Ik ben

[Jannigje]

12 uur geleden zei Quinn:

Maar hoe dan wel? 

Ah, poging 6!

Ik beschouw dit maar als een retorische vraag, want ik heb geen idee. Ik vind @Yana haar woorden prachtig, dus @Yana als je het niet erg vindt dalift ik mee op jouw mooie wensen

Mijn telefoon doet heel raar, geen idee of ik dit bericht geplaatst krij

[Jannigje]

Warempel, gelukt.

Ik kan je alleen veel sterkte wensen, en probeer maar te vertrouwen op al die lieve mensen om je heen. Zij zijn er voor je.

En wij ook. 🩷

[Quinn]

Eerste week ambulant traject zit erop. Alles is anders, alles is wennen. Op zoek naar een nieuwe modus in, well, alles. Ondanks alles hecht ik enorm aan structuur, vaste tijden, gewoonten en rituelen. Dat is er al vroeg ingeramd, zullen we maar zeggen. Dus dat. 
Hi, ik ben er wel, lees hier en daar wat, maar heb het even niet in de macht. Het belangrijkste eerst hè.

[lady jane]

[Yana]

Veel zachtheid voor jezelf gewenst Quinn en dat je kunt vertrouwen op je eigen veerkracht en op de liefde ❤️

[Kaatjemama]

🤗

[Bob]

Gaat lukken @Quinn. Wisdom and persistance, you have it.

[Oskar]

Succes Q. Soldier on. Moedig voorwaarts. Lieve mensen aan beide zijden. Dat loopt wel lekker.

%s om %s bewerkt door Oskar

[Quinn]

1 uur geleden zei Yana:

Dat is een goed idee als je er iets aan kunt doen maar aan veel gevoelens is niets op te lossen. Je kunt ze wel ontkennen en er overheen leven of je kunt ze erkennen en voelen.

Ik neem je even mee hierheen met deze @Yana, hoop dat je dat okay vindt. Er overheen leven heb ik echt lang geprobeerd. Verdovend en verzuipend en de rest. Nu ben ik bezig met erkennen en voelen en dat is flink kut en moeilijk. En dat is okay, meestal. Maar nergens in kunnen vluchten is wel echt heel lastig. 

En door maar weer.

[Quinn]

Vanmorgen met de psych verder gepraat over de gewone, neutrale dag. Gepraat over de angst en spanning die er altijd was. Hoe er altijd wel iets verkeerd was, ik altijd wel iets fout deed, waardoor de straf toch altijd wel kwam. Voorzichtig langs herinneringen gelopen, hier en daar iets aangeraakt. Soms de hardnekkige weigering me aan de regels te houden, het was toch nooit goed.
De angst en stress voel ik nog steeds, soms meer, soms minder. Nu, in dit proces, weer heel actueel. Wist je, zei ik vanmiddag tegen R, toen we het over de therapie hadden, wist je dat ik op een provocerende manier adem kan halen?