Oskar

@IJsvogel: dat vind ik fijn om te lezen 🙂 Van mij mag je best sabayon zeggen @Musashi. Ik heb persoonlijk niet veel moeite met kleine beetjes alcohol in eten, zoals ook bij tiramisu. Laatste zeven maand niet gedaan, om overbodig risico te vermijden. Maar de eerdere abstinente 4 jaar leverde het geen trigger op. Hoe denken jullie daarover?

Jaloersmakende landschappen heren. Veluwezoom @Adri02?

Mogge. In de VS is het vandaag National Dessert Day. Toetjesdag! Het is maar dat u het weet. Daarom de vraag: wat is jullie favoriete toetje? Het mijne île flottante.

Een rijk inzicht. Als je steeds maar bevreesd bent iets te zullen missen kom je er niet aan toe ten volle te genieten van wat je al hebt.

Zwanen, ook een schuilpaats. Knobbelzwanen. Majesteitelijke vogels. Ik prijs mij gelukkig dat ik zo ongeveer in de Biesbosch woon. Daar kom je ze dagelijks, met tientallen, soms honderden tegelijk tegen. Sibelius liet er één rondglijden over de dodenrivier in zijn symfonische gedicht.

Heel mooi, dat deutsche requiem, @Jannigje. Het begint zo mooi geruisloos. En dan die sopraansolo Ihr habt nur Traurigkeit. Ach! Overigens vind ik het ook al prachtig hoe alle uitvoerenden tijdens een concert in het zwart zijn gekleed.

Fijn dat je het goed hebt gehad in Londen, Moes. Dingen samen meemaken. "Herinneringen maken' wilde ik alweer roepen; maar veel meer gaat het er eigenlijk om om je in het hier en nu te vermaken. Mooi ook, te merken wat je kind allemaal al kan. Dat gevoel van trots. Onbetaalbaar. Even knippen met de vingers. Balen Spirit. Pas goed op jezelf. Ben je er al uit of je op koers blijft voor bij hem weg, of kijk joe dat nog even aan? Sterkte.

Wat veel reacties. Leuk! Dank. Leerpunt voor mij in zoiets is dat ik niet op de loop ga voor de problemen des levens, de treurnis of wat dan ook; of wegvlucht in heilloze richting. Het hoort er blijkbaar bij, en dat mag ook, maar dat ik wel behoefte heb aan ergens een rustpunt temidden van de narigheid.

OLV en Chocolate Nation staan op de agenda @Musashi en @Mormel. Station is inderdaad ook prachtig. Daar landen wij. Verder ben ik bezig een bingokaart te maken met een wonderlijke mix van cultuur en lekkernijen.

Ik heb zelf de indruk dat ‘de mensen’ hier jou helemaal niet zo negatief opvatten, maar wel dat jij vaak denkt dat dat zo is. *kietelt hub02*

(Titel gejat van een podcast. Bedankt Matthijs.) Het idee. Waar vind jij troost als het tegenzit? Hoop, als die dreigt te vervliegen. Motivatie om verder te blijven gaan. Waar kun je kortom even schuilen? Dat kan van alles zijn: een schilderij, muziek, een stukje natuur. Hier komt de mijne: De bedreigde zwaan van Jan Asselijn. Een zwaan die zijn nest beschermt. Daar kijk ik even naar als ik dreig te vergeten waar ik het ook alweer voor deed. Ik ben benieuwd naar jullie schuilplaatsen.

Ja, het is wat die herfst. Ik zie de schoonheid er wel van, maar het valt mij soms ook zwaar. Niet teveel in verzet gaan tegen de oprukkende treurnis, zou ik zeggen. Verdraag het maar even. Naar buiten gaan helpt mij altijd, actief blijven. En kunst.

Ook al behoor ik niet tot je vaste vriendengroep hier wil ik toch eens reageren. Ik lees je graag, niet persé om te slijmen, maar ook bijvoorbeeld om je originele standpunten. En vanwege Juliane Werding. Je hoeft ook niks te betalen voor mijn kindertjes. Ik heb de indruk dat jij je hier iets teveel vastbijt in deze kwestie. Dat is je goed recht, maar ik herken er iets van alcoholgedreven obsessie van mijzelf in. Ik vind uitvoerige discussies doorgaans ook een stuk prettiger dan die verhipte smiley. Maar niet iedereen heeft daar zin in of tijd voor helaas. Ik beschouw het maar als een gegeven waarmee je soms moet leven. Nix aan de handa. Maar terwijl iedereen al verder is gelopen koester jij de gebakken peren en wentelt je in de zelfgekozen slachtofferrol. Zo lijkt het. Probeer voor de grap het kraantje eens open te draaien, de drank eruit te laten lopen, en over een week of twee nog eens op hetzelfde terug te blikken. Mijn ervaring is dat de zwaarte er dan zomaar vanaf is.

Nello & Patrache heeft voor mij dezelfde eenvoud, eerlijkheid & weemoed als vroeger Alleen op de wereld. Dat was het lijfboek van mijn jeugd. Het schijnt in Japan erg populair te zijn - Nello & Patrache bedoel ik weer - waardoor ook veel Japanners naar het schilderij komen kijken in de kathedraal. Schuilen in schoonheid. De voorpret is begonnen. De uitdaging is: een mix vinden die voor beiden leuk is. Rubens moet erin, het Hendrik Conscienceplein, maar ook chocola en friet. Veel plezier vandaag @Musashi. Ik ben benieuwd naar jullie avonturen. Ook naar de lange versie.

Ik ga met de jongste naar Antwerpen. Gisteren als eerste voorbereiding de tekenfilm Nello & Patrache gekeken en bij het einde tranen met tuiten gehuild. Dat is ook mijn list om hem mee krijgen de kathedraal in om naar dat schilderij van Rubens te gaan kijken.

Mogge. Enthousiast geworden door de moeder-dochter trip van @Musashi heb ik een vader-zoon trip geboekt voor volgende week 😃 Grappig dat Bloody Mary en Jack the Ripper zo’n succes zijn. Ik heb hier sprookjes juist vaak moeten censureren omdat mijn zoon tijdens het voorlezen in snikken uitbarstte.

Joepie. Twee dagen vrij. Ook hier liggen klussen in huis. Maar die kunnen de pot op.

Ik ken het geluid van de kraanvogel eigenlijk helemaal niet. Maar ik vind het nu al mooi.

Herfst op zijn mooist hier vanochtend. Zon, wind, dwarrelende bladeren. Stukje gewandeld al, met vrouw en zoon. Was lekker. Tegenwoordig vind ik hardlopen ook mooi werk. Wat ik echter niet goed begrijp is wat de toegevoegde waarde kan zijn van het deelnemen aan een georganiseerde wedstrijd 🤔

Hey, een bloem. Bedankt @Bob 🙂

Mogge! De dag begint prachtig: drakenschubbenthee en walnotentussenschotjesthee. Beiden te lang voor op het bord, dus de scrabblegrap kan ik niet maken. Maar ik word van afstand al enthousiast @bumperjim. Heb je al geproefd of bewaar je hem voor de dag dat je opa wordt? Ook het ‘speciale koekje’ erbij doet mijn fantasie bijna ontploffen. Het is wel fijn dat ook thee zoiets teweeg kan brengen. Mijn ik ben een Bourgondiër-excuus om aan de drank te gaan kan definitief in de prullenbak. @Yana: wat ontzettend fijn die dag gisteren. Zullen we dansen? Waar ik zelf naar uitkijk: samen met mijn vrouw langs de lijn bij mijn jongste zoon straks. En daarna vouw ik de krant uit op tafel met een cappuccino. Het leven lacht. Vanmiddag en vanavond werken, dat is dan weer jammer. Onee, wacht, ik vind mijn baan leuk tegenwoordig. 🥳

Way to go, Bump. Schenken ze op vrijdagavond geen thee bij jullie dan?

Ja, mild zijn, dat zou heel veel schelen. Ik leerde in mijn jeugd overigens ook dat homoseksualiteit een ziekte was. ('Wel een ziekte waarbij je kerngezond bleef en waarmee je stokoud kon worden'. Maar toch.) Mijn mensbeeld werd wat ruimhartiger door verder te kijken, andere mensen te leren kennen. Uit je eigen hokje klimmen. Maar het aantal hokjes is nu vele malen groter. En de muren hoger. En zolang wij in ons eigen supportersvak blijven zitten om boe te roepen tegen het andere vak zie ik het somber in.

Wat mij verbaasde is dat ook jongens als mijn zoon, zijn klasgenoten, leeftijdsgenoten, tot mijn verbijstering soms vrij intolerante meningen toeteren. Waar komt dat vandaan? En ik houd er rekening mee dat - ook al begrijp ik alle overwegingen om misstanden aandacht te geven - dat juist ook die aandacht soms leidt tot meer polarisatie. Je ziet ook in deze discussie hier vandaag enigszins gebeuren dat alleen het benoemen van iets polariserend kan uitpakken. Dat een gesprek tussen mensen leidt tot meer begrip en verdraagzaamheid is helaas vaak een illusie. Het wordt al snel Ajax-Feyenoord, joelen, gooien met bier; ook op het VWO, ook in de politiek, overal. Ten diepste is de mens helemaal niet uit op vrede en verdraagzaamheid denk ik. Vrees ik. Soms. Moet je dan maar helemaal niet meer praten? Nou nee, dat gaat ook wat ver. Maar op zijn minst lijkt het mij verstandig om je bewust te zijn van hoe goedbedoelde aandacht soms kan ontaarden.

Maar nou niet een autopech gaan plannen he @Musashi!