Klassement

Ja, zeker! Eerst lag ik fulltime op bed en kon ik met moeite bij de wc komen. Nu kan ik zonder veel problemen douchen, huishoudelijke klusjes, beetje in de tuin rommelen, stukje lopen, autoritje maken... Nog niet al die dingen op 1 dag. Tot nu toe stortte ik na een aantal betere dagen steeds weer in maar de laatste maand blijf ik op de been. Yahoo, duim voor me (als je wilt).

Dat opmerken van gevoelens wordt makkelijker door oefening @Oskar. Eens met @bumperjim, ik vind het fijn als mensen hun binnenwereld verkennen en erover schrijven. Het van een ander lezen kan een spiegel zijn en je net weer even een zetje geven. Ons gevoelsleven is misschien wel vergelijkbaar met het weer op een halfbewolkte dag met hier en daar een bui. Dat las ik ergens en dat vond ik wel een goede vergelijking. Als ik de lucht zou bestuderen en net zo in verzet zou gaan tegen het tijdelijk verdwijnen van de zon als tegen mijn eigen emoties, dan zou ik zien hoe absurd dat is. Het verzet is het allerergst vind ik, niet de emoties zelf. Verdriet en rouw toelaten voelt zelfs prettig. Als een opluchting. Zoals een kind dat wordt getroost in plaats van afgekocht, afgekeurd, of afgeleid. De betekenis die ik eraan geef, die is pijnlijk: 'het zal altijd zo blijven, ik ben een loser, niemand houdt van me, ik wil een borrel enz"

Applaus voor @NickyLJ80, @Reacher, @rosa45, @ferry en @Anna.

Likmereet en ammehoela keur ik ook goed 😊

voor @Yana;

Nou ik ga zo de trein in om mijn miskoop naar dochter te brengen. Voor mij is mn 4 seizoenen dekbed van texelse wol, te zwaar en te warm. Maar ja ik heb genoeg lichaamsvet om me warm te houden. Zij is superslank en vindt dons te licht op haar lijf. Ik van mn schuldgevoel af iets ongebruikts maar te laten liggen en zij blij ei. win-win. Het past allemaal net in mijn vouwfietsrugzak en zij haalt het op bij de trein. Dat wordt dus even de stad in daar, veel herinneringen aan vroeger daar en de binnenstad met al die bootjes, studenten, terrassen zal wel druk zijn, maar ook gezellig.

@Kaatjemama: oh, dit is soms zo moeilijk om aan iemand uit te leggen. Mijn psychologe lacht als ik zeg dat ik elke week nog een werkschema opstel met alles wat ik per dag gedaan wil krijgen en hoe het mij niet lukt om echt te ontspannen als ik niet eerst mijn taakjes heb afgerond. En natuurlijk lukt dit laatste wel als ik het gewoon op een zuipen zet omdat ik op dat moment mij eigenlijk ontsla van die verantwoordelijkheid en het schuldgevoel van niets te doen naar de achtergrond wordt gedrukt. Je kunt je wel voorstellen dat het voor mijn ex-vrouw een ramp was om met mij op vakantie te gaan want gewoon een dag niets doen daar werd ik vervelend van ipv dat het ontspannend werkte. Enfin, ik heb nog een hoop te leren. Voor nu probeer ik naar het advies van de psychologe en een vriendin te luisteren "niet drinken is ook werken".

Al iets leuks voor vandaag. Tussen de koffies ben ik wat aan het rommelen en opruimen, daarnet eens door de tuin gegaan om te zien wat daar moet gebeuren en gezien dat de druiven rijp zijn om geoogst te worden. Ze zijn kleiner dan wat je in de winkel vindt, maar qua smaak prima. @Yana: tuurlijk duim ik voor jou, net als iedereen hier waarschijnlijk. Plezierig te lezen dat je zo'n vooruitgang geboekt hebt.

Dagpact: Moeps hub Mormel Yana Marjolijn Yvonne kaatje Quinn IJsvogel Fijn dat hetdat beter gaat @Yana. Wat een mooi nazomerdagje was het vandaag. Lange wandeling gemaakt, ik wil graag een meerdaagse tocht gaan maken, maar eigenlijk heb ik altijd overal pijntjes als ik lang wandeling. Ik heb artrose in mijn knieën en voeten, maar ik geloof wel dat in beweging blijven voorkomt dat het erger wordt. Dus ik blijf nog maar even in training

Ik heb ook een e-bike. Mijn volgende doel is om daar een stukje op te fietsen, dat zou een fantastische stap zijn in mijn herstel maar ik vind het retespannend. Ik ga eerst nog maar eens visualiseren dat ik vrolijk rond fiets, wind door mijn haren, lekker stevig tegen de heuvel op trappend, vol levenslust en energie...

Ik heb gisteren weer eens, uit eigen frustratie, hier op het forum dingen uitgekraamd die ik echt niet meende. Alles is beter dan dat, om de tijd om te krijgen. Ik stort me vandaag weer op de heksen en vampieren, mijn e-reader dus. En dat gaat nuchter gebeuren! Ik heb 2 maanden geleden een gloednieuwe e-bike gekocht. Ik heb daar welgeteld één ritten mee gemaakt. Eens kijken op ik dat ding opgestart krijg, want ik weet nog niet eens hoe alles precies werkt (na meer dan 2 maanden!). Maar ja, goede voornemens en plannen maken maken is wel een van mijn sterke kanten. Vandaag nuchter blijven is al goed voor vandaag. Dan lukt het bijspijkeren van mijn heksen- en vampierenkennis ook wel. De rest is voor morgen.

Er is natuurlijk niet één aanpak die voor elk type negatief gevoel is aan te raden. Soms kun je het glimlachend observeren, soms moet je even bijsturen, soms moet je ermee in therapie.

Mogge. Horden mensen zijn eng. Daarom ga ik straks de Biesbosch in. Daar mogen alleen vogels komen. Verder: niets zo burgerlijk als de angst om burgerlijk te zijn 🙃

Nachtpact Reacher💜 Quinn 🧡 kaatje🥰 Jane🌞 Maja 🐝 Blij met fijne telefoongesprek dat ik had met mijn zus. Ook al was het veel vragen hoe het met mij ging en weinig info hoe het met haar ging; er was een gesprek en dat is winst.

Nachtpact Reacher💜 Quinn 🧡 kaatje🥰 Jane🌞

Ik begin haar eindelijk een beetje echt te vinden. Maar misschien is dat de marketing ook. 😳 @Yana❤️

Nachtpact Reacher💜 Quinn 🧡 Ah, l'amour 🥰

Nachtpact Reacher💜 Leuke dingen:

Dankjewel lieve lieverds, voor al het duimen. Ik vind dat meeleven van jullie zo hartverwarmend ❤️❤️❤️

Zet hem op vandaag @Mormel en @hub02. 🏋️‍♂️ Ik heb heel burgerlijk draadjesvlees opstaan. Lekker sudderen de hele middag. Voor de rest wat klussen die zijn blijven liggen. Een spiegel die nog opgehangen moest worden. Toch nog even voor de korte broek gekozen vandaag. Best een lekkere nazomerdag.

Tipje: zijdevulling, daar slapen wij 3 seizoenen van de 4 onder

zelfs ik als nutteloze bejaarde herken bovenstaande. Maar realiseer me wel dat vergelijken helemaal niet kan of zelfs slim is. Zoon met rugzak zit ook midden in deze problematiek en als je jong bent is het niet te doen, dat accepteren, zelfs al moet je wel. Ons brein blijft overuren maken vaak. Zelf heb ik me een paar jaar in extra vrijw.werk gestort om mn hoofd rust te geven. Dat hielp wel qua nuttiger voelen.

Met de honden gelopen en nu heb ik zin in een middagslaapje. Maar het is nog ochtend. Mag dat? 😳 (tis net theorieexamen) Te laat zzzzzzzzz 😴😴😴😴😴

O dan hebben we meer gemeen dan we dachten hier ook me werk was een vorm van leven. Al 25 jaar dus snap je erg goed je moet je zelf helemaal op nieuw uitvinden. Het begint allemaal met acceptatie maar ja 😅 ik weet het ik zeg het maar daar ben ik ook nog niet hoor pittig @Mormel

Duim Voor je @Yana

Dat vasthouden aan hoe ik in het verleden heb gewerkt zit me inderdaad in de weg, zeker omdat ik wel wat meer deed dan gewoon een fulltime job. Daarbij speelt natuurlijk ook de gedachte wat andere mensen nu denken wanneer ze zien wat ik nu doe terwijl zij ook weten wat ik hiervoor deed. Dat accepteren is een moeilijke weg voor mij en ik hoop dat dit wat beter gaat eens ik stabieler ben en in staat ben om ergens als vrijwilliger een bijdrage te leveren. Dat punt dat ik alleen iets waard ben als ik iets doe ipv gewoon door er te zijn, is trouwens net waaraan de psychologe met mij de laatste tijd stevig werkt; maar het is moeilijk om dit denken te veranderen.

@Yana Hier duim ik ook voor je hoor! Het gaat goed komen!

Bedankt. Het is zeker verwarrend omdat ik goed weet hoe veel ik gewerkt heb en mijn huidige situatie zo omgekeerd is.

Zeker niet zo @Mormel he tis herkenbaar en het is ontzettend vervelend begrijp je goed. Vooral van je afschrijven het is zo verschrikkelijk verwarrend naar welke stem je moet luisteren

Nog een duim hier. @hub02: die muziek stemt mij enorm weemoedig. De foto en de titel alleen ook al trouwens. Lekker.

De afgelopen twee dagen en eigenlijk weken waren heel intensief. Wat doet een nieuwe baan toch veel. Vandaag repeteren. Opdat ik me maar niet verveel. Nieuw haakproject begonnen. Met een telpatroon. De zinnen verzetten…

Als Mormel en ik samen voor jou duimen, dan moet het zeker werken. We doen ons best!!

Helaas zijn er grenzen aan mijn fantasie 😟

Weekpact 6 september 2026 Mormel Ineens ook maar hier om me een schop onder mijn hol te geven.

Soms wel. Ik merk bijvoorbeeld dat donker en droevig weer mijn stemming negatief kan beïnvloeden. Dat vind ik stom en daardoor ben ik geneigd die invloed weg te wuiven of te bagatelliseren, maar dat helpt niet. Of: het is momenteel nogal onrustig op het werk, met veel wisselingen en tekort aan personeel. Ik ben nogal gehecht aan een vaste vertrouwde structuur, dus ook dat levert onrust op. Maar omdat ik tevens stoer en onafhankelijk wil zijn laat ik die vaststelling minder snel toe. Of ik besef me niet eens welke invloed het op mij heeft. Twee kleine voorbeelden. Niet bedoeld om specifiek op in te gaan, maar als illustratie van zaken die zich onbewust buitenproportioneel in mijn hoofd kunnen opblazen als ik er aan voorbij wandel. De bewustwording ervan en het spreken erover leveren al veel opluchting op. Een kind kan de was doen. Maar je moet wel weten dat ergens een wasmachine is.

Yana, lief van je. Ik heb maar een half woord nodig. Als iemand mij van het dagpact gooit ga ik meteen "aan de slag" 😃. (Zal wel meevallen, heb niks in huis). Ik ga me dadelijk eens op de heksen storten.

Als je broer is overleden is het volkomen normaal en zelfs vanzelfsprekend om daar verdriet over te hebben. Ik weet dat uit eigen ervaring. Els Noorlander ging daar in haar lezing ook op in.

Dagpact: Moeps hub Mormel Yana Ik parkeer mezelf er maar even onder, voor je het weet kukelen Mormel en Hub er anders weer uit. Zet 'm op mannen, vandaag. Nu je er toch bent kun je er net zo goed iets moois van maken.

Ik weet niet hoor, Bob. De laatste tijd voel ik veel verdriet om mijn broer die is overleden. Om dan te denken: "nou ja, dat heb ik wel vaker" en over te gaan tot de orde van de dag lijkt me misschien niet helemaal een goede manier om er mee om te gaan.

Dagpact: Moeps hub Mormel Geen kleurtjes? 😢 Hier waren de voorbije dagen weer een mentale worsteling, dus weinig uit mijn handen gekomen. Gisteren wel pitabroodjes en vulling gemaakt, dus toch gegeten. Van de vulling heb ik nog een halve pan over dus als ik daar straks rijst bij gooi is het avondeten ook klaar.

Dagpact: Moeps hub Dankjewel Moeps. Ik ga voor een nuchtere dag. Krijg ik gratis door het leven aangeboden. Stom als ik hem niet zou aannemen.

Mijn grootste probleem met negatieve gevoelens is het tijdig opmerken ervan. Ik ben nu vooral bezig met zelfobservatie. Lusteloosheid en onrust vallen als eerste op. Dan: kan ik dat ergens toe herleiden? Ook als ik het opmerk ben ik geneigd om dit te relativeren of negeren. Maar als ik er geen lucht aan geef kan het zich opblazen tot immense proporties. Vandaar dat ik het ook hier nu hardop zeg, ook al voelt dat belachelijk voor mij. ‘Die arme mensen hebben zelf thuis al problemen genoeg’. Maar met dit soort gedachten moet ik ophouden van mijn psycholoog 🙃 Dus tsja. Overigens weet ik ook weer niet of ik alles hier moet gaan opschrijven. Doseren blijft lastig. Zwijgen of overstromen.

Welkom op het jaarpact @Marjolijn en succes! Mooi bezig @MaryArt, het jaar bijna rond. Mijn complimenten voor @spirit.

Herhaling is tenslotte de kracht van de boodschap.

Zo sta ik er ook een beetje in. Waarom moeten alle 'negatieve ' gevoelens altijd meteen gefixt worden vraag ik me af. Laat ze er gewoon zijn.

Mooie quote. Doen wat je het liefste wilt. Zo ervaar ik mijn leven nu ook ten diepste. Bijkomende complicatie voor mij is wel het het vinden van de juiste balans om het ook duurzaam vol te houden. Doordraven in de tegenovergestelde richting en dan doodmoe na drie weken het bijltje er weer bij neergooien is mijn valkuil jarenlang geweest. Ik kwam op vakantie in een souvenirwinkel een bordje tegen met “Die einzigen wirklichen Feinde eines Menschen sind seine eigenen negativen Gedanken.” (Albert Einstein stond erbij, maar dat is wellicht om het wat meer autoriteit te geven.) Die hangt nu op mijn slaapkamer om mij dagelijks aan te herinneren.

Mijn rondvaart op de Roze Wolk lijkt na bijna een half jaar langzaam te eindigen. Kleine dingen, geen paniek. Het gaat niet meer ‘vanzelf’. Geen zin meer in dingen, soms. Een belangrijke fase breekt aan. Denk ik. Volharden. En meer nog: opmerkzaam zijn om op een goede manier verder te kunnen blijven gaan. Ik heb de neiging om luidkeels verslag te doen van het positieve, en om het negatieve weg te moffelen, te relativeren; ook voor mijzelf. Daar valt winst te boeken.

Op het gevaar af je definitief te vervreemden: we hebben zojuist ook nog Cluedo gespeeld. De holenbeer speelt iedereen er gigantisch uit. Maar ze was wel zo aardig om achteraf haar taktiek uit te leggen. Dat kan ik mooi gebruiken als we over 10 jaar weer Cluedo spelen 👌🏼