Oskar

Dat zou best een ludiek tafereel hebben opgeleverd @renaldo61 🙂. Maar goed dat je het niet hebt gedaan. Je bent een sterke vrouw. Ik denk dat bij momenten of periodes die verleiding zal blijven opkomen. Niet in gesprek gaan met de duivel. Stug volharden. Korte termijn versus lange termijn.

Ja, daar is ook wat voor te zeggen @Etty. Bij sommige primitieve volken hurken de vrouwen gewoon even langs de kant van de weg om te baren.

Oei ja, verschrikkelijk, de taal die in sommige bedrijven wordt gesproken. Japke Bouma heeft er een hilarisch boek over geschreven. Het heet: ‘Ga lekker zelf in je kracht staan’

🥳

Nooit eerder heb ik mij zo overbodig gevoeld. Terwijl je vrouw de meest verschrikkelijke pijnen heeft loop je als man wat te sukkelen met een washandje waar nooit behoefte aan is.

Ja. Ik vond het wel humor om een onomstreden fysieke prestatie een keer ludiek te relativeren. Grap mislukt.

Ik ben intussen ook twee keer bij een bevalling aanwezig geweest. Maar volgens mij zit er ook een hoop theater bij.

Woordinflatie. Woorden die zo overdreven vaak worden gebruikt dat ze hun betekenis verliezen. Respect. Topper. Goed bezig. Sterke vrouw. Tot zover deze taalkundige ergernis. Als ik daadwerkelijk iets meemaak zal ik mij hier opnieuw melden.

Ja, top. Laten we dat gaan doen. Nu Mormel even niet zijn eigen draad kan beschrijven. Dat we dan om beurten onze onderlinge ergernissen hier neerzetten.

Mogge. Gehoest en gesnotter verstoort mijn nachtrust. Niks te melden verder. Toch hier schrijven. Vreemde dwangmatigheid.

Mijn zoon is 14 en begint een beetje een eigen muzieksmaak te ontwikkelen. Daarmee ontstaan ook raakvlakken met wat ik mooi vind, of vroeger vaak luisterde. Gesprekken over muziek met je zoon: wat is dat leuk. Ik signaleer bij hem ook een voorliefde voor melancholie. Zoals in onderstaand nummer van de Talking Heads. Een band die ik grijs draaide toen ik zelf 14 was, maar daarna jarenlang nooit meer heb geluisterd. Deze vind ik hypnotiserend mooi:

Het voelt wat ongemakkelijk om hier door te praten terwijl de heer des huizes er niet is. Alles is ook wel gezegd denk ik. Voor alles: ik hoop dat Mormel erin slaagt een eerder gemarkeerde verwachting waar te maken: dat de dag nadat zijn moeder zou komen te overlijden hij dacht te stoppen met drinken. En dat hij terugkeert, want buiten enkele alcoholische excessen vind ik het één van de meest leesbare forummers.

We kunnen het ook in het Zoeloe doen: uFebhuwari omile

Ik vind de museumkaart wel zo iets geweldigs. Vandaag drie musea bezocht. Daaronder een jenevermuseum. Ik twijfelde nog even of dat nou kat op spek zou zijn. Maar dat viel mee.Ja, de tour niet kon niet worden afgesloten met een proeverij, maar los daarvan vind ik het wel een mooi ambachtelijk produkt. Ik was ook nooit eerder in Schiedam. Mooi stadje, afgezien van de oprukkende verpaupering.

Oeh ja. Dat had ik ook altijd dat ik na het avondeten op de bank zat te knikkebollen. Vreselijk. Net een oude man. Maar in plaats van passief achter een scherm plaats te nemen ga ik nu op dat moment een stukje wandelen. Sommige dingen zijn best eenvoudig op te lossen.

Wel een fase om extra waakzaam te zijn. Het eerste grote enthousiasme over je verworven vrijheid na de verslaving begint weg te ebben, de trots erop ook. Het Nieuwe Leven begint kortom een beetje gewoon te worden. Saai, als je niet uitkijkt. Ik ben inmiddels al tientallen malen met allerlei verslavingen gestopt, en dit was erg vaak een moment dat Oom Bier weer naar binnen glipte. Dus kiek uut, mien jong.

Het gaat mij niet zozeer om het pact, maar ik vind dit draadje vooral geinig omdat er naast de kwebbeldraad nu weer een plek is waar iets duurzamer over het onderwerp verslaving wordt geschreven.

Oeh, de G-schema’s. Dat is lang geleden. Tijdens mijn ambulante traject ben ik er mee doodgegooid. Toen kreeg ik onenigheid met de therapeut omdat ik meende dat de gevoelens voor de gedachte uit gingen. En niet andersom. Maar dat mocht niet.

Ah juist 😛 Maar ik twijfel daar dus aan. Gevoelens zijn ook soms te sturen, en gedachten niet altijd. Maar goed, te murw om daar op dit moment verder over na te denken.

Eenzaamheid, en de onmacht om die te veranderen: is dat het centrale probleem @renaldo61? De fundamentele eenzaamheid van ieder mens, en de ontoereikendheid van de menselijke liefde. Daar komt alle ellende steevast uit voort. Maar je doet er niks aan. Ja, je kunt er een beetje muziek bij proberen te maken. Wiedewiedewiet sjieng boem. Nou ja. Dom verdan.

Is dat wel zo? Dat je gedachten wel en gevoelens niet kunt veranderen?

Ik ken iemand bij wie vorige week ook een afspraak is afgezegd. Het handelde zich om een tandarts. Je staat dus niet alleen.

Mogge. Alweer een dag. Met kansen en mogelijkheden enzo. Maar goed. Wat moet je daarmee.

Het Noorderlicht wordt ook regelmatig geleverd in Doe Maar-stijl:

Ben je betoeterd. Nee, dat was een beetje mijn malle humor, sorry. Als er iets is waar ik me op verheug, is het niet meer, niet in januari, niet in februari, nooit meer terug te vallen in de verslaving, in welke vorm dan ook.