Klassement

Nachtpact: Quinn Het mag morgen, dus dat is mooi.

Wat als er een knop zou zijn, niet een rode knop, die zijn per definitie onweerstaanbaar, maar een subtiele knop. Zo eentje waar je op kunt drukken en dat het dan geregeld is. En dan ik dan op die knop kon drukken en dan nooit meer zou drinken. Zou ik dat doen? Eerste antwoord? Nee. Daarvoor zijn er teveel momenten en situaties die ik zonder drank niet aan denk te kunnen. Drank helpt om me beter te voelen in groepen, bij drukte, bij angst en paniek. Zonder drank zou ik niet weten hoe het dan moet. Maar wat als die knop een draaiknop zou zijn? Eentje die drank steeds een beetje minder nodig maakt? Eentje die je een duwtje geeft als je denkt een stap te kunnen zetten? Dan wordt het een proces. Per situatie, per moment, per angst en per herinnering leren om die te hanteren zonder alcohol. Uit te zitten. Op een andere manier aanpakken. Vermijden misschien. Ja, dan zou ik aan die knop willen draaien, ook als die maar één kant op kan, die van steeds een beetje minder nodig. Per situatie leren hoe ik dit kan, zou doen, zonder m'n beste Johnny. Leren vertrouwen op anderen, misschien zelfs op mezelf. Dat is mijn knop; dag voor dag. En elke dag schuift die knop verder naar dicht. De hele maand mei, dat heb ik beloofd. Daarna verder zien. Maar als ik geen alternatief heb na mei, dan kom ik niet verder. En terug naar dag voor dag, dat mag geen optie meer zijn. Ik moet het leren, echt leren, leven zonder drank, zonder verdoving. Anders kom ik er nooit echt vanaf.

Nachtpact: Quinn Reacher Jane kaatje🌺

Ik verdenk de mensen van 2 km verderop dat ze dat doen inderdaad 🤣 Als ze niet overal zouden schijten dan mochten ze best inwonen, maar op deze manier, njet, sorry.

Goedemorgen allemaal🌞 DAGPACT: Yvonne kaatje 🌺 Quinn MaryArt Rosa Thuis voor de huid klinkt in mijn oren wel logisch:)

Fijn om een reaktie te lezen, dank je wel. De persoon lijkt fijn, maar ik heb aangegeven dat ik nu in zijn acute crisis echt niet een besluit ga nemen over starten van dit traject. Eerst rust, zijn eigen woonplek en na zijn eerste gesprek met een psycholoog hopelijk een wat minder emotioneel besluit. inmiddels ben ik twee dagen verder, met de camperbus op pad en dus echt los van thuis .. en merk ik dat ik niet meer accepteer dat ik zo respectloos wordt genegeerd in een mega ingrijpende beslissing over mijn eigen leven. Ik wil zelf het traject in, juridisch los van hem komen. Ik hoop dat hij mentaal goede steun gaat vinden maar ik ga niet wachten op mogelijk ooit misschien spijt bij hem. Ik ben meer waard.

Hoi! Sinds gisteravond beleven we de Wraak van de muis. Nog steeds muizenproblemen hier. Die handige plakpads zijn helaas na een petitie uit de handel genomen, want "zielig voor de muis". Dus ik dan maar gif gehaald en een doosje. Maar ik had mn bril niet mee en mn hersens ook niet, want ik dacht de muis in het doosje zou blijven. Maar nee, de muis vreet het gif op en gaat dan sjouwen en gaat ergens dood waar je er niet bij kan. Dat is m goed gelukt want het begon al een paar dagen te stinken en gisteren zei de Stier dat de luidspreker/versterker van de tv een raar geluid maakte. Dus ik dat ding nader bekeken, daar zit een basreflex poortje in, een gaatje dus, en daar kwam een stank uit waar je lieve moeder nog geen brood van lust. Dat is niet alleen zielig voor de muis maar ook voor ons. Lose-lose situatie. Nou heb ik dat ding opengeschroefd en daar lag hij natuurlijk vastgeplakt aan de 220V met alle ingewanden uitgespreid en zo hard knetterhard stinkend dat ik dacht dat mn neus eraf viel. Was nog een hele klus om hem eruit te takelen en nou ligt het ding nog vol met schijt, want als er 1 ding is dat muizen goed kunnen is het dat -- echt nuttige dieren zijn het 👍🏻 Dus nu dan maar weer met zo'n ouderwetse klapval aan de gang, wel goed uit de weg zetten dat de hond er niet mee gaat experimenteren. Eet smakelijk 🤢

Applaus voor @Moeps, @Happiness2, @bolletje en @Soothe.

Dank haal echt zoveel steun uit dit form ❤️en heb een heelijk vaar weekend erop zitten met me radel 0.0 jes het feit dat ik ‘s morgens me naam al neerzet is echt fijn.neem dat bloed serieus.heb ook echt gevoel dat ik dit niet aleen doe.

Zoek morgen hier maar flink steun @Kaatjemama. Jij bent in ieder geval goed bezig, we moeten vooral zorgen dat jij stevig in je schoenen blijft staan. 🫶🏼

Leuks vandaag eigenlijk heel weinig. Goed gepraat met de Stier, dat wel. Dankzij t buiten eten, waar geen tv staat 😜 met dank ah lekkere weer. Morgen mountainbiken. Ik kriig gewoon een allergie aan mn onderarmen van alle braamstruiken en ander gespuis dat over het pad reikt en waar ik met de armen doorheen moet ratsen. Ik heb al een mesh shirt met lange mouwen besteld want elk excuus is geldig om mtb spullen te kopen (rupsje nooitgenoeg)

Morgen dus 😑 Er is vast wel ergens in het hele universum waar de paarse maan de zon kust, morgen.

Dat is wat het over je zei: dat je een voorspellende gave hebt. 🔮 Vertel eens oh alwetende: wanneer ontvang ik mijn zesde kat?

Dus inderdaad een horrorraam.

Hoe kouder, hoe beter, wat mij betreft. Maar zo dicht bij zee zitten als jij, dat lijkt me wel fantastisch. Wat dat betreft, kom maar op met die zeespiegelstijging.

leuk ding vandaag; onder de parasol was het te koud aan zee

Nachtpact: Quinn Reacher Jane

Nachtpact: Quinn Reacher Leuke dingen Ik heb een horraam gemaakt ik heb de hitte overleefd

Als je 1500 jaar in 5 minuten vertelt ontbreekt er nog steeds veel. Als je t echt goed wil doen duurt het 1500 jaar 😁 Maar goed dit is een beetje flauw. Klinkt wel als een toffe reis, Japan trekt mij ook moet ik zeggen.

In de helft nu. Nog eens kunnen videobellen dus dat is leuk. Ben wel moe ah worden. Meer en meer moeite met “de Japanners” ook. Ze worden allemaal wel wat anti-toeristisch want er zijn er gewoon te veel en die kennen geen Japanse manieren. Als ik te veel praat wordt de gids ook kwaad en zegt ze dat mijn info niet juist is want niemand kan het beter/ meer weten dan hen zelf natuurlijk, terwijl ze eigenlijk gewoon ook niets verstaat van wat ik zeg. 🙄

Even NS doorstaan, wanr die hebben weer korte overvolle buttreinen dit weekend. Maar ik zit op de trap op t balkon ook best prima. Mooie dag ook M.A.

Ohh nu snap ik het helemaal @lady jane Ik dacht dat er misschien ergens volleybal of tennis was op tv. en dat de spellingcontrole zich ermee bemoeid had 🙂 Ja lekker onder je parasol aan zee is goed te doen want die zon is onwijs scherp nu. Veel plezier!

of ik mijn huid spaar, @MaryArt, teveel zon. Maar er gaat een extra grote parasol mee vandaag. wel zwaar, maar dat loont wel daar. En het is nergens fijner dan aan zee nu.

een hele goed morgen allemaal, muizen heb ik hier in de flat gelukkig niet, maar vroeger wel op de boerderij waar ik opgegroeid ben. daar hadden wij katten voor, die op de stal zolder verbleven. de katten kregen alleen brood en melk (hoe slecht..🙈) Voor de rest moesten ze maar leven met het muizen vangen. Heerlijk weertje vandaag. Straks maar een eindje wandelen met hondje in een schaduwrijk gebied. Ze heeft met die dikke vacht soms wel wat last van de warmte Vannacht had ik een katoenen laken in de bench gelegd omdat dat niet zo warm is als dat wollige ding wat er nu in ligt Durft ze niet meer in de bench te stappen. Pffff...dan dat oude ding er maar weer in. Mocht het nog warmer worden, dan kan ik er misschien een paar platte koel elementen in leggen

Oh, ik vond het al zo plotseling. Ik duim dat je een goede dag gaat hebben en zelf vertrouwen hebt in morgen nog een dag.

Dat vertrouwen kun jij verdienen Quinn, hier heb je het ook. goeiemooiemorgen frummers twijfelkont hier, strand of thuis voor de huid.

I wish. Nee, voor vandaag naar huis. En misschien, als ik het goed doe vandaag en ze er allemaal vertrouwen in hebben, morgen nog een dag.

Hoi Kaatje, ik wil alleen even laten weten dat ik je lees en met je meeleef. Zó stoer van je dat je niet meer drinkt, ook niet als het lastig is. Hou vol hoor, wij staan te juichen aan de zijlijn.

Je klinkt helder en krachtig, je drinkt niet, je bent op pad met je camper... ik vind je een held!

Al 9 maanden @Luz. Dat is hier fase 4. Goed bezig! Veel respect ook voor @Jannigje en @dhen.

Dubbel goed nieuw voor mij deze week! Ik hoef pas over 2 jaar weer terug te komen bij de gynaecoloog en ik ben officieel nu vaginitis gediagnosticeerd. Voor andere mensen is dat misschien rot nieuws, maar voor mij heel erg bevrijdend. Ik was namelijk gaan denken dat behalve dat het allemaal niet zo naar behoren werkt qua sensualiteit ik ook zwaar misvormd was van onderen. Dat is nu bevestigd dat dat niet zo is. Maar zo leg ik het zelf uit, daar juist al mijn stress uit verleden zit, waardoor het niet naar behoeve functioneert en ook eigenlijk een verdedigingsmechanisme. Voor de diagnose was ik eigenlijk al een beetje klaar met bedpartners, ik verwacht er altijd meer van dat ze klaar kunnen maken dan dat ze kunnen. Namelijk tijd en wederzijds interesse. Maar omdat ik van binnen al heel lang tegen dit probleem aanliep, voelde ik me nogal geremd in echt contact maken met mensen en mij leuk gevonden te laten worden. Als ze me leuker dan leuk gingen vinden hing er toch altijd een prestatie aan vast, waarvan ik van te voren al wist dat gaat lastig en vooral heel pijnlijk zijn. Dus gewoon vrienden zijn voelde veilig maar als het meer werd, moest ik dat elimineren. En verder, wat voor mij het belangrijkste is eigenlijk, ik heb mezelf altijd gezien als een soort van flierefluiter/ levensgenieter, ik houd van muziek dus ik dans graag, maar de bewegingen die ik wilde maken kwamen nooit zo overeen met hoe ik mezelf wilde uiten. Alsof er een onzichtbare elastiek rond mij heen zat. Dus uiteindelijk ben ik niet eens meer gaan proberen omdat ik wist dat ik het toch niet kon. Nu die diagnose er is, en ja ik ben doorgestuurd naar therapie, ik kijk wel of ik dat nog nodig vind. Dans ik voor mijn gevoel beter, de bewegingen die ik maak voelen niet meer zo afgeremd. Dus ja ik wel zoiets, ik ben bevrijd op 1 of andere manier. Ik dans en voel me er niet gebonden bij. En denk nu na over dingen die ik al die tijd heb gelaten en wel behoefte aan had om dat te kunnen doen. Maar omdat ik mijn lichaam niet vertrouwde het niet deed. Wel een late diagnose, maar onderhand is deze er. Ik zal gezien mijn leeftijd en omdat ik niet meer in fabrieken werk, mezelf niet meer in een fabriek me kunnen verplaatsen door middel van salto`s en radslagen, soms had ik daar echt zin in omdat lopen op den duur ook saai wordt. Nu denk ik, als ik een leuk pad zie en de behoefte heb deze met radslagen te belopen het me nog wel lukken kan. Mijn lichaam is weer compleet, dus tijdens hoef ik niet te denken waarom werkt dat niet mee. Wat andere mensen ervan denken of vinden boeit me niet zo. Het is gewoon dat ik nu onderhand met mijn complete zelf wel ga doen en merken waar daar weer de grenzen liggen. Ik kan nog geen radslag dus mag ik gaan oefenen. Maar gewoon van totaal niet kunnen en nu mogelijkheden zien om het wel te kunnen. Ik voel me gewoon minder afgeremd en minder beperkt. Ik ben normaal van onderen, en ergens heb ik die vaginisme opgelopen. Het kan in mijn brein zitten, het kan ook echt gebeurt zijn. Ik denk dat dat geen zin meer heeft om de oorzaak te achterhalen. Ik denk eerder dat het helpende is om gewoon de grenzen van jezelf weer te leren kennen nu de elastieken eraf zijn. Dansen en bewegen dus.

Haha niet de gids voorbij steken hè, tis niet alleen in Japan dat dat niet netjes is 😜