Ik kwam in maart 2010 en ging toen vrij snel naar 0 alcohol, dat hield ik bijna 5 jaar vol. Toen dacht ik tijdens een vakantie met een vriendin dat ik toch nu wel één wijntje kon drinken net als ieder normaal, gezond mens, Dat bleek ook te kunnen, maar toch zat er eenaddertje onder het gras. Een verraderlijk addertje, een addertje dat mij toefluisterde dat ik “het” weer kon en dat er dus niets meer aan de hand was met mij. Ik was alcohol de baas, hoera! mAar toch was er iets mis. Na bijna 5alcoholoze jaren ging ik weer regelmatig iets drinken, nooit dronken, altijd onder controle, maar toch. De afhankelijkheid sloop er weer in, en dat ging verrassend snel, en juist die afhankelijkheid wilde ik niet meer voelen, dus moest er weer iets gebeuren. Ik moest een keuze maken tussen de rust van helemaal niet drinken en de onrust vanwege drinken, ook al is dat drinken dan gecontroleerd. Maar gecontroleerd was voor mij niét vrij.En dat wilde ik, vrij zijn.
DAT KAN IK ALLEEN ALS IK niets DRINK , zo simpel,is het vóór mij. Niets drinken is vrijheid, zo nu en dan drinken spanning, onderhandeling, gedoe. En ik wil dat gedoe niet meer. Dus na een maand of zes ben ik opnieuw helemaal gestopt, nu vier jaar geleden.
De laatste jaren waren zwaar, ik had zo nu en dan echt de neiging om het op te geven ende drank weer op te zoeken. Tegelijkertijd vond ik dat zo suf en mijn eer te na dat ik dat toch niet wilde. Er is ook een weten dat de drank mijn problemen niet oplost, sterker nog, die komen in alle heftigheid weer terug, als een boemerangeffect . Ook, in moeilijke, perioden was/is er een soort zekerheid :”dat doe ik niet, dat helpt me niet” Die stem is gelukkig luider dan de andere stemmen.
De laatste jaren waren heftig en zwaar, zowel geestelijk als lichamelijk, die strijd gaat nog steeds door en dat is zwaar, soms intens verdrietig. Of er uiteindelijk iets goeds uit voortkomt kan ik nog niet overzien, maar één ding is duidelijk: ik drink niet!! Vooralsnog staat dat besluit boven alles. Ik alle ellende, verdriet, woede en wanhoop is er toch één zekerheid, één besluit: IK DRINK NIET.