Lonster1

Mooi, Rosa! 7 is inderdaad een prachtig getal, daar kun je een jaar van genieten.

Dat tellen heb ik ook een periode gedaan. Hoeveel dagen heb ik gedronken? Mag ik weer, en hoeveel? Een van de meest vervelende dingen van de verslaving is dat het je geest beheerst. Dat merkte ik pas goed toen ik een paar weken niet dronk. Gedachten aan alcohol, ik stond er mee op en ging ermee naar bed. En het overkomt me nog steeds regelmatig.

Ha mooi. Bij mij is het er niet meer van gekomen want toen ik dan eindelijk wilde gaan, was het al volgeboekt. Dan maar een eind gelopen. Maar morgenochtend om 8 uur lig ik er wel in. Veel plezier en succes @Spirit

Aan het hergroeperen. Net een enorme bui, toen ik op de fiets wilde stappen om te gaan zwemmen. Nu is het weer droog en zit ik een volgend excuus te bedenken. Alles staat klaar. Schoenen aan, jas aan en gaan. De kunst is om te denken aan erna, hoe ik me zal voelen. En niet aan de kou en of het misschien weer gaat regenen op de heenweg.

Dat is een goede overdenking, dat een deel van de stress en irritatie ontstaat door de drank zelf. Zo ervaar ik het ook. Ik vind het soms lastig om op tijd te vertrekken, na een etentje of cursus, als er nagepraat wordt en het 'gezellig' wordt en de wijn wordt ontkurkt. Het is een soort kantelpunt, waarop ik het gevoel heb een beslissing te moeten maken. Vroeg naar bed is dan even moeilijk, maar eigenlijk al meteen ok als ik de deur achter me dichttrek en denk aan een frisse ochtend versus een kater.

Herkenbaar verhaal. Je geest onderzoeken, daar ben ik nu met meditatie ook mee bezig. Maar je woont niet alleen in je hoofd, dus je lichaam is ook belangrijk. Ik heb jaren geleden bij een psycholoog gelopen toen ik overbelast was. Het beredeneren en met modellen werken hielp mij totaal niet. Werken met het lichaam wel, het lichaam liegt en beredeneert niet. Heel confronterend en eng vond ik dat, en heel helpend.

Je bent een nieuw evenwicht aan het vinden. Mijn brein vindt het ook regelmatig saai. Vooral nu ik weer met mediteren begonnen ben. Bah wat braaf en leeg, denkt een deel van mij. Afleiding lonkt.

Ik denk dat ik nog in een winterslaap zit. Ga rond 22 uur naar bed en sta om 7.30 uur op. Ik slaap graag en ook overdag vind ik het fijn om een beetje te dommelen. Ik denk dat ik maar een kat wordt. Heerlijk leven lijkt me dat. Nog een kop koffie en eens gaan nadenken of ik iets ga doen vandaag, of op de bank ga liggen met een dekentje en de radio of een podcast.

Het is gek hoe dat in de communicatie kan werken. Iemand reikt uit naar anderen, die boos reageren en vertrekken. Afgelopen week maakte ik ook zoiets in de fysieke wereld mee. Het waren (toevallig?) ook de mannen die boos waren en een vertrok stampvoetend uit de kamer. Gelukkig werd het uitgepraat, en de betrokkenheid naar elkaar werd daardoor sterker. In de fysieke wereld gaat dat toch wat makkelijker dan op een forum, denk ik. Voor mij geldt dat in elk geval wel.

Mijn aandacht voor het forum versloft. Dat vind ik prettig en een goed teken. Met de stelling dat het forum niet zou lopen of dat er onvoldoende op persoonlijke verhalen wordt gereageerd, ben ik het niet eens. Als dat de uitleg van 'versloffen' zou zijn.

Ja het moet. Maar wil je het ook? Dat is wat LadyJane bedoelt, denk ik. De keus. Een willen in plaats van moeten. Eerst vandaag, met een kopje thee.

Wat mij betreft is dit hetgeen waar ik vooral van af wilde. Er continu mee bezig zijn. Wanneer mag ik weer? Hoeveel? Hoeveel heb ik er gedronken deze week? Hoeveel heb ik al niet gedronken?

Nee hoor, ze doen niet aan carnaval, zei mijn kersverse lief toen we plannen maakten om naar onze favoriete disco te gaan. Toen ik hem ophaalde, was hij uitgedost in een bloemetjesjurk en een gele pruik. Hij gaf hij mij een boerenkiel. 'Toch wel, sorry'. Maakt niet uit toch? Kiel aangedaan, hopend dat ik geen bekenden tegen zou komen. Tsja, jaren 80, toen deed ik dat. Hier sindsdien ook nee dank je.

Geen behoefte aan carnaval, dus dat is makkelijk.

Bol. Ikkanhet Fonny Lonster

Even naar het weerbericht kijken en dan hup, op de fiets naar het zwembad. Op de terugweg een lekker brood en groenten kopen voor de soep. Eerst nog een koffie van Yvonne.

Staat de Bokma koud? is een ook zo'n oude reclamespreuk.

Hahaha, ik sta er zelf ook van versteld soms. Sinds ik niet meer dagelijks drink, doe ik het vanzelf, zonder nadenken.

Klinkt als een mooi keerpunt. Op Madeira besloot ik dat ik er mee klaar was, dat drinken. Lekker naar buiten gaan en wandelen, vroeg naar bed. Kijken of er ook iets anders te drinken is waar geen alcohol in zit en genieten van de volgende ochtend zonder kater. Je voelt je onzeker, het klinkt of je iets aan het onderzoeken of afsluiten bent daar op Madeira.

Voor mij was het in het begin wel een zoektocht naar vervanging. Valeriaan, cbd olie, spijkermatje, hoe kan ik ontspannen. Vervanging in 0.0% bier en frisdranken, want je moet toch iets drinken. Veel wandelen. Onrust bestrijden. De kunst om daar mee om te gaan beheers ik nog steeds niet volledig, maar ik werk er aan. En het mag er zijn, hoe cliché dat ook klinkt. Dan ben ik maar onrustig, en wat is die onrust dan, probeer ik te ontdekken. In plaats van het idee dat het weg moet.

Ja de geneugten van vroeg naar bed en vroeg op. Voordat ik moet werken nog een beetje lummelen. Thuiswerkdag dus geen reistijd en lekker op mijn sloffen wat werk verzetten, wandeling tussendoor en daarna weekend. Het afsluiten van de werkweek met bier of wijn mis ik wel eens, maar in plaats daarvan een beetje lummelen en wat nuttigs doen aan het huishouden en lekker koken voelt een stuk beter.

Dan zijn die meditatie-oefeningen wel goed om te doen, lijkt me. Weer een beetje vanuit je lijf leven in plaats van uit je hoofd. Hou je van wandelen? Dat is voor mij ook een goede manier om te aarden.

Er wordt niet bij vermeld of deze verslaafde zorgmijder wel hulp nodig heeft.

Dat vraag ik me ook af, waarom al een half jaar van tevoren plannen om te gaan drinken. Maandenlang verlekkerd denken aan een glas amberkleurig bier. Je verheugt je op de rondleiding, de geuren. En dan als klapper ga je aan de toog zitten en krijgt zo'n glas. Het schuim druipt er iets over. Het prikkelt in je neus. Je zucht eens diep tevreden en neemt een slok. Het smaakt zuur en muf. Je bent niet meer gewend aan de smaak en kan het dus niet waarderen. Nog maar een slok dan, en nog een. Het glas is leeg. Zal ik er nog een nemen? De laatste slok was lekker. Nu wil ik er echt van genieten dus ik neem nog een glas. Een snelle, voordat we gaan. De volgende dag loop je terug naar de abdijwinkel. Die mooie buikvormige flesjes staan mooi in de kast thuis. Dan kan ik er af en toe van genieten. En dat lukt in het begin ook. Je maakt af en toe zo'n flesje open. En dan ontdek je dat in de bierwinkel in de stad ook die flesjes te krijgen zijn. Het wordt een ritueel, een gewoonte. Als het weekend is. Op de zondagmiddag. Op de vrijdag. Als er bezoek is. Als... etc. etc.

Leven en laten leven, zei de man en hij nam er nog eentje.