Etty

Dank voor de tip, ga 'm kijken en als het me wat lijkt aanbevelen bij mijn zoon, die recent ook de diagnose autisme heeft, en waardoor van alles op zijn plek is gevallen.

Het enige dat echt afdoende werkt met chips zou water in de zak doen zijn. Dan wordt het toch echt te goor. Chipspap. Dat deed ik ook met het pakje met overgebleven sigaretten als ik er klaar mee was. En de volgende ochtend ging ik weer naar de sigarenboer. Ik heb nooit vreetwerk in huis, als het wel in huis is mag het op, is het met voorbedachte rade ingekocht. Direct opvreten, in één keer.

Soms is het heel helder wat er scheelt, dan is er iets in de buitenwereld aan de hand. maar als alles op rolletjes lijkt te lopen, dan helpt het me om me af te vragen wanneer ik me nog niet zus of zo voelde. Dan kom ik vaak wel bij de aanleiding. Er was iets wat mijn hersenen waar hebben genomen als 'gevaar' en wat een reactie heeft opgeroepen. Die waarneming kan zo futiel zijn dat ik niet geloof dat ik me daar nou druk om zit te maken. Die zelfafwijzing zit dan in de weg, maar is goed om ook op te merken. Ik blijf niet te lang zoeken, als ik er niet achter kom dan ga ik iets doen, dan verdwijnt het vanzelf . Het blijft een oefening en hoeft niet perfect.

Dat opmerken van gevoelens wordt makkelijker door oefening @Oskar. Eens met @bumperjim, ik vind het fijn als mensen hun binnenwereld verkennen en erover schrijven. Het van een ander lezen kan een spiegel zijn en je net weer even een zetje geven. Ons gevoelsleven is misschien wel vergelijkbaar met het weer op een halfbewolkte dag met hier en daar een bui. Dat las ik ergens en dat vond ik wel een goede vergelijking. Als ik de lucht zou bestuderen en net zo in verzet zou gaan tegen het tijdelijk verdwijnen van de zon als tegen mijn eigen emoties, dan zou ik zien hoe absurd dat is. Het verzet is het allerergst vind ik, niet de emoties zelf. Verdriet en rouw toelaten voelt zelfs prettig. Als een opluchting. Zoals een kind dat wordt getroost in plaats van afgekocht, afgekeurd, of afgeleid. De betekenis die ik eraan geef, die is pijnlijk: 'het zal altijd zo blijven, ik ben een loser, niemand houdt van me, ik wil een borrel enz"

Goedemorgen, Iets meer dan 10 weken droog. Ik las een quote die van Abraham Lincoln zou zijn: 'Discipline is chosing between what you want now and what you want most' . Op zich een open deur maar gek genoeg was het een eye opener voor mij. Doen wat je het liefste wil. In plaats van: dit is niet goed voor je doe dat!

Ja denk je? Ik denk zelf dat ik als ik voor de keuze zou staan dat toch niet zou doen of gedaan zou hebben. Anders had ik het wel gedaan. Er zijn ook jopies die met hun kroost de wereld rond reizen. Waar gedij jij in?

Ik kan geen 8 chocoladerepen in huis hebben, dat gaat niet goed. Gisteren heb ik als avondeten een zak paprikachips gehad, mijn partner cheese onion. Dat doen we nooit. Ik heb nu zin om naar de pizzeria te gaan. Het hek is van de dam. Ff niet doen maar, ben net weer wat gewicht krijtgeraakt. Het komt door het ontregelde leven omtrent bevalling en veel oppassen, doorwaakte nacht. Hou toch wel van structuur.

En doen wat je wil vervangen door willen wat je doet? Valt daar nog iets uit te peuren voor jou @bumperjim?

Lijkt me heel fijn, een psycholoog met wie het klikt. Klinkt goed allemaal zoals het gaat @Oskar:)

Goedemorgen, Ik las vanochtend een interview met Connie Palmen, ze heeft een nieuw boek: Johnnie Walker. Ze is in 2018 gestopt met drinken (en roken ook geloof ik) en gaat nu 4 dagen in de week naar de sportschool. Ze kan het iedereen aanraden, wel pas boven de 50:-). Ik ben van plan om het te gaan lezen. Haar schrijfstijl bevalt me wel. Het leek me altijd zo'n verstokte drinker en roker. Haar handelsmerk als schrijver bijna. Angst voor de dood is meen ik wat haar ertoe dreef om te stoppen.

Ik kreeg daarvoor een tip die nog werkt ook: nawrijven met een prop krantenpapier.

ja maar wat betekent short bang's dan als uitdrukking? Of bedoel je gewoon: het betekent korte pony?

Betekent het 'oeps, had ik liever niet gedaan?' Ik zie wel eens instructie filmpjes voorbij komen over je eigen haar knippen. Dan verdeel je je haar op een bepaalde manier in staartjes en je knipt dan die staartjes af. Ook aan de voorkant van je gezicht. Soms knipt iemand dan te veel af, en het effect is hilarisch. Mijn dochter heeft toen ze ongeveer 4 of 5 was een keer haar pony tot op de haargrens afgeknipt. Dat begon je pas te zien vanaf een week. Het arme kind heeft dat heel lang moeten aanhoren. Zal eens aan mijn dochter vragen of ze de uitdrukking kent.

Volgens mij hangt de grap samen met het verhaal dat rondgaat over een generatie jonge vrouwen die steeds minder trek heeft in relaties en mannen en kinderen. Het feminisme krijgt daarvan de schuld. Vrouwen zijn te zelfstandig. Maar dat zijn ze helemaal niet, kijk maar haha.

Ja bij mij ook, het maakt het draaglijker en daarom blijf/bleef/bilijf/bleef ik dragen.

Goeiemorgen, FOHMO, veel enger dan FOMO. Fear of having missed out. Komt me regelmatig bezoeken. Ik zie dat dit niet helemaal te maken heeft met wat ik wel of niet heb gedaan, maar ook met nog niet het vermogen te hebben ontwikkeld het leven op dit moment wat meer naar mijn hand te zetten. Ik blijf smoezen bedenken om dingen die me wel leuk lijken niet te doen. En één van die smoezen kan ook zijn: niet uitdagend of interessant genoeg. Als ik mijn leven weer eens als mislukt aan het beschouwen ben, dan kan ik er donder op zeggen dat er kort daarvoor iets is gebeurd dat die negatieve gedachtenriedel in gang heeft gezet. Ik heb mezelf zitten vergelijken, of ik heb iets afgewezen wat een deel van mij wel leuk lijkt, maar wat ik alweer heb afgeketst als lame, eng, te laat, te vroeg, kan ik (nog)niet. Het is een manier om controle te houden: als het komt door iets wat ik heb gedaan, dan kan ik het misschien ook fixen. Meestal fix ik dat ook dan weer door mijn zegeningen te gaan tellen. Maar dat beklijft niet. Het blijft rotten en stinken. Dat ik niet het leven hebt geleid dat ik op dit moment had willen hebben, daar mag ik best om rouwen en daar even de tijd voor nemen, het is een verlies. Goede rouw geeft ruimte voor acceptatie en ruimte voor nieuwe dingen. Ik heb dingen nooit gedurfd, gekund, nooit de kans gekregen of gezien. Daar kan ik niks (meer) aan doen. Maar dat ik er nog steeds om treur komt doordat ik niet gestopt met het gedrag dat zo'n leven oplevert, niet door het verleden. Ik heb een leven geleid waarin alles wat ik deed of wat ik me wilde voornemen eerst door de al of niet ingebeelde beoordelingscommissie moest, en er zat altijd wel een indrukwekkende figuur tussen die geen brood zag in wat mijn hart wilde doen. Dat probeer ik te doorbreken door steeds als ik iets lijk te willen, dat op te volgen, hoe sullig of eng ook. Die commissie ontmantelen. Dat is volgens mij je hart volgen. Ik zal er niet meer zo ver mee komen als wanneer ik daar op mijn 18e al mee was begonnen, maar dat boeit niet volgens mij. Het heeft niets met leeftijd te maken. Het gaat denk ik om (het jezelf het plezier gunnen van )leren, ontwikkelen, in flow zijn, dat soort dingen. Als ik zie hoe mijn kleinkind leeft ziet dat er zo uit en die gaat als een speer. Ze danste van de week ook midden in de winkelstraat op draaiorgelmuziek, en dat gaf me wel een mooie metafoor om aan te denken als ik een ontluikende behoefte platsla. Ik weet nog dat ik me schaamde als een al wat groter kind dat mijn lijf nog steeds wilde huppelen als ik de muziek hoorde maar dat van mijn hoofd niet meer mocht. Ik heb me nu opgegeven voor een cusus die ik eng vind en ik ga een jigsawpuzzel bestellen van 1000 stukjes. Bij beide zei mijn hart in eerste instantie ja. Wat ook opeens door mijn hoofd schiet @bumperjim, is de onbewuste aanname dat ik niet zoveel vrienden heb als ik zou willen omdat ik niet een leven heb als... Dat heb ik wel eens, als ik in een groep nieuwe mensen kom: ik ben vast niet interessant genoeg. En dan snap ik ook waarom ik onbewust dingen die ik wil doen sorteer aan de hand van hoe interessant anderen me ermee zullen vinden. Dat zit in de weg. En dat maakt weer dat ik niet echt bij wat mijn hart beweegt kan komen. De vloek van de people pleaser. Zo wat veel letters op de vroege morgen. Ik ben gisteren voor de tweede keer oma geworden, en alles is goed en gezond op dit moment. Blij! De oudste van twee was veel bij ons deze week, en daardoor goed kunnen zien wat een impact het kan hebben op je leven, een zus of broer krijgen. Fijn om te zien dat de ouders dat helemaal snappen.

@spirit Het advies om voor jezelf een plek te regelen komt niet aan. Misschien is het voor jou op dit moment in je leven geen goed advies. Wat heb jij nu nodig? Waar zou je mee geholpen zijn? Heb je überhaupt hulp of advies nodig? je vraagt er niet letterlijk om.

Was je zonder alcohol ook aan het piekeren nu denk je? Maar dan over iets anders, dat je jezelf weer hebt ingehouden bijvoorbeeld?

Ben planning aan het maken voor de komende week. Scheelt morgenochtend dubben over wat ik zal gaan doen en dat dan over te laten gaan in lummelen. Ben de afgelopen weken niet vooruit te branden. Dat heb je als je geen vakantie neemt maar je bent er wel aan toe, dan ga ik het stelen. Ha Savita, heb daar een paar nachten gelogeerd en in de omgeving gewandeld. Leuke plek.

Dat eerste is ook mijn reden. Ik merk dat mijn motivatie om me op andere manieren prettig te voelen afneemt als alcohol een optie is. En dan ga ik me tussendoor dus steeds lulliger voelen, omdat ik minder dingen doe waar ik me prettig door voel. De drempel wordt hoger, de beloning valt in het niet bij de 'beloning' van alcohol. Dat zie ik steeds achteraf, ik heb het niet door als het in mijn leven sluipt.

Ja dat. Weet je ook waar je je precies op verheugt?

bevallen ook😀

Heb je nu je met zo'n nare ziekte te kampen hebt, een ander motto?

@Rosee klinkt alsof je er op tijd bij bent. Ik drink nu twee maanden niet, maar dronk meer dan af en toe, en merk dat ik nu langzaam meer ruimte voel, mijn hersenen gaan anders werken. Merk je dat je steeds meer wil, of vaker?

@lady janeJa die heb ik gezien, vond het een mooie film. De scene aan de keukentafel tafel, dat liefdevolle uitnodigende gezicht van haar moeder, vertel me wat er is schat, ik zal je helpen, maar het toch niet kunnen vertellen wat ze op haar hart heeft , omdat dat gezicht dan misschien verandert in iets heel lelijks, dat greep me aan. Les enfants vont bien gisteren vond ik wel goed, ook iemand die met haar omstandigheden om leert te gaan. Dan weet je op een gegeven moment, als het leven van de hoofdpersonen gaat kabbelen, dat de laatste scene snel zal komen, dat er niet veel meer hoeft te gebeuren, het gaat om het proces van acceptatie, niet dat het 'goed' komt in de traditionele zin: dat het weer wordt zoals ervoor.