Spring naar bijdragen

Claire

Forumdeelnemers
  • Aantal bijdragen

    10
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

Recente profielbezoeken

Het blok recente bezoekers is uitgeschakeld en wordt niet getoond aan andere gebruikers.

Claire's Achievements

Nieuw hier

Nieuw hier (1/4)

  1. Mooi gezegd, Yana. Er is zo ontzettend veel te kiezen en de kunst is om er achter te staan voor wat je wel kiest. Je kunt dan inderdaad maar 1 ding kiezen en daardoor kies je ontelbaar dingen niet. En dat is fine en daar moet je je berusting in vinden. Anders kun je in de spijt blijven hangen. Voor mij geld dan: ik kies niet voor alcohol, zodat ik wel kies voor mijn gezondheid, mijn kinderen en het gevoel van controle. Ik kan oprecht van deze keuze genieten. Afgelopen weekend werd weer duidelijk dat dit de juiste keuze was. Ik was aan het eten met goede vrienden en we hadden het over kerst en oud&nieuw en alcohol. Het ging over wel / niet drinken met deze dagen. Een vriend gaf aan dat je prima kan zeggen: 'ik spreek met mezelf af dat ik 1 glaasje drink. Ik hou het daarbij en laat me niet over halen tot nog 1tje omdat het zo gezellig is. de dag erna ga ik weer alchoholvrij door het leven'. Ik merkte dat andere vrienden zich daarin konden vinden en neigde er naar toe dit ook wel acceptabel te vinden. Als je inderdaad die afspraak met je zelf maakt, prima toch? Wat maakt dat ene glaasje champagne nou uit? Ga ik de dag erna weer gewoon door zonder alchohol. Hmmm als ik zo'n afspraak kan maken, kan ik ook wel met mezelf 2 glaasjes afspreken. Is ook leuk. en lekker. en net even iets meer dan 1. WOW WACHT. ik stopte mijn gedachten daar. Daar gaaaan we weer. Ik luisde mezelf er gewoon in. Binnen enkele seconden ging ik van 0 naar 1 naar 2 glazen. Ik gaf deze gedachtengang ook aan bij mijn vrienden, en gaf direct aan dat het maar bij 0 moet blijven, als ik nu, zover van te voren al de controle verlies. Vrienden blijven het toch raar vinden, wat maakt die ene nou uit en je bent toch geen alchoholist? En zelfs geen alcohol'misbruik'. Dus waarom zo moeilijk en ongezellig doen? Jammer wel dat alcohol zo normaal is in mijn omgeving. Maar ik blijf sterk. Dit is MIJN keuze. Daardoor kies ik iets niet. Maar ik ga ervoor om er ook met de feestdagen te genieten van wat ik wel gekozen heb.
  2. Je hebt helemaal gelijk. Moeilijk dat loslaten! Fijn dat je een manier hebt gevonden om je behoeften te vervullen! Klopt, dat is ook wat ik aangeef, zelfkastijding is een passende term erbij Leven in het nu en niet blijven hangen in het verleden. Dat is geweest, die keuzes zijn gemaakt met een reden. Als je het nu anders wil, niet uitstellen maar doen! Daarom ben ik zo blij dat ik de stap heb gemaakt met het stoppen met alchohol, niet uitstellen, maar NU heb ik er last van dus NU doen. Hetzelfde geldt ook voor het 'invullen' van dat lege gevoel. Wat ik merk dat het mij enorm helpt is om hier mijn verhaal kwijt te kunnen, en aan al jullie reacties heb ik enorm veel. Ik kijk er weer positiever tegen aan en heb zin om mezelf aan te pakken! Dus nogmaals bedankt! Geniet van deze druilerige dag
  3. ai...die kende ik niet. Even opgezocht en zeker ook op mij van toepasssing Heel erg zelfs....oops...ook daar mag ik wat aan doen! Ik denk ook best vaak dat had ik anders gewild, of had ik mijn leven maar zo ingericht, had ik maar in het buitenland gewoond... een vriendin van mij zegt wel eens tegen mij dat ik achter mijn besluiten moet staan, over bepaalde keuzes die ik heb gemaakt in het leven (studie, waar wonen, werk, keuze er te zijn voor de kinderen ipv carrieregericht), omdat het op dat moment het juiste besluit leek. Daar, in die beslissing vrede vinden, wat de uitkomst ook is achteraf. Soms heb ik spijt dat ik die studie ben gestopt, maar ik denk nu vaak: ik heb gekozen voor de kinderen, en dat kan maar 1 keer, ze zijn maar 1 keer jong en daar voel ik veel rust in. Die studie kan later ook ook nog, als het wel goed voelt. Voor nu voelt dit voor mij, net zoals jij aangeeft, als de beste keuze, maar dan wel iets minder curling ouder zijn...haha. EN zonder dat mijn leven alleen om hun agenda's draait, ook mijn momenten pakken, mijn doel stellen binnen de mogelijkheden. EN dan wel genieten van deze keuze die ik heb gemaakt, zonder me leeg en stuurloos te voelen. Werk aan de winkel dus! Hoe had jij het anders willen doen? En het genieten, doe je dat nu wel? Zou jij niet die studie alsnog kunnen oppakken?
  4. Bedankt voor alle reacties! Die zetten me zeker aan het denken. Oh dat momentje had ik zeker...de 'zal ik dan toch...', maar ik heb volgehouden en ben zo blij dat ik het proces niet doorbroken heb met toch 1tje te nemen. En ja, herkenbaar? Hoe heb je het doorbroken? Inderdaad, de discussie uit de weggaan en het er niet over hebben. Ik geef ook vaak aan dat ik er niet meer tegen kan, dat het lijkt alsof ik een intollerantie heb (wat ook echt zo is: jeuk aan mijn ogen na het drinken van wijn), dan stoppen de mensen wel met vragen. Echte vrienden weten het uitgebreide verhaal erachter. Toneelspelen gaan we doen, proosten met een alternatief drankje, alsof je gezellig meedrinkt. Toch wringt soms daar de schoen...waarom die behoefte toch mee te doen..?? De spijker op zijn kop. Zo zie ik het ook. Ik hoef nooit meer een sigaret, weet wat de nare gevolgen zijn en heb dit van dichtbij meegemaakt. Drugs nooit gedaan en blijf ik ver van weg. In dat hokje wil ik alchohol ook plaatsen. Bedankt voor deze eyeopener. Iets wat ik stiekem eigenlijk al wist. Ik denk dat het een trigger is geweest, dat er een reden of een leegte is geweest waarom ik dat wijntje zo belangrijk vond. Omdat dat wijntje er niet meer is, moet ik wel aandacht geven aan wat er echt onder speelt. Mijn leven staat inderdaad in het teken van anderen (man en kind), wat ik wil en zelfs mijn werk is ondergeschikt aan hun agenda's. Niet op een vervelende manier, want we hebben dit samen zo besloten. Gestopt met een studie, want we kwamen in de knel met tijd voor de kids. Ik sta daar overigens nog steeds achter, maar het was wel MIJN ding, mijn stage, mijn collegedagen, mijn studietijd. Nu werk ik weer thuis met een eigen bedrijf (geen collega's, geen kantoor waar ik heen kan), want dat is handig met opvang van hond en kids. Ik werk onder schooltijd en parttime, dus alles komt zo'n beetje op mij neer (het regelen, sportclubjes, helpen met huiswerk, afspraken, huishouden, alles). Man helpt waar hij kan, dat is echt heel fijn, maar mijn radartje gaat al aan als ik opsta en stopt pas als ik slaap. Voel me schuldig als hij in het weekend de was doet en de stofzuiger er door heen haalt, omdat ik er doordeweeks niet aan toe kwam. Nou, there we go. Daarom was dat wijntje in de avond MIJN wijntje, MIJN momentje waar ik al mijn voldoening in stopte. En die heb ik heel verstandig van mezelf afgepakt. En nu is het aan mij om structuur en een eigen doel weer aan te brengen in mijn leven, zodat ik daar mijn voldoening en energie uit haal en niet verzand in de telefoon en slecht voor mezelf zorgen. PFOE. 1e stap is al gezet: telefoon is leeggehaald met alle meuk, op de socials heb ik de helft van de onzin mensen ontvolgd en een deel van die apps van mijn telefoon afgeknald. Nu bezig met een weekschema, waarin sporten en tijd voor mezelf in wordt opgenomen. Bedankt, het helpt me echt!
  5. Inmiddels is het 22 november en zitten we op de 77 dagen oftewel 11 weken zonder alcohol. Wat kan ik ervan zeggen. Er zijn mijlpalen geweest, voordelen, maar ook nadelen. Mijlpalen is de vakantie in het zonnige zuiden zonder dat wijntje, uit eten met vrienden waarbij ik een mocktail bestelde of een 0.0, of gewoon een frisje, een avondje stappen met vrienden waarbij ik de enige was die niet dronk, de rest was katjelam, soms had ik plaatsvervangende schaamte. Ik ben trots op mezelf dat ik nog steeds kan genieten, dansen en gek doen zonder alchohol. Het besef is vooral dat dat glas wijn of die cocktail alleen op dat moment 'fijn' voelt. maar als ik naar huis rijd of de volgende dag opsta, ben ik weer blij dat ik geen wijn heb gedronken of niet zo'n punthoofd heb als mijn vrienden en dat ik er gewoon kan zijn voor mijn gezin. Het wordt niet altijd begrepen of geaccepteerd door mijn omgeving merk ik. Het is ongezellig, of tijdens het stapavondje werd gezegd tijdens een grappig moment: dat komt omdat jij niet dronken bent! Alsof ik ergens van beschuldigd werd. Heel vreemd. Eerder op de avond, toen ik tegen een vriendin zei, die het af en toe moeilijk heeft, joh, dan kom je toch bij mij als je je man eventjes zat bent, was het antwoord: ja maar jij drinkt geen wijn. Ik vind dat vooral een sneu antwoord en het is meteen duidelijk wat alchohol met mijn omgeving doet en hoe belachelijk belangrijk het voor hun is. Dus, tot nu toe tevreden met mijn keuze om geen alcohol te drinken. Ik voel me sterk dat ik dat onder controle heb. Nu vroeg mijn man al hoe ik dat ging doen met kerst en oud&nieuw, waarop ik aangaf dat ik dat een moeilijk vind. Maar dat ik er voor nu achter sta dat ik niks drink. Ah eentje kan toch wel, gaf hij aan. Hmmmm nog steeds ook bij hem niet helemaal duidelijk hoe het bij mij werkt. Heb dit ook aangegeven en meer heb aan de steun om het juist niet te doen, juist geen alchohol te drinken en op zoek te gaan naar feestelijke alchoholvrije alternatieven. Ik gaf ook aan dat er nadelen waren. Het onbegrip en de vreemde opmerking van vriendinnen en omgeving noemde ik al. Maar ik merk dat ik een leeg gevoel ook wel ervaar. Ja ik heb sporten opgepakt, zoals ik wilde. Maar het 'momentje voor mezelf' of een 'alternatieve beloning' heb ik nog niet op een juiste manier ingevuld. Op een verkeerde manier met 0.0 biertjes en chips, bankhangen savonds, te laat naar bed, ondanks ik sport kom ik aan (logisch want 0.0 en chips) en overdag ben ik soms ook een beetje 'de weg kwijt', weinig motivatie, weinig structuur of sturing. Ik doe mijn werk en zorg uiteraard voor de kids. Maar zorg slecht voor mezelf en voel me soms verloren, grijp vaak m'n telefoon en verdwijn in social media. Het enige waar ik nu controle over heb is over geen alchohol drinken. Ik voel me heel anders dan in het begin, toen voelde ik me vooral energiek en plukte ik de vruchten van het stoppen met alcohol. Wellicht is het het koude, donkere en sombere weer. Dat kan ook. Wat denken jullie, is dit zo'n periode die erbij hoort, bij het stoppen met alcohol? Zo'n verlate hobbel in de weg?
  6. Claire

    Voorstellen

    Heel herkenbaar Prana, ik heb exact hetzelfde gevoel rondom wijn/alchohol wat jij hebt. Nu je het zegt, dat boos zijn op mezelf, dan heb ik al een week niet meer (ben nu een week gestopt). Dat was ik ook elke ochtend. Ook ik ben bezig waar het vandaan komt, wat vult die alchohol dan toch op? Is het verveling, stress, een gevoel van iets voor mezelf te hebben (ik loop de hele dag te zeulen met mn kids), of is het de verslaving die zegt dat ik iets moet vullen, zit het in de genen (in mijn familie zitten er zeker verslaafden, nicotine en alcohol). Dit gat had ik ook na het stoppen met roken. Maar wat mij heel erg hielp met het stoppen roken, is dat ik nooit meer terug wilde naar het gevoel dat je krijgt als je wilt stoppen met roken en net stopt, dat vechten, de stress, het continu er mee bezig moet zijn, de verslavingsdrang overwinnen, telkens nee tegen jezelf zeggen. Ik heb aan roken geen behoefte meer, nooit meer. En zo zie ik het ook voor me met alcohol. Nu op dit moment is het vechten, vechten met mezelf, met situaties, maar straks, straks is het gewoon dat ik niet drink en is het geen gevecht meer. Wellicht werkt deze gedachtegang voor jou ook. Je bent nu een maand onderweg, dat tellen zal opeens verdwijnen, zonder dat je het door hebt. Je geeft aan dat je er nu al anders in staat, sterker en je aanmelden op dit forum is al een hele stap in vergelijking met het alleen willen doen. Je komt er wel!
  7. We zijn een week verder en ik heb geen druppel gedronken!! Ik geef best vaak aan aan mijn man: nu hadden we er 1 gedronken, he? Maar we kozen voor thee of een frisje. Ook een keer een 0,0 biertje. Ben er nog niet helemaal uit wat mn guiltje pleasure drankje wordt. Wellicht een mocktail, een tonic of inderdaad die 0.0 (tenzij mijn hang naar alcohol groter gaat worden). Ik heb afgelopen week ontzettend veel gehad aan jullie berichten. Etty, wat jij aangeeft: als het om 1 glaasje wijn zal gaan, wat is dan zo erg deze te missen? Als je geen 'probleem' met alchohol hebt, is niet belangrijk wat je op dat moment in je handen hebt. En als je er inderdaad over moet nadenken hoe je dat nu gaat doen zonder alchohol, zonder dat glaasje wijn op dat moment, dan gaat het niet meer om dat feestje, dat uitzicht of wat je dan ook te vieren hebt, dan gaat het er om dat er alchohol bij moet, hoe dan ook en in welke vorm dan ook. Ik heb nog met niemand, anders dan mijn man, gedeeld dat ik gestopt ben. Ik ben nog niet in een sociale gelegenheid geweest en dat feestje van afgelopen weekend is verplaats naar over 2 weken. Ik zal inderdaad niemand 'vermoeien' met mijn reden om te stoppen, ik wil die discussie niet aan gaan van eentje kan toch wel. Ik zal gewoon aangeven: joh, ik moet morgen vroeg op en wil dan fris zijn of reageer even niet zo lekker erop. En nee ik ben niet zwanger Dus inderdaad voorbereiden met een antwoord en voorbereiden wat ik dan wel ga drinken. Met mijn man heb ik nogmaals goed doorbesproken wat mijn beweegredenen zijn en heb ik me kwetsbaar opgesteld door te delen hoe ik af en toe heb gedacht rondom alchohol (bijv. s avonds op bezoek bij mijn ouders gaan, niet voor de gezelligheid perse, maar die hebben nog wijn, wist ik, die van ons was op). Het verbaasde hem, maar hij was ook blij dat ik dit gedeeld heb en nog meer achter mijn beslissing en dat het inderdaad wellicht voor mij niet is weggelegd (voorheen zei hij: joh met kerst kan het toch we, 1 wijntje) Vooralsnog ben ik vastberaden nooit meer te drinken, voel ik me veel beter, frisser, veel meer helder in mijn hoofd en slaap ik prima! Ik heb ook steeds minder de drang naar dat wijntje, maar de moeilijke momenten gaan nog komen. Maar voor nu: het gaat goed. Nogmaals dank aan jullie voor jullie adviezen, ervaringen en wijze woorden.
  8. Je hebt helemaal gelijk Lady Jane, mijn hoofd (en partner) geeft me allerlei mitsen en maren. Is dat hoe 'verslaving' werkt, denk ik? Ik wil dat achterdeurtje ook niet open houden en het juist volhouden om niet te drinken, maar ik ben bang dat ik soms te zwak ben als het je wordt aangereikt. Moet ik dan deze situaties voorlopig uit de weg gaan, of het aangaan en me sterk voelen dat ik het heb doorstaan? Was het maar dat jaar verder en stond ik maar sterk en vol vertrouwen in dat hernieuwde leven zonder drank.... De keuze staat voor nu zeker vast, maar voelt benauwend als ik zeg dat het voor altijd is. En toch is dat wat ik wil, ik wil me niet afhankelijk voelen van die behoefte aan alchohol en kiezen voor wat het beste is (voor mij en voor mijn kinderen uiteraard) en zeker niet blijven jojo-en. Wat een dilemma (en toch ook weer niet. zucht). Ik zal ook eens verder lezen op dit forum, benieuwd naar jullie verhalen en hoe het jullie verging, wellicht geeft dat mij meer handvatten. Het filmpje van Els Noorlander ga ik ook zeker bekijken, dank voor deze aanreiking.
  9. Bedankt allemaal voor de lieve en steunende woorden. Toch fijn dat er gelijkgestemden zijn die mijn verhaal herkennen. Gister alchohol vrije dag en dat voelde goed, zeker vanochtend! Met mijn man hier gisteravond over gesproken en die herkent zich toch minder in het rigoureus willen stoppen, waardoor het praten met hem hierover toch lastig was. Hij geeft aan op elkaar te willen letten en het er bij 1 of 2 te houden en snapt ergens niet dat ik helemaal wil stoppen. Hij zegt: je bent toch niet zo erg met alchohol? En nee ik ben geen zware alcoholist, maar ik vind het teveel en ik mijn lijf, gezondheid, humeur (en daarmee mijn kinderen) heb er last van. Ik heb aangegeven dat ik het idee heb dat het voor mij 'alles of niets' en dat zoals Maverick en Soberbunny aangeven het voor mij misschien niet is weggelegd en kan ik niet de controle houden, zodat het direct weer doorslaat. Ik denk ook dat alchohol idd iets met je doet waardoor je de controle niet hebt, in combinatie met een wilskracht, denk ik? Ik heb vriendinnen die bijvoorbeeld gerust kunnen roken op een feestje en dan weer maanden niet. Ook roken is bij mij: 1 pakje per dag of niets. Het is moeilijk te accepteren inderdaad dat je het zelf niet kan, maar toch ik kies dan voor het laatste, het 'niets'. Waar ik (en mijn man blijkbaar) moeite mee heb, is hoe ik moet omgaan met sociale gebeurtenissen, sociale druk en een alternatief vinden voor de 'beloning' die een alcoholisch drankje geeft. Dit weekend wordt mijn moeder 70 en de nodige drank is al besteld voor de suprise party. In oktober gaan we een weekje op vakantie, wederom met die prachtige uitzichten waar in het verleden een goede wijn bij hoorde...wat moet ik nu... Wellicht moet ik inderdaad niet zover vooruit kijken. Hoewel me dat weer weer helpt in het gevoel de controle te kunnen behouden. Awel, vandaag drink ik weer niet. Nogmaals bedankt aan iedereen, ik voel me welkom!
  10. Goedemorgen, even voorstellen. Ik ben 39 jaar oud, getrouwd en heb 2 kinderen. Ik vind dat ik teveel drink en ik vind dat ik de laatste tijd te 'obsessief' met alcohol omga. Ik wil voorlopig volledig stoppen met alcohol, maar ik merk dat ik dat enorm lastig vind, vandaar mijn aanmelding hier. Al in mijn tienerjaren was drinken normaal voor me, eerst met de zoete mixjes tijdens het uitgaan en later de wijn. Jong alcohol drinken was heel normaal, mijn ouders lieten mij op mijn 14e een wijntje proeven (mijn ouders zijn 'stevige' drinkers, houden van goede wijn en goede sterke drank), op mijn 16e verjaardag stond de dranktafel vol met Passoa en andere zoete mixdrankjes. Tijdens de werkweek van vwo heb ik bier leren drinken met mijn leerkrachten en vriendengroep. Regelmatig zat ik tijdens het uitgaan te draaien op de wc (soms tot overgeven aan toe) of draaide mijn slaapkamer nog lang door als ik op bed lag. Tijdens mijn studietijd ging dit eigenlijk zo door. Ik kreeg al vroeg kinderen en als ik het er met mijn man over heb, dronken we die tijd eigenlijk niet heel veel. Ja, een wijntje tijdens het uitgaan met vriendinnen of met kerst bij familie. Maar de laatste jaren is alcohol zo in mijn dagelijkse leven geslopen en merk ik dat ik het anders wil, maar dat dit eigenlijk niet lukt. Bijvoorbeeld: op vakantie drinken we elke dag een goede Italiaanse wijn. En een biertje. Oh en natuurlijk een limoncello. Dit begint al 's middags, want he het is toch vakantie. 's Avonds lig ik op bed en voel ik me niet top, ik ben niet dronken, maar ik voel gewoon dat ik teveel alcohol op heb. Maar ik weet ook, morgen gaat het weer hetzelfde, want ja, Italiaanse uitzichten, daar hoort een wijntje bij. Ik kan dat patroon niet doorbreken, hoe graag ik dat eigenlij wil. Mijn man overigens ook niet. Thuis sloop het er ook in dat we iedere dag wel een wijntje (of 2) of een biertje namen. Kids op bed, zo hehe, wat gaan we drinken? Een soort beloning is het. Ook als ik in mijn eentje ben. 's Ochtends sta ik toch niet heel fris op, ik merk dat mijn ogen anders staan (beetje boze/chago blik). En heb ik zin in ongezond eten. En ik ga vooral niet sporten, want nee ik ben te moe. En dan met feestjes, ja dan drink je er meer, tenzij je de Bob bent. Dan max 2 (wat ik eigenlijk ook al teveel vind). Nu hebben wij regelmatig mee gedaan met de ik pas in januari, en dat gaat ons prima af. Ik voel me frisser, helderder, mijn blik wordt anders en er komt ruimte in mijn hoofd om te sporten en overdag heb ik meer concentratie en doe ik meer moeite om gezond te eten. Ik zag om me heen hoe mensen alchohol dronken, hoe ze zich gingen gedragen en vond dat het eigenlijk niet waard, ik voelde me trots dat ik niet meer zo was. Ja ik miste het wel eens tijdens het uit eten gaan, maar he, ik ging weer fris en helder mijn bed in. Ik voelde me echt goed. Ik beloofde mezelf: dit ga je volhouden dit is beter voor je. Tsja, en dan is de stopmaand over en dan komt er weer een feestje. Dan denk ik: nou ja ok, 1 wijntje. En dan gaat de eerste paar keren prima, en ben ik trots op mezelf. Zo, dat heb ik even goed vol gehouden. Maar dan sluipt het er toch weer langzaam in en dat leidt nu tot afgelopen weken. Na onze vakantie in Spanje (waar we wederom elke dag gedronken hebben), en we deze sfeer thuis hebben doorgezet, zei ik tegen mijn man: het roer moet weer om. Ik heb de afgelopen weken wel 3 keer een poging gedaan om te stoppen. Toppunt was een feestje in de buurt, waar wij, net als alle gasten (met kinderen erbij) niet eens meer wisten hoeveel wijn/drank/likeur we ophadden en ik voor het eerst weer draaierig mijn bed in ging. Nu stoppen we zeiden we. Die wijn en bier in de koelkast, die laten we dicht, die is voor gasten. Wij gaan aan de thee/koffie/fris. Jullie raden het al, mooi niet. Het baart mij het meeste zorgen dat ik geen rem heb. Ik spreek met mezelf af: ok 1 wijntje kan best. En dan zitten er zo weer 4 in. Ook als ik alleen thuis ben met de kids, want ik verdien het na zo'n lange dag en heerlijk dat soezelige gevoel. Ook afgelopen weekend in mijn eentje 4 wijn, het is dat ik de wijnfles heb leeggekiept en dit de laatste wijn was... het gaat de verkeerde kant op naar mijn idee, het lijkt obsessief te worden. Ik heb het idee dat ik verslavingsgevoelig ben (vandaar dat ik nooit meer een sigaret aanraak, wat een gebed was dat om daar af te komen) en dat het bij mij alles of niets is. Ook baart het mij zorgen dat ik in een sociale omgeving zit, waar alchohol (en veel ook) de norm is. Vriendinnen beginnen met de lunch, organiseren cocktail partys en wijn proeverijen, de zondagmiddag gaat de wijn open bij onze ouders. Bij 1 vriendin word ik trouwens niet eens meer uitgenodigd als ik aangeef dat ik weer eens alchoholvrij leef (want zij leeft op en voor de wijn en vindt het te confronterend als iemand dat bewust niet doet). Een alchoholvrij drankje voelt dan veel minder passend. Ook mijn man is erg makkelijk hierin en vind een biertje elke avond prima, wat het voor mij ook weer moeilijk maakt standvastig te zijn. En daarnaast heb ok nog het idee: een wijntje op terrasje is zo gezellig, een rode wijn op de zondagmiddag in de winter...heerlijk, champagne als je iets te vieren hebt) Het allerliefst zou ik er zo willen instaan: bij speciale gelegenheden een drankje, maar zo werkt het bij mij niet. Zoals al genoemd: het is alles of niets. Maar ik weet, ik weet gewoon dat ik me beter voel zonder alcohol. Ik heb geen gekke kwaaltjes meer, ik voel me zo veel meer helder en mijn lichaam voelt meer van mij. Ook ben ik niet afhankelijk van mijn 'geest' die mij zegt die alchohol te drinken en nog 1 en nog 1.. en waarna ik vervolgens de dag erna weer last ervan heb, door ongezond te willen eten, moe te zijn en niet te willen sporten. Ik wil goed voor mijn lijf zorgen, ik wil weer me wil fit voelen, weer gaan sporten, gezond eten, gezond in het leven staan. En daarbij komt dat ik ook het goede voorbeeld wil zijn naar mijn kinderen toe. Toen ik laatste met een zucht op de bank plofte na de was/bovenverdieping gedaan te hebben zei mijn jongste zoon van 5: zo mam, wijntje? Ik schrok hiervan en wil niet dat beeld voor mijn kinderen zijn. Heel lang verhaal kort (excuses hiervoor): ik denk dat het voor mij het beste is als ik voorlopig helemaal met alchohol stop. Gewoon, voor altijd. En dat begint vandaag, 6 september 2022. Maar ik vind het lastig; ga ik die vriendinnen (en ouders) dan uit de weg? Hoe zorg ik ervoor dat ik sterk blijf, in sociale situaties maar ook na een lange dag met werk en kids. Hoe krijg ik mijn 'beloning'? Nou ja, wellicht is dit niet de plek hiervoor, maar ik ben op zoek naar gelijkgestemden en sta open voor adviezen. Tot zover Liefs, Claire
×
×
  • Nieuwe aanmaken...