Oskar

Een met eerste. Maar mijn punt is nu juist dat in sommige gevallen de extra aandacht juist averechts uitpakt dus het inclusiviteitsdenken vermindert. Maar we praten langs elkaar heen vrees ik. @Musashi: eens met vorige sprekers. Weg met het pefectionisme! In elk geval trachten dat streven ernaar wat af te zwakken. Het leven is het mooist als je het domweg over je heen laat komen is mijn overtuiging. Alleen reis en overnachting boeken en dan bij het ontbijt eens kijken waar jullie zin in hebben.

Ja, dat de acceptatie afneemt is duidelijk. Maar ik ben er dus niet van overtuigd dat meer aandacht in alle gevallen helpt, maar ook averechts kan werken. Het is zoals een manier van politiek-correct-denken die ook irritatie opwekt. En soms zoveel dat het doel voorbij wordt geschoten. Ik bedoel bepaald niet dat je je als homo dan maar in een hoek moet laten trappen, integendeel. Ik schrik soms van de standpunten die mijn 15-jarige zoon wel eens verkondigt. Als ik dan het gesprek aanga, krijg ik de indruk dat hij initieel best tolerant is, maar wat opstandig is geworden van het inclusiviteitsdenken waarvan hij vindt dat die hem steeds en tot vervelens toe wordt opgelegd. Dat is de statistiek van één geval. Niet van toepassing op alle maatschappelijke tendensen uiteraard. Maar wel een effect dat wel eens over het hoofd wordt gezien door de goedbedoelenden.

Ik heb zowel een wake-up-light als een gek brilletje om de somberte mee te lijf te gaan. Moeilijk te zeggen of het gekke brilletje helpt, want een nulproef is er niet. Maar ik voel me er wel bij.

🥳

Mogge. Ja, paarse vrijdag, mijn zoon zei het ietwat nurks, toen hij net naar school ging. ‘Dan gaan ze je de hele dag weer van die lintjes aanbieden.’ Ik bespeur onder tieners tevens een trend waar de aandacht voor de goede zaak averechts uitwerkt. Vrij vandaag, lekker. Ik heb een weekje vrij genomen van mijn eigen sportmanie. Even rust voor het lichaam.

Ja. Wrakhout. Minnen en plussen, de laatste deels ook nog toebedeeld aan de ander. Maar toch zie ik vooral ook een vader die weer contact heeft met zijn zoon. En een man, weliswaar gebutst en alles, maar die in de Liefde zomaar twee mensen tegelijkertijd gelukkig maakt. Daar kan ik niet tegenop. Het leven is geen paasei, maar er is wel verdomd veel moois zichtbaar geworden.

Maar nu eerst met het fietsje de stad in om een shampoobar te kopen. Weg met de plastic flesjes. De wereld gaat evengoed naar de ratsmodee, maar ik wil daar liever zo weinig mogelijk aan bijdragen.

Voor het eerst de wake-up-lamp vanochtend. Ik was weliswaar al eerder wakker, maar vind het toch mooi. En vogels erbij. De vink en de fitis. Net echt. Vanochtend ga ik met mijn oudste zoon de film van Anton Corbijn over Joy Division kijken. En daarmee sluit ik de somberte weer af. Muziek verbindt wel. Maar gelijktijdig maak ik mij ook best vaak zorgen dat hij houdt van dezelfde duistere troep als ikzelf vroeger. Vroeger? Ja, toen vooral. Voordeel is dat hij wel erover praat, terwijl ik destijds altijd in mijn bunker bleef.

Mogge Goed voornemen Marij, lijntje kort houden. Ik denk doorgaans al heel snel dat ik het allemaal zelf ook wel kan. Niet eens alleen uit eigenwijsheid, maar ook omdat ik de toegevoegde waarde van verslavingshulp vaak domweg niet zie. Maar feit is wel dat de enige twee keer dat ik duurzaam abstinent bleef na een traject was. Dus de feiten spreken. Ook nu (7 maand droog) heb ik nog maandelijks contact met verslavingszorg. Maar dat is ook omdat ik mijn psycholoog zo leuk vind 🙂

Drank en sigaretten zijn nog altijd ver weg voor mij. Maar ik herken wel haarscherp de buien waarin ze ooit zo genoeglijk resoneerden. Dat is best leerzaam.

Moeilijke tijden voor je @spirit. Schrikken dat de drank er ook ineens bij jou weer in schoof. Op je hoede blijven. Voor jezelf kiezen. Je kent de riedels wel. En dan ook nog boerenkool. Het zit je niet mee.

Een paar sombere dagen. Najaarsblues. Niks ernstigs, maar wel stemmingen die me mee kunnen slepen. Joy Division. Godskolere, wat een uitzichtsloze muziek is dat zeg. Prachtig. Maar het doet me geen goed. Snel maar weer ABBA draaien. En een wake-up-light geïnstalleerd waarmee ik hopelijk weer wat vrolijker uit bed stap. Er zitten vogelgeluiden bij. Dus dat moet goed komen.

Slapeloos In de nachtwind, als ik niet slapen kan, hoor ik de toorn en het lijden van God. Maar boven de storm uit hoor ik de stemmen van miljoenen zielen, voor eeuwig verloren, die roepen om gerechtigheid. Wat hopen zij? Wat denken zij? Wat denken zij van Hem? Wat denkt Hij van Zichzelf? (Gerard Reve)

Dan maak je nog steeds een mooie kans hoor. Je moet de hoop niet meteen laten varen. Death by waterbus. Maar ik had al een vermoeden. Sinds jij - lang geleden - hier vertelde je over het schilderij van Hart Nibbrig dat jij ooit frequent bezocht.

Ik wil de pret niet bederven, maar voor zover ik weet wordt die zoute Parodontax sinds 2020 niet meer geproduceerd.

Leuke dingen van de dag: ik was jaren fan van die wilde zoute smaak van Parodontax tandpasta. Maar een paar jaar geleden hebben ze de formule veranderd en heeft dit nu ook zo’n laffe zoete smaak als alle andere. Vandaag eindelijk een waardige vervanger gevonden 🥳 Mara Expert Paromed. (Ja, ik laat mij tegenwoordig sponsoren in mijn bijdragen voor het forum. Het leven is geen vetpot tenslotte.)

Dordrecht 🙂 Mijn stadje sinds 6 jaar. Bevalt geweldig. Mooie oude binnenstad. Overal rivieren. Biesbosch. Hier wil ik sterven. Maar voorlopig nog niet.

Mooie stappen Q, ook al voelt het soms als zeulen door de modder. Je afkeer van groepen deel ik. Verkeerd begrepen worden terwijl je je stinkende best doet. Dan hou ik ook liever mijn mond dicht en masker op. Of nou ja, die neiging. Ik vind het inmiddels best fijn om mij te uiten (zo heet dat toch?) maar dan wil ik het liefst ook alle tijd en aandacht en de overtuiging dat men in staat is al die gekkigheid interessant te vinden en te begrijpen. Voort maar jongen, dwars er doorheen. Kop derveur.

Mogge. Alweer een mooie dag voor de boeg. Fietsen door de Biesbosch. Favoriete podcast op: Schuilen in schoonheid, waarin Matthijs van Nieuwkerk mensen interviewt over welke kunst hen troost biedt als het even tegen zit. @Lika wat leuk om te horen. Op gegeven moment vind je een baan die zo goed past dat het niet meer als werken voelt. @Yana zo klink je weer als vroeger. Ik hoop dat het ook steeds meer die kant op gaat.

Ik wens je vooral standvastigheid toe. Voor zowel om te gaan als om te blijven zijn argumenten aan te voeren, alhoewel voor het eerste meer. Maak het geheel overziend een goede afweging, in volle bewustzijn van alle voors en tegens. Anders blijf je op die wipwap.

Risotto hier. Lekker.

Nou, dat kan misschien officieel wel zo wezen Sjaan, maar dat accepteren we natuurlijk niet. Er zou eens een vloot op afgestuurd moeten worden vanuit Zoutkamp om het land hardhandig te annexeren. Hoewel ik het ook mooi zou vinden als ze het weer teruggeven aan de familie Bernstorff.

Oh grappig. Ik wist ook niet dat Liam Gallagher in Zuid-Frankrijk woonde. Maar hij zal natuurlijk wel een serie huizen bezitten. In mijn vorige post omschreef ik hem (bewonderend) als een 'stoere klootzak'. Nu is dat laatste woord vervangen door een sterretje. Lief he? Het is soms net alsof je weer op de basisschool bent. 'Badass' zou dat wel mogen? Of loeder? Ploert?

Deze dan voor alle vaders 🙃 Of nee, gewoon voor iedereen. Iedereen die van iemand houdt en bang is hem of haar ooit kwijt te raken.

Oei, ik verezel de vrouwendracht. Sorry dames. Vorige week met mijn oudste zoon naar de film van Oasis geweest. Een band die ik vroeger, en hij dertig jaar later leuk vindt. De muziek verstevigt onze band. In het donker vaak trots opzij gekeken. En wat een stoere * is die Liam Gallagher zeg.