elk geval weer een klein beetje op de been bent. Maar nog steeds beterschap en sterkte. 💖

Ach ja, kijk daar heb je het weer... even niet denken aan FOMO en meteen ben je de pineut. 😉

Ja, dat wel... maar ik moet zeggen: je nieuwe leven doet je goed. Dat klonk al door in je berichten hier op het forum, maar in dat recente filmpje.... je ziet er goed uit.👍

Hee, hallo ook topper. Elk jaar brengt altijd voor iedereen heel veel. Niet voor niets wordt vaak gezegd (ook hier op het forum): nieuwe dag, nieuwe kansen*). De kunst is om uit alles wat ons elke dag geboden wordt, precies dát te pikken wat ons helpt, wat goed voor ons is. Knap van je dat je uit dat enorme aanbod nu eens het goede gepikt hebt. 💚 *)“Yesterday is history, tomorrow is a mystery, but today is a gift – that’s why they call it present." (m'n onderschrift in de tijd dat we allemaal nog een onderschrift onder onze posts konden zetten 🙂)

(De tijd) (tussen haakjes, want ik zit niet in de slee)( we hebben net, een paar dagen geleden, de drie hobbit films weer eens bekeken.. komend jaar wil ik ook voor de zoveelste keer de hobbit en 'in de ban van de ring' weer eens gaan lezen. Doe ik elke vijf jaar wel een keer, al vanaf mijn ca. 20e..)

Vandaar dus een spoor van reizigers in het spoor van de trein op weg naar het eindstation.

De trein was lek, vandaar.

Hallo Bolle. Dag Bolle.

Ach, @renaldo61 jarig.. gefeliciteerd. Ik wilde zeggen: lekker etentje met je broer, maar dat is al geweest. Nou, smakelijk aten dan maar zeggen we dan in de verleden tijd.😉

Het niet-drinken gaat (als) vanzelf. Dus ja, als vanzelf ga ik maar weer een jaartje door, bij leven en welzijn. Het is door de notificatie dat ik hier aan herinnerd werd. Zelf ben ik de cleantijd al een tijdje uit het oog verloren. Bedankt Bob en lady jane.

Moet je tóch nog springen.... pfffff 😵‍💫 Nou ja, voor een beetje volleybalster geen probleem natuurlijk..

Dat zeg ik ook tegen mezelf. En als er dan tóch een lat gelegd moet worden, dan maar zo hoog dat ik er comfortabel onderdoor kan lopen..

Ik ook. En in 1989 in het Goffertpark, Nijmegen. Dat was 2 weken voor dat hierboven door Bumperjim genoemde concert in Venetië. Roger Waters heb ik in de Arena gezien met z'n The Wall tour in 2013. In 1977 zou ik naar het Pink Floyd "Animals" concert gaan maar dat moest ik voorbij laten gaan omdat ik toen met ondervoeding in het ziekenhuis lag... 😭 Bij stukjes en beetjes heb ik dus Pink Floyd 'compleet' gezien, helaas nooit met Syd Barrett. Daar ben ik dan toch weer een beetje te jong voor.

Oggejeetje, Yana. Ik zie nu pas net in wat voor ellende je zit. Er is al veel tegen je gezegd, met je meegedacht en gevoeld, en net als iedereen hier vind ik het naar voor je. Ik vind het zelfs wel verbijsterend. Iemand die altijd zo positief tegen alles aankijkt, in situaties waarvan ik zelf totaal moedeloos word of razend kwaad, waar ik alleen maar negativiteit kan zien, daar weet jij altijd als een soort van tante Til (familie Knots) een kloddertje roze aan te brengen waardoor ik ineens de zonnigere kant kan zien. Voor mij ben je altijd een "bloemenkind", wat nog eens versterkt wordt door je avatar. Maar zelfs een bloemenkind heeft wel eens sterkte en beterschap nodig. Bij deze dus, lieve Yana.💚

Renaldo, het probleem is, denk ik, dat de hond niet bij het zondagmiddagconcert naar binnen mag. Ik denk dat jij je zorgen maakt door het woordje 'dumpen'. Niet nodig, dumpen wordt gewoon gebruikt i.p.v. 'onderbrengen'. We dumpen wat af, hier in Nederland: honden, kinderen, autowrakken, volle vuilniszakken, huisraad, fietsen, noem maar op.

Kun je altijd nog worden, toch? Beetje oefenen, oefening baart kunst en voilà, jij je zin. En niet bang zijn dat de herfst dan alweer voorbij is, impressionistische schilders doen het ook goed in de winter, het voorjaar en de zomer. Succes en veel plezier vooral. 😉

Vaarwel ikkanhet. Rust zacht.