Oskar

Ledigheid is des duivels oorkussen

Als ik met mijzelf strakke regels afspreek lukt het. Telefoon niet overal mee naartoe slepen, thuis de schermen buiten handbereik leggen en als ik ze nodig hebben alleen het nodige erop doen. Mezelf even een uurtje vrij zwemmen gunnen kan ook, maar dan moet ik dat van tevoren besluiten, niet impulsief gaan scrollen. Maar op gegeven moment ga ik als een puber ageren tegen mijn eigen regels en gooi ik alles kapot. Daar moet ik nog wat op zien te vinden. Ik ben een soort hobbyautist, en best wel gesteld op vaste gewoonten, dus ik hoop vooralsnog dat ik het gewoon tijd moet geven om de nieuwe gewoonte te laten inslijten.

Ochtend vrij. Dan moet ik in elk geval naar buiten van mijzelf: lopen, fietsen, zwemmen of desnoods de hele triatlon. Als ik te lang binnen blijf, wat ik als luie flikker zijnde ook best fijn vind, word ik op gegeven moment lamlendig, en dan vergroei ik met mijn scherm of krijg zin om te gaan roken, of erger nog het op een drinken te zetten.

Ben jij nou een Tukker @bumperjim, of doorspek jij gewoon graag je berichten met allerhande dialect? Het zou in elk geval je zuiplust geografisch verklaren. Krentewegge niet vergeten vandaag.

Nog altijd vind ik de telefoon de meest zorgwekkende verslaving.

Grappig. Ik zie dat mijn ongeïnspireerde éénwoordige bijdrage heeft geleid tot een gesprekje over een ja-dag voor kinderen, over het gedrag van kinderen. Ik kijk altijd vol bewondering naar mijn jongste zoon. Hoe makkelijk die zich weet te vermaken. In alles geïnteresseerd, hij slurpt het leven op, en als iets een beetje saai is maakt hij er wel weer een spel van. Die ontvankelijkheid, die verwondering. Dat is iets dat ik ook zelf probeer te behouden of terug te veroveren op mijn jeugd. Maar als je hem een tablet geeft, dan wil hij alleen nog maar gamen en sluit hij zich volledig af voor al het andere om hem heen. En reageert hij boos als hij ermee moet stoppen. Zo haarscherp zijn daarin de patronen van verslaafd gedrag waar te nemen. Bij mezelf ervaar ik het ook. Als ik mij weet te ontworstelen van de dwangmatigheden van drank of sigaret word ik veel ontvankelijker voor allerlei andere vormen van schoonheid, van vertier. Maar ja, wij mensen zijn korte-termijn-sukkels, op zoek naar directe roes, quick fix, snelle suikers. En dan is het zo verleidelijk maar weer een fles open te schroeven, een sigaret op te steken of maar weer eens doelloos op de telefoon te gaan scrollen.

Ja

Grappig trouwens dat mensen zo vaak zeggen dat er sneller misverstanden ontstaan bij whatsapp vergeleken met in real life. Ik heb dat juist andersom. Ik vind de schriftelijke communicatie veel zorgvuldiger.

@Musashi: wat denk jij ver vooruit zeg. Kun je het niet wat meer ‘gewoon laten gebeuren’, genieten van de reis, en ter plekke bepalen wat wijsheid is? Ik snap wel dat er geen knop is om die maalstroom uit te zetten, als het in je karakter zit. Ik ben ook geneigd, als een schaker, altijd tien zetten vooruit te denken. Maar je kunt jezelf er wel wat in afremmen denk ik. Want uiteindelijk geniet je het meest als het je lukt domweg het heden te ondergaan, zonder steeds kniezend achterom of angstig vooruit te kijken. Verder beschouw ikzelf het sturen van één bericht per dag tijdens een reis als een uitvoerige communicatie 🙃

Donder, een wielewaal in eigen tuin: dan word ik toch jaloers op je Jaantje. Elke dag dudeljo. Die heb ik maar één keer gezien in mijn leven. En wat een schitterend geel.

Ja, het is een gevoelig jong. Hij vertelde dit pas jaren later. Hij houdt het liefst zijn gevoelens zorgvuldig verborgen. Hij lijkt erg op zijn vader. Zit er al met al nog een klein beetje vooruitgang in jouw ziek zijn @Yana? Al was het maar een klein schuifeltje. Het duurt al zo lang joh. Hoor je de merels nog wel zingen?

Door dat ganzenbord moet ik ineens denken dat mijn oudste zoon het altijd zo vreselijk vond als hij op ‘de dood’ kwam. Intens verdriet. Niet omdat hij dan weer terug naar start moest maar omdat het zo zielig was voor het gansje.

Je weet in drie zinnen een bijna compleet beeld van mijn jeugd op zon- en feestdagen op te roepen Bumper 🙃Toch roept het weemoed en nostalgie op.

Mogge Marietje. En allen die volgen. Hier slaapt het hele huis nog. Ook de katten aan mijn voeteneind. Ik ben altijd vroeg wakker. Met het eerste daglicht meestal. Hemelvaart vandaag. Als ik nu naar de hemel kijk zie ik wel veel wolken, maar niemand die erop naar boven gaat. Twee dagen grauw en regen. De plantjes boffen maar.

Hallo weer eens. Maand beetje afstand genomen. Ruhe im Kopf. Nu wat bijlezen. Maandagdraadje herinnert mij er aan dat het ook wel prettig is om niet overal een mening over te willen hebben. En dat het uitspreken van ergernis soms weliswaar leidt tot iets vredigs, maar ook regelmatig tot het uitvergroten van de mug. Ik vind persoonlijk zwijgen ook zo gek nog niet.

Ik leef mee met het leed dat is aangedaan. Maar ik bedoelde eerder al te zeggen laat je mensenliefde geen kruistocht worden. Niet te vergelijken met opmerkingen van Ronaldo, jaren geleden. Wanhopige verliefdheden die zover ik mij herinner niet in de verste in sex werden omgezet. Jaren niks over gelezen hier, en opeens wordt het weer opgerakeld. Maar goed laat het dan maar jullie aanleiding zijn hem, die ook zowel problemen als goede bedoelingen heeft, weer eens de volle laag te geven. Ik vind het een kruistocht, verblind door eigen goede bedoelingen. Weet je, ik ben er ook klaar mee. Met het forum ook wel even nu. En nee, ik heb geen druppel gedronken.

Om op te komen voor de ene is de andere nu kop van Jut geworden. We mogen om beurten meppen. Bizar. Waar menslievendheid al niet toe kan leiden.

🥳 Ik ben echt blij met deze maand. Hey @renaldo61, we zijn tegenwoordig samen jarig. Of maandig eigenlijk.

Nou, ik moet er niet aan denken. Ik ben nog lang niet klaar. Drank doodt bij mij wel alle levenslust. Snel en onverbiddelijk. En wel zo grondig dat ik mij dan niet eens meer kan voorstellen dat het door de alcohol wordt veroorzaakt.

Dat is te stellig, mijn waarde. Ik heb eerder ervaren dat als de knop eenmaal goed om is het ineens ook heel gemakkelijk kan gaan. Mijn vier jaar droog verliepen zonder worsteling. Maar ik ga geen risico’s nemen en niet bagetelliseren.

Wie was de zanger en het creatieve brein in de beginjaren van Pink Floyd?

Dark side of the moon

Nou. Ik raak een beetje in een identiteitscrisis. Ik denk ook wel luchtig te zijn. Maar misschien is het ook een masker. Eén die zo goed past dat hij is vergroeid met mijn huid en ik niet meer precies weet wat echt is en wat pose. Of draaf ik juist door om wekenlang intensieve hulp te zoeken voor iets dat ook heel eenvoudig is op te lossen en waar ik al een fors eind mee onderweg was?

Ik volg dit maar moeilijk en onthoud mij van stemming. Laat ergernis niet de benzine zijn voor je berichten wilde ik in het algemeen even toeteren. @stroumfke: sterkte met alles. Maar als je even door @renaldo61 met rust gelaten wilt worden, is het wellicht ook niet handig als je op zijn draadje verder gaat met je verhaal. @renaldo61: niet tobben. Laten we nog eens een choco pakken in Hakendover.

Hej. Intake gisteren. Ik verbaasde mij pas achteraf hoe ik erbij zat. Zeer ontspannen, charmant doen, grapjes, vrolijk kwetterend over mijn problemen. Waarschijnlijk onderdeel van mijn problematiek. Ik ben een beetje losgezongen van de trieste ondertoon die er wel degelijk ook is, maar die ik amper meer voel als de drank uit het lichaam is. Het bindend advies lijkt uit te draaien op een intensieve groepsbehandeling van 8 weken lang twee volle dagen met je snuit in de modder. Ik had zelf ingezet op 1 op 1 met een psycholoog om meer de diepte in te kunnen. Ik ben niet dol op groepen. Ja, op jullie wel, maar jullie kan ik gewoon uitzetten. Maar ik heb besloten dat ik niet eigenwijs ga spartelen, maar zoet het advies volg van hen die ervoor hebben doorgeleerd. Op mijn werk ook voor het eerst alvast voorzichtig iets laten doorschemeren. Dus die weten nu ook dat ik eigenlijk niet helemaal goed bij het hoofd ben.