Oskar

Oh, ik denk wel dat iedereen die een psycholoog nodig heeft knettergek is. Maar het is wel reuze in de mode. Het grapje in mijn studententijd was: als je psychologie studeert heb je moeite met jezelf, als je sociologie studeert moeite met de wereld, en als je filosofie studeert moeite met allebei.

181 dagen zonder alcohol 113 zonder tabak Het tweede is een persoonlijk record. Wat mij zo opvalt aan het stoppen met roken is dat ik er zo ontzettend veel socialer van wordt. Waar ik jarenlang toch vaak schichtig door het leven maak ik nu overal gezellig praatjes. De sigaret had ooit de functie om mijzelf een beetje een houding te geven als ik mij ongemakkelijk voelde. In kroegen waar men danste en ik maar een beetje dommig aan de rand van de dansvloer stond. Als je een sigaret opstak dan was je tenminste ergens mee bezig. Maar dat was 35 jaar geleden. In de tussentijd heb ik ook wel wat sociale vaardigheden opgedaan. Maar gek genoeg schoot ik voor een deel toch steeds weer in die oude rol als ik rookte. De mensen ontvluchten. Weg, weg, weg. Nu maak ik gewoon een praatje. En dat blijkt warempel best leuk om te doen. Met ook nog die alcohol erbij heb ik soms de indruk dat mijn leven 35 jaar lang op de pauzeknop heeft gestaan.

2x herkenning danku

Ik heb dat ook voortdurend met de mijne. Dat ik dat denk. Hoe meer ik van mijzelf prijsgeef, hoe meer gelijktijdig de overtuiging opkomt dat ze mij raar, of moeilijk of vervelend vindt. Maar mijn inschatting is intussen dat het tussen mijn eigen oren zit. Het is heerlijk om een positief zelfbeeld te hebben.

Leuk @bumperjim: trommelen. Muziek is een fijne uitlaatklep. Sinds kort zit mijn oudste zoon ook op drumles. Dat vind ik een prettig idee. Hij torst ook een boel introverte somberte met zich mee. Dan is het mooi dat hij zich ergens kan uitleven. Ik speel ook met de gedachte. Van mijn 11e tot mijn 14e zat ik op pianoles. Dat moest. Heb je al piano gespeeld vandaag, Oskar? Dat doodde elke muzikale vreugde. Nu betreur ik dat. Tot dusver dacht ik dan altijd: wat jammer dat ik dat vroeger niet heb doorgezet. Maar het kan nu natuurlijk ook gewoon. Ik ben nog lang niet dood. Mijn droom is: een glanzend zwarte vleugel in de woonkamer, waarachter ik kan neerploffen om de Mondschein sonate te spelen als ik loom thuis kom van mijn werk.

Ja. dat is een mooi stukje herkenbaarheid voor de matelozen hier @Yvonne. Ik hoorde een keer een verhaal van Paul de Leeuw. Die had koude macaroni als guilty pleasure. De restjes werden daarom na de maaltijd ook in de vuilnisbak gedaan. Maar dat was niet voldoende. Omdat hij zichzelf kende gooide hij er ook altijd nog wat glorix overheen. Ik heb dat vooral altijd met sigaretten gehad. Hoeveel pakjes ik daar wel niet half opgerookt van heb weggegooid. Maar soms was ik ook zo wanhopig dat ik die dan in het donker weer het uit die prullenbak ging vissen. God, wat voelde ik me dan een zwerver.

Nog een duim hier. @hub02: die muziek stemt mij enorm weemoedig. De foto en de titel alleen ook al trouwens. Lekker.

Soms wel. Ik merk bijvoorbeeld dat donker en droevig weer mijn stemming negatief kan beïnvloeden. Dat vind ik stom en daardoor ben ik geneigd die invloed weg te wuiven of te bagatelliseren, maar dat helpt niet. Of: het is momenteel nogal onrustig op het werk, met veel wisselingen en tekort aan personeel. Ik ben nogal gehecht aan een vaste vertrouwde structuur, dus ook dat levert onrust op. Maar omdat ik tevens stoer en onafhankelijk wil zijn laat ik die vaststelling minder snel toe. Of ik besef me niet eens welke invloed het op mij heeft. Twee kleine voorbeelden. Niet bedoeld om specifiek op in te gaan, maar als illustratie van zaken die zich onbewust buitenproportioneel in mijn hoofd kunnen opblazen als ik er aan voorbij wandel. De bewustwording ervan en het spreken erover leveren al veel opluchting op. Een kind kan de was doen. Maar je moet wel weten dat ergens een wasmachine is.

Er is natuurlijk niet één aanpak die voor elk type negatief gevoel is aan te raden. Soms kun je het glimlachend observeren, soms moet je even bijsturen, soms moet je ermee in therapie.

Mijn grootste probleem met negatieve gevoelens is het tijdig opmerken ervan. Ik ben nu vooral bezig met zelfobservatie. Lusteloosheid en onrust vallen als eerste op. Dan: kan ik dat ergens toe herleiden? Ook als ik het opmerk ben ik geneigd om dit te relativeren of negeren. Maar als ik er geen lucht aan geef kan het zich opblazen tot immense proporties. Vandaar dat ik het ook hier nu hardop zeg, ook al voelt dat belachelijk voor mij. ‘Die arme mensen hebben zelf thuis al problemen genoeg’. Maar met dit soort gedachten moet ik ophouden van mijn psycholoog 🙃 Dus tsja. Overigens weet ik ook weer niet of ik alles hier moet gaan opschrijven. Doseren blijft lastig. Zwijgen of overstromen.

Mogge. Horden mensen zijn eng. Daarom ga ik straks de Biesbosch in. Daar mogen alleen vogels komen. Verder: niets zo burgerlijk als de angst om burgerlijk te zijn 🙃

Mooie quote. Doen wat je het liefste wilt. Zo ervaar ik mijn leven nu ook ten diepste. Bijkomende complicatie voor mij is wel het het vinden van de juiste balans om het ook duurzaam vol te houden. Doordraven in de tegenovergestelde richting en dan doodmoe na drie weken het bijltje er weer bij neergooien is mijn valkuil jarenlang geweest. Ik kwam op vakantie in een souvenirwinkel een bordje tegen met “Die einzigen wirklichen Feinde eines Menschen sind seine eigenen negativen Gedanken.” (Albert Einstein stond erbij, maar dat is wellicht om het wat meer autoriteit te geven.) Die hangt nu op mijn slaapkamer om mij dagelijks aan te herinneren.

Succes Q. Soldier on. Moedig voorwaarts. Lieve mensen aan beide zijden. Dat loopt wel lekker.

Fijn om @Reacher en @Quinn hier weer te horen kwezelen. Ik vreesde alweer dat de liefde ontploft was. Maar gelukkig. Ook mooi: @Yana in de supermarkt. Deo volente. @spirit: rustig aan. Hou het klein.

Heb ik dat geschreven? 🙃

Mogge Een weekend vrij: prettig. Straks kijken bij sportwedstrijd jongste. Rustig aan verder. Beetje overdreven de laatste tijd met sporten. De krant lezen, die ploft exact nu hier op de mat, dat is een mooi begin van de dag.

Mijn rondvaart op de Roze Wolk lijkt na bijna een half jaar langzaam te eindigen. Kleine dingen, geen paniek. Het gaat niet meer ‘vanzelf’. Geen zin meer in dingen, soms. Een belangrijke fase breekt aan. Denk ik. Volharden. En meer nog: opmerkzaam zijn om op een goede manier verder te kunnen blijven gaan. Ik heb de neiging om luidkeels verslag te doen van het positieve, en om het negatieve weg te moffelen, te relativeren; ook voor mijzelf. Daar valt winst te boeken.

Laatste vrije dag voorlopig vandaag. Hallo racefiets 🙂

Katten = geluk. Als wij in de vroege ochtend beginnen te bewegen staan ze binnen enkele seconden bovenop je te spinnen. Eén mooi begin van de dag. Ook mooi: al bijna 9 kg afgevallen sinds ik stopte met roken. Of beter gezegd sinds ik met het daarbij bijbehorende gezondheidsoffensief begon.

Jarigen? Even teruglezen bij 2025… Ach. Toen vierde @ikkanhet haar laatste verjaardag 😕 En volgens de administratie van toen zij ook @bolletje, @Rosee @Lika en @rapilos jarig. Al werd aan de laatste twee getwijfeld. @Vol ook weet ik zomaar ineens uit het hoofd. Maar die is al heel lang niet meer geweest. Best veel jarigen, al met al. Blijkbaar worden zo rond sinterklaasavond veel kinderen verwekt. Een leuke surprise voor de vaders. Van harte allen!

Mijzelf kost het niets. Omdat het onder verslavingszorg valt wordt alles hier vanuit de basisverzekering vergoed. Zo’n traject kost echter iets van € 12.000. Daar schaam je de ogen voor uit je kop. Dat ik ook nog zo’n schadepost voor de samenleving ben geworden. Alleen daarom zou ik nooit meer een druppel willen drinken.

Uiteraard hoeft niemand een goede baan te verantwoorden. Ik probeer alleen soms voorzichtig aan de boom van oude zekerheden te schudden omdat ik daar zelf veel baat bij heb gehad, vijf jaar geleden. Ik verdien nu minder dan de helft van voorheen, maar heb eindeloos meer voldoening.

Ik heb acht repen gekocht. Maar nog nergens aangezeten. De witte met fudge ligt in de koelkast. Daar ga ik straks 1 (één) stukje van nemen bij de thee. Me, mr. Moderation.

Zeker. Al hoop ik daarbij niet dat ik momenteel de indruk wek dat ik passief zit af te wachten.

Gisteren heb ik een zak drop gekocht en er daar sindsdien twee van opgegeten. Ik ben een flinke jongen.