Etty

Dat klinkt goed! Wat je schrijft lijkt heel erg op hoe ik het deed. Ik had mijn leven ook helemaal heengeplooid om de kinderen, beschikbaar beschikbaar beschikbaar. Ook na een jaar gestopt met een studie (spijt van!), werken in een eigen bedrijf zodat ik mijn eigen uren kon inplannen en vrij kon nemen als er wat was. Ik ben nu 57 en ik denk soms wel dat ik het anders had willen doen. Maar op dat moment was het mijn manier, de manier waarop ik het allemaal vol kon houden. En zo voelde het ook regelmatig, niet genieten van mijn leven maar de dag doorkomen. Mijn lol was dat anderen daar wel aan toe kwamen, aan van het leven genieten. En dat ìs ook leuk maar je kunt het overdrijven. Ken je de term 'curling ouderschap?' Dat was wel op mij van toepassing;)

Ja, herkenbaar. Misschien verwachten we er iets van wat niet realistisch is. En als we drinken is het een excuus. Als ik gestopt ben, dan... En dan zijn we gestopt en dan is het alleen maar iets verstandigs, en wanneer krijgen we het nou? De beloning voor ons offer? De koppeling met alcohol klopt niet. Leegte, gebrek aan zelfsturing enz, dat komt niet omdat we niet drinken. Dat komt omdat we ons leven hebben ingericht op een manier die niet bevredigend is voor ons. Misschien wel voor alle anderen, en dat is best lekker, maar niet voor ons. Doe je dingen die je echt leuk vind om te doen, het doen zelf, en niet alleen voor de beloning (slanker/beter enz)?

Goedemorgen, Naar 'Vortex' geweest. Twee oudjes in een stampvol appartement in Parijs, zij aan het dementeren, hij flinke hartproblemen. Een inkijkje van 114 minuten in een niet onwaarschijnlijk toekomstscenario. Er liepen mensen weg, dat gebeurt niet vaak. Ik vond het een mooie film.

Mijn partner zei jaren geleden, toen ik heel blij was dat ik niet meer dronk, dat hij het zó jammer vond dat we niet meer zus en zo konden. Dat hij dat zo zou gaan missen. Hij dronk toen nog wel. Ik weet nog dat ik me enorm verscheurd voelde. Waarom kon ik nou niet gewoon... Als de ander het maar fijn heeft. Misschien ook sterker iets wat bij vrouwen leeft. Dat pleasegedrag.

Ja dat. Zo herkenbaar:)

Waarom laat je die nu toe denk je? Is er iets veranderd? Mijn eigen ervaring met 'weer beginnen omdat het een goed idee is gaan lijken' is dat er achteraf gezien altijd een soort timing was. Een toenemende onverschilligheid, somberheid. Subtiel. Gewenning aan de dankbaarheid dat ik niet drink waardoor het niet meer zoveel voorstelt. Het jaargetijde. Oid.

Denk je dat het een excuus was van jou om te kunnen drinken? Ik weet dat het bij mij zo is: ik verloochen mezelf liever dan dat ik iemand teleur moet stellen in de vriendschap of relatie. De situatie die jij schetst zou voor mij ook een lastige zijn om me aan de afspraken te houden die ik met mezelf gemaakt heb. Dat zou dan niet zo veel met alcohol te maken hebben, of een smoes nodig hebben. Eerder met mijn angst voor iets.

Goedemorgen,

Ik heb een filmpas aangeschaft en ben wekelijks naar het filmhuis gegaan. Dat gaf een soort uitgaan idee. Onder de mensen te zijn ook. Verder ben ik overdag met mensen gaan afspreken, koffie drinken, wandelen. Wat vind je leuk om te doen? Op welke momenten voel je je eenzaam? Als er een feestje aan de gang is waar je niet bent of ook overdag? Denk je dat je een feestje ook leuk kunt vinden zonder alcohol? Misschien door er op een andere manier in te staan?

Goedemorgen, Havermoutpap, daar krijg ik ineens ontzettende zin in. Gaan jullie op reis @Yana

Bij mij is er ingehamerd dat voor het zingen de kerk uit gaan alleen op de niet vruchtbare dagen een zwangerschap voorkomt. Maar precies, er ontstaat een soort afgrijselijke ontevredenheid. Mijn persoonlijke chemische huishouding? En zo ontevreden voel ik me niet als ik nooit drink.

Ik denk dat ik heel sterk op alcohol reageer. Alsof ik wordt gebeld dat ik 10 miljard heb gewonnen en dan als de invloed is afgenomen, ik een telefoontje krijg dat het een vergissing is. Misschien hebben minderaars, degenen die dat met succes doen bedoel ik, daar geen last van?

Als ik maar lang genoeg niet gedronken heb, dan is één glas wijn genoeg, voor de eerste keer. Dat wegebben van die overdosis dopamine blijft dan wel een ding. Ik herken waar Els Noorlander het over heeft, dat dan je natuurlijke dopamineafgifte even afwezig is. Een kunstmatige up door dat glas wijn gevolgd door een kunstmatige low vanwege de afwezigheid van dopamine in een situatie waarin ik het kennelijk nodig had, en ik denk dat ik niet in staat ben om dat contrast te handelen en dus moet ik een tweede. Etc etc etc.

Goedemorgen,

Als je dingen tegen je zin doet, dan kun je deze óf niet meer doen (dat kan vaak best maar het komt niet eens in ons op) , òf je kunt je motivatie veranderen zodat je er ja tegen kunt zeggen. En dan wil je het. Ik probeer een voorbeeld te verzinnen waarbij het niet werkt maar ik kan er geen verzinnen.

Doen wat je wil en willen wat je doet, die gedachte komt opeens in me op. Zou dat kunnen?

@ReacherDoe je normaal meer niet leuke dingen of had je gehoopt dat 1 niet leuk ding doen je dag leuker zou maken?

Goedemorgen, Dat is balen @lady jane. Heerlijk die kou. Motiveert me om in beweging te komen. Werken vanochtend, en vanmiddag een flinke wandeling in de zon. Ik heb gisteravond de krullenkop van mijn partner geknipt, en ik zie dat het verdomde leuk zit nu.

Goedemorgen, Wat moet je met 10 miljard? Ik zou de filantropische kant opgaan denk ik. Maar dan niet om zelf in de schijnwerpers te staan. Ik zou het stiekem doen. Of ik geef het aan mensen die graag rijk willen zijn maar in mijn ogen al genoeg hebben. Zodat ze erachter kunnen komen dat als je genoeg hebt, dat het dan ook genoeg is. Dat het boven een bepaald budget meer van hetzelfde wordt.

emotionele chantage? Zo te lezen ben jij daar niet gevoelig voor

Goedemorgen, Maak je voor elk bezoek zin @Oskar, of sla je ook wel eens iets af? Er waren veel kinderen aan de deur, maar we hebben veel snoep over.

Ik zou zeggen afname van spierkracht, wel leeftijdsgebonden dus. Ik merk dat ik minder kracht heb, en vaker mijn balans moet zoeken. Bovenaan een trap bijvoorbeeld, ik ga nooit meer een trap af zonder me vast te houden aan een leuning. Het kan ook aan mijn ogen liggen, dat ik toe ben aan een nieuwe bril. Door het verkeerd inschatten van diepte kun je ook vallen. Maar ik ben sinds de zomer niet meer gevallen dus ik maak er maar geen drama van. Ik werd er toen wel onzeker van, ik was keihard op mijn hoofd gevallen, maar dat ging weer over. Het wordt bij mij echt tijd voor krachtoefeningen. En wat heb ik daar een schurft aan. Tenminste, aan de opbouw. Als je eenmaal een beetje spieren hebt is het wel lekker om ze te gebruiken. En je schijnt je testosteronlevel ermee te verhogen wat ook z'n voordelen heeft. Dat las ik laatst en dat motiveert wel:)

Waar in je lichaam voel je het gemis? Of zijn het gedachten die je nu denkt? Gebaseerd op overtuigingen, aangeleerde aannames die misschien helemaal niet kloppen voor jou? Of je nou wel of niet later weer iets zal drinken, het kan geen kwaad om een beetje te rommelen met wat we zoal aan gedachten denken. Mis je nu op dit moment gezelligheid? Waar staat het voor bij jou? Welke manieren ken je nog meer om het gezellig te hebben? Het teveel koppelen aan alcohol houdt je afhankelijk, want een mens kan niet zonder gezelligheid.

Ik had dat van de zomer @Francoise, ik heb zelf het idee dat mijn evenwicht wat minder is en dat situaties die me uit mijn evenwicht trekken nu tot vallen leiden daar waar ik vroeger nog in balans kon blijven. En dit bedoel ik letterlijk, fysiek. Niet mentaal.

Of alleen wat vandaag moet @Maja? en dan als het wat beter lukt de rest?