kruidenthee67

Na het vallen weer opgestaan...weer wat wijzer en de draad weer opgepakt. That's the spirit.

Welkom Geace, Je bent niet alleen, en je hoeft het ook niet allemaal in je eentje te doen. Succes!

De eerste keer dat ik uitsprak dat alcohol een grote rol speelde in mijn leven was bij de psycholoog. Ik ging een traject in omdat ik in een soort van burnout zat. Zij stak in op minderen, en dat vond ik erg moeilijk, en ben op eigen houtje en behulp van het forum een half jaar gestopt. Ik sprak er niet veel over. Na dat half jaar begon ik weer te drinken...maar toen stiekem. En begon een periode van stoppen, drinken, terugvallen...liegen&bedriegen....een hele nare periode. Ik schaamde me kapot. Immers, voor de omgeving dronk ik niet meer....maar ondertussen...van 'schaamte' weet ik en heb ik ervaren dat het een lastige emotie is. Destructief, en houdt je op je plek. Ik kon me alleen hier maar uiten..anoniem...en ook dan niet altijd eerlijk, of achteraf...Tot de bewuste dag in augustus 2017, ik voor de zoveelste keer een uitglijder opbiechtte tegen mijn man, en hij zei: als ik je niet meer kan vertrouwen werkt het voor mij niet meer. Dat was mijn wake up. Een paar maanden daarvoor was ik naar de huisarts gegaan en heb haar verteld van mijn verslaving. Dat was een enorme opluchting. Zij stuurde me naar praktijkondersteuner waar ik samen met partner een paar gesprekken heb gehad. Voor mij niet voldoende, en uiteindelijk naar Novadic, voor een online traject en een gesprekkencyclus. Ook dat vond ik best confronterend, maar ik had er veel aan!! Tegelijk met de huisarts ook bij AA begonnen. Ik heb via het forum ook een maatje ontmoet en heb dagelijks app contact. Goh..als ik het zo schrijf best veel dus. Maar uiteindelijk wel allemaal helpend in mijn herstel. De schaamte verdween toen ik naar de huisarts ging. Dat was voor mij daarin een grote stap. Ook de stap naar AA. De herkenning, het verslavingsgedrag (ik was niet gek), alles kunnen zeggen, iedereen weet meteen wat je bedoelt. Het heeft allemaal bijgedragen. Met mijn partner kan ik goed praten. En open zijn. Heb ook dingen vertelt die gebeurt zijn waar ik me voor schaamde. Ik ben blij dat dat kan in onze relatie. Echter, hij kan mij niet 'helpen', wel ondersteunen. Dat was ook een belangrijke les voor mij. Ook een les in zelfverantwoording nemen. Ik ben terughoudend in het uitspreken van mijn verslaving. Er zijn niet veel mensen die weten dat ik verslaafd ben. Mijn zus, mijn kinderen (en ik weet dat ze het er ook over hebben met vrienden wat oke is), een paar hele goede vrienden. De huisarts. Heel verhaal...waarmee ik maar wil zeggen...het lijkt nu misschien een puinhoop...maar door er actief aan te gaan werken, kun je die ook weer opruimen.

O...lekker @nancy !

Mooi dat je dat zegt, durf je tegen jezelf te zeggen, klaar is klaar...want dat maakte voor mij inderdaad het verschil. O, die gezonde jaloezie herken ik...wat vond ik het soms frustrerend...en dacht ik dat het bij andere allemaal zo gemakkelijk ging...en ook wel met respect opkijken tegen de langer gestopten. Het begint met zeggen. Tegen jezelf, dat je dit wilt, een alocholvrij bestaan. Jij kunt het ook. Dag voor dag...en voor je het weet.... Ik moet wel een beetje lachen om je fris en fruitig het bed instappen..haha, dat is niet altijd zo...en slapen gaat met periodes niet denderend...en toch, durf ik te zeggen dat ik beter slaap dan in de tijd met alcohol. Ook als ik minder goed slaap. Ff doorzetten nu he?

@lady jane

Goeiemiddag, Mooi hoor Rosee...ook al ben ik bang en moet ik er voor uit mijn comfortzone...hier precies zo. Dat is wat nuchter zijn me heeft gebracht. Dat ik bewuster in het leven wil en kan staan. En als dat niet lukt niet wegvlucht, maar er naar kan kijken, onderzoeken, hoe dan wel? Wat dan wel. (Realiseer me nu dat ik schrijf 'wel' en niet 'niet' ) Dat is best zen...'zijn'.

'Het zijn de kleine dingen die het doen, die het doen, 't zijn de kleine dingen die het doen...'

Welkom en succes!

Je weet hoe het moet en wat het oplevert, go go!

Goed dat je er weer bent. Je mag je verantwoordelijkheid pakken, schrijf je, enne...je wilt het ook? Hier gaat het goed. Ruim twee jaar geen alcohol meer in mijn lijf, en dat bevalt goed. En inderdaad, bij mij resulteert dat in steeds meer verantwoording kunnen, durven, willen nemen. Voor mijn eigen welzijn. Ga ervoor, echt, je leven wordt er alleen maar beter op. Wens je een goed jaar!

Dank je BJ Is een serie..zie ik..wil eigenlijk een film...zelfbescherming haha! Ik vond The Crown ook erg mooi... Iemand de Irishman gezien? Waarschijnlijk gaat die het worden....

Ze zijn weer bijna voorbij de kerstdagen...helemaal prima.... Hier geen gekke dingen, tijd voor rust en bezinning..zoiets...en tijd voor een film vanavond. Iemand nog een goeie tip van wat ik op Netflix zou moeten gaan opzoeken?

'Voor je het weet ga je geloven in verhalen' Ik heb lang geloofd in mijn eigen verhalen...en nog...iemand zei volgens mij hier eens, als een groef in een plaat. Ja, zo voelt dat wel eens...want als ik zie dat het 'een verhaal' is, is dat soms best ontluisterend...niet meer groots en meeslepend...maar...euh...gewoon...niks bijzonders? Dat mis ik dan wel eens...mijn eigen drama Vrede sluiten met jezelf...mooi gezegd. Ik noem het acceptatie. Enne...dat dat een innerlijke muts zou zijn is ook een verhaal(tje)

Welkom en succes, goed dat je er weer bent.

Mooi geschreven. Herkenbaar ook wel. Keep up the good work

Van te @Monster En ook dank je wel voor jou. Je bent een inspiratie geweest voor mij. En nog. 'Ik mág nooit meer gebruiken van mijzelf'. Ja Bob...het gaat goed...blij mee.

Goeiemorgen, vandaag me-time!

Wat mooi en fijn Lika...dat dat zware gevoel weg is... Ik ben er van 'overtuigd' dat het niet meer drinken, nuchter zijn dus...voorwaarde is. En dat het dus ook tijd kost. Proces is. Zelf heb ik afgelopen jaar het gevoel gehad 'steeds aan te staan'...'waar is de beer'? Vreselijk...maar ja, nuchter..dus 'ondezoeken en actie'...en guess wat? Ja, er is wat veranderd...keuzes kunnen maken, stress verminderd...en zo blijf ik stappen zetten..en jij ook! Het is zo de moeite waard om niet te drinken!

@Bor Pfff...alle zeilen bijzetten om 'aanwezig te zijn' bij de surprise...hopen en zelfs geloven dat niemand het merkte dat ik gedronken had.Weet wel beter inmiddels. Een gevoel van schaamte komt op...als ik er aan terug denk, ja, juist bij dit soort momenten. Dankbaar dat ik nu, net als vorig jaar, met volle aandacht de surprise maak, het gedicht schrijf en er ben. Ik wil nooit meer terug.

Nee, het gaat allemaal niet vanzelf...maar het gaat wel Ook de dingen waarvan ik vroeger dacht dat ik het niet zou kunnen...of durfde... Naar, wanneer die gedachten opspelen...maar ook niet meer dan dat. Ze zijn er, ik ben ze niet. En ik heb een keuze. Dank je wel, dag, hallo avond

Kop knolselderij soep met linzen erin voor de bite. Preitaart..lekker retro...en groene salade....jammie.

Ja, gek he? Ik reed regelmatig naar huis na een AA meeting...en dan had ik me een zucht.....pffff....het is een kwestie van volhouden. Dag voor dag, soms uur voor uur....de gedachten zullen je nog een tijd parten spelen...de angst is herkenbaar...probeer je te realiseren dat het 'maar' gedachten zijn..en dat jij een keuze hebt. Ook jij kunt het. En heus, het wordt beter... Succes!