Etty

74.9

@Lika ja groot risico, dit keer niet gedaan. Eerst een tijdje wonen, dan wegkwakken. En ik vind het leuk om iets te maken van iets dat ik al heb. Dingen om te bouwen, te schilderen, bekleden. met stomme lampen valt misschien ook nog wel wat te pimpen.

@Marij Wat doe je nu met je tijd? je hoeft niet persé een creatieve hobby te hebben hè? En misschien is het leuker om het samen met anderen te doen? Zouden er dingen zijn die je zou willen leren? Zijn er gebieden waarin je je wilt ontwikkelen? Een taal, een nieuwe vaardigheid, kennis over een bepaald onderwerp? Er zijn via de bieb bijv heel veel online trainingen, cursussen, vaak gratis, die je zou kunnen doen. Soms kan een workshop of cursus iets aanzwengelen. Fotografie, filosofie, meditatie. Naar het fimhuis met een Cineville pas. Wat me opvalt is dat er veel dingen zijn die in mijn hoofd 'suf' gevonden worden, maar die ik eigenlijk wel leuk zou vinden als er niets anders was. Zoals legpuzzels met Corona bijvoorbeeld.

@Marij het heeft tijd nodig. Dit is niet mijn eerste keer. Ik doe eerst allerlei klussen, opruimen, schoonmaken, doe ik sowieso altijd in januari. En ik wil dingen gaan doen die ik al jaren uitstel, die me leuk lijken maar die ik eng vind, ergens. Die ik dus blijf uitstellen. En dat uitstellen gaat samen met wijn, dan voel ik me al leuk, en de dagen erna niet zo vanwege dopaminegebrek, en als ik me niet zo leuk voel, dan ga ik er al helemaal niet op uit. Cirkel weer rond. Zijn er dingen die je wel zou willen maar....?

Ja @bumperjim, ook als je denkt voor tijdloos te gaan zijn sommige dingen gewoon klaar. Bij het verhuizen merkte ik dat ik sommige dingen niet meer wilde neerzetten of ophangen in het nieuwe huis, zag ik opeens hoe 'stom' ze waren. Terwijl als we niet waren verhuisd ik dat gevoel waarschijnlijk niet had gehad.

Meer energie. Daardoor meer beweging, op alle fronten. Omdat alcohol geen dopamine meer wegkaapt, verwacht ik meer ervaringen waar ik blij van word door de dag heen. Ik zal meer verveling ervaren waardoor ik andere dingen ga aanpakken dan ik normaal zou doen. Misschien ook meer onvrede die ik ga uitschrijven heb ik me voorgenomen. Fijn die motivatie hè? Alsof een ouder opeens tegen je zegt: nu is het afgelopen, ik kom je helpen, we gaan er es ff voor zorgen dat je weer wat blijer wordt met je leven. Valkuil: valse hoop. Die stort geheid weer in, als de motivatie dropt. Een grote dosis realisme naast tsjakka staat hier al klaar.

De beste wensen voor 2026 iedereen! Stond redelijk fris op, wel weinig geslapen. Vroeg naar bed en door het vuurwerk heenslapen was niet mogelijk hier, oorlog vanaf tien tot half twee ongeveer. Lekker begonnen in een nieuw boek over een seriemoordenaar. En vandaag rustig aan, kerstversiering opruimen en lekker gezond koken. En tussen de buien door de natuur in.

Het is zeker een energievreter, en als je wat ouder wordt merk je daar veel meer van zie ik. Ik heb er ook zin in!

Goeiemorgen, Geen echte plannen voor vanavond, en dat vind ik fijn. Gewoon kijken waar we zin in hebben met z'n tweeën. Met of zonder alcohol vind ik het tegenwoordig afzien om tot 12 uur wakker te blijven, en dan ben je er nog niet als je bezoek hebt of zelf op bezoek bent, het voelt ook gek om gelijk na twaalf uur te vertrekken, en dat is ook niet echt fijn met al die bommen en pijlen.

Hoi pipeloi, Een 14 jarige zoon en onenigheid over de aanpak komt me heel bekend voor. Sterkte ermee @knakker! Mijn zoon is 16 jaar verder inmiddels en ondanks ons geklungel (uiteindelijk) goed terecht gekomen, en pa en moe vinden elkaar nog steeds liefs meestal. Houd moed:) Verheug me op het nieuwe jaar. Ik heb weer een papieren agenda (eenvoudig leven agenda) voor 26, die me helpt met mijn doelen een beetje op de rit te blijven. Versnippering van aandacht tegen te gaan. Werk af, mag nu twee dagen beetje lummelen. Of alvast wat werken in het voren.

Dry Januari: Bumperjim Renaldo61 Reacher Knakker MaryArt Maja Flavieke Bolletje Garfield Etty

Waar. Het is geen excuus, een ongemakkelijk gevoel. Maar dit is voor mij wel één van de ongemakkelijkste: het idee dat 'ze' eigenlijk niet bij me willen zijn. Ik vind het ondraaglijk bijna, maar als ik een tijd niet drink wordt dat wel veel en veel minder.

ja, dat geloof ik graag, heb veel dingen gedaan met rollenspelen, dat lijkt er natuurlijk op, heerlijk om te doen. Maar dat had meestal een sociaal kader rondom persoonlijke ontwikkeling, als het helemaal vrij is, brrr, dan kan er van alles gebeuren:) Maar wel fijn dat je het weer noemt, want ik denk dat het echt iets voor mij kan zijn.

Dat lijkt me superenig maar ook doodeng!

Goeiemorgen, Ik was gisteren naar het filmuis en op de terugweg bij de trein merkte ik dat ik mijn telefoon kwijt was. Ze hadden hem gelukkig gevonden in het filmhuis, ik was nogal opgelucht. Duur ding en natuurlijk nog niet geregeld dat er ergens in de Cloud een kopie is van alle gegevens die er in dat ding opgelsagen liggen. Ga ik misschien nu maar wel regelen. Wat fijn @MaryArt. Ik vind het zelf ontzettend lastig als iemand niet drinkt terwijl hij dat normaal wel zou doen. Dus voor mij. Ik ga dan zitten invullen dat iemand het helemaal niet gezellig heeft. Ik ben meermaals voor de bijl gegaan om deze reden. Om niet te voelen wat die gedachten oproepen.

Het is denk ik ook uit armoe, om te voorkomen wat er zou gebeuren als de regels er niet zouden zijn. Oh dat heb ik ook, laatst nog... Weet je wat jij moet doen... En dat steeds dezelfde mensen aan het woord zouden zijn. Ik ben aan het proberen of een meditatiegroep me bevalt, waarbij ook een deelrondje is met de regel niet op elkaar ingaan. Het is ook een oefening in zorgvuldig spreken. Op zich wel aardig maar het vervult niet de behoefte aan contact, integendeel. Dus als ik dat wil, moet ik nog iets anders doen waarbij dat er wel kan zijn.

Ik heb er ook zo één, maar dan geen ex helaas. In elke vraag zit al een verpakt commentaar verborgen. Vroeger antwoordde ik braaf, maar tegenwoordig behandel ik het als wat het is: commentaar. Waarom hebben jullie altijd... ? dan vraag ik : wil je kwijt wat je ervan vindt?

Ik bedoelde meer dat we misschien niet leren dat er balans kan zijn tussen delen over wat er bij onszelf is en interesse in de ander. Het is in het gesprek vaak of het één of het ander. De rolverdeling lijkt vast te staan. Mensen die interesse tonen en vragen stellen blijven vaak met een leeg gevoel achter, en de ander, die lekker leeggelopen is, met een schuldgevoel of het gevoel net een kruisverhoor achter de rug gehad te hebben. Je kunt het denk ik wel wat naar je hand zetten. Meer vragen stellen als je een kletskous bent, en wat gebeurt er als je ongevraagd zelf over je zieleroerselen zou beginnen in een gesprek? Dat hoeft niet op uitnodiging. Dieper contact bestaat denk ik ook uit het op de hoogte zijn van elkaars zieleroerselen. Je moet je wel kwetsbaar opstellen, en de eerste durven zijn. En soms grandioos de plank mis slaan daarmee, ik heb vaker meegemaakt dat iemand naar me keek met een blik van : hoe kon je denken dat ik hierop zat te wachten? Nou jou, het kaf van het koren scheiden zeg maar:)

Even na zitten denken over verbinding, het is denk ik iets wat er is als beiden in dezelfde ontmoeting moeite doen om af te stemmen op het geluid van de ander, in plaats van alleen te zenden. En als er nieuwsgierigheid is. Hoe is het het om het leven en de wereld vanuit het perspectief te zien? En het onder woorden brengen van je eigen gedachten brengt ook altijd weer wat nieuws, zeker als een ander er met interesse vragen over stelt. Als er balans is tussen praten en luisteren, dan voelt dat fijn. We leren dat niet als we opgroeien, of je moet toevallig ouders hebben die er op letten. De meeste mensen praten vooral graag over zichzelf, maar niet perse omdat ze zichzelf zo interessant vinden denk ik, maar omdat ze niet weten waar ze het anders over moeten hebben om de leegte op te vullen. Interesse tonen en vragen stellen is best eng, moet je een beetje zelfvertrouwen voor hebben. Is bij mij een beetje gegroeid de laatste jaren wat dat betreft. Mensen doen het vaak niet terug merk ik, ze hebben het niet zo geleerd. Ook prima vaak, zolang ze het leuk vinden om mijn vragen te beantwoorden vermaak ik me wel.

Ken het wel, zo'n misselijkmakende golf van jaloezie als iemand één van mijn niet geleefde levens dreigt te gaan leven. Kan je wat mee doen, voelen wat er nou echt toedoet in jouw leven en actie nemen, of niet, ebt vanzelf weer weg. En komt vanzelf weer terug:-) Ik denk altijd aan een citaat uit de film Mid90s die me is bijgebleven: 'A lot of the time we feel that our lives are the worst, but I think that if you looked in anybody else's closet, you wouldn't trade your shit for their shit.'

75.1

Gisteren met mijn dochter naar de film en uit eten geweest, cadeautjes uitgewisseld. Het contact was lang niet goed, maar het herstel en de liefde is duidelijk voelbaar. Ik ben blij. In het restaurant liep een dochter van tegen de veertig schat ik luid schreeuwend weg bij haar bedremmelde bejaarde ouders. Die bestelden maar gewoon. Dochter kwam niet meer terug. Ook dat is kersttraditie:). Vandaag zoon en familie en zus op bezoek, wil een klein buffetje maken met lekker hapjes. Nog wat verzinnen.

74.1

Goedemorgen, Een vrije zondag zonder verplichtingen, en vanavond naar The Last Viking. Geniet je er stiekem wel een beetje van @bumperjim, of vat ik het onterecht ironisch op? @Mariposa mooie spreuk vind ik dat, de leukste mensen voor mij zijn de mensen met een flinke deuk in hun ego en die niet zo de behoefte hebben die deuk te repareren of weer af te dekken, die zichzelf wel oké (hebben leren) vinden met deuk en al.

Mijn vorige huisarts had een kreng van een assistent. Veel te streng. Zo iemand die als het de juf is van je kind het volgend schooljaar, je de hele zomervakantie laat twijfelen of je je kind naar een andere school zult doen. Gelukkig werkte de assitente parttime, zodat ik haar kon ontlopen. Bij een uitstrijkje kreeg ik haar onverwacht, en ze deed dat toch zorgvuldig en lief, nou moe dacht ik, ik zag haar vanaf dat moment wel met andere ogen. Soms probeer ik me voor te stellen wat voor dag iemand gehad zou kunnen hebben, de ander ook als mens te zien en niet alleen als iemand die mij een dienst moet verlenen en die mij een bepaald gevoel moet geven omdat ik een klant ben. Ik kan iemand een stijve hark vinden, maar in zijn beleving is ie misschien al heel los en gevat, who knows. Maar hoe heerlijk is het als iemand het leuk vind om aardig te zijn, vriendelijk te doen. Iemand die houdt van wat hij of zij doet. Maar ik denk ook dat je daar goed voor in je vel moet zitten, de eigenaar van je eigen problemen, en een beetje vertrouwen in mensen en in jezelf moet hebben, en mensen kunnen enorm onbeschoft zijn tegen mensen die niet aan de verwachtingen voldoen helaas. Was je liever naar de pizzeria gegaan?