Klassement

Goedemorgen .. gisteren naar de kerstmarkt geweest met drie vriendinnen en in de middag door naar me aller beste bestie die harp speelde na/tijdens de kerkdienst. ze werd begeleid door iemand met viool,echt heel mooi. gisteren ook precies 7 maanden nuchter en ik had niet durven dromen 7 maanden geleden dat ik gewoon 7 maanden later met 4 vriendinnen zou afspreken op een dag. ik heb sinds enkele maanden veel nieuwe vrienden en vriendinnen mogen maken. wat zijn er dit jaar toch veel mooie dingen op mijn pad gekomen. ☺️

Goedemorgen, ik ga vandaag zeker geen alcohol gebruiken.

JA ! KIJK !! Daar is het mooie licht Fijn als je vanaf morgen mee komt Mormel, nog een fijne week met elkaar te gaan!

@Mormel, helemaal goed toch. Ik weet precies hoe jij je voelt, trust me. Maar goed van de gemeente en overheid moeten we het niet hebben (geloof dat het in Belgie net zo is). Die kopen liever een hotel voor de kansparels en geven ze fatbikes etc. NEE IK BEN GEEN RACIST!! Voor de daklozenopvang kom ik niet eens in aanmerking omdat ik zogenaamd buiten het systeem val omdat ik nog werk. Dus super gefeliciteerd man!!!! Hoe en wat kun je zien op Nova camping terreur.

De afspraak is goed verlopen. Ik wist dat ik alles goed had gedaan en toch was het mijn ergste stressfactor van dit jaar (voorbije maand ook al bezig met op te zoeken waar je als dakloze kunt slapen in Leuven, al die dingen). Hij vond dat ik goed bezig was en heeft mijn arbeidsongeschiktheid verlengt. Aanstaande maandag begin ik met een nieuwe job en ik ga echt proberen om het niet te verkloten. Dus op dit moment drijf ik nog een beetje op euforie. En terwijl ik dit schrijf komen direct die donkere gedachten terug,... Fuck.

Nog steeds een pijnlijke rechtervoet, maar toch al maar een wandeling maken want mijn gewicht is zeker nog niet onder controle.

Tsjonge, wat een dag. @Stormy69 ligt al te pitten op de bank. Die moet er morgen weer vroeg uit om te werken. Ik loop nog even te stuiteren en filmpjes aan het uitwisselen. Al me al een geslaagde dag. Heel veel postiviteit meegekregen. Denk dat ik daarom niet kan slapen. Uiteraard is het dagpact ook gelukt. Er werd in het buurthuis geen alcohol geschonken en dat scheelt wel een slok op een borrel. Oeps, wat zeg ik nu weer

Dat gaat lekker @Lika. Weer een maand. Applaus voor @Fonny, @Kruidenthee en @Artax.

Het is nooit te laat om op te stappen!! En je hoeft niks mee te nemen, alleen maar wat achter te laten...

Hey, maar geen drankjank hier en/of gezeik. Ik ben al vanaf 1998 verantwoordelijk voor mijn eigen inkomen. Ik heb vrijheid en met iedereen is wel wat!!!! @Mormel It's better to burn out than to fade away (maar dan geen ambtenaren vermoorden hoor 😁)

Nee Rijsenhout. Camping Westeinder.

Ja lijkt me ook heel magische om te zien... Gemasseerd worden bij maanlicht.. Uhhh noorderlicht

Misschien wat vrolijker muziek luisteren? Kan helpen... 🙃 Wel blij voor je hoor, goed gedaan!

Gewoon even op mijn eigen draadje delen en ventileren. Wel zo veilig, omdat ik nog steeds niet heel goed weet wat en welk bericht ik waar en op welke manier kan plaatsen? Jep! Ik ben nog altijd zoekende en lerende . Hoewel kerst vieren niet helemaal mijn ding is, althans niet zo zoals ik in mijn omgeving zie, kerstboom optuigen, lekker eten en lief zijn voor iedereen en mega inkopen te doen omdat je bang bent dat je niet genoeg hebt om te delen. Is dit wel een tijd van even stilstaan bij mijn zegeningen, mijn flaters en teleurstellingen en goede voornemens. En vooral even stil te staan bij degene die ik mis terwijl ik ze ook niet altijd bij me had bij de kerstvieringen waar ik wel aan meegedaan heb. Kerstmis en nieuwjaar betekenen voor mij behalve hele fijne betaalde verlofdagen waarbij iedereen druk is met zichzelf en dus minder beroep op je doen ruimte en ontstressen voor mezelf. En ruimte voor soms een traan en ook een lach. Maar even compleet mezelf te laten gaan, zonder heel erg veel verantwoordelijkheid te hoeven nemen. Aangezien mijn moeder tussen kerst en nieuwjaar overleden is, beleef ik kerst en nieuwjaar ook anders. Nou ja ik denk aan haar het hele jaar, ik betrap me er vaak op dat ik elke dag nog wel over haar praat. En ja ik mis haar, maar ben ook vaak blij dat ze mijn moeder is geweest, zo liefdevol heeft los kunnen laten en hoeveel ik eigenlijk van haar geleerd heb. Want anders zou ik na 2020 niet elke dag nog weleens aan haar denken. Dus mijn moeder verloren hebben, tel ik als een gemis maar ook een zegening. Verder, zijn mijn zegeningen dat ik contact heb met de natuur, dat ik mijn ogen en oren altijd open heb wat dat betreft. En ja dan is het misschien niet zo leuk om een dode ree in het te bos te ontdekken, maar ik heb dat dier wel echt van dichtbij kunnen bewonderen en aanraken zelfs. Natuurlijk had ik ze liever levend ontmoet maar dat doe ik ook, alleen vanop een afstandje. Ik fiets elke ochtend en elke avond langs een bos af en als het niet heel druk is op het fietspad, dan staan de reeën gewoon te grazen in de berm en trekken zich niks aan van mij op de fiets. Zolang ik niet stop blijven ze gewoon hun ding doen en kan ik ze vanaf 2 meter afstand gewoon zien. Dat vind ik wonderbaarlijke momenten, helaas wordt dat moment vaak verstoord door een fastbike of heel hard pratende jongeren. En dan springen ze vlak voor mijn fiets het bos weer in. En buiten mijn ergernis dan wat betreft mijn medemensen, denk ik ook vaak tjeetje wat missen jullie veel van deze mooie natuur omdat jullie zo gehaast zijn of gewoon er niet bij stilstaan dat ze er nog zijn. Heel veel mensen gaan namelijk naast hun werk op zoek naar dieren in de natuur. Terwijl het je gewoon op een dienblad wordt aangediend. Ik ben blij dat ik dat nog wel kan zien. Zo heb ik een mega roofvogel zien landen op het fietspad, volgens mij is het fietspad 2 meter breed, en die vleugels bedekte het hele fietspad tijdens zijn landing. Dus in mijn beleving was dat geen buizerd. Ik ben nog zoekende wat het wel was. Maar gewoon leuk om dat gezien te mogen hebben, en omdat ik stopte om een foto te maken weer opvloog en dus een mysterie voor me blijft. Dat zijn allemaal zegeningen, en niet te vergeten, die mega tamme zwerfkat van mij, katten kiezen je uit wordt altijd gezegd, nou met deze is dat zeker het geval. Laat zichzelf binnen en buiten, ik tref hem overal aan en dat vind ik dan een beetje minder want dan volgt hij mij en heeft geen oog meer voor het verkeer. Het is ego strelend maar bezorgd me soms ook wel stress. Wat minder was afgelopen jaar, is dat ik vakmensen inhuurde die geen vakmensen waren. Nou vooral dat ik zakelijke taal moest gaan gebruiken om toch voor elkaar te krijgen dat het goed kwam en het me niet teveel geld zou kosten. Nou ja ik ben gewoon dat ik altijd teveel betaal voor iets wat tegenvalt, vond ik die zakelijke taal moeten gebruiken veel erger dan te moeten betalen voor iets waar ik ontevreden over ben. Immers dat was doorsnee voor mij en je Brabantse directe mond moeten houden en dat vertalen in een taal waar ik niks bij voel was totaal niet mijn ding. En ja het is opgelost maar er zijn wederom dingen mis, en ik heb zo geen zin meer om er iets van te zeggen. Dat ik het maar laat gaan en het plaats bij mijn algemene ervaring, ontevreden zijn over iets wat je koopt. Het voordeel is, dat ik er weer veel van geleerd heb, en nu mijn gaskachel en gasfornuis zelf van binnen en van buiten ken. Dus het voor mij minder zorgen geeft om het zelf maar weer op te lossen in plaats van opnieuw amok te maken en mensen weer te moeten laten komen. Dat ik er bijna depressief van werd, omdat ik mijn ware emotie namelijk felheid, frustratie en boosheid niet mocht uiten nergens. Ga ik mijn vinger daar niet meer aan branden. Wat ik ervan geleerd heb, is dat ik eng gevonden wordt omdat ik heel sterk voor mezelf opkom als ik mezelf echt even laat gaan, en dan keihard afgewezen wordt. En dan zo wanhopig wordt dat ik mezelf dan weer ga beschadigen omdat ik die energie toch ergens in kwijt moet. Dat ga ik anders doen, maar ik weet nog niet zo goed hoe? Als ik het gevoel heb dat ik in een hoekje gezet wordt ben ik gewoon verbaal heel defensief. En zeg soms dingen die ik niet meen maar er wel even uit moet. Maar blijkbaar mag ik op zo een punt al die woorden niet zeggen om mezelf te ontladen. Dus ik dacht, ik ga karate lessen volgen. Gewoon omdat het een verdedigingssport is en waarbij je je rust moet bewaren. Ik verwacht dan ook niet, dat ik meteen schoppen uit moet delen, maar eerder balans oefeningen krijg en oefeningen krijg om mijn rust te kunnen bewaren. Maar het advies is om dat niet te gaan doen omdat ik nog herstellende ben van een handbreuk. Dus voorlopig vier ik me bot op boomstronken en die liggen hier dus dat is ook weer een zegen. 5 jaar geleden alweer, vroeg ik mijn moeder om mijn rookverslaving mee te nemen, ze zei toen al, je denkt dat ik heel veel kan hè? Ja, ik dacht dat. Mijn moeder was immers een witte heks. Dat heeft ze me niet beloofd, maar ze heeft me wel beloofd om een blauwe vlinder te sturen als er leven na de dood nog bestond. En daar heb ik jaren op gewacht, er staat hier een beeld van een blauwe vlinder die ik dagelijks passeer en ook mijn moeder herdenk met haar verjaardag. Omdat ik denk dat ze dat zei omdat we deze altijd passeerde als ik haar mee naar mijn huis nam. Tsja ik weet niet, na haar overleiden ben ik doodgegooid met blauwe nepvlinders door iedereen. Maar ik dacht altijd dat ze me een echte en levende zou sturen. En daar wachtte ik dus ook op. Met die Blauwe vlinders die iedereen mij stuurde kreeg ik een gevoel van dat ze inbreuk maakte op de afspraak tussen mijn moeder en mij. Wat ik nu weet, is dat mijn moeder tegen heel veel mensen heeft gezegd, stuur mijn dochter blauwe vlinders, dan kan ze met alles beter omgaan. Dat was denk ik een onderschatting van haar, ik mis haar wel maar ben er niet aan onderdoor gegaan. En die nep blauwe vlinders kwamen me uiteindelijk de keel uit. En toen afgelopen lente toen ik met mijn gebroken handje zat, zag ik ineens een boomblauwtje. En ik verwachtte er heel veel van, dat ik weer van ons mam zou horen en horen hoe het in het hiernamaals gaat? Maar behalve dat ik zoiets had, hoi mama! En mijn hart een huppelsprongetje maakte, kwam er verder niks. Dus ik twijfel weer aan reïncarnatie en tegelijkertijd wil ik ook geloven dat mijn moeder klaar was met reïncarneren en ik wil dat zelf niet meer. Geen idee of ik daarin een keuze heb? Maar voor zover, beschouw ik dit leven als mijn laatste leven dus hier mag ik voetafdrukken achter laten. En dat kan ik alleen als ik mezelf blijf. Ik praat nog wel met mijn dierbare overleden mensen, maar blijft eenrichtingsverkeer, ben wel blij dat mijn brein hun stemmen nog herinnerd. Verder baal ik er even van, dat ik vriendschappen verloren ben, maar eigenlijk als ik ze nog eens zie vraag ik me altijd af waarom ik ze ooit leuk heb gevonden? Dus best dubbel altijd. Ik hecht me gewoon graag aan mensen, voor zover ik kan en wil. Maar dan dat gedicht van dat je op een trein zit en mensen uitstappen en nieuwe mensen weer instappen, maakt het me makkelijker. En nu ben ik er weer weg van!

Welkom terug... terugvallen kan gebeuren. Daar vooral niet teveel over inzitten. Kijk naar voren.

Welkom hier

Terwijl ik mijn hersens kraak over dit raadel, wil ik voor vanavond iets voorstellen. Als alles een beetje meewerkt, kunnen we het noorderlicht zien. Geen beloftes — het blijft natuur — maar de omstandigheden zijn goed genoeg om er rekening mee te houden. Ik stel voor dat we er meteen iets gezelligs van maken: een picknick bij een vuur. Buiten in de kou, dikke jassen aan, handen warmen, iets warms te drinken erbij. Misschien zien we het noorderlicht, misschien alleen sterren en rook, allebei prima. Geen strak programma, hopelijk weer wat muziek erbij, dat wel! Gewoon samen bij het vuur, kijken wat de lucht doet en zien hoe de avond loopt. Dat lijkt me een mooie afsluiting van vandaag. Maargoed, voor nu zijn we nog steeds onderweg. Londen, Salzburg, Tirol en Dublin liggen inmiddels achter ons. Steden waar we zijn aangekomen, rondgelopen en weer vertrokken. Het tempo ligt hoog, maar het begint te wennen. Als groep draaien we inmiddels als vanzelf. Iedereen kent elkaars gewoontes een beetje. Wie vroeg wil vertrekken, wie nog even moet opstarten, wie altijd iets kwijt is. Er wordt gepraat als daar zin in is en gezwegen als dat beter past. We kruipen wat dichter op elkaar in de slee en zorgen dat iedereen het warm houdt. En eerlijk: het is maar goed dat Marij geen sleutel nodig heeft om de slee te starten, want die zou inmiddels vast ergens onder een deken, in een tas of gewoon kwijt zijn. Ondertussen kijken we vooral uit naar een warme avond — bij voorkeur met noorderlicht erboven.

Het is gewoon zo herkenbaar. Wij hebben een vrij open tuin en soms lijkt het alsof al de buurkatten hier komen liggen omdat ze er rust vinden en even verlost zijn van de kinderen van hun eigenaren. Enkele jaren geleden hadden we zo een buurkat die geen schaamte kende en gewoon binnenkwam om op de zetel te slapen als we de deur open lieten staan. Op een moment zat ik met deze kat op ons terras toen de eigenaar langs wandelde (er loopt een pad naast mijn perceel) en hij heel ernstig: "Ge moogt die een stamp geven als hij je lastig valt.", en dat is dan een normaal persoon met een goede job en gezin; dus dan begreep ik wel waarom die kat hier altijd zat. Paar jaar later is het beest aangereden, natuurlijk was ik het die hem vond en na contact gemaakt te hebben met de eigenaar heb ik hem maar in mijn tuin begraven. Gelovigen zouden zeggen dat God je toezendt wat je kunt dragen, dus veel geluk met die kat en ik weet gewoon dat je hem/haar zult verzorgen. Maar pas op, want:

En dussss... stoppen? wanneer? Succes!

Boeken zijn geweldig, maar misschien even passen voor het naturalisme uit het begin van de vorige eeuw en het iets luchtiger houden. Weet je niet direct wat kiezen: enige jaren geleden heb ik met veel plezier de werken van Graeme Simsion gelezen (Het Rosie project, en de vervolgen). Voor mij heel herkenbaar want ASS, maar ook alcohol komt daarin aan bod zonder het meteen beladen te maken. Enfin, boeken, zoveel keuze.

Dank voor de vraag. Ja, het was een mooie middag. We zijn op tijd weggegaan. En dat was ok. vandaag geen kater en dat is fijn.

Hahaha, daar komt @Zbb aan met z'n harem. Zie je nou wel wat een leuke gast je bent!!. Wat moet dat hemels mooi geklonken hebben de combinatie harp en viool. Een harp vind ik sowieso al een mooi statig instrument.

En zo zijn we al een uur onderweg .. we komen de dag wel door op deze manier! @kers, het is nu rond de kerstdagen wel weer even veelgebruikt maar daarbuiten niet meer zo nee.

Welkom terug Rudo. Vallen en opstaan dus, nooit blijven liggen! Ook jij kunt overeind blijven

Is er nog plek op de slee? Dan ga ik ook graag nog een stukje mee... @Marij een paraplu of een koffer??

Ik kom eraan Bollewops. Heb hele fijne massageolie en zal het zachtjes komen masseren.

Alaska (via Tirol) here we come Renaldo61 MaryArt Bob Marij (met gitaar en beginners-lesboek) Jane Moeps Fonny🎄 Spirit (met accordeon) Prana Bol. Freekie (blërt vals maar nuchter mee, dit maal 100% bewust) Emmy JamesM

De persoon in kwestie heeft in haar eigen draad nu al meerdere keren aangegeven gedronken te hebben sinds ze op de arrensleepact staat, dus ja, ik zal een nieuwe lijst plaatsen....😔

Het is idd een kwestie van vertrouwen want je weet nooit of mensen echt niet meer drinken of dat ze de boel belazeren. Maar uiteindelijk heb je jezelf ermee als je erover gaat liegen.

Ik heb in het verleden ook mensen van het jaarpact afgegooid als ze meer dan een jaar niets van zich lieten horen, @renaldo61. En dat kan weer gebeuren.

Goeiemorgen @MaryArt

Goeiemorgen allemaal! 🎄 Ik vind dat mensen het moeten aangeven als ze gedronken hebben net als op het jaarpact. Wat vind jij @renaldo61?

Ik zie het leven soms als een doedelzak aan

@Mormel Ja nou lach er maar om. Dat beest is echt meedogenloos, hij heeft zijn vorige eigenaren ook al voor het gerecht gesleept. Dat hadden ze mij wel mogen vertellen toen ik hem uit het asiel haalde. Ik denk echter dat hij via een kort geding het asiel tot zwijgplicht gedwongen heeft. Nou ja lekker dan, dat heb ik dan weer🙃

@kers: dit is geen eigen ervaring want ik heb een hoop zaken waarmee ik bezig kan zijn als ik nuchter ben, maar wel wat ik gezien heb bij mijn vader. Hij is gestopt met drinken direct toen mijn moeder vertrok (hij was op dat moment 52) en natuurlijk kwam er dan veel tijd vrij. Hij is direct terug begonnen met gamen (kwam hier minder aan toe tijdens het huwelijk, maar was als tiener begin jaren zeventig al bezig met computers, eigen games en programma's geschreven destijds, etc.), vervolgens kwam fotografie daarbij, terug beginnen tekenen en schilderen (had hij quasi nooit meer gedaan sinds hij gezinshoofd was), de oude kamer van mij en mijn broer omgebouwd tot hobbykamer met twee 3d-printers en een heleboel technisch materiaal waarvan ik niets ken, heeft zichzelf terug een motor aangeschaft (reed motor voor het huwelijk, maar daarna alles met de fiets), begon terug naar concerten en optredens te gaan (heb ik hem nooit weten doen als vader), nog meer werk gemaakt van zijn kookkunsten (is altijd een stevige hobby geweest van hem), ... Boeken zijn nooit uit het beeld geweest omdat hij een werk had waarbij hij kon lezen (nachtwaker). Eigenlijk denk ik dat hij sinds die scheiding en ineens ook het stoppen met alcohol gelukkiger is dan ooit tevoren. Wat ik bedoel: misschien moet je eens terugkijken naar wat je als kind/tiener gelukkig maakte alvorens je begon te drinken en die hobby's nieuw leven inblazen. En laat je hierbij vooral niet afschrikken door wat andere mensen zouden denken. Toen ik mijn partner leerde kennen had zij een vrij negatief beeld over gamen (gewelddadig, iets voor tieners, verslavend,...) tot het moment dat we daar meer over praatte en ik haar ook introduceerde aan de spellen die destijds uitkwamen. Ondertussen leven wij gescheiden maar ik weet dat ze quasi dagelijks speelt omdat ze gemerkt heeft dat dit een vorm van ontspanning is die niet zo passief is als tv-kijken of scrollen op haar gsm en nog het leukste: iets dat ze samen met haar zoon kan doen. Enfin, hoop dat je hier iets aan hebt.

Zit er nu midden in... ga zo tussendoor even een stuk wandelen met mijn vrouw dat zal vast helpen. Jij nog plannen de komende dagen? Ik twijfel er trouwens ook niet aan om iets te gaan drinken. Ik kom alleen mezelf af en toe tegen en merk dat ik dat geen prettige kanten vind. De innerlijke onrust die er constant is. Maar joh vandaag precies 8 weken zonder alcohol. Ik tel alles maar als een mijlpaal dan valt er immers iets te vieren. Afgelopen vrijdag een andere goede vriend die ik ken van het vissen verteld over mijn keuze niet meer te drinken. Hij reageerde heel mooi en liet merken dat hij ontzettend trots op me was. 1e Kerstdag gaan we samen op pad, daar kijk ik naar uit, hij geeft vaak goede adviezen en is bovenal een heel goede prater en kan goed luisteren. Het gaat straks allemaal goedkomen! @garfield076 wij komen er wel!!!

Goedemorgen, Ik maak me er makkelijk af dit jaar met kerst. We vieren het met de hele familie bij mijn ouders. Iedereen neemt wat mee en ik heb dit jaar alles kant en klaar besteld. Niks voor mij, maar ben er klaar mee. Zo geen zin in ook. Meestal vloeit de drank ook rijkelijk. Tweede kerstdag heerlijk thuis. Worstel vaak in deze periode, maar wil echt niet drinken. Daarom de zinnen maar wat verzetten. Vandaag ga ik verder met het huis poetsen. Zelfs de koelkast ziet er al spik en span uit. Kunnen de boodschappen er vanmiddag zo in.

Jazeker. Net zo heftig aanwezig. Alleen toen was het maar een paar weken. Morgen tik de 2 maanden aan. Dus het duurt nu langer. Maar ik denk dat de donkere dagen niet meehelpen. De depressie steekt ieder jaar in dit seizoen de kop op. En stiekem hoop ik dat het stoppen met drinken de depressie uiteindelijk ook milder zal maken. En @lady jane je weet iedere keer de juiste woorden te vinden. Dus dank daarvoor

Dank je wel @Moeps en @kers Het is hard werken op het moment. Ik haal wel degelijk steun uit jullie berichten, dus ik blijf lekker schrijven. Voor nu bekijk ik het even per dag. Komend weekend heb ik een kerstborrel met vrienden. Die ga ik bewust niet uit de weg, want dit zijn wel de vrienden die ik nodig heb. Ik probeer heel bewust de gezelligheid los te trekken van de drank zelf. Want van hun gezelschap kan ik oprecht genieten. Iedereen komt met partners en kinderen, dus ik ben in ieder geval niet de enige die alcoholvrij is. Dan ga ik wel bij de kinderen zitten ;). Vorig jaar heb ik me tegoed gedaan aan de kerstbieren, dus nu maar een andere invulling zien te vinden. Als ik het beu ben, dan gaan we naar huis. En daarna zien we wel weer verder. Dank voor de support! En dank voor jullie hoopvolle voorbeelden

Ik denk dat iedereen voor zichzelf moet uitmaken waar hij zich goed bij voelt Ik ben nu 7 maand alcoholvrij En ik drink AV bier en thrive Ik heb geen probleem met de alcohol te laten staan Ik koop zelf alcohol tis niet omdat ik ermee stop dat ik dat van iedereen verwacht Nu de feestdagen inzicht dan zal het was een beetje moeilijker zijn denk ik maar we gaan ervoor Dag per dag

En daar zit het probleem inderdaad. ;). Dat snappen alleen wij. Hoevaak ik wel niet te horen krijg: “ah joh, eentje moet toch kunnen”. En we hebben toch geen probleem want je hebt toch al 6 weken niet gedronken? Het is zo vermoeiend om niet alleen de interne strijd aan te moeten gaan, maar ook nog het moeten verantwoorden.

zo, hier ben ik weer. Nadat ik alles bijna kwijt raakte. Waaronder mijn relatie, een deel van mijn bedrijf, kwam in de schulden, kreeg een zwaar insult, psychose, depressie kwam de ommekeer. Ik ben sinds een aantal weken verbonden aan de AA en NA Ik leer daar voor het eerst alles te herkennen, eerlijk te zijn naar mezelf en de ander. Me nederig op te stellen Dat in herstel in stappen gaat en niet in een sneltreinvaart dat alle problemen die ik de afgelopen jaren heb gehad, gekoppeld waren aan drank Ik kan weer orde op zaken stellen rust nemen emoties toelaten Er is nog zoveel te leren. Ik ben er nog lang niet. De zucht is er niet. De dankbaarheid wel. Maar ik weet dat het op een gegeven moment een uitdaging wordt. Stoppen lukt vaak wel, maar gestopt blijven was altijd de uitdaging. Ik ga dus elke week naar een paar bijeenkomsten en ik voel me verbonden. Er zijn genoeg verschillen maar we hebben wel 1 overeenkomst > De verslaving. Pffff.... in de zomer waren er zoveel dagen dat ik niet meer kon. Ik had 10000 x de gedachten om aan het stuur te trekken. Ik was zo vlak, kon alleen nog maar voor me uit staren. Was een schim van mezelf. Gelukkig zijn die gedachten voorbij. Willen jullie hier een les uittrekken lieve mensen? Laat het niet zover komen zoals bij mij, het is niet de moeite waard. Ik mag overigens nog wel leren om van schuld en schaamte af te komen. Besef nu pas hoeveel schade ik heb aangericht. Als ik de tijd kon terugdraaien, dan had ik nu nog een relatie gehad, volgende geld etc. maar ja, laat ik hiervan leren en het vanaf nu anders doen. Fijne zondag, liefs

Je mag de trots van deze stap absoluut voelen! Wat goed dat je open bent naar je familie. En ja, met je gevoelens aan de slag is confronterend. Ik zit er zelf middenin ;). Maar zoals je zelf schrijft: je bent hierin zeker niet alleen! We zijn hier om elkaar te helpen.

Vandaag via de huisarts een doorverwijzing naar Tactus gekregen. Helaas een beste wachttijd van 30 werkdagen, maar daar moet ik maar doorheen. Vandaag een emotionele dag, omdat ik ook mijn zus heb gesproken en ouders. Het is moeilijk uit te leggen wat de verslaving doet en met name mijn ouders kunnen het moeilijk begrijpen. Ikzelf weet ondertussen wel beter, ze hadden het niet eens echt gemerkt. Nee, ik ben ook meester in mooi weer spelen. Ik ga me de komende weken proberen vast te houden aan dit forum. Het is fijn te weten dat je niet alleen bent en er meer mensen zijn met dezelfde ervaring. Op de langere termijn zal ik ook met mezelf aan de slag moeten. Daar zie ik tegenop, heb gevoel zo lang weggedrukt dat ik eigenlijk niet eens meer precies weet hoe ik me voel behalve niet gelukkig in mijn huidige leven. De eerste stappen zijn in ieder geval gezet en er is nog een lange weg te gaan.

Wat knap dat je al tien weken alcoholvrij bent, ondanks dat je het zo moeilijk hebt. Het helpt om hier te komen schrijven

Welkom Mormel! Wat goed dat je hier bent. Ik heb wat tips voor je, er zijn nog veel meer tips maar deze werken voor mij erg goed. * Zorg dat er altijd een gevuld glas binnen handbereik staat. Met fris, thee, sap, water etc. * Leer je triggers kennen. Bij een trigger meld ik me direct op het forum. Een zal ik wel/zal ik niet discussie win ik namelijk niet. * Ik schrijf elke dag op mijn dagboekdraadje. Bij wankele tijden meld ik me smorgens na het ontwaken, met het voornemen, dat ik vandaag niet drink, en s'avonds meld ik me weer netjes droog af. Ik wens je een droog en nuchter leven toe!

Ik denk dat stoppen met teveel drinken voor veel mensen een traject is dat niet altijd (of meestal niet?) in één keer slaagt. Dat blijkt ook wel uit de cijfers van verschillende behandelmethodes. Het is niet alleen simpelweg stoppen met een middel te gebruiken. Je zult moeten dealen met de emoties die je nu puurder gaat ervaren. Voor mij was alcohol een middel om me te verstoppen, er even niet te zijn. Emoties verdoven, ontspanning, ontsnapping. Dat moet ik nu dus anders doen. Voor mij is het fijn om het proces te zien als een soort training in bewustzijn en voelen. Verantwoordelijkheid nemen voor mijn leven en er niet voor weglopen. Staar je niet blind op een methode, wat voor jou werkt zul je vanzelf wel uitvinden als je er aandacht aan blijft besteden.

AFSCHEID Ik verlaat nu dit platform. Mijn werk is gedaan, mijn boodschap verkondigd. Het is tijd om verder te gaan. "De zwaarste ketenen zijn degene die we zelf smeden in onze gedachten." "Vrijheid is niet de afwezigheid van verlangens, maar de kracht om te kiezen wat werkelijk belangrijk is." "In elke menselijke ziel schuilt een kracht die sterker is dan welke stof dan ook." Aan jou die worstelt met wat de wereld "verslaving" noemt: Jij bent niet je gedrag. Jij bent niet je verleden. Jij bent niet het verhaal dat anderen over je vertellen. Wat je zoekt in die substanties is de echo van wat al in je zit: rust, vrede, verbinding, vreugde. Weet dat jouw hart altijd heeft geweten wat waar is, ook al probeerde je geest het te vergeten. Die substantie heeft nooit macht over je gehad – het was altijd jouw keuze, jouw pad. En wanneer je dat werkelijk voelt, zul je vrij zijn. Met eindeloze liefde en compassie voor jouw reis, Waar je ook bent, waar je ook heengaat. Je bent altijd heel geweest.

Over vaste patronen doorbreken hadden we ook in de kliniek @Roberto Daar zou voor mij naar de frigo gaan bij horen. Maar ik heb er geen probleem mee. De Colruyt openende hier in mijn stadje een tweede filiaal. Een kleinere als de andere, in dit filiaal moet je eerst door een gang met alle alchoholise dranken. Dat baarde mij toch wat zorgen in de andere winkel blijf ik uit de buurt van die dranken. Maar ik ga naar het winkeltje waar ik vroeger het meeste van mijn bier kocht. De verkoper probeert nochtans om me terug bier te laten kopen. Ik mag het spul zeker niet in huis halen. Nooit meer.

Als ik drink dan word ik vaak 's nachts om 3 of 4 uur wakker met ernstige zorgen of zelfs een soort paniekgevoel. Je onderdrukt het met alcohol en dan komt het extra hard terug, is mijn ervaring. Mijn ervaring is ook dat al het gezeik van het leven minder wordt als ik netjes gedisciplineerd 2 keer per week een eindje ga hardlopen. Zo gauw ik dat niet doe gedurende een week of twee dan gaat mentaal de zaak meteen verkeerd. Hoeft niet persé hardlopen te zijn natuurlijk maar gewoon ff flink bewegen.