Etty

@Musashi je hebt nu dit gekozen, en kunt kijken of je het een volgende keer anders zou doen. Ik heb een grappige film gezien over een meisje van een jaar of twaalf dat na een klap in haar gezicht opeens ziet en hoort wat haar ouders doen en zeggen, ook als ze er niet bij is. Was Marielle weiss. Ik zou het op z'n @bumperjim's gedaan hebben, ik zou naar de disco gegaan zijn, no matter what. Zo heb ik het altijd gedaan. Desnoods mijn eigen plan droog te staan uitstellen. Maar ik zie achteraf ook dat ik mezelf veel te veel heb weggecijferd, en ik denk dat dit ook niet in het belang van mijn kinderen is geweest, integendeel.

Geen idee, maar via streamingdiensten kun je nu in ieder geval veel series kijken die niet zijn ingesproken. Ingesproken trek ik niet echt.

Überhaupt is met een kleine letter 😀. Die vraag heb ik mezelf vaak gesteld uiteraard. Pleasegedrag, lafheid, ze zijn ook heel erg lief en betrokken, onze kinderen zien ze als een oom en tante. En ik verbreek alleen contact met mensen als ik zeker weet dat ik het niet in mezelf kan oplossen. En iets in mezelf oplossen is een soort ongezonde tweede natuur geworden. We zullen zien. Ik hoef niet persé van ze af. En ook: mensen zijn geen wegwerpartikel (daarmee bedoel ik niet dat jij daar wel zo over zou denken hoor) , dat zit nou eenmaal zo in mijn hoofd en dat is misschien wel zo omdat ik zelf bang ben dat ik weg moet, ergens. Ik ben erg trouw. Te. Ik ben me wat meer aan het uitspreken bij mensen waarbij ik dat voorheen voor de lieve vrede niet durfde, en dat heeft in één geval al geleid tot een flinke verwijdering. Dat vind ik dan niet erg, want dat uitspreken is belangrijk voor mij en als de ander daar niet tegen kan, niet mijn probleem. Ik denk dat de relaties die de moeite waard zijn om te hebben, de relaties zijn waar je jezelf durft en kunt laten zien. Dat begint dan bij mij, in het Duits in dit geval.

@Quinn dank voor de tip. Vroeger waren we dronken of stoned. Ik ken ze al meer dan veertig jaar. Via partner, die ze al kende toen ik hem leerde kennen. Ze zijn een beetje gaan voelen als familie die graag contact wil houden, die ik niet voor het hoofd wil stoten. En ze zijn onderdeel van mijn neiging er vooral voor te zorgen dat een ander het fijn heeft en zijn zin krijgt. Daar heb ik niet zoveel zin meer in. Maar eerst kijken hoe het bevalt om me uit te spreken in het Duits, wie weet wat het doet met de Freundschaft.

Goedemorgen, Eén van de redenen dat ik opzie tegen het bezoek aan de oude vrienden is dat ze alleen Duits praten. Ze kramen van alles uit over politiek en maatschappij, en vooral over hoe je kinderen op zou moeten voeden (zij hebben het uitstekend gedaan uiteraard), en ik denk bij het zoeken naar woorden om mijn eigen duit in het zakje te doen of ze van repliek te dienen steeds: laat maar. Het voelt soms als een kind op visite zijn en de boel uitzitten. Als ik er niet uit kom ga ik vaak over op het Engels maar dan zitten ze me glazig aan te kijken. Mijn partner en ik hebben het plan opgevat om tijdens de wandelingen die we bijna dagelijks maken minimaal de helft van de tijd Duits te praten. En dat was gisteren ontzettend leuk. Bijvangst was dat ik merkte dat omdat ik moest nadenken over mijn formuleringen en de woorden, ik veel zorgvuldiger ging spreken. Het mocht ook, want ik was aan het oefenen. In het Nederlands praat ik veel te snel, misschien wel omdat ik mezelf de tijd niet gun, of onbewust denkt dat die tijd me niet gegund is. We hebben nog drie maanden, ben benieuwd hoever we komen. De woorden die we allebei niet weten zoek ik op. Dan leer ik mijn woordenschat uitbreiden mbt de onderwerpen waar we zelf graag over praten. Ze kunnen hun borst gaan natmaken😀 Kent iemand een leuke Duitse serie ? Lijkt me ook een goed idee om dat te kijken, met Duitse ondertiteling.

Ik had de mijne gisteren, toen we afspraken met oude vrienden bij hen verder weg, twee nachten logeren. Het is te intensief voor mij. Dat trek ik niet zonder wijn, dacht ik. Misschien alleen dan, dacht ik. Goede oefening.

Ik drink alleen nog maar decaf, en dat bevalt goed. Ik kreeg er zonder dat ik het wist hartkloppingen door in de ochtend, en heb jarenlang gedacht dat dit angst was. En ging dan op zoek naar waar ik dan bang voor zou zijn. Je vind altijd wel wat, haha. Ik hou ook geen maat met cafeïne, net als met alcohol. En toen ik een paar weken geleden per ongeluk gewone koffie kreeg, merkte ik dat in eerste instantie aan het stemmetje in mijn hoofd : meer meer! De decaf van nu is qua smaak vele malen beter dan die van vroeger, bij die we thuis hebben proef ik het verschil niet. Ook in horecagegenheden hebben ze nu bijna overal goeie decaf. Als ik met iemand ben die wijn drinkt, dan vind ik koffie ernaast gezelliger staan dan thee. In de avond dan, in de middag maakt het me niet uit. Had je de eerste echte trigger te pakken vijdagavond @bumperjim?

Herkenbaar, dat pleasen. Goed dat het zo stevig voelt @Rosee. Ik maak het graag bespreekbaar als ik het idee heb dat de ander er moeite mee heeft. Weet niet of dat nou slim is. Maar ik wil wel dat het duidelijk is dat ik het fijn vind dat we allebei drinken waar we behoefte aan hebben, dat ze het voor mij niet hoeven te laten. Ik zit nog steeds te dralen, weer een uur voorbij. Ga sowieso naar buiten zo, lekker aan de wandel. Nu echt weg.

Goedemorgen, Ik liep gisteren met een winterjas en trui eronder in de zon maar ik vond het veel te warm. Raar dat ik dat bij de eerste warme zonnestralen van het jaar juist lekker vind, net als instappen in een door de zon opgewarmde auto. Een hele dag voor me en veel te doen, maar moeite met beginnen, prioriteiten stellen. Zit te dralen. Lijstje maken.

Bij stilte moet je gissen. Misschien heb je iets persoonlijk opgevat van mij wat niet zo is bedoeld. Ga niet🌸

72.8

Goedemorgen, Onze werkkamer staat vol met dozen die partner 'nog moet uitzoeken'. We hebben na de verhuizing weinig bergruimte meer, en deze dozen kwamen uit de nalatenschap van zijn ouders die de afgelopen twee jaar zijn overleden. Hij wil het uiteraard zorgvuldig doen, dat uitzoeken, als hij 'een keer tijd heeft' en ik wil er geen druk op zetten. Maar ik erger me dood aan de benauwende omgeving waar ik dagelijks uren doorbreng. Mijn voorstel om tijdelijk opslag te huren tot hij er aan toe is stuitte eerst op tegenstand, alsof het een dreigement was, maar na een onderzoekje naar de kosten (die zijn te dragen) vindt hij het wel een bevrijdend idee: het is nu helemaal up to him en niet omdat ik het graag zou willen terwijl hij er helemaal geen zin in heeft. Het zal op pure intrinsieke motivatie gaan gebeuren. Of niet, mij maakt het niet uit. Een fijne werkruimte is me wel ongeveer 25 euro per maand waard. We besparen toch al een veelvoud ervan door niet te drinken.

Hi @Quinn , hoe is ie?

Mij lijkt de optie om met je man te gaan ook een goede. En smoutebollen zeker:) Als ik ergens naar toe moet waar ik een hekel aan heb, kan ik me heel erg verzetten. Als een kind. Ik kan van alles verzinnen, zelfs dat ik niet wil drinken zou een excuus kunnen zijn. Dan mag ik niet drinken, maar ik hoef in ieder geval niet naar dat waar ik zo'n hekel aan heb. Zijn er ook twijfels bij jou of je überhaupt voor je dochter dingen moet doen waar je zo'n hekel aan hebt?

Lastig @Musashi. Is er iemand anders die met haar zou kunnen gaan? Een ouder van één van haar vriendinnen? Of dat je nog een andere volwassene meeneemt, bij wie je een beetje steun kunt vragen?

Leuk @bumperjim. Voor je club of je eigen hond? Ik denk dat mijn kleinkind het ook enig zou vinden, ik probeer van alles te bedenken om haar ook fysiek bezig te laten zijn. Iets waarbij ze kan slalommen is ook leuk, je brengt me op een idee. Maar dan met stoelen of zo.

Het samenleven lijkt mij iets dat voortdurend verandert, het vergt aanpassing. En dan wel wederzijds, niet alleen van de 'gevoeligen', een term waarmee vaak wordt aangeduid dat degene geen punt heeft. Ik mis soms nieuwsgierigeid. Proberen te begrijpen. Ook bij mezelf. Dan heb ik iemand alweer weggezet. Dan wordt het nooit gezellig.

Goedemorgen, 20 kilo... Een nieuwe wasmachine?

Niet alle GenZsters denken hetzelfde, oke/duh. Het lijkt er wel op dat deze generatie vrouwen dit thema weer flink heeft opgepoetst. En daarbij trouwens niet zelden te horen krijgt dat ze nergens meer tegen kunnen. Beeldvorming gaat altijd over generalisaties, denk ik. Wat ik in ieder geval bedoel zijn de beelden die zo gemeengoed zijn geworden, dat je niet eens doorhebt dat je ze hebt, en wat ze teweeg kunnen brengen. Er zijn veel vrouwen die de oude beeldvorming en hardnekkige clichés over vrouwen (en mannen) zouden willen veranderen (jaja, niet alle vrouwen). Omdat ze zich erdoor gevangen en beperkt voelen. Dat wilden veel vrouwen vroeger al, en nu vrouwen op meer plekken zitten waar ze hun invloed kunnen laten gelden, lijkt er wat meer doorgepakt te kunnen worden. Dat zie je in de film bijvoorbeeld, waarin steeds meer jonge filmmakers andere keuzes maken over hoe ze vrouwen en mannen in beeld brengen dan de generaties voor zich. Ik vind dat zelf een verademing. Het is een andere blik waar nu wat meer ruimte voor lijkt te ontstaan. Ik hoop dat die ruimte blijft.

Ik denk meer aan de jonge mooie GenZsters die zich ook niet meer willen herkennen in deze beeldvorming.

Goedemorgen, Een mooie jonge vrouw wenkt. Een oud wijf zwaait. Ja, wat als dat oude wijf zou wenken. Beeldvorming op de vroege morgen. Vanmiddag begin ik aan een nieuwe cursus filosofie omtrent emoties en denken. Ben benieuwd. Ik volg nu drie cusussen, het is net alsof ik weer op school zit.

Je kunt niet zeker weten of je bent gaan drinken door zus of zo in je jeugd denk ik. Er zijn hoogstens aannemelijke verklaringen. Die je kunt gebruiken of in twijfel trekken als het je zo uitkomt en daarom is het tricky. Het lijkt me geen oplossing voor het voorkomen van een terugval: dat je precies weet hoe je in elkaar zit en hoe dat zo is gekomen. Ik denk niet dat we het precies kunnen weten. Wat wel zo klaar is als een klontje, is wat je concreet kunt zien: als ik a doe, dan gebeurt er b, en dat heb ik nu al tig keer herhaald. Was ik maar zo volhardend op andere terreinen.

Goedemorgen, Dat was een goede oefening voor de people pleaser in recovery😀 Je als een volwassene gedragen, met verantwoordelijkheid nemen enzo, angst niet laten regeren, het bevalt me steeds beter, en ik vind het nog interessant ook.

Zolang het goed gaat, het niet drinken eigenlijk alleen maar voordelen op levert, een positief gevoel over jezelf, dan is het een eitje. Dan is er eigenlijk nog niet veel veranderd, in het patroon. Als je opeens onzettend zit te onderhandelen, echt heel serieus, en het dan niet doet, daar vindt de verandering plaats.

Als ik terugkijk op mijn leven, met alle minder pogingen en het niet lukken ervan, ik kan mezelf nog zo goed voorhouden dat het nu wel gaat lukken, maar dat wat ik op dat moment succesvol aan het wegdrukken bent ziet een eindeloze herhaling van zetten in het verschiet. En weet dat ik in het kooitje zal blijven zitten zolang het me zo bezig houdt. Dat levert een knagende onrust en zelfafwijzing op, die ik eens in de zoveel tijd mag wegspoelen met een glaasje wijn. Met één glaasje? yeah right.