Etty

Goedemorgen, Ik ga beter slapen merk ik. Het laatste jaar ben ik flink aangekomen, en het gaat er heel moeizaam af, terwijl ik er goed op let nu. Ik heb helemaal geen zin om van die muizehapjes te eten de rest van mijn leven, zoals mijn schoonmoeder deed die als levensmotto had: beter dood dan dik. Toen ze wat in de war begon te raken, begon ze opeens de schade in te halen, begon ze te schranzen en te genieten, een prachtig gezicht. Ik vind lekker eten heel erg belangrijk. Maar heb nu opeens een buik die me in de weg zit. Misschien moet ik me maar suf gaan bewegen weer.

Ik vertel het niet. Ik las laatst iets dat me aansprak: als je je voornemens en doelen al deelt voordat je ze (al voor een deel) hebt waargemaakt, dan haal je je eigen motivatie omlaag. Dat zou komen omdat je van het vertellen aan anderen al dopamine krijgt, en je hersenen al een achievement aanvinken. Ik herken dat wel. Bovendien, het commentaar van anderen op de plannen : lukt je toch niet, of zou je dat nou wel doen, kan mijn motivatie ook onderuit halen. Zelfs: fantastisch! moet je doen! Alsof je al een compliment krijgt voor iets wat je nog niet hebt gedaan. Ik heb het wel vaker, dan vertel ik enthousiast wat ik wil gaan doen, en dan komt er niets van. Eens kijken wat er gebeurt als ik dingen wat meer voor mezelf hou en pas vertel aan anderen als ik al een tijdje op weg ben. Het zou wel verklaren waarom aan andere vertellen dat je bent gestopt als stok achter de deur in eerste instantie lijkt te helpen, maar daarna juist niet meer.

Herkenbaar, dat toeleven. Zorgen dat deze dag vandaag de moeite waard is om te beleven, alleen voor jezelf, elke dag weer, dat je je oké voelen niet gaat afhangen van iets buiten je, straks? Of dat nu drank is of iets anders, vakantie, een mooiere auto, je kind in het gareel? Wat heb je daarvoor nodig? Ik las een artikel van iemand een tijdje geleden die het daarover had en het is me bijgebleven. Hoe wil je vanavond terugkijken op vandaag? Het gaf voor mij het stoppen met alcohol van dag tot dag een andere dimensie. Het gaat alleen om vandaag, vandaag leef ik. En dat is niet alleen leuke dingen doen, maar ook achter de keuzes staan die ik vandaag maak, voor dit werk, dat sociale contact, die huishoudelijke klus, dat boek, die serie. Het maakt dat mijn focus juist meer komt te liggen op kwaliteit op de langere termijn, want waar ik mijn aandacht aan geef, vormt mijn leven.

Het zal een combi zijn, van mijn eigen verslaafde neigingen en enabling. Pleasegedrag. Ik merkt de laatste tijd dat ik daar vrij ver in ga. En ik merk dat omdat ik het niet meer wil en opties zie om ermee op te houden. Ja, een ander onder invloed zien raken in contact is eigenlijk nooit fijn hè, als je zelf nuchter blijft.

Verslaafd aan stoppen, zoals het nu is is het nooit goed, altijd op weg naar beter. Het wordt ooit beter. Ook een manier om jezelf te motiveren richting de toekomst, als de ambitie faalt. Bij mij heeft het altijd krachtig gewerkt, het werkt zelfs nu nog als ik eerlijk ben, al had ik liever gezegd dat ik helemaal tevreden ben met het leven zoals het is. Dat is wel een streven, maar eerst nog 5 kilo kwijt😄

Er viel bij mij een kwartje door jouw woorden. Ik heb het inderdaad alleen bij mensen die te veel drinken, maar die zich nog wel inhouden als ik niet drink. Het wordt mij niet opgedrongen, het is eerder andersom. Nadat ik de teleurstelling meen te zien, komt er bij mij al gauw : 'ach, weet je wat, toch maar een glas wijn'. Het 'meedoen' zit bij mij denk ik in de richting van het faciliteren van de verslaving van de ander, uit angst. Als de ander zijn fix niet krijgt wordt hij boos op mij, en gaat mij mijden. Ik kan mezelf honderd keer vertellen dat dat niet waar is, maar het zit dieper dan dat. Misschien niet verwonderlijk, als kind van twee alcoholverslaafden.

Oh joh, wat een goeie. 'Om jou te pleasen en oude gevoelens van ongewenst zijn en verlatingsangst dus niet te voelen vanavond zal ik een glas wijn of twee of drie drinken, dan moet ik dat hele circus van alcohol plus bijbehorende lichte chronische depressie misschien wel weer voor maanden optuigen tot ik het weer welletjes vind, mijn leven weer on hold, maar dat heb ik natuurlijk hardstikke over voor, voor, voor, eh... Door mijn gezwabber van dan weer wel en dan weer niet weten mensen ook niet meer wat ze aan me hebben. In de periode van 8 jaar toen ik niet dronk was het duidelijk, als je met mij was dan was het niet samen aan de wijn. Misschien moet ik het er gewoon bijzeggen als ik afspreek: ik ga niet aan de wijn, ik drink nu niet. Als ik wacht tot ik al een tafeltje zit en mijn tafelgenoot verkleurt van teleurstelling als ik zeg 'spa rood', dan maak ik het mezelf wel heel moelijk, op dit moment nog.

Ik ga het horen volgende week. Bij veel dingen vertelde ze gisteren: dit is bij kinderen anders maar dat vertel ik volgende week. Hoop het ook nooit nodig te hebben. Maar toen ik mezelf zo bezig zag op die pop kreeg ik er wel meer vertrouwen in dat ik zou handelen in plaats van in verstijfde paniek zou gaan. Dat voelt al lekker ook al weet ik natuurlijk niet wat ik ga doen als er echt iets is. Ik had de laatste tijd meer last van gedachten over wat nou als dit of dat gebeurt. Komt natuurlijk omdat iedereen om me heen ouder wordt, en door mijn kleindochter. Over mijn eigen kinderen maakte ik me minder druk dan om haar.

Ik doe ook nog mee, fijn dat het geen optie is. De rust ervan. Ik probeer dat goed tot me door te laten dringen, hoe fijn dat ook alweer is. Voor mij is meedoen de grote trigger. Die ga ik goed onderzoeken, welke aannames ik allemaal heb, en die hopelijk lekker slopen.

Goedemorgen, Beterschap @bumperjim Is ziek zijn een trigger ? Loop zelf al een tijdje met zieken om mij heen maar zelf met iets dat niet door lijkt te breken, zou mezelf net-niet-ziek willen noemen. Misschien heeft dat te maken met de griepprik. EHBO cursus was leuk, leuke docent met een gevoel voor morbide humor. Ze had veel anekdotes, en wilde op alle wat als dit wat als dat vragen antwoord geven. Wat is het toch heerlijk als iemand dat gewoon doet en zelfs aanmoedigt. Klein clubje en daardoor veel oefen tijd. Volgende week nog een keer, gericht op kinderen. Als mijn partner in elkaar zakt weet ik nu wat ik moet doen, nu mijn kleindochter nog:-). Blij dat ik het heb gedaan en het niet meer ben blijven uitstellen.

Goedemorgen, Heel soms slaap ik lang en dat is zo'n verschil dan, hoe ik me voel overdag. Vandaag samen met partner naar een EHBO cursus, vanwege de kleindochter op wie we passen. Ik heb regelmatig visioenen dat ze stikt of bewusteloos onder aan de trap ligt, en ik vergeef het mezelf nooit als ik dan had kunnen handelen als ik maar had geweten hoe. Een hele dag luisteren en opletten, kijken of ik dat nog kan. Misschien dommel ik wel weg, niet echt lang geslapen.

waar zou je tevreden mee zijn?

Net een heerlijke wandeling gemaakt op de hei, eerst zon en toen flinke sneeuw, allebei zalig. Zin in warme choco, maar kopje decaf is ook lekker. Natuurlijk baal je @Freekie, zou ik ook doen in jouw geval. Het is ook niet de bedoeling dat je niet baalt. Het mag. Geef die bokszak maar ff flink op z'n lazer

Goedemorgen, In eigen kop ook zeker. Het zou zo kunnen zijn dat het kwade alleen aan anderen toeschrijven en niet in onszelf herkennen ten grondslag ligt aan de nare dingen die we elkaar aan kunnen doen.

74.9

@Lika ja groot risico, dit keer niet gedaan. Eerst een tijdje wonen, dan wegkwakken. En ik vind het leuk om iets te maken van iets dat ik al heb. Dingen om te bouwen, te schilderen, bekleden. met stomme lampen valt misschien ook nog wel wat te pimpen.

@Marij Wat doe je nu met je tijd? je hoeft niet persé een creatieve hobby te hebben hè? En misschien is het leuker om het samen met anderen te doen? Zouden er dingen zijn die je zou willen leren? Zijn er gebieden waarin je je wilt ontwikkelen? Een taal, een nieuwe vaardigheid, kennis over een bepaald onderwerp? Er zijn via de bieb bijv heel veel online trainingen, cursussen, vaak gratis, die je zou kunnen doen. Soms kan een workshop of cursus iets aanzwengelen. Fotografie, filosofie, meditatie. Naar het fimhuis met een Cineville pas. Wat me opvalt is dat er veel dingen zijn die in mijn hoofd 'suf' gevonden worden, maar die ik eigenlijk wel leuk zou vinden als er niets anders was. Zoals legpuzzels met Corona bijvoorbeeld.

@Marij het heeft tijd nodig. Dit is niet mijn eerste keer. Ik doe eerst allerlei klussen, opruimen, schoonmaken, doe ik sowieso altijd in januari. En ik wil dingen gaan doen die ik al jaren uitstel, die me leuk lijken maar die ik eng vind, ergens. Die ik dus blijf uitstellen. En dat uitstellen gaat samen met wijn, dan voel ik me al leuk, en de dagen erna niet zo vanwege dopaminegebrek, en als ik me niet zo leuk voel, dan ga ik er al helemaal niet op uit. Cirkel weer rond. Zijn er dingen die je wel zou willen maar....?

Ja @bumperjim, ook als je denkt voor tijdloos te gaan zijn sommige dingen gewoon klaar. Bij het verhuizen merkte ik dat ik sommige dingen niet meer wilde neerzetten of ophangen in het nieuwe huis, zag ik opeens hoe 'stom' ze waren. Terwijl als we niet waren verhuisd ik dat gevoel waarschijnlijk niet had gehad.

Meer energie. Daardoor meer beweging, op alle fronten. Omdat alcohol geen dopamine meer wegkaapt, verwacht ik meer ervaringen waar ik blij van word door de dag heen. Ik zal meer verveling ervaren waardoor ik andere dingen ga aanpakken dan ik normaal zou doen. Misschien ook meer onvrede die ik ga uitschrijven heb ik me voorgenomen. Fijn die motivatie hè? Alsof een ouder opeens tegen je zegt: nu is het afgelopen, ik kom je helpen, we gaan er es ff voor zorgen dat je weer wat blijer wordt met je leven. Valkuil: valse hoop. Die stort geheid weer in, als de motivatie dropt. Een grote dosis realisme naast tsjakka staat hier al klaar.

Het is zeker een energievreter, en als je wat ouder wordt merk je daar veel meer van zie ik. Ik heb er ook zin in!

Goeiemorgen, Geen echte plannen voor vanavond, en dat vind ik fijn. Gewoon kijken waar we zin in hebben met z'n tweeën. Met of zonder alcohol vind ik het tegenwoordig afzien om tot 12 uur wakker te blijven, en dan ben je er nog niet als je bezoek hebt of zelf op bezoek bent, het voelt ook gek om gelijk na twaalf uur te vertrekken, en dat is ook niet echt fijn met al die bommen en pijlen.

Hoi pipeloi, Een 14 jarige zoon en onenigheid over de aanpak komt me heel bekend voor. Sterkte ermee @knakker! Mijn zoon is 16 jaar verder inmiddels en ondanks ons geklungel (uiteindelijk) goed terecht gekomen, en pa en moe vinden elkaar nog steeds liefs meestal. Houd moed:) Verheug me op het nieuwe jaar. Ik heb weer een papieren agenda (eenvoudig leven agenda) voor 26, die me helpt met mijn doelen een beetje op de rit te blijven. Versnippering van aandacht tegen te gaan. Werk af, mag nu twee dagen beetje lummelen. Of alvast wat werken in het voren.

Dry Januari: Bumperjim Renaldo61 Reacher Knakker MaryArt Maja Flavieke Bolletje Garfield Etty

ja, dat geloof ik graag, heb veel dingen gedaan met rollenspelen, dat lijkt er natuurlijk op, heerlijk om te doen. Maar dat had meestal een sociaal kader rondom persoonlijke ontwikkeling, als het helemaal vrij is, brrr, dan kan er van alles gebeuren:) Maar wel fijn dat je het weer noemt, want ik denk dat het echt iets voor mij kan zijn.